Verleger: 24
Gdzie diabeł nie może. Morderczynie i filutki
Mariusz Gadomski
Poeci przez wieki opiewali cnoty kobiet, a malarze z lubością uwieczniali na płótnach ich zalety. Możemy być pewni, że niejednemu zadrżałaby ręka, gdyby poznał choć jedną femme fatale opisaną w naszej książce... Nie chciały walczyć o równouprawnienie, ale o władzę. Nie pragnęły szacunku, ale wielkiej fortuny. Nie cofnęły się przed niczym, by zrealizować swoje cele. Wstąpiły na drogę zbrodni i występku. Mariusz Gadomski, autor świetnie przyjętej książki „Jak zabijać, to tylko we Lwowie”, zabiera nas w podróż przez epoki i prezentuje sylwetki pięciu dam, które doskonale wiedziały, do czego służy trucizna, sztylet i proch strzelniczy. Jakie intrygi uknuła Teresa Karolina z Rzewuskich, druga żona sławnego Karola Stanisława Radziwiłła „Panie Kochanku”? Jakie skandale w całej Europie wywołała Maria Teresa Dogrumowa? Kim była kobieta, którą międzywojenna prasa nazwała „Czarną Damą”? Na te i inne pytania odpowiada najnowszy e-book „Gdzie diabeł nie może. Morderczynie i filutki”. Jedno jest pewne: z tymi kobietami lepiej nie zadzierać! Mariusz Gadomski (ur. 1961) – absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW. Autor książek: „Z Lublina donoszą. Ohydny mord” i „Jak zabijać, to tylko we Lwowie”, współpracownik m.in. „Tygodnika Zamojskiego” i „Magazynu Reporter”. Interesuje się historią Lublina i dawnych Kresów. Miłośnik turystyki rowerowej, mocnych thrillerów i równie mocnej kawy.
Gdzie dom styka się ze światem. Cztery punkty uważności życia
Aleksandra Kunce
Seria: Oikos. Komparatystyka Literacka i Kulturowa (4), ISSN 2720-1104 Niewielka rzecz: cztery eseje oikologiczne, poprzedzone słowem wprowadzającym, o naszym uwikłaniu w "domowe - światowe". Gdybyśmy potraktowali tytuł jako pytanie: "Gdzie dom styka się ze światem?", odpowiedź na nie byłaby taka: "W punktach wymagających naszej uważności życia". Uważność domaga się zachowania dyscypliny i precyzji, i nie chodzi tylko o precyzję w działaniach i obserwacji, ale o nasze bycie w domu i świecie, w zmiennych rytmach zakorzenienia i wędrowania. Uważne bycie kieruje nas ku miejscu i trosce rozciągniętej w czasie, by w końcu naprowadzić na dom. Dom to swoisty (bez)czas, to dynamicznie pojęte i otwarte miejsce, które pozwala kierować swe pragnienie ku temu, co dalekie, nieobejmowalne i niepojęte. Mówiąc "dom", nie mamy na myśli swojskiej i zamkniętej warowni, ale dom zakorzeniony w idei kosmosu. Idea Heimat jest tu na miejscu. Cztery punkty styku domu i świata zostają znalezione za sprawą: (1) humanistyki, (2) człowieka, (3) przyjaźni z miejscem i (4) uniwersytetu. Cztery eseje oikologiczne zaglądają w sploty, nałożenia, ale i najprawdziwszy brak nieokreślonego na granicy domu, w okolicach progu, który symbolicznie nie tylko zaświadcza o tym, co graniczne w rytuałach, ale wyznacza przestrzeń uważności. W tych punktach, gdzie dom styka się ze światem, wydobyte zostaje nasze uwikłanie w "domowe - światowe".
Maja Kotarska
Co powinna zrobić kobieta zdradzona przez męża? Gdy upora się z lawiną myśli: Dlaczego ja?! Dlaczego spotkało to właśnie mnie?! Co ludzie powiedzą?! Gdzie ja miałam oczy?! Zraniona kobieta może robić wszystko! Los dał jej właśnie kolejną szansę! Na początek najlepiej zmienić otoczenie. Tak też czyni Marta główna bohaterka powieści. Swoim nagłym przyjazdem burzy senny spokój prowincjonalnego miasteczka i chociaż stara się trzymać na uboczu, jakimś dziwnym trafem wciąż znajduje się w centrum wydarzeń. Kochająca matka i troskliwi przyjaciele robią wszystko, by ponownie wydać ją za mąż. A ona sama powolutku zaczyna marzyć, powolutku zaczyna wierzyć, że: Jutro będzie lepiej! Inne mają gorzej! Dam sobie radę! Gdzie ja miałam oczy?! Niedługo będzie wiosna! Kotarska udowadnia, że miłość można znaleźć tuż obok. Że stoi i czeka. Że jej dotykamy. Że ją czujemy. Niestety często po prostu jej nie widzimy. Stąpamy obok niczym ślepcy. Może nie chcemy, przyjąć do świadomości faktu, że tak jest. Może nie chcemy, jej zobaczyć. Jest to powieść lekka, przyjemna, napisana z dużym poczuciem humoru, a także z klasą, inteligentnie. Wyraziste postaci, żywe dialogi, wciągająca od pierwszej strony, niebanalna akcja. Po prostu dobra literatura. Okładka: Katarzyna Drewek-Wojtasik
Maja Kotarska
Co powinna zrobić kobieta zdradzona przez męża? Gdy upora się z lawiną myśli: Dlaczego ja?! Dlaczego spotkało to właśnie mnie?! Co ludzie powiedzą?! Gdzie ja miałam oczy?! Zraniona kobieta może robić wszystko! Los dał jej właśnie kolejną szansę! Na początek najlepiej zmienić otoczenie. Tak też czyni Marta główna bohaterka powieści. Swoim nagłym przyjazdem burzy senny spokój prowincjonalnego miasteczka i chociaż stara się trzymać na uboczu, jakimś dziwnym trafem wciąż znajduje się w centrum wydarzeń. Kochająca matka i troskliwi przyjaciele robią wszystko, by ponownie wydać ją za mąż. A ona sama powolutku zaczyna marzyć, powolutku zaczyna wierzyć, że: Jutro będzie lepiej! Inne mają gorzej! Dam sobie radę! Gdzie ja miałam oczy?! Niedługo będzie wiosna! Kotarska udowadnia, że miłość można znaleźć tuż obok. Że stoi i czeka. Że jej dotykamy. Że ją czujemy. Niestety często po prostu jej nie widzimy. Stąpamy obok niczym ślepcy. Może nie chcemy, przyjąć do świadomości faktu, że tak jest. Może nie chcemy, jej zobaczyć. Jest to powieść lekka, przyjemna, napisana z dużym poczuciem humoru, a także z klasą, inteligentnie. Wyraziste postaci, żywe dialogi, wciągająca od pierwszej strony, niebanalna akcja. Po prostu dobra literatura. Okładka: Katarzyna Drewek-Wojtasik.
Danka Braun
Kolejna powieść obyczajowa z wątkami kryminalnymi, w której Danka Braun zaskakuje czytelnika bogactwem postaci, pomysłowością fabuły i nieprzewidywalnym zakończeniem. Prywatny detektyw Mirek Filer, trzydziestodwulatek z syndromem Piotrusia Pana, zmuszony jest podjąć się najtrudniejszego w swoim życiu zadania: samotnego wychowywania pięcioletniej córeczki. Tymczasem w tajemniczych okolicznościach ginie przyjaciel rodziny Filerów Roman Głowacki, a jego żona Olga znika bez śladu. Krewni Głowackich zlecają Filerowi odnalezienie kobiety. Czy uda mu się odszukać Olgę?
Danka Braun
Kolejna powieść obyczajowa z wątkami kryminalnymi, w której Danka Braun zaskakuje czytelnika bogactwem postaci, pomysłowością fabuły i nieprzewidywalnym zakończeniem. Prywatny detektyw Mirek Filer, trzydziestodwulatek z syndromem Piotrusia Pana, zmuszony jest podjąć się najtrudniejszego w swoim życiu zadania: samotnego wychowywania pięcioletniej córeczki. Tymczasem w tajemniczych okolicznościach ginie przyjaciel rodziny Filerów Roman Głowacki, a jego żona Olga znika bez śladu. Krewni Głowackich zlecają Filerowi odnalezienie kobiety. Czy uda mu się odszukać Olgę?
Jarosław Danielak
Gdzie jest więcej wysp: w Szwecji czy w Indonezji? A jezior - w Kanadzie czy w całej Europie? Czy na bezludnej wyspie może być więcej śmieci niż na popularnej plaży? I czy coś większego zawsze ma czegoś więcej? Gdzie jest więcej? #geografia to druga książka z serii WIĘCEJ, niż myślisz! - pełna krótkich, zabawnych i zaskakujących pojedynków między państwami, kontynentami, oceanami, rzekami, pustyniami, a nawet planetami. W środku czeka 45 quizowych pytań , które pokazują, że geografia nie musi zaczynać się od wkuwania nazw. Może zacząć się od prostego: Jak myślisz? To książka do zgadywania, sprawdzania, dziwienia się i dyskutowania. Dziecko najpierw wybiera odpowiedź, a potem odwraca stronę i sprawdza, co mówią liczby. Czasem wygra intuicja, czasem kompletnie polegnie - i właśnie wtedy robi się najciekawiej. Mini instrukcja korzystania z Gdzie jest więcej?: Najpierw dorosły albo dziecko czyta pytanie, na przykład: Gdzie jest więcej ludzi? , Gdzie jest więcej wysp? albo Gdzie jest więcej wulkanów? Potem wybieracie odpowiedź. Można strzelać, kombinować, kłócić się przy stole albo udawać eksperta od oceanów, pustyń i odległych wysp. Następnie odwracacie stronę i sprawdzacie wynik. Książka nie tylko podaje odpowiedź, ale też krótko tłumaczy, dlaczego właśnie tam jest więcej. Ten prosty mechanizm sprawia, że dziecko samo chce sprawdzać dalej. Bo skoro Szwecja może mieć więcej wysp niż Indonezja, a bezludna wyspa może przegrywać lub wygrywać śmieciowy pojedynek z plażą, to co jeszcze może okazać się zupełnie nie takie, jak się wydaje? CZEGO DZIECKO DOWIE SIĘ Z TEJ KSIĄŻKI: gdzie mieszka więcej ludzi i dlaczego mapa potrafi mylić gdzie jest więcej państw, wysp, jezior i wulkanów czym różni się wielkość miejsca od liczby rzeczy, które się w nim znajdują dlaczego największy obszar nie zawsze oznacza najwięcej gdzie jest więcej wody, lodu, piasku, drzew, opadów i huraganów jak porównywać dane i nie dać się zwieść pierwszemu wrażeniu że geografia to nie tylko nazwy na mapie, ale też liczby, zależności i zaskakujące historie o świecie To książka, która ćwiczy myślenie porównawcze: dziecko nie tylko poznaje odpowiedź, ale zaczyna rozumieć, że zanim coś ocenimy, warto zapytać: A co właściwie porównujemy? DLA KOGO JEST TA KSIĄŻECZKA: dla dzieci w wieku 69 lat dla młodych fanów quizów, ciekawostek i szybkich pytań z zaskakującą odpowiedzią dla dzieci, które lubią mapy, podróże, państwa, kontynenty i rekordy dla rodziców, którzy chcą zamienić czytanie w rozmowę i wspólne zgadywanie dla nauczycieli, bibliotekarzy i edukatorów szukających lekkiego wstępu do geografii TOMASZ ROŻEK POLECA: Na mapie wszystko wygląda spokojnie. Kontynenty grzecznie leżą na swoich miejscach, oceany się nie przelewają, a góry cierpliwie czekają, aż ktoś je policzy. Wystarczy jednak zadać proste pytanie: Gdzie jest więcej?, żeby zaczęła się prawdziwa geograficzna przygoda. Zastanawialiście się, gdzie jest więcej jezior, wulkanów albo drzew? Gdzie mieszka więcej ludzi, jeździ więcej samochodów, a gdzie pada więcej deszczu? W tej książce znajdziecie odpowiedzi. Gwarantuję, że niektóre z nich Was zaskoczą, a to, co zaskakujące, najlepiej zostaje w pamięci. Ta książka pokazuje, że świat jest pełen niezwykłych porównań, rekordów i pytań, które budzą ciekawość. Ostrzegam: po jej przeczytaniu każde miejsce może się stać początkiem kolejnego pojedynku. Bardzo polecam! Tomasz Rożek Fundacja Nauka. To Lubię
Gdzie pochowałem Fabianę Orquerę
Cristian Perfumo
Dom pośrodku pustkowia. Zbrodnia nierozwikłana przez trzydzieści lat. List, który zmienia wszystko. Lato 1983 roku. Wpływowy polityk budzi się w opuszczonym domu w sercu patagońskiej głuszy, piętnaście kilometrów od najbliższego sąsiada. Na jego ciele nie ma żadnych obrażeń, ale ubranie jest przesiąknięte krwią, a obok leży zakrwawiony nóż. Ostatnie, co pamięta, to weekend, który planował spędzić z kochanką, Fabianą Orquerą. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że tej kobiety nikt już nigdy nie zobaczy - ani żywej, ani martwej. Trzydzieści lat później. Nahuel, dociekliwy dziennikarz, niemal każde lato spędza w tym domu. Pewnego dnia znajduje w nim tajemniczy list pełen zagadek i wskazówek, które mogą prowadzić do prawdy o zniknięciu Fabiany Orquery. Jego dziennikarska intuicja podpowiada mu, że odkrył historię życia. Jednak rozwiązanie pierwszej zagadki kończy się bolesnym ciosem - ktoś za wszelką cenę pragnie, by prawda pozostała pogrzebana na zawsze. Co tak naprawdę stało się z Fabianą Orquerą?