Wydawca: 24
Wacław Holewiński
W styczniu 1945 r. Stanisław Ostwind-Zuzga, major Narodowych Sił Zbrojnych, zostaje aresztowany. Urząd Bezpieczeństwa przewozi go do aresztu w Otwocku i tam torturami próbuje zmusić do współpracy z Sowietami. Major nie daje się złamać. Miesiąc później zostaje zamordowany. Stanisław Ostwind to postać wyjątkowa na kartach polskiej historii. I dla wielu niewygodna. Żyd, legionista, policjant, żołnierz oskarżanych o faszyzm Narodowych Sił Zbrojnych. Patriota. Honor mi nie pozwala jest zapisem historii majora Żołnierza Wyklętego. Autor nadał jej formę listów, jakie bohater Ostwind pisze do ukochanej żony. Listy te są wyznaniem miłości, a zarazem spowiedzią człowieka, który spogląda wstecz na swoje życie, szukając odpowiedzi na dręczące go pytania. Czym jest polskość i patriotyzm? Co to znaczy być Żydem i Polakiem jednocześnie? Czym wreszcie jest honor?
Honor. Opowieść ojca, który zabił własną córkę
Lene Wold
Prawo obowiązujące w Jordanii bywa bezwzględne wobec kobiet, a surowa obyczajowość sprawia, że w rolę sędziów nierzadko wcielają się bliscy. Nic dziwnego, skoro seks przedmałżeński sprowadza hańbę na całą rodzinę kobiety, która dopuściła się nierządu. Jedynym sposobem na przywrócenie utraconego honoru jest zabicie cudzołożnicy matki, siostry, córki. Dotyczy to nie tylko związków przedmałżeńskich, ale również gwałtów czy relacji homoseksualnych. A jeśli kobieta, która czuje się zagrożona, zwróci się do służb publicznych po pomoc, najprawdopodobniej dla ochrony trafi do więzienia, zaś oprawcy pozostaną bezkarni. Norweska dziennikarka Lene Wold na przykładzie historii Rahmana, Aiszy i Aminy próbuje zrozumieć, co kieruje Jordańczykami, którzy w XXI wieku wciąż kultywują krwawą tradycję honorowych zabójstw. Starszą córkę ojciec zamordował z powodu jej związku z kobietą, młodsza miała zginąć za ukrywanie prawdy o siostrze i tylko cudem uniknęła śmierci. Autorka z niezwykłą otwartością, bez krzywdzących stereotypów wysłuchuje zarówno sprawcy, jak i siostry ofiary. Narażając życie, poszukuje odpowiedzi na pytanie: co kieruje ojcem, który zabija ukochane dzieci?
Honoré de Balzac
An extremely collectible, sweet little book named for and written in honor of Balzacs mother. Comtesse Honorine de Bauvan was married to the Comte at nineteen. She leaves him and is later abandoned by her lover when she becomes pregnant. She lives simply and earns money by making artificial flowers. What she doesnt know is that her husband is paying exorbitant prices for her work, thus supporting her while letting her think she is independent of him. The story is perhaps a common one of a wife trapped in a marriage, but is approached in an interesting manner. Honorine is an 1843 novel by French novelist and playwright Honoré de Balzac (1799-1850) and included in his series of novels (or Roman-fleuve) known as La Comédie humaine (The Human Comedy) which parodies and depicts French society in the period of the Restoration and the July Monarchy (1815-1848).
Honoré de Balzac
Honoryna, żona bogatego i o wiele starszego hrabiego Oktawa, uciekła od niego z kochankiem, przy którym po raz pierwszy poczuła się doceniana jako kobieta, czego brakowało jej w bezwzględnym świecie paryskim. Miała z kochankiem dziecko, które szybko zmarło, po czym została porzucona. Pogrążona we wstydzie hrabina nie chciała wracać pod dach swojego męża, choć wiedziała, że ten jej wybaczył. Zamieszkała w zupełnym odosobnieniu na ulicy Saint-Maur. Hrabia usiłuje skłonić żonę do powrotu przy pomocy swojego sekretarza Maurycego de l’Hostala. Młody człowiek, w celu nawiązania znajomości z Honoryną, wynajmuje dom w jej najbliższym sąsiedztwie. Uzyskuje wprawdzie obietnicę jej powrotu do męża, jednak sam zakochuje się w kobiecie, zostaje jej kochankiem… (za Wikipedią), a co było dalej, czytelnik dowie się, po przeczytaniu całej książki.
Talbot Mundy
Maybe its true, he said, and maybe a lie, it is unknown, maybe, India is going to go to blood, as these fakors believe, and maybe its not at all. There will be a sea of blood! Hookum hai This is an order? I also have my desire!
Ho'oponopono. Wprowadzanie wewnętrznej harmonii
Paweł Karwat
Nie pozwól zajść słońcu bez Ho’oponopono! Życie nie szczędzi nam stresów: wieczny pośpiech sprzyja powstawaniu konfliktów międzyludzkich i każe nam wciąż wypatrywać nadciągającej katastrofy, a każda drobna porażka urasta do rozmiarów Mount Everestu, wywołując irytację oraz gniew. To prowokuje do szukania kozłów ofiarnych, a próby rozładowania tych emocji kosztem innych ludzi prowadzą do coraz głębszej frustracji, która wyklucza szczęśliwe i spokojne życie — choć przecież za nim tęsknimy. Aby przerwać to błędne koło, potrzebne są nam trzy rzeczy: głęboka samoświadomość, akceptacja siebie i innych oraz rytuał, który pozwoli przywrócić zaburzoną harmonię. Na przykład hawajski Ho’oponopono. W tej książce znajdziesz nie tylko informacje o tym, czym jest Ho’oponopono i jak działa, lecz także sposoby na wzbudzenie w sobie pozytywnych uczuć wobec świata i ludzi, na przywrócenie naturalnej zdolności do przebaczania, na życie bez konieczności angażowania uczuć tak destrukcyjnych jak złość czy poczucie winy. Nauczysz się kochać siebie i czerpać radość z przeżywania „tu i teraz”. Zrozumiesz, jak uwalniającym doświadczeniem jest pozbycie się ciasnych przekonań. Odkryjesz, jak wspaniale jest móc w pełni się zrelaksować i poczuć siłę płynącą z akceptacji. Stań się szczęśliwym człowiekiem dzięki Ho’oponopono! Czym jest Ho’oponopono i na co działa? Ciało, umysł i duch Praca z samym sobą i wewnętrzne rozwiązywanie konfliktów IKE, czyli świadomość i wzbudzanie miłości do siebie Związki damsko-męskie i rozwiązywanie realnych problemów Akceptacja ciała, uczuć i myśli Małe studium konfliktu i rozpoznawanie bieżących problemów Przebywanie w chwili obecnej i usuwanie ograniczających przekonań Zasada relaksacji i postawa braku postawy Bycie całością siebie zamiast częścią czegoś Gniewny aspekt, „wina” i „kara” Praktyka akceptacji Zaakceptuj ludzi i przywróć światu harmonię!
Hope Is of a Different Color. From the Global South to the Łódź Film School
red. Magda Lipska, Monika Talarczyk
Fascynująca opowieść o studentach z globalnego Południa, którzy uczyli się w Polsce w czasach zimnej wojny. Łódź, jako drugie co do wielkości miasto w Polsce, była punktem węzłowym dla zagranicznych studentów, którzy uczyli się w PRL od połowy lat 60. ubiegłego wieku do transformacji ustrojowej. Łódzka Filmówka, należąca od 1955 roku do Międzynarodowego Stowarzyszenia Szkół Filmowych i Telewizyjnych (CILECT), była szczególnie lubianym celem studenckich podróży. Młodzi adepci sztuki filmowej z Afryki, Ameryki Łacińskiej i Bliskiego Wschodu stanowili jedną trzecią populacji zagranicznych studentów. Szkoła w obiegu międzynarodowym cieszy się znakomitą reputacją, a jednak doświadczenia uczących się w niej filmowców z Globalnego Południa są nadal bardzo słabo znane - zarówno w Polsce, jak i poza nią. Jest to więc publikacja pionierska. Książka Hope Is of a Different Color przedstawia historię wymiany studenckiej między - używając ówczesnej nomenklatury - krajami rozwijającymi się i Polską Rzeczpospolitą Ludową w czasach zimnej wojny. Jej autorzy i autorki rzucają światło na doświadczenia i kariery pokolenia młodych filmowców w Łodzi, z których liczni osiągnęli później sukces artystyczny w swoich krajach rodzinnych. Książka ukazuje nowe pole badawcze i rosnące zainteresowanie kwestią stosunków rasowych w Europie Wschodniej i Centralnej. Eseje, które się na nią składają, pisane są z rozmaitych perspektyw: socjologicznej, politologicznej oraz z punktu widzenia historii sztuki i filmu. Tom zawiera również niepublikowane wcześniej fotografie i ujęcia z filmów, pochodzące z archiwów prywatnych oraz materiał wizualny i tekstowy z kolekcji łódzkiej Szkoły Filmowej. Magda Lipska jest kuratorką i teoretyczką sztuki. Od 2008 roku pracuje w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Wśród jej ostatnich projektów kuratorskich wyróżniają się "Global Socialist Realisms" (w przygotowaniu), "Niepodległe: kobiet a dyskurs narodowy" (2018), "Dziennik. Awangarda w Chinach 1993-2003" (2017), "Gdyby dwa morza miały się spotkać: (2015, współkurator: Tarek Abou El Fetouh). Monika Talarczyk jest filmoznawczynią i profesorką w PWSFTVIT. Jest autorką licznych publikacji poświęconych reżyserkom filmowym. Jej głównym obszarem badawczym jest kino mniejszościowe (kino kobiet, mniejszości w kulturze filmowej). W 2014 roku otrzymała nagrodę Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Jest członkinią EWA (European Women's Audiovisual network), ruchu Kobiety Filmu i Stowarzyszenia Kobiet Filmowców oraz FIPRESCI (Międzynarodowe Zrzeszenie Krytyków Filmowych).
Colleen Hoover
Czasem odkrycie prawdy może odebrać nadzieję szybciej niż wiara w kłamstwa. To właśnie uświadamia sobie siedemnastoletnia Sky, kiedy spotyka Deana Holdera. Chłopak dorównuje jej złą reputacją i wzbudza w niej emocje, jakich wcześniej nie znała. W jego obecności Sky odczuwa strach i fascynację, ożywają wspomnienia, o których wolałaby zapomnieć. Dziewczyna próbuje trzymać się na dystans wie, że Holder oznacza jedno: kłopoty. On natomiast chce dowiedzieć się o niej jak najwięcej. Gdy Sky poznaje Deana bliżej, odkrywa, że nie jest on tym, za kogo go uważała, i że zna ją lepiej, niż ona sama siebie. Od tego momentu życie Sky bezpowrotnie się zmienia. "Hopeless [wyd 3]" - książka Hoover Jak daleko możesz uciec od siebie, żeby pokonać niewyobrażalny ból? Jak wiele musisz zapomnieć, żeby móc dalej żyć tylko dlatego, że życie okazało się trudniejsze, niż powinno być? Książka dla odważnych, którzy nie boją się trudnych tematów. Marzena Rogalska, dziennikarka Miłość bezwarunkowa, głęboka i odważna jest silniejsza niż zło, które podstępnie odbiera nam dusze... Przeczytaj Hopeless i dowiedz się, czy można odzyskać utraconą nadzieję. Gorąco polecam. Maria Rotkiel, psycholog