Szczegóły ebooka
Dokąd odchodzą parasolki
Afonso Cruz
Wielka i wspaniała powieść, która rozwija się w cudowny dywan życia, utkany z materii i kolorów, które znajdujemy, gubimy i mamy nadzieję ponownie odnaleźć.
Moja mama, panie Elahi, zadawała sobie pytanie, dokąd odchodzą parasolki. Zawsze, gdy wychodziła z domu, gubiła parasolkę. A przez całe życie nie znalazła ani jednej. Dokąd to mogą odchodzić parasolki?
Tłem tej powieści o zniewalającym wręcz uroku jest Orient - ze wszystkim, co ma w sobie magicznego, innego i przewrotnego. Równie niezwykli są zaludniający ją bohaterowie, a wśród nich człowiek, który pragnie być niewidzialny, dziecko, które chciałoby latać jak samolot, kobieta pragnąca wyjść za mężczyznę o niebieskich oczach, niemy poeta dłońmi wyczarowujący wiersze, zakochany hindus i chłopiec, który w ustach ma cały wszechświat.
- Okładka
- Strona tytułowa
- Dokąd odchodzą parasolki
- CZĘŚĆ PIERWSZA
- 1. PRZYPOWIEŚĆ BOŻONARODZENIOWA dla dzieci, które nie wierzą w Świętego Mikołaja
- 2. Za przeproszeniem
- 3. Kiedy urodził się Salim, Fazal Elahi otworzył dłonie w górę w geście
- 4. Nawida właśnie skończyła
- 5. O kilka kilometrów od domu Nawidy żył mężczyzna o skórze
- 6. Włosy Bibi spływały niczym strugi
- 7. Mężczyzna, który mieszkał
- 8. Mimo że chodził zawsze z twarzą przyklejoną
- 9. Zaraz po ślubie, na prośbę Bibi, żeby wozić ją
- 10. Nawida była bardzo
- 11. Dni po porodzie
- 12. Za przeproszeniem, wyobraźmy sobie bezskrzydłowca, powiedzmy pchłę
- 13. Groby dwóch
- 14. Przeznaczenie ma wiele twarzy. Rybak miał jedną córkę
- 15. Dwie chińskie wazy zakołysały się, kiedy pekińczyk
- 16. Wzdłuż długiej ulicy, która prowadziła
- 17. Poranek wstał mglisty i nie było widać gór na horyzoncie po drugiej stronie
- 18. Po drodze do fabryki dywanów, przechodząc
- 19. Gdzie też ona może być
- 20. Gdy Fazal Elahi był dzieckiem, wiele pracował i nigdy nie
- 21. Bibi zostawiła
- 22. Miał pomarszczoną skórę
- 23. Fazal Elahi bardzo często zatrzymywał się w pół gestu, z zagubionymi rękami
- 24. W wieku trzech lat Salim jeszcze nie potrafił
- 25. Wszystko, co znajdowało się
- 26. Opowiadano, że Ilia Wasiljewicz Krupin, kiedy był młodym żołnierzem, jechał
- Jak stworzyć ciszę w środku dziecka
- 27. W wieku siedmiu lat
- 28. Spotkanie Badiniego z Salamudynem było
- 29. Mówiło się, że gdy miał siedem lat, Badini
- 30. Salamudyn spędził popołudnie
- 31. Kiedy Salamudyn znalazł się na łożu
- 32. Szachownicę ojciec Fazala Elahiego kupił
- 33. Było coś
- 34. Papiery i flagi wypełniały
- 35. Naćiketa Mudaliar w wieku piętnastu lat wstąpił do Bractwa Somy, świętego
- 36. Za każdym razem, gdy trzeba
- 37. Amina patrzyła, jak brat bierze
- 38. Rzekł Tal Azizi: Przeznaczenie
- 39. Radziecki samolot z 1974, o niemal dwudziestu
- 40. Słońce marło w pyle
- 41. Przy wejściu do grobowca derwiszów złodziei Helveg i Naćiketa Mudaliar natrafili
- 42. Noc była spokojna, jak gdyby
- 43. Noc nie cieszyła się
- 44. Noc była długa, obcy wydał
- 45. Dlaczego przeklina się aż do siódmego
- 46. Następnego dnia, tego samego, kiedy ojciec
- 47. Po południowej modlitwie generał
- 48. Rzekł Tal Azizi: Otwarte okno
- 49. Niemiecki samochód jechał z wielką szybkością. Fazal Elahi trzymał się
- 50. Wszystkie sny Gunnara Helvega działy się
- 51. Pył pokrywał wszystko. Generał Krupin zatrzymał się
- 52. Niemy Badini przyprowadził baranka
- 53. Wiadomości na temat pożaru skupiały się przede wszystkim
- 54. Ledwie lekko poruszał
- 55. Drewniany konik był niewidzialny. Salim wyobrażał sobie
- 56. Niemy Badini szedł
- 57. Dzień dobry / dobry wieczór, w zależności od przypadku
- 58. Badini zrobił kilka gestów rękami i pokręcił
- 59. Rozłożył deseczki na podłodze
- 60. Warkot dźwigu topił się
- 61. Zanim jeszcze przeszedł przez bramę, już słyszał
- 62. Kobieta w burce chwyciła
- 63. Kiedy hotel Imperial Comfort spłonął i Singh
- 64. Jest czereśnia w Isfahanie / a w niej cuda
- 65. Podłoga jęczała z bólu przy każdym kroku
- 66. W dniu, w którym wszystko się skończyło, Fazal Elahi otrzymał złą
- 67. Tamtego dnia Fazal Elahi zamknął fabrykę
- 68. Walizka z pieniędzmi leżała otwarta w małym
- 69. Trzech amerykańskich żołnierzy
- 70. Call me Azrael
- 71. Błękit oczu Dilawara skrywał się pod
- CZĘŚĆ DRUGA
- 72. Naćikecie Mudaliarowi trudno było przeżyć
- 73. Na szachownicy osadzał się
- 74. Mleko się zagotowało
- 75. Naćiketa zasłaniał jedną dziurkę w nosie i oddychał
- 76. Rzekł Tal Azizi: Dywany służą temu, by czyścić
- 77. Życie Naćikety Mudaliara opowiedziane w sposób metaforyczny, odnoszący się do pociągu
- 78. Koguty nie widzą
- 79. W pudełku, w drewnianej skrzyneczce, Amina przechowywała wycinki
- 80. Niemożliwe. Nie jest w stanie
- 81. Dni tworzące nasze życie powstają
- 82. Fazal Elahi obudził się przed
- 83. Pod wieczór Badini znalazł go wyczerpanego, siedział
- 84. Elahi przyjmował wszystkich
- 85. Dowiedziałem się niedawno
- 86. Mułła Mossud pojawił się z pomysłem
- 87. Derwisz nie był tak szkodliwy, jak uważał Badini, albo taki się wydawał
- 88. Za przeproszeniem, kochany Salimie, chcę Ci powiedzieć, że jesteś
- 89. Kolejka nie zmniejszała się z czasem: nienawidzący
- 90. Pęk kluczy Elahiego był
- 91. Minęły tygodnie i Fazal Elahi był skazany
- 92. Herbata była nazbyt
- 93. Drzwi na ulicę otworzyły się i weszła Amina, ubrana
- 94. Szklankę wody
- 95. Amina uderzyła w krzyk
- 96. Gdy tylko Fazal Elahi obudził się następnego
- 97. Isa chodził razem
- 98. Autobus zepsuł się pośród
- 99. Faruk trzymał za głowę
- 100. Alkohol to zdrowy nałóg
- 101. Choćby przed kilkoma dniami powiedział Amerykanin
- 102. Isa spoglądał w morze. Fale przypływały
- 103. Fazal Elahi usiadł w autobusie. Naprzeciw niego
- 104. Po kilku szklaneczkach whisky Amerykanin
- 105. Isa spał w podcieniach ruin, na obrzeżach, gdzie sypiały
- 106. Następnego poranka Fazal Elahi pojawił się
- 107. To biurokratyczne czekanie przyniosło
- 108. Aby zalegalizować adopcję, Fazal Elahi oparł się
- 109. Hańba! krzyczała Amina
- 110. Będziesz spał w łóżku Salima powiedział
- 111. W salonie Elahi miał znudzoną minę. Nie rozmawiał
- 112. Za przeproszeniem, kochany Salimie,
- 113. Zeszli w dół ulicą, przeszli przez rondo z pomnikiem Jamina ad-Dauli Abu al-Kasima Mahmuda Ibn Sebüktigina na koniu, bardziej znanego
- 114. Naćiketa Mudaliar, zawsze tak drobny
- 115. Isa spał otulony, nie kocami
- 116. Nie jest najsilniejszy ten, kto wygrywa, najczęściej
- 117. Naćiketa Mudaliar codziennie nalegał
- 118. Nagłe otwarcie Ruya
- 119. Przed snem Isa kładł Biblię
- 120. Dom pachniał kardamonem i kuminem
- 121. Dilawar nie wiedział, co zrobić, żeby odzyskać
- 122. Za przeproszeniem, wstawaj, Iso
- 123. Na ulicy Badini poszukiwał kawałków
- 124. A skoro mowa o chlebie: Z rana, zawsze gdy Isa szedł
- 125. Ślady to nie trop
- 126. Kreski na ziemi coraz bardziej się skupiały
- 127. Pewnego dnia ramadanu Isa poczuł
- 128. Fazal Elahi i Badini zawieźli Isę do szpitala i czekali
- 129. Isa już nie spał, kiedy Fazal Elahi wszedł do jego
- 130. Nigdy nie było słychać kroków
- 131. Wieczory przynosiły
- 132. Salon nagle stał się zbyt
- 133. Amina zmuszała Isę do chodzenia
- 134. Nerwy Fazala Elahiego napięły się
- 135. Fazal Elahi wzdychał przy każdym przyklejanym
- 136. Za przeproszeniem, kochany Salimie
- 137. Rzucane okruchy chleba mówiły
- 138. Nic poważnego powiedział lekarz na szczęście szyba
- 139. Fazal Elahi przytulił Isę ze spokojem, który utracił
- 140. Na dzień przed pojawieniem się Isy w domu jeep
- 141. Słońce odbijało się
- 142. Amina, gdy tylko mogła, odwiedzała
- 143. Niełatwo mu było jeść. Isa był głodny, lecz mięso
- 144. Z rana przed drzwiami jej pokoju stał flakon perfum
- 145. Piłka z autografem Kamila już nie należała
- 146. Mułła Mossud nie pozwolił
- 147. W przeciwieństwie do
- 148. Wieczory, gdy pieszczoty nocy
- 149. Naćiketa Mudaliar zaczął często bywać
- 150. A więc to nie był ałmas
- 151. Walki przed chwilą się
- 152. Naćiketa Mudaliar czekał
- 153. Przez otwarte okno było widać Dilawara z podniesionymi
- 154. Ulica pełna ludzi, przystrojona
- 155. W dniu, w którym Amina znalazła parę
- 156. Kobieta o imieniu Diamante rzuciła się do stóp
- 157. Bezsenność sprawiała
- 158. Koty spały
- 159. Wstawaj!
- 160. Był piękny dzień. Słońce nie dmuchało
- 161. Badini zrobił z chleba serię
- 162. Centrum chrześcijańskie znajdowało się względnie
- 163. Dziwi mnie ta przyjaźń
- 164. Spójrz, Iso
- 165. Dywany walały się
- 166. Wściekłość generała Ilii Wasiljewicza Krupina rozlewała się
- 167. Za przeproszeniem, księże zagadnął
- 168. Miriam kipiała zadowoleniem, Dilawar bowiem
- 169. Za przeproszeniem, Naćiketo Mudaliarze, muszę panu opowiedzieć
- 170. Isa spędzał sporo czasu
- 171. Kiedyś powiedział Fazal Elahi do księdza myślałem, że teleskopy
- 172. Isa powiedział, że woli historie z książek, które Fazal Elahi, ksiądz
- 173. Baranek wyzionął ducha
- 174. Przy schodach, w kałuży krwi
- 175. Serce Isy było jak jego
- 176. Skrzynia na dywany eksportowe została wyłożona
- 177. Naćiketa Mudaliar usiadł obok
- 178. Jesteśmy ciężsi, kiedy zamykamy
- 179. Szkarlatyna, szkarlatyna, szkarlatyna
- 180. Mułła Mossud nie wchodził
- 181. Czuł się tak, jakby
- 182. Krzyki Aminy
- Apendyks
- ***
- Spis treści
- Strona redakcyjna
- Tytuł:Dokąd odchodzą parasolki
- Autor:Afonso Cruz
- Tytuł oryginału:Para onde vao os guarda-chuvas
- Tłumaczenie:Wojciech Charchalis
- ISBN:9788380629639, 9788380629639
- Data wydania:2018-09-15
- Format:Ebook
- Identyfikator pozycji: e_0y15
- Wydawca: Dom Wydawniczy REBIS