Szczegóły ebooka
Człowiek śmiechu
Wiktor Hugo
Hugo pisał książkę w czasie swojego wygnania na Guernsey. Początkowo miała ona nosić tytuł ‘Na rozkaz króla’ i dodatkowo podkreślać tym samym jej zasadniczą treść. Tytułowy człowiek śmiechu stanowi, podobnie jak wcześniejsze hugoliańskie „potwory”, symbol całego ludu, utrzymywanego w ciemnocie, lecz z natury szlachetnego, obdarzonego pięknymi uczuciami w większym stopniu niż klasy rządzące. Ponownie Hugo eksploatuje motyw człowieka odepchniętego przez społeczeństwo, jak i człowieka, który dobrowolnie wybrał samotność. Rażącą różnicę między oceną takich ludzi przez społeczeństwo i z punktu widzenia moralności podkreślają imiona nadane bohaterom, zwłaszcza imię ślepej dziewczyny, Dei (łac. bogini). Scena, w której Gwynplaine w parlamencie usiłuje przybliżyć nędzę ludu arystokratom, ostrzega ich przed możliwymi konsekwencjami przewrotu społecznego i zostaje wyśmiany, jest zarówno aluzją do sytuacji we Francji przed rewolucją, jak i ostrzeżeniem skierowanym od autora do rządzących krajem. Nieprzypadkowo bowiem akcja utworu toczy się w Anglii przedrewolucyjnej, a jej główną osią jest radykalna opozycja między ludem. (za Wikipedią)
- TOM PIERWSZY
- PRZEDMOWA
- CZĘŚĆ PIERWSZA: MORZE I NOC
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Ursus.
- I
- II
- III
- IV
- ROZDZIAŁ DRUGI: Comprachicosowie.
- I
- II
- III
- IV
- V
- VI
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Ursus.
- KSIĘGA PIERWSZA: NOC MNIEJ CIEMNA OD CZŁOWIEKA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Południowy cypel Portlandu.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Osamotnienie.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Samotność.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Pytania.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Drzewo ludzkiego wynalazku.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Walka pomiędzy śmiercią a nocą.
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Południowy cypel Portlandu.
- KSIĘGA DRUGA: ORKA NA MORZU
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Prawa, które są poza człowiekiem.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Zarysy od początku zaznaczone.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Niespokojni ludzie na niespokojnem morzu.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Ukazanie się obłoku różniącego się od innych.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Hardquanonne.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Sądzą, że im pomoc przybywa.
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Święta zgroza.
- ROZDZIAŁ ÓSMY: Nix et nox.
- ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY: Zadanie powierzone rozszalałemu morzu.
- ROZDZIAŁ DZIESIĄTY: Burza to dzicz olbrzymia.
- ROZDZIAŁ JEDENASTY: Casquette.
- ROZDZIAŁ DWUNASTY: Borykanie się z rafą podwodną...
- ROZDZIAŁ TRZYNASTY: Twarzą w twarz z nocą.
- ROZDZIAŁ CZTERNASTY: Ortach.
- ROZDZIAŁ PIĘTNASTY: Portentosum mare.
- ROZDZIAŁ SZESNASTY: Niespodzianie złagodzenie zagadki.
- ROZDZIAŁ SIEDMNASTY: Ostatni ratunek.
- ROZDZIAŁ OSIEMNASTY: Ostateczna ucieczka.
- KSIĘGA TRZECIA: DZIECIĘ W CIENIU
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Chess-Hill.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Zjawiska śnieżne.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Ciężar utrudnia jeszcze wszelką drogę bolesną.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Inna postać pustyni.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Odludek staje do roboty.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Obudzenie.
- TOM DRUGI
- CZĘŚĆ DRUGA: Z KRÓLEWSKIEGO ROZKAZU
- KSIĘGA PIERWSZA: WIEKUISTA OBECNOŚĆ PRZESZŁOŚCI
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Lord Clancharlie.
- I
- II
- III
- IV
- ROZDZIAŁ DRUGI: Lord Dawid Dirry-Moir.
- I
- II
- III
- IV
- ROZDZIAŁ TRZECI: Księżniczka Jozyana.
- I
- II
- III
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Magister elegantiarum.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Królowa Anna.
- I
- II
- III
- IV
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Barkilphedro.
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Barkilphedro się wygryza.
- ROZDZIAŁ ÓSMY: Inferi.
- ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY: Nienawidzieć taką jest potęgą jak kochać.
- ROZDZIAŁ DZIESIĄTY: Płomień, któryby się widziało, gdyby człowiek był przezroczysty.
- ROZDZIAŁ JEDENASTY: Barkilphedro urządza zasadzkę.
- ROZDZIAŁ DWUNASTY: Szkocja, Irlandja i Anglja.
- KSIĘGA DRUGA: GWYNPLAINE I DEA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Daje się tu widzieć twarz tego, którego dotąd widziano tylko czynności.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Dea.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Oculos non habet, et videt.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Dobrani kochankowie.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Błękit w ciemni.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Ursus nauczycielem i Ursus opiekunem
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Ślepota udziela nauki jasnowidzenia.
- ROZDZIAŁ ÓSMY: Nie tylko szczęście, ale i pomyślność.
- ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY: Dziwactwa, nazywane poezją przez ludzi pozbawionych smaku.
- ROZDZIAŁ DZIESIĄTY: Rzut oka mędrca na rzeczy tego świata i na ludzi.
- ROZDZIAŁ JEDENASTY: Gwynplaine słusznie sądzi, Ursus prawdę mówi.
- ROZDZIAŁ DWUNASTY: Ursus mędrzec daje się powodować Ursusowi poecie.
- TOM TRZECI
- KSIĘGA TRZECIA: POCZĄTEK NADPĘKNIĘCIA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Inn Tadcaster.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Wymowa pod gołem niebem.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Kędy znowu ukazuje się przechodzeń.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Sprzeczności bratają się z sobą w nienawiści.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Wapentake.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Mysz, wypytywana przez koty.
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Jaki może mieć powód dukat obrączkowy, żeby się zawieruszyć pomiędzy miedziaki?
- ROZDZIAŁ ÓSMY: Oznaki otrucia.
- ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY: Abyssus abyssum vocat.
- KSIĘGA CZWARTA: PODZIEMNA KATOWNIA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Kuszenie świętego Gwynplaina.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Od rozkoszy ku grozie.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Lex Rex Fex.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Ursus podpatruje ceklarzy.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Niebezpieczne miejsce.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Jakie sądownictwo pokrywały starodawne peruki.
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Dreszcze.
- ROZDZIAŁ ÓSMY: Jęki
- KSIĘGA PIĄTA: MORZA I LOSY JEDEN I TEN SAM PODMUCH PORUSZA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Trwałość rzeczy kruchych.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Błąkać się niekoniecznie jest błądzić.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Nie ma człowieka, któryby, przeniesiony nagle z Syberji do Senegalu, nie stracił przytomności.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Oczarowanie.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Myślisz, że pamiętasz, a zapominasz.
- KSIĘGA SZÓSTA: ROZLICZNE STRONY URSUSA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Co odludek mówi.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Co odludek robi.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Zawikłania.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Moenibus surdis campana muta.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Racja stanu pracuje w małych, jak i w wielkich sprawach.
- TOM CZWARTY
- KSIĘGA SIÓDMA: TYTANKA
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Przebudzenie.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Pałac podobny bywa do puszczy leśnej.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Ewa.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Szatan.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Twarz znana, człowiek nieznany.
- KSIĘGA ÓSMA: CAPITOL I JEGO SĄSIEDZTWO
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Rozczłonkowanie wspaniałości tego świata.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Bezstronność.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Starożytna komnata.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Stara Izba.
- ROZDZIAŁ PIĄTY: Pogadanki pańskie.
- ROZDZIAŁ SZÓSTY: Wyższa i niższa.
- ROZDZIAŁ SIÓDMY: Ludzkie burze gorsze od nawałnic oceanu.
- ROZDZIAŁ ÓSMY: Byłby dobrym bratem, gdyby nie był dobrym synem.
- KSIĘGA DZIEWIĄTA: W GRUZACH
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Nadmiar szczęścia prowadzi do nadmiaru niedoli.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Osad na dnie duszy.
- ZAKOŃCZENIE: MORZE I NOC
- ROZDZIAŁ PIERWSZY: Stróż domowy może być wybawicielem.
- ROZDZIAŁ DRUGI: Barkilphedro do orlicy mierzył, a trafił w gołębia.
- ROZDZIAŁ TRZECI: Raj odzyskany na padole płaczu.
- ROZDZIAŁ CZWARTY: Nie tu, ale tam w górze.
- Tytuł:Człowiek śmiechu
- Autor:Wiktor Hugo
- Tłumaczenie:Felicjan Faleński
- ISBN:978-83-7639-331-5, 9788376393315
- Data wydania:2022-03-26
- Format:Ebook
- Identyfikator pozycji: e_2obj
- Wydawca: Armoryka