Audiobooki
Honoré de Balzac
Opowieść o kobiecie, którą uznano za demonicznego demona - sukkuba, który spółkując z mężczyznami wiedzie ich prosto ku potępieniu i piekłu Fragmenty opowiadania: Niektórzy, co z zacnego kraju Turenii pochodzili, a widzieli, jak autor gorliwie uganiał się za starożytnościami, dziwnymi przygodami i cudnościami tej błogosławionej okolicy, zapytywali go (wierząc, że o tym na pewno wiedzieć musi), z jakiej przyczyny jedną z ulic miasta Tours Ciepłą zowią, co najwięcej panie zaciekawiło. Odpowiedział im, jako mu bardzo dziwno, że dawni mieszkańcy zapomnieli o wielkiej ilości klasztorów, które przy tej ulicy postawiono; tedy od surowej wstrzemięźliwości mnichów i mniszek tak mury rozgorzały, że kilka niewiast uczciwych, które po tej ulicy zbyt często na odwieczerz chodziły, o stan odmienny pomawiano. () Pewien starzec schorzały już i wiekiem zgarbiony, w kącie wino spijał i nic nie mówił, jeno uśmiechał się, usta wykrzywiając modą uczonych, aż wreszcie wyrzekł: Bajdy! Bardzo wyraźnie, co autor usłyszał i wnet zrozumiał, że za tym bajdy kryje się pewno prawda, którą mógłby te ucieszne historie przyozdobić. Jakoż nazajutrz starzec mu powiada: Poemat jeden napisałeś tak, że cię zawsze za to szanować będą, bo prawda tam jest od początku do końca, co za rzecz waloru niezwykłego, arcywspaniałego uważam. W tym poemacie piszesz o rycerzu Bruyn, ale pewno nie wiesz, co stało się z oną Mauretanką, którą tenże rycerz w klasztorze umieścił. Ja to wiem dokładnie. Jeżeli wiedzieć chcesz, skąd nazwa ulicy Ciepłej pochodzi, a także jaki był koniec owej mniszki, użyczę ci foliałów, które w archiwach arcybiskupstwa znalazłem, pochodzą one z biblioteki bardzo naruszonej w tych czasach, kiedy nie wiedziałem wieczorem, azali mi do rana głowy z karku nie zdejmą. Dać-że ci tę sprawę do ręki? Owszem odpowiedział autor. Tedy ów godny zbieracz prawdy użyczył autorowi kupę starych, zżółkłych i poobdzieranych pergaminów, z których nie bez trudu, na francuską mowę przełożył akty dawnego sądu duchownego...
Karolina Janowska
Opowieść o poszukiwaniu prawdziwej miłości i szczęścia w życiu. Po rozpadzie związku Natalia usiłuje ułożyć sobie życie na nowo. Znajduje bezpieczeństwo w małżeństwie i pracy, ale niebawem poczuje smak gorzkiego rozczarowania. Po kilku latach dochodzi do wniosku, że jest rozczarowana i zmęczona małżeństwem z człowiekiem, który stanowi całkowite jej przeciwieństwo. Gdy jej mąż nieoczekiwanie oznajmia, że wyjeżdża za granicę w celach zarobkowych i zostawia pod opieką żony szesnastoletnią siostrzenicę, monotonne życie Natalii wywraca się do góry nogami. Musi poradzić sobie ze zbuntowaną nastolatką i z jej dylematami wynikającymi z trudnego wieku dojrzewania. Jednak problemy Natalii zaczynają się dopiero wówczas, gdy któregoś wieczoru do jej drzwi zapuka dawny narzeczony, z którym rozstała się w przykrych okolicznościach, a którego wbrew samej sobie cały czas skrycie darzy nieszczęśliwą miłością. Karolina Janowska autorka powieści obyczajowej dla kobiet pt. Blask trawy pampasowej opublikowanej po raz pierwszy w 2013 roku.
Blaski i cienie II Rzeczypospolitej. Sensacje, celebryci, skandale
Sławomir Koper
Blaski i cienie II Rzeczypospolitej. Sensacje Celebryci Skandale Szalone życie celebrytów II RP. Ówczesne smaki i obyczaje kulinarne. Kolonialne ambicje Polski. Romanse w Zakopanem. Czy Dymsza był zdrajcą? Morskie opowieści spod biało-czerwonej bandery. Na czym polega fenomen Mieczysława Fogga? Tajemniczy kasiarz Szpicbródka. Prawda i legenda o Gdyni oraz Wolnym Mieście Gdańsku. Michał Waszyński światowej sławy polski reżyser. Konszachty polityków z gangsterami. Niepowtarzalny klimat i czar II Rzeczypospolitej w pełnej anegdot oraz ciekawostek opowieści Sławomira Kopra.
Blaski i cienie życia schizofrenika
Sławomir Radomski
Moją misją miała być walka niemal z całym światem: zburzenie całej tej hierarchii i przywrócenie ludziom szczęścia. Byłem więc niezwykle niebezpieczny dla systemu, w którym główną rolę odgrywali Żydzi, i dlatego przeczuwałem, że został na mnie wydany wyrok i ma mnie zlikwidować wywiad izraelski. Ponadto wydawało mi się, że sam jestem reprezentantem narodu wybranego, a moi ojciec i matka nie są biologicznymi rodzicami. [...] Tak więc cały czas czułem się zagrożony. Zabójczy strzał mógł paść w każdej chwili, w każdym miejscu. Pewnej nocy miałem przeświadczenie, że żydowskie komando będzie chciało mnie zlikwidować właśnie wtedy. Cały czas nie spałem. Z nożem w ręku schowałem się pod stół. Wierzyłem, że tu nie mogą wykryć mojej obecności elektroniczne urządzenia wroga. Spodziewałem się ataku przez okno lub drzwi." Schizofrenia to słowo, które wzbudza strach. Dla wielu zachorowanie na nią oznacza wyrok i koniec normalnego życia. Ludzie zdrowi psychicznie boją się schizofreników, pogardzają nimi lub się z nich naśmiewają. Tak jednak nie musi być. Życie z chorobą też ma sens, ma swoje wzloty i upadki, radości i smutki. Chorzy psychicznie są częścią społeczeństwa i podobnie jak wszyscy inni to społeczeństwo budują i tworzą wartości. Zapraszam do wędrówki przez życie pewnego schizofrenika, do zapoznania się z jego niezwykłymi i zwykłymi przypadkami. Sławomir Radomski
Annie Ernaux
Czy da się uciec od swojego pochodzenia? Jak pragnienie awansu społecznego wpływa na kolejne pokolenia? I czy nasze życie mogą kształtować ci, którzy odeszli, zanim się urodziliśmy? Wokół tych pytań krążą rozważania noblistki Annie Ernaux w trzech autobiograficznych prozach składających się na zbiór Bliscy. Zbierając słowa, gesty i wydarzenia z życia ojca, matki i siostry, rekonstruuje ich losy i odbija je w lustrze własnych doświadczeń. Opowiada o ojcu, który w dzieciństwie zamiast chodzić do szkoły, musiał pomagać w żniwach, a w dorosłości zajął miejsce wśród ludzi prostych i milczących. O matce pełnej gwałtowności i dumy, marzącej o pozycji, dorobieniu się i szacunku otoczenia. O przedwcześnie zmarłej siostrze, której odejście rzuciło długi cień na relacje rodzinne i zdefiniowało życie Ernaux. Ta, niczym archiwistka pamięci, opisuje dziedzictwo swoich najbliższych, łącząc kobietę, którą jest teraz, z dzieckiem, którym była w przeszłości. I choć twierdzi, że beznamiętna opowieść przychodzi jej naturalnie, opisane przez nią brzemię pamięci porusza czytelnika do głębi. Literacki Nobel dla Ernaux to nagroda za odwagę i chirurgiczną precyzję, z jaką odkrywa korzenie, wyobcowanie i zbiorowe ograniczenia osobistej pamięci. Z uzasadnienia Akademii Szwedzkiej Ernaux dokonała niezwykle ważnej rewolucji formalnej w literaturze, z dala od metafor, ładnych zdań i wyrazistych bohaterów. Nie próbowała wpisać się w ustalone ramy literatury ani tego, co uznawane jest za piękne. Zdefiniowała się sama. Édouard Louis Annie Ernaux jest nie tylko pisarskim wzorem dzięki niej możemy też w końcu mówić o przemocy i traumie związanych z pochodzeniem klasowym. Ernaux w jednym zdaniu potrafi zawrzeć to, czego mnie nie udałoby się opisać na całej stronie. Nobel dla niej to wspaniała wiadomość, a jej dzieła wyznaczają czas odrodzenia francuskiej literatury. Didier Eribon
Weronika Wierzchowska
Akuszerka Zosia czeka na narzeczonego skazanego na zesłanie za pobicie rosyjskiego oficera. Marcin walczy na Syberii o przetrwanie, marząc o powrocie do domu. Oboje nie spodziewają się, że pomóc w tym może przypadek i to, czego się Marcin mimochodem dowiedział o pracy położnych z opowieści Zosi. Rok 1893 dla przytułku położniczego jest kolejnym poświęconym walce z ciężkimi warunkami, biedą i wrogością wpływowego inspektora. Trudną sytuację komplikuje zamiłowanie pani doktor do działalności społecznej. Tym razem podczas publicznego wykładu Anna atakuje potężną Ordynację Zamojską, która swoim pracownikom odebrała emerytury i świadczenia. Nie zdaje sobie sprawy, że rozdrażnia w ten sposób gniazdo węży. W obronie dobrego imienia potężnej rodziny magnackiej stają tajemnicze siły, które zadają osobiście pani doktor ciosy, jakich jeszcze nie doświadczyła. Zemsta spada również na przytułek. Akuszerki muszą sobie poradzić nie tylko ze skomplikowanymi porodami, ale i gniewem kasty, za którą stoją wielkie pieniądze i władza. Te okoliczności zmuszają Zosię do wyruszenia u boku pani doktor w podróż, po raz pierwszy w jej życiu daleko od domu. Weronika Wierzchowska z zawodu chemiczka, dawniej związana z przemysłem farmaceutycznym i kosmetycznym. Lubi mieszać, zarówno w reaktorach chemicznych, jak i w losach wymyślonych postaci. Fascynuje się historią nauki, zwłaszcza medycyny, kultury materialnej i ulubionego XIX wieku. Dociekliwie zgłębia historie kobiet, najbardziej tych zapomnianych lub lekceważonych, które chętnie przypomina w powieściach. Perypetie postaci historycznych zestawia z losami współczesnych dzielnych i niezwykłych Polek, tworząc opowieści o życiu kobiet. Audiobook zrealizowano przy wsparciu narzędzi AI.
Lisa Jackson
Elektryzująca powieść ujawniająca ciemną stronę ludzkiej psychiki. Sarah McAdams wraca do domu, by wyremontować starą wiktoriańską rezydencję, w której dorastała. Jej córki - Jade i Gracie - nie są pod wrażeniem zniszczonej posiadłości nad brzegiem rzeki Columbia w Oregonie. Wkrótce Sarę zaczynają dręczyć niespokojnie wspomnienia: o zimnej i wyniosłej matce i przyrodniej siostrze, która zniknęła bez śladu. I o tej nocy, gdy Sarah została znaleziona z gorączką w stanie szoku... Gdy w mieście zaczynają znikać nastolatki, bojąca się o bezpieczeństwo swoich córek Sarah znów czuje się przytłoczona otaczającymi ją ścianami domu. Gdzieś głęboko w jej pamięci jest klucz do bardzo realnego i przerażającego wspomnienia. Stawiając czoła swoim najgorszym lękom, może powstrzymać powracający do jej życia koszmar. Gdzie kryje się prawda? Lisa Jackson - autorka doskonale przyjętych powieści: "Paranoja", "Ta, która przeżyła" oraz "Kłamca, kłamca" kolejny raz udowadnia, że nie bez powodu jej książki zawsze trafiają na listy bestsellerów.
Alina Adamowicz
Jesteś stworzona do bliskości Bycie blisko: wymiana myśli, dzielenie się radościami i troskami, chciany dotyk, czułe obejmowanie, głaskanie po plecach dla nas, ludzi, to nie luksus. To potrzeba biologiczna. Połączenie z drugim człowiekiem jest nam potrzebne jak woda, jak jedzenie, jak powietrze. Bliskość to przestrzeń, w której możemy być sobą. To obecność, która koi. To spojrzenie, które mówi: Jesteś dla mnie ważna. Widzę cię. Słyszę. Czuję. Mimo że łakniemy jej niczym tlenu, często równocześnie bardzo się jej boimy. Boimy się bliskości z innymi. Boimy się bliskości z samą sobą. Boimy się odsłonić i powiedzieć: To ja. Oto jestem. Taka właśnie jestem. Czasem, z różnych powodów, po prostu nie potrafimy być blisko. Na szczęście bliskości można się nauczyć. Wyćwiczyć ją małymi krokami dążyć do spokoju, zrozumienia i poczucia bezpieczeństwa. Wówczas nasze relacje staną się prawdziwsze i głębsze. Skosztuj bliskości. Zanurz się w niej i pozwól, by to, co dziś wydaje Ci się nowe i trudne, stało się naturalne, łatwe i pełne czułości. Bliskość zaczyna się tam, gdzie kończy się lęk. Bliskość jest jedną z najbardziej naturalnych potrzeb człowieka. A jednak w świecie tzw. epidemii samotności, narastającego oddzielenia i życia w pędzie coraz częściej o niej zapominamy lub zaczyna się jawić jako coś odległego, a jednak coś za czym ciągle tęsknimy. Tym cenniejsze staje się przypomnienie, że bliskość nie jest czymś niedostępnym - że zaczyna się tu i teraz. Może być na wyciągnięcie ręki. Dziękuję Alko za to zachęcanie i uważne podpowiadanie, jak otwierać przestrzeń bliskości. Za przypomnienie, że bliskość to nie przypadek, lecz świadomy wybór. Wybór podejmowany każdego dnia. Orina Krajewska, autorka książek Holistyczne ścieżki zdrowia. Bądź, Siła umysłu. Siła emocji. Duchowe ścieżki zdrowia, aktorka Psycholog pomaga, budując relację z klientem. Alka robi to perfekcyjnie. Korzysta z różnych koncepcji psychologicznych i konstruktów teoretycznych w jednym celu ― poprawy jakości życia, czyli osiągnięcia dobrostanu. Proponuje zacząć od pracy nad poczuciem własnej wartości, co ma ogromne znaczenie zarówno w związkach, jak i w życiu w pojedynkę. Ogrom pytań, ćwiczeń i przykładów na pewno nie pozostawi czytelnika bez refleksji. Przeczytaj i sprawdź, czy to na Ciebie działa. Piotr Mosak, psycholog, terapeuta par Doświadczenie życiowe, psychologiczne a jednocześnie posiadanie własnej szczęśliwej relacji pozwoliło Alce napisać opowieść dającą w pierwszej kolejności nadzieję na to, że można żyć szczęśliwie a w drugiej wskazówki jak to zrobić. Alinka z czułością prowadzi czytelników ku bardziej świadomemu życiu. Korzystajcie! Olga Kozierowska założycielka Sukcesu Pisanego Szminką, mentorka i dziennikarka. W mediach: Onet.pl: Samotność tak szkodliwa dla zdrowia, jak palenie 15 papierosów dziennie Onet.pl: Alka Adamowicz: bycie "miłą" często oznacza dopasowywanie się, ukrywanie trudnych emocji i rezygnację z siebie, by zadowolić innych Elle.pl: Jak kocha najbardziej osamotnione pokolenie w historii? „Odrzucają miłość byle jaką” Charaktery.eu: Alka Adamowicz (@alka_positive): To, jak traktujemy siebie, staje się niepisaną instrukcją dla świata, jak może nas traktować. Dzięki niej w relacji z partnerem nie musimy się ratować ani wypełniać pustki Wprost.pl: Alka Adamowicz: Tylko zdejmując maskę, dajemy szansę innym, by pokochali nas takimi, jakimi naprawdę jesteśmy – z naszymi bliznami i wątpliwościami
Bliskość, która uzdrawia i uszczęśliwia
Anna Dodziuk
Czym jest bliskość? Dlaczego jej potrzebujemy i co dzięki niej zyskujemy? Co stoi na drodze do bliskości? I jaki wpływ mają bliskie relacje z innymi na nasze życie? Na te i inne pytania stara się odpowiedzieć w swojej książce Anna Dodziuk - polska psychoterapeutka z ponad 30-letnim stażem - a robi to w sposób prosty, zwięzły i bardzo praktyczny. To idealna pozycja dla par, rodzin i każdej osoby, która chce wprowadzić do swojego życia więcej radości, ciepła i zrozumienia. Krótka książeczka przybliżająca temat bliskości w relacjach międzyludzkich. Przyjemnie i szybko się czyta. [Ola, lubimyczytac.pl] Ciekawe jest to, że są ludzie, którzy bliską więź potrafią nawiązać bardzo szybko, a są tacy, którzy nie potrafią nikomu zaufać - bo takich też znam. Bliskość jest niezwykle ważna w życiu każdego człowieka, pozwala czuć się potrzebnym i daje satysfakcję, że jest się dla drugiego człowieka kimś wyjątkowym. [Emmanuelle, kobiety-kobietom.com] Co mamy na myśli, kiedy uważamy, że mamy z kimś bliską relację? Na ogół intuicyjnie rozumiemy to dobrze, a kiedy pytam różne osoby, z kim czują się blisko, zwykle padają odpowiedzi, że to ktoś, kto mnie rozumie i akceptuje wraz z moimi wadami i słabościami, przejmuje się moimi sprawami, z kim można być szczerym i otwartym, do kogo mam zaufanie, na kim mogę polegać, od kogo dostaję wsparcie. A wszystko to z wzajemnością: akceptację i zrozumienie, otwartość i zaufanie, ciepło i uwagę, troskę i wsparcie od bliskiego człowieka nie tylko dostajemy, ale i sami dajemy. [ze wstępu] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Projekt okładki: Małgorzata Biendara.
Blix i Ramm na tropie zbrodni (Tom 1). Punkt zero
Jorn Lier Horst, Thomas Enger
Oslo 2018. Była królowa biegów długodystansowych Sonja Nordstrm nie pojawia się na promocji swojej kontrowersyjnej autobiografii Wieczna jedynka. Jeszcze tego samego dnia dom Nordstrm odwiedza znana dwudziestoczteroletnia blogerka Emma Ramm. Zastaje otwarte drzwi, a w środku ślady walki. Do telewizora sportsmenki ktoś przyczepił numer startowy z liczbą 1. Inspektora Alexandra Blixa wciąż dręczą wspomnienia dramatycznej akcji policyjnej sprzed dziewiętnastu lat, w czasie której zastrzelił zabójcę ojca pięcioletniej dziewczynki. Teraz Blix ma poprowadzić dochodzenie w sprawie zaginięcia byłej lekkoatletki. Tropy pojawiają się w różnych miejscach i w różnym czasie i wiele wskazuje na to, że są częścią misternego planu. Okoliczności zmuszają Emmę i Blixa do podjęcia współpracy. Każde z nich na swój sposób stara się zdemaskować i powstrzymać metodycznego, bezlitosnego mordercę, który za wszelką cenę chce zwrócić na siebie uwagę. Kolejne zabójstwa budzą coraz większą grozę, a wygląda na to, że ich sprawca dopiero się rozgrzewa... CENĄ ZA SŁAWĘ JEST ŚMIERĆ! Metodyczny i ekscytujący Elin Brend Bjrhei, VG Jrn Lier Horst (ur. 1970) i Thomas Enger (ur. 1973) połączyli swe siły i stworzyli rewelacyjny thriller o międzynarodowej renomie. Na co dzień każdy z nich kontynuuje własną popularną serię powieści kryminalnych, której głównym bohaterem jest odpowiednio inspektor William Wisting i dziennikarz Henning Juul.
Blix i Ramm na tropie zbrodni (Tom 2). Zasłona dymna
Jorn Lier Horst, Thomas Enger
Noc sylwestrowa. Alexander Blix patroluje ulice Oslo, gdy na Rdhuskaia, w środku tłumu, wybucha bomba. W chaosie, który powstaje, Blix ratuje z basenu portowego nieprzytomną, mocno poparzoną kobietę. Gdy poznaje jej nazwisko, przypomina mu się dawna sprawa zaginięcia dziecka. Roczna Patricia została porwana razem z wózkiem, w którym leżała. Dziesięć lat później, podczas gdy w Oslo zostaje podwyższony stopień zagrożenia terrorystycznego, jej skazany za zabójstwo ojciec dostaje pocztą zdjęcie dziewczynki w wieku szkolnym. Jest przekonany, że to zaginiona Patricia. Dziennikarka Emma Ramm przeżywa osobistą tragedię w związku z zamachem bombowym i próbuje się z tego otrząsnąć w jedyny znany sobie sposób: angażując się w dziennikarstwo śledcze. Drogi Blixa i Ramm znowu się krzyżują. Blix prowadzi śledztwo konsekwentnie podążając własnymi ścieżkami, a Emma przez cały czas depcze mu po piętach. ZASŁONA DYMNA to powieść o brzemiennych w skutki wyborach i o tym, do czego może doprowadzić desperacja, kiedy sieć kłamstw zaczyna się rwać. Jrn Lier Horst (ur. 1970) i Thomas Enger (ur. 1973) połączyli swe siły i stworzyli rewelacyjny thriller o międzynarodowej renomie. Na co dzień każdy z nich kontynuuje własną popularną serię powieści kryminalnych, której głównym bohaterem jest odpowiednio inspektor William Wisting i dziennikarz Henning Juul.
Blix i Ramm na tropie zbrodni (Tom 3). Nieobliczalni
Jorn Lier Horst, Thomas Enger
Alexander Blix i Emma Ramm siedzą każde w swoim pokoju przesłuchań i składają zeznania w sprawie tego samego zdarzenia. Blix zastrzelił mężczyznę, a jego własna córka, Iselin, walczy o życie. 36 godzin wcześniej: Ktoś dzwoni do drzwi Sofii Kovic, najbliższej współpracownicy Blixa. Kobieta ginie od jednego strzału. Wszystko wskazuje na to, że to była egzekucja. A tymczasem chwilę przed mordercą wróciła do domu Iselin, która wynajmuje u niej pokój na piętrze Iselin cudem udaje się uciec. Jak dużo zdążyła zobaczyć? I jak bardzo zagraża bezwzględnemu zabójcy? W tych dramatycznych okolicznościach Emma proponuje Blixowi pomoc w opiece nad córką. Jednak decyzja, którą podejmuje, okaże się mieć fatalne skutki dla całej trójki. Nieobliczalni porywają od pierwszej strony i do końca trzymają czytelnika w żelaznym uścisku napięcia. W trzecim tomie o śledczym i dziennikarce Jrn Lier Horst i Thomas Enger jeszcze bardziej przykręcili śrubę. Mając niezwykły talent do budowania dramatyzmu i psychologicznej głębi, stworzyli przerażającą i zaskakującą intrygę. Jrn Lier Horst (ur. 1970) i Thomas Enger (ur. 1973) połączyli swe siły i stworzyli rewelacyjny thriller o międzynarodowej renomie. Na co dzień każdy z nich kontynuuje własną popularną serię powieści kryminalnych, której głównym bohaterem jest odpowiednio inspektor William Wisting i dziennikarz Henning Juul.
Darkmirrorart
Bogactwo niczego nie gwarantuje Siła nikogo nie ratuje Pozostaje tylko miłość Ona naprawdę wiele może Jednak czy to wystarczy? Dwudziestotrzyletnia Diana Montero, policjantka z wydziału kryminalnego w cieszącej się złą sławą barcelońskiej dzielnicy Torre Baró, uważa się za silną osobę. Nie bez przyczyny ― choć jest młoda, zdążyła w życiu doświadczyć sporo złego. Wychowała się praktycznie sama, teraz pracuje w pojedynkę, a na koncie ma najwięcej rozwiązanych spraw w całej Katalonii. Właśnie dostaje kolejne wezwanie. Teoretycznie do samobójstwa, jednak ktoś powinien sprawdzić, czy nieboszczykowi na pewno nikt nie pomógł przenieść się na tamten świat. Technicy już jadą, Diana także rusza w drogę. Piętnaście minut później dociera do luksusowej dzielnicy Sant Gervasi. Faktycznie, wiele wskazuje na to, że mężczyzna sam wyskoczył z okna na trzecim piętrze, ale Diana ma co do tego wątpliwości. Podziela je Tomas Vila, wysoki, przystojny i niezwykle irytujący dwudziestosiedmiolatek, którego komisarz Montero poznaje na miejscu domniemanego przestępstwa. Okazuje się, że Tomas ma przez kolejny miesiąc towarzyszyć jej jako asystent i partner. Delikatnie rzecz ujmując, Diana nie jest tym zachwycona. Tym bardziej że nowy współpracownik niemal natychmiast staje się świadkiem pierwszej chwili słabości młodej pani komisarz... Posłuchaj audiobooka:
Blizny gejowskie opowiadanie erotyczne
rehab-e
Przepraszam wymamrotał bez namysłu. Było mu głupio, że nadal trzymał te zdjęcia w sypialni i zadręczał się wspomnieniami. Nie chciał wypaść w oczach szatyna na słabego, choć tak właśnie się czuł. Jeśli czujesz się niekomfortowo... Daj spokój. Młodszy mężczyzna mu przerwał i zbliżył się do niego, by delikatnie go pocałować. Dla mnie to tylko zdjęcia, a dla ciebie mnóstwo wspomnień. To zrozumiałe, że potrzebujesz czasu na wykonanie kolejnego kroku. Och. Czuł się przy tym mężczyźnie mniej doświadczony i dziwnie zagubiony, a przecież miał już czterdzieści lat. Cieszę się, że to rozumiesz. Odchrząknął. To... na czym stanęliśmy? Chyba właśnie mieliśmy wykonać ten kolejny krok. Szatyn puścił mu oczko i z szerokim uśmiechem zaczął rozpinać mu koszulę. Mam nadzieję, że jesteś gotowy. James wywrócił oczami i sam sięgnął do koszulki mężczyzny, by wsunąć pod nią dłonie i dotknąć ciepłej skóry. Nie jestem nieśmiałą dziewicą wymamrotał. Może i mam pewne problemy, ale wiem, do czego tutaj zmierzamy. I jestem bardzo, ale to bardzo zainteresowany". James przechodzi trudne chwile po rozstaniu z ukochanym. Przypadkowo trafia do klubu, gdzie poznaje tajemniczego, wyraźnie młodszego mężczyznę, który z jakiegoś powodu nie chce zostawić go w spokoju. Jak rozwinie się ta niespodziewana znajomość?
M.A. Trzeciak
Nie da się pójść do przodu, gdy sprawy z przeszłości dopominają się o zamknięcie. Spowita tajemnicą śmierć ojca ponownie splata losy trzech przyrodnich sióstr, które przez lata unikały się jak ognia. Rita niepokorna perkusistka z butelką pod ręką, Matylda aktywistka z jarmużem w jednej dłoni i transparentem w drugiej, oraz Stella bezsenna dusza dryfująca po nocach. Wkrótce okazuje się, że kobiety nie przyjechały tu tylko na stypę. Choć na pozór dzieli je wszystko temperamenty, przekonania i przeszłość to łączy je niezawodna intuicja oraz porozumienie dusz. Kobiety muszą połączyć siły i odbyć podróż w głąb rodzinnych tajemnic, która zmieni skomplikowane siostrzane relacje. Marta Alicja Trzeciak - dziennikarka naukowa współpracująca z tygodnikiem POLITYKA, Tygodnikiem Powszechnym i ZNAKiem. Autorka książek beletrystycznych Dwadzieścia siedem snów oraz Bliżej Dalej.
Bliżej. Rodzicielstwo bliskości dla tych, którym kończy się cierpliwość
Joanna Jaskółka
Rodzicielstwo bliskości jest prostsze, niż myślisz. Nie potrzebujesz kursu u superniani ani stu poradników. Ja już je wszystkie za ciebie przeczytałam. Dzięki mojej książce dowiesz się, czym naprawdę jest rodzicielstwo bliskości i jak stosować jego zasady w praktyce. Bez żadnej ściemy. Pokażę ci na przykładach, w codziennych scenkach i dialogach: dlaczego powinnaś się cieszyć z każdego nie swojego dziecka, czy należy od razu biec, kiedy słyszysz: Mamo, pomóż!, jak rozmawiać z dziećmi, żeby chciały rano wstać, ubrać się i pójść do przedszkola, co zrobić, gdy dziecko krzyczy: Nienawidzę cię! Jesteś najgorszą mamą! i dlaczego czasami warto odpuścić. Bo dzieci często zachowują się źle nie dlatego, że tak chcą, tylko po prostu inaczej nie potrafią. Jeszcze nie potrafią. Mój syn był pierwszym dzieckiem, które w swoim życiu wzięłam na ręce. Nigdy wcześniej nie przytulałam niemowlaka. Moje doświadczenia związane z dziećmi rozpoczęły się w momencie przyjścia na świat mojego pierwszego syna, nie zostały ukształtowane przez żadną wiedzę z zewnątrz i przekonania o tym, co należy zdaniem innych z dzieckiem robić. Już od naszych pierwszych wspólnych dni kierowałam się czystą intuicją i dopiero po kilku latach dowiedziałam się, że ta intuicja znajduje potwierdzenie w nauce, że działanie metod polecanych przez supernianie i różne magiczki od wychowania a metody te odrzucałam, bo ich stosowanie kosztowało mnie za dużo wysiłku nie znajduje potwierdzenia w badaniach naukowych. Owszem, różne strategie działają, ale na krótką metę, nie dają jednak korzyści i nauki na przyszłość. W wychowaniu dzieci kieruję się logiką i sercem. Bez sztucznych zasad i reguł. Chciałabym, żeby moje dzieci wiedziały, że w życiu, dorosłym życiu, które je czeka, nikt nie da im kary za nieposprzątany pokój, nikt nie da im nagrody za odwiedzenie babci, nikt nie będzie ich stawiał do kąta za to, że nie chciały się podzielić zabawkami lub że poniosły je emocje. Chciałabym, żeby wszystkie dzieci miały dzieciństwo, które uczyłoby, że dobre rzeczy robimy dlatego, że są dobre, a nie pod groźbą kary czy ze względu na nagrodę. Joanna Jaskółka wiejska matka, autorka znanego bloga Matka jest tylko jedna