Verleger: E-bookowo
Henryk Urbanek
Gdy patrzymy w czas miniony – ten codziennie wpisywany w ludzkie twarze, zaklęty w starych fotografiach, przekuwany mozolnie w muzykę, kłębiący się w kielichach martwych klepsydr – wciąż nie mamy pewności, czy to, że jesteśmy, ważniejsze jest poprzez to, że byliśmy, czy poprzez to, że jeszcze (przez czas jakiś) będziemy? Co od świata wzięliśmy – czy to, co mu daliśmy? Czy lepszy był wtedy, gdy do niego wchodziliśmy, czy teraz, gdy powoli go opuszczamy i nic już nie mamy do stracenia? Nocne upojenie przeszłością trwało krótko. Pomagał alkohol, napędzała stara studencka piosenka, która niepotrzebnie przywołała „tę naszą młodość”. Może dlatego tak szybko umierają takie spotkania. Nie zabija ich pamięć, tylko bezradność. Wspólnota bezradności. Ostatni kieliszek szampana, spacer parkową aleją, milczący dzwon na kościelnej wieży, wszystko to ma siłę wieczności. Bo kolejnego spotkania w tym składzie już nie będzie, a odległość zmieszana z czasem oznacza zwykle małą śmierć… „Miniatury” są próbą opisania zmiennej i zmieniającej się rzeczywistości, próbą uchwycenia tej zmienności poprzez głos pojedynczego człowieka zmagającego się z tym wszystkim, co przynosi codzienność. Zachowanie w świadomości tego, co czujemy i myślimy, realizując swój własny scenariusz czasami nazywany losem... Krótkie opowiadania czasami lepiej niż inne narzędzia opisują rzeczywistość…
Małgorzata Ciupińska
Misiek to po prostu humoreska. Lekkie opowiadanie, ale z głębszym sensem mam nadzieję. Jego myślą przewodnią jest wigilijna tradycja, według której w tę szczególną noc zwierzęta mówią ludzkim głosem. Co może z tego wyniknąć? Patronat medialny: Twoja Kultura.plMałgorzata CiupińskaZ wykształcenia jestem pedagogiem pracy (powiedzmy, że równa się to socjologii), ale z pracą w tym zawodzie różnie bywało. Studiowałam też na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (studia podyplomowe) na kierunku filozofia i religioznawstwo. Mam za sobą kilka mniej lub bardziej istotnych szkoleń: marketing, zarzadzanie, ubezpieczenia, projekty unijne. Z ciekawszych wymienię jednak kurs języka migowego, choć obecnie umiejętności te są tylko sztuką dla sztuki.Pierwszym moim miejscem pracy był duży zakład przemysłowy; restrukturyzacja nie wyszła mu jednak na dobre. Mnie również, ponieważ w tej sytuacji musiałam szukać innej pracy. Następnie znajdowałam zatrudnienie w redakcjach lokalnych gazet. Przez pewien okres pracowałam w instytucjach niosących pomoc społeczną i socjalną. Był także czas, gdy pracy nie miałam w ogóle może inaczej: wtedy, owszem, nie otrzymywałam pensji, ale jednak pracowałam. Powstawały moje utwory, a przeżyte niedostatki (nie tylko finansowe) stały się strawą dla mojej twórczość.Od kilku ładnych lat obchodzę stale swe 35-te urodziny i zazwyczaj jest to w zgodzie z moim samopoczuciem, choć akurat z faktem zgodziło się to tylko raz w życiu. Mam szerokie zainteresowania, ale raczej wszystkie zawsze zmierzają do tego, by nagromadzone wrażenia zaowocowały w moich utworach.
Adrianna Biełowiec
Po wydarzeniach w „Onkalocie” Pierwszym Dygnitarzem Galaktycznym zostaje Kiret Biffter. W imperium dochodzi do zamachów i zamieszek. Jednocześnie z innego wszechświata napływa fala uchodźców, za którymi podąża potężny wróg. Nieśmiertelnym grozi zagłada. Zhańbiony Kiret postanawia przywrócić do życia legendarnego władcę, organizuje więc wyprawę do niebezpiecznego wymiaru, gdzie żyje istota gorsza i okrutniejsza niż sam najeźdźca.
Patrick Edwards
„Misja specjalna” to debiut Janusza Brzozowskiego w gatunku science fiction, a także po raz pierwszy autor używa swojego pseudonimu literackiego (Patrick Edwards), pod którym znają go czytelnicy w Australii. "Misja specjalna" jest typowo fantastyczną powieścią, ktorej temat może okazać się w każdej chwili bardzo realistyczny. W pisarstwie Janusza Brzozowskiego czuje się pasję, znajomość tematu i umiejętność konstruowania napięcia z zaskakującym finałem.
Patrick Edwards
Ostatnia, trzecia część „Misji specjalnej” obfituje w liczne wydarzenia rozgrywane zarówno na Ziemi, jak i na wielu planetach galaktyki Ganzela. Książka rozpoczyna się wiadomością o odwołaniu na wiele dziesiątek lat inwazji obcych na Ziemię. Zadowolenie i radość z tej okazji zostają przyćmione informacją podaną do publicznej wiadomości przez dziennikarzy o tajnych kontaktach rządów Ameryki i Rosji z obcymi w celu sprzedawania im uranu. Czy Małgosia, Dera i Jaś wrócą na Wadele dowiecie się Państwo po przeczytaniu tej książki.
Mistrzyni swojego życia. Żonglująca matka
Kinga Bogdańska
MISTRZYNI SWOJEGO ŻYCIA. ŻONGLUJĄCA MATKA to pierwsza tak kompleksowa książka na polskim rynku o odkryciu siebie, poukładaniu swoich ról, uporządkowaniu przeszłości oraz zaprojektowaniu upragnionej przyszłości. Dla kogo jest ta książka? Jeśli uważasz, że: pełnisz wiele ról w życiu, ale większość Cię nie satysfakcjonuje, jesteś zmęczona realizowaniem czyiś oczekiwań i potrzeb, uważasz, ze nie zasługujesz w życiu na nic lepszego, czujesz się źle Sama z Sobą, chciałabyś więcej od życia, ale nie wiesz jak, Twoja trudna przeszłość mocno wpływa na Twoją teraźniejszość Przeczytaj tę książkę! Dzięki tej książce i wykonanym w niej zadaniom: Zaczniesz doceniać Siebie taką jaką Jesteś. Odpuścisz role, które Ci nie służą. Posprzątasz Swoją przeszłość i wyciągniesz wnioski na przyszłość. Odkryjesz mocne strony i na ich podstawie zbudujesz nową jakoś życia. Odkopiesz Swój wewnętrzny Skarb. Zaprojektujesz Swoje wymarzone życie. Przywrócisz Sobie prawo do radości, otwartości, ciekawości świata, ufności, czerpania z bliskości. Zaprzyjaźnisz się z 7 Krasnoludkami i z ich pomocą zaplanujesz cele oraz plan ich realizacji. Zaczniesz podróż w kierunku Swojego Mistrzostwa. Zrób pierwszy krok i rusz w kierunku Swojego Mistrzostwa, bo dopóki Jesteś możesz wszystko! Jak powstała ta książka? 1 lipca 2016 roku, wieczorem, siedząc na tarasie i słysząc cykanie świerszczy napisałam pierwszy rozdział. Miałam wstępny zarys książki. Za namową mentorki każdego dnia dopisywałam kolejne części. Czasami to było kilka zdań, czasami kilka stron. Sam proces pisania szedł dość łatwo – przecież wszystko miałam w sobie: doświadczenia, trudne lekcje, przemyślenia, pomysły na rozwiązania, sprawdzone pomysły. To był bardzo ważny moment w moim życiu – byłam na kocówce leczenia, wyniki były świetne. Lekarze zdziwieni zastanawiali się, jak to możliwe, że tak szybko dochodzę do siebie. Siła i energia szła z serducha. Książka pisała się sama. Młodszy synek wyjechał do swojego taty na wakacje. Na ustalony miesiąc. Ja do nich dojeżdżałam i spędzaliśmy fajny czas. Wszystko wydawało się poprawne i normalne. Ale życie zaskoczyło mnie tak bardzo, że musiałam pisanie na jakiś czas odłożyć. Przyszedł dzień, który wszystko zmienił. Przewartościował wszystko, zmienił mnie i moje postrzeganie świata. Dzień, w którym stałam się Wojowniczką walczącą o bezpieczeństwo i normalność moich dzieci i moją. To był dzień, w którym okazało się, że nie mogę zabrać mojego malutkiego synka do domu, do Polski, bo jego tata perfidnie zaplanował zatrzymanie go u siebie. Pomagała mu w tym moja przyjaciółka. Rok spiskowali, jak to zrobić i w jaki sposób uśpić moją czujność. Wykorzystali pseudo empatie i nadzieję na normalność, żeby ściągnąć Malucha na Ukrainę. Zaczęła się nierównomierna walka. Dobijanie się do biurokratów, policji, polityków, karmienie obietnicami otaczających ludzi. Nadzieja, która rosła i spadała w zależności od sytuacji, samotna walka z systemem. Ta walka trwała ponad rok . Każdy dzień to było wyzwanie: od wstania z łózka po kolejne zmagania. Po dłuższej przerwie siadłam do książki i poczułam, że jest infantylna, zbyt prosta – oczywiście patrząc z mojego poziomu świadomości i samorozwoju. Nie wiedziałam co robić dalej. Wysłałam już gotową część mojej mentorce z zapytaniem, czy to co piszę ma sens i czy komuś będzie pomocne. Odpisała: „Dla mnie to, co piszesz, jest super. Pokazuje matkom, że można inaczej. No i ćwiczenia, zadania są bardzo mocne i konkretne. Pisz dalej. Matki potrzebują tej książki. „ Dostałam skrzydeł i wielkiej motywacji. Pisanie książki i proces jej powstawania był dla mnie lekarstwem na trudności osobiste. Samo pisanie było oczyszczające i dodające siły. Projekt Książka dał mi siły do życia i zmagania się z przeciwnościami stającymi na mojej drodze. To było moje trzecie dziecko. Równie kochane i wyczekiwane i pielęgnowane. Niesamowite było też to, że osoby które współtworzyły tę książkę – ja, ilustratorka, grafik, łamacz -wszyscy byli tak samo zaangażowani. To dziecko książkowe ma wielu rodziców. I tak 7 lutego 2017 roku urodziło się moje trzecie dziecko: Mistrzyni Swojego Życia Żonglująca Matka. To historia kobiety, która idąc samodzielnie przez życie napotyka kolejne wyzwania. Bywa różnie, ale zawsze znajduje rozwiązanie. Czasami to trwa dłużej, czasami krócej. Matki, która ucząc się, upadając, szkoląc i przepracowując swoje słabości, lęki i obawy, poznaje siebie i swoje możliwości po to by w nie za długim czasie dostać kolejne ciosy od życia. Gdyby nie miała siły, którą czerpie z wieloletniej pracy nad sobą padłaby bardzo szybko. Dzięki swojemu wewnętrznemu mistrzostwu, które daje jej siłę wygrywa z chorobą i na pięści walczy o powrót dziecka. Właśnie o tym jak czerpać z wewnętrznego mistrzostwa jest ta książka. Napisałam tę książkę dla kobiet, które uważają, że Mistrzyni jest głęboko w nich i chcą ją uwolnić. Dla kobiet, które są zainteresowane tym, co powoduje, że nie mogą czuć się w pełni sobą w życiu. Wyobraź sobie, że ta książka to Twój osobisty trener. Pozwól, że będę Cię prowadzić, motywować, inspirować, rzucać na głęboką wodę. Wszystko dla Twojego dobra! Każdy rozdział, to kolejny krok. Czytając, nie śpiesz się. Wykonuj zadania w swoim tempie. Ale sukcesywnie postępuj do przodu. Ja sama byłabym o wiele szybciej szczęśliwa i spełniona, gdyby ktoś podsunął mi taką książkę 16 lat temu. Na pewno pozwoliłaby mi uniknąć wielu błędów, które popełniłam lub niewłaściwych ścieżek, na które weszłam. Książka ta zawiera efekt długich lat pracy nad sobą, nad samoświadomością i poznawaniem siebie. Jest ona zapisem moich osobistych doświadczeń, zawodowych refleksji oraz wielu trudnych lekcji, jakie przyszło mi odrobić.
Mit i czas polityczny. Czas polityczny w przestrzeni narodowych narracji mitycznych
Piotr Lewandowski
Mit i czas polityczny. Czas polityczny w przestrzeni narodowych narracji mitycznych to praca poruszająca niedowartościowany do tej pory, problem narodowych mitów politycznych. Książka ta posiada wiele istotnych zestawień teoretycznych funkcjonujących w literaturze naukowej wokół kategorii mitu i czasu, które stają się polem wyjścia do szerszych dyskusji i analiz prowadzonych przez autora. W pracy możemy zetknąć się z takimi problemami jak zagadnienie pierwotności myślenia i myśli mitycznej, roli przeszłości i historyczności w kreowaniu narracji mitycznych, czy koncepcji narodowych mitów politycznych. Tu szczególnie interesująco jawi się problem etnocentryczności mitycznych narracji narodowych. Powyższe zagadnienia stanowią jedynie punkt wyjścia do kolejnych dywagacji na temat temporalności mitycznej. Szczególną uwagę autor poświęca problematyce czasu politycznego i czasu mitycznego. Praca zawiera kilka ciekawych i trafnych ujęć koherencji czasu i mitu, na które nie zwracano uwagi dotychczas w polu naukowym. Warte uwagi są zwłaszcza te ustępy traktujące o rytualności, mityczności i temporalności w zjawiskach demokracji, gdyż stawiają kolejne pytania i pole wyjścia do badań społecznych. Całość pracy napisana jest przystępnym językiem w formie eseistycznej co ułatwia odbiór narracji. Praca posiada charakter teoretyczny i stanowi bazę do dalszych dociekań i analiz związanych zarówno z mitem jak i temporalnością polityczną. Książka ta jest warta polecania każdemu, kto interesuje się problematyką polityczną, historyczną, mitem i czasem jako zjawiskami społecznymi, gdyż pozwala na szersze spojrzenie na powyższe kategorie.
Ewa Maria Mierzejewska
Czy można humorystycznie opisać współczesną rzeczywistość za pomocą pojęć, postaci i motywów zaczerpniętych z mitologii starożytnych Greków i Rzymian? Z pewnością tak!Dowodzi tego zbiór ponad dwustu dwuwersowych fraszek autorstwa Ewy Mierzejewskiej zebranych w tomiku pt. "Mity źdźbłem żartu odkurzone czyli zbiór fraszek z panteonem".Wszak i dzisiaj czyha na nas wszędzie strzała podstępnego Amora, za dyrektorskim biurkiem tkwi niejeden gromowładny Zeus, a z morza przy sopockim molo co rusz wynurza się jakaś Afrodyta, burząc spokój zgromadzonych tam wielbicieli Heliosa. I jak świat światem , wszystkie śmiertelniczki będą składać ofiary na ołtarzu Hebe - bogini młodości, poddając się coraz bardziej wyrafinowanym zabiegom, niwelującym wysiłki złośliwego Chronosa...A każdy twórca będzie mieć nadzieję, że jego praca nie okaże się... syzyfowa. Niech więc Was natchną dobrzy bogowie do skosztowania owych rymów! Znak czasów Dzisiaj para znika w pościeli, ...nim ją Amor zdąży ustrzelić!Flirt z blondynką Skończyła się gniewu łuną,wyprawa po złote runo...Szef o Neptunie - Jest analogia między nami,obaj rządzimy... bałwanami!
Mnożenie i dzielenie do 100. Tabliczka mnożenia w jednym palcu
Irena Sidor-Rangełow
Czy twoje dziecko wie ile to jest: 6 x 8 = ? 8 x 7 = ? 9 x 8 = ? 56 : 7 = ? 7 x 7 = ? 81 : 9 = ? 64 : 8 = ? Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, to w tej książeczce znajdziesz szybkie, łatwe i zabawne metody mnożenia i dzielenia do 100. Pozwolą one dziecku, w niecałą godzinę, opanować samodzielne mnożenie i dzielenie w tym zakresie. Pomimo że opisana metoda mnożenia jest „stara jak świat” i nikt już nie pamięta, kto dokładnie ją wymyślił, to jednak dzieci w dzisiejszych czasach nadal mają kłopot z opanowaniem tych podstawowych operacji matematycznych, bez których w szkole ani rusz. Jest to trudna sytuacja: Dla dzieci – wkuwanie na pamięć to jedna z najtrudniejszych i najbardziej żmudnych metod (choć nadal najbardziej popularna), dużo czasu poświęcają na naukę i doznają niemało frustracji z powodu zapominania. Dla rodziców - ciągłe przepytywanie i zastanawianie się, kiedy dziecko wreszcie się tego nauczy i jak mu w tym pomóc. Dla nauczycieli - trudności w przechodzeniu na kolejne etapy nauki matematyki. Tabliczkę mnożenia i dzielenie do 100 bez wątpienia każdy powinien znać, a ta książeczka, krok po kroku, pozwoli każdemu uczniowi samodzielnie (albo z małą pomocą rodziców) i z łatwością opanować tą ważną umiejętność. Książka przeznaczona dla dzieci, które opanowały mnożenie do 5x5, w każdym wieku. Autorka książki – Irena Sidor-Rangełow, psycholog, od 15 lat zajmuje się metodami szybkiego i efektywnego uczenia się, zapamiętywania i czytania, i różnymi procesami fizjologicznymi wpływającymi na funkcjonowanie mózgu i pamięci. Jest współautorką książek: - „Naucz się w 7 godzin jak tworzyć mapy myśli” (wydawnictwo E-bookowo, 2012 – Polska, również wersja bułgarska i angielska). - „Jak uczyć się trzy razy szybciej" (wydawnictwo Liternet, 2007 - Bułgaria),
Patryk Szlicht
W świecie, w którym ludzie oddają się w ręce przypadku, wreszcie pojawia się nadzieja. Jest nią samokontrola, która otwiera drzwi do kreowania rzeczywistości. Zakochaj się w samodoskonaleniu i otwórz się na nieznane. Determinacja i samoświadomość będą Twoimi przymiotami. A wymarzona osobowość wreszcie stanie się faktem. Wyrusz w podróż ku zrozumieniu. Podejmij decyzję, kim tak naprawdę chcesz się stać. Do perfekcji opanuj inteligencję emocjonalną. Zdobądź niezachwianą pewność siebie. Z dziecięcą łatwością kreuj dowolne nawyki. Realizuj swoje plany i ambicje. Bo nie wiem, czy wiesz, ale masz obowiązek, aby nadać swojemu życiu sens i wykorzystać w pełni szansę, która została Ci dana. Przestań się kulić i już dziś pozwól światu zobaczyć Twoją wielkość, bowiem nigdy nie nadejdzie dzień, w którym będziesz „idealnie gotowy”. Ta książka pozwoli Ci nadać życiu głębszy sens, bo to on jest fundamentem życiowego spełnienia. Jednak nie oczekuj, że podam Ci go na tacy. Mój sens może być bezsensowny dla Ciebie, a Twój sens nieodpowiedni dla mnie. Nie będziemy się tutaj bawić w złote regułki, które zadziałają na każdego. Bowiem żyjemy w zróżnicowanym świecie pełnym zróżnicowanych ludzi. Jednolite rozwiązania nie mają tutaj racji bytu. Każdy z nas to oddzielna historia. I trzeba ją w pełni zrozumieć, żeby móc zmienić jej tory. Przychodzi dzień, który zwiastuje rewolucję. Totalną transformację ludzkiej świadomości. Potęga samokontroli potrafi niejednego wprowadzić w olbrzymi zachwyt. Poziom ludzkiej wybitności przekracza aktualne granice naszych małych umysłów. Wiara pozwala nam kreować. Możemy z dziecięcą niewinnością tworzyć swoje życie. Dzięki czemu staje się ono niesamowitą przygodą, a my możemy zapisać się w dziejach historii jako ludzie przebudzeni. Czy istnieje coś piękniejszego?
Moja szalona podróż dookoła świata Francja przez Paryż do Cannes
Dorota Sawicka
Moja podróż dookoła świata zaczęła się w Paryżu, mieście, które z miejsca skradło moje serce... i portfel! Ale o tym później. Paryż to miejsce, gdzie romantyzm wisi w powietrzu, a bagietki są tak długie, że można je pomylić z lokalnymi wieżowcami. Od razu wiedziałam, że to będzie przygoda pełna śmiechu i niezapomnianych momentów. Mam na imię Dorota. Od 25 lat z pasją podróżuję po świecie, odkrywając różnorodność kultur, krajobrazów i smaków, które oferuje nasza planeta. Moje przygody zaczęły się jako młoda dziewczyna, pełna marzeń i ciekawości, a teraz, po odwiedzeniu wielu zakątków świata, każda podróż umacnia we mnie przekonanie, że podróżowanie to nie tylko zwiedzanie miejsc, ale również poznawanie ludzi i historii, które je kształtują. Zaczynając od malowniczych wiosek w Europie, przez tętniące życiem miasta Azji, po dzikie przestrzenie Ameryki Południowej i Afryki - każda podróż wniosła coś wyjątkowego do mojego życia. Wspomnienia z każdego kraju, przesiąknięte lokalnymi zapachami, smakami i dźwiękami, tworzą mapę wspomnień, której nie da się porównać z niczym innym. Podróżując, nauczyłam się cenić nie tylko piękno różnorodności, ale także wspólne wartości, które łączą nas wszystkich. Podczas tych 25 lat świat stał się moim domem, a ja obywatelką globu, bogatszą o niezliczone doświadczenia i przyjaźnie, które przetrwają całe życie. Podróżowanie, z całym jego pięknem i wyzwaniami, do dziś pozostaje moją największą pasją i nauczycielem.
Moja szalona podróż dookoła świata Hiszpania
Dorota Sawicka
Moja szalona podróż dookoła świata: Hiszpania - Przez słońce, kulturę i smaki" to barwna i wciągająca opowieść o odkrywaniu hiszpańskiego świata pełnego kontrastów i pasji. Zabieram czytelników w podróż poprzez słoneczne wybrzeża, tętniące życiem miasta, historyczne miejsca i kulinarne skarby, które definiują ten niezwykły kraj. W książce można znaleźć opisy wizyt w takich miejscach jak energetyczna Barcelona, królewski Madryt, secesyjna Sewilla czy mistyczna Granada. Nie tylko przedstawiam zabytki i tłumacze ich znaczenie, ale również delektuje się różnorodnością smaków hiszpańskiej kuchni. Każdy rozdział pełen jest osobistych refleksji i przygód, które ukazują piękno i unikalność Hiszpanii. Dodatkowe wskazówki podróżnicze czynią tę książkę nie tylko inspirującą opowieścią, ale również praktycznym przewodnikiem dla każdego, kto pragnie poczuć prawdziwego ducha Hiszpanii i zanurzyć się w jej kulturowym bogactwie. To idealna lektura dla miłośników podróży, historii i dobrej kuchni.
Moja szalona podróż dookoła świata: Holandia Amsterdam i tulipany
Dorota Sawicka
Wyrusz ze mną na spacer wąskimi uliczkami Jordaanu i po malowniczych polach kwiatowych Tulipanowej krainy. "Moja szalona podróż dookoła świata: Przystanek 5 - Holandia" to kolejny, porywający odcinek, który otworzy przed Tobą drzwi do nowych marzeń i niezapomnianych chwil. Tutaj miejski szum Amsterdamu spotyka spokojny urok holenderskiej wsi. W tej części zabieram czytelników na wyjątkowy spacer, ukazując Holandię oczami podróżnika, który nie boi się nieszablonowych wydarzeń i niespodziewanych spotkań.
Moja szalona podróż dookoła świata: Niemcy od Berlina po Bawarię
Dorota Sawicka
Wyrusz ze mną w kolejny odcinek podróży, gdzie pulsujący miejskim gwarem Berlin spotyka malowniczą Bawarię. Ta część książki to mieszanka miejskiego zgiełku, zabytkowych uliczek i wiejskiego spokoju, przeplatana autentycznymi spotkaniami, humorystycznymi anegdotami i refleksjami nad kulturą, sztuką i codziennym życiem. Dołącz do mnie w tej energicznej, pełnej zaskakujących zwrotów podróży - od Berlina po Bawarię, od urbanistycznego tempa miasta po spokojny rytm niemieckiej wsi. "Moja szalona podróż dookoła świata: Przystanek 4 - Niemcy" to opowieść, która zaintryguje, zainspiruje i zachęci do odważnych wyjazdów.
Mirek Konieczny
Dlaczego wielka miłość? Bo wielką może być tylko miłość nieszczęśliwa, miłość bez happy endu, kiedy trzeba tej drugiej osobie pozwolić odejść, choć serce krwawi, a wnętrzności rozrywa miecz Ananke bogini Losu który sobie sam wybrałem, bo nie chciałem zniszczyć życia tej drugiej najukochańszej istocie pod słońcem.Czy miłość ćpuna może być wielka? Otóż tak. Ćpunami zostawali zwykle ludzie nieprzystosowani czujący mocniej i kochający intensywniej. Związki ćpuna z ćpunką były najtrwalszymi pod słońcem. Pamiętam te godzinne rytuały poszukiwania przez znajome mi związki ćpunów drożnego kanału, aby podać sobie kompot. To było straszne te ich kwilenia i pełne zwątpienia rozczarowania, kiedy nie udawało się wejść w żyłę. Kim byłem wtedy w sześcioletnim związku z Artemidą? Jej zbawcą. Nie pozwoliłem jej uzależnić się od narkotyku, aby nie była tą drugą połówką w mojej ćpuniarskiej układance...Mirek KoniecznyPATRONAT MEDIALNY:TwojaKultura.plMIrek KoniecznyUrodził się 23 VII 1964 a więc Lew i to urodzony pod Błękitnym olbrzymem Regulusem, a w chińskim zodiaku Drewniany Powietrzny Smok. Jest to mieszanka najlepszych możliwych okoliczności zodiakalnych, więc musi to być nietuzinkowa postać. Jego młodość po ukończeniu w 1983 roku liceum im. B. Nowodworskiego przypada na magiczne lat osiemdziesiąte lata wybuchu kultury dzieci kwiatów związane z polami makowymi rosnącymi na każdym zadupiu i wynalezienia metody otrzymywania kompotu na kationicie. Mirek jak dziesiątki tysięcy młodych ludzi wędrował ścieżką Freemanów, wolnych ludzi tej epoki, w których życiu jak śpiewał bard jego pokolenia Ryszard Riedel z Dżemu powiał boczny wiatr i wytrącił ich z prostej drogi kariery. Po ukończeniu biologii na UJ w roku 1989 podjął się zawodu nauczyciela j. angielskiego i biologii w szkołach podstawowych. Przepracował jedynie 5 lat. Jazda na trawie i kompocie nie pozostawała jednakowoż bez śladu. Był wielokrotnie hospitalizowany w szpitalach psychiatrycznych od Kobierzyna, gdzie jego pierwszy pobyt został udokumentowany w monodramie Mój dekalog, czyli dziesięć wariacji na temat wariacji, przez Jarosław, gdzie był poddany serii elektrowstrząsów, po Leżajsk. Najgorszym jednak nie był jego heroinizm, ale przerzucenie się na najtańszy rodzaj narkotyku metkatynon przy produkcji którego używa się nadmanganianu potasu, a mangan przyjmowany w dużych dawkach wywołuje locura manganica szaleństwo manganowe, jak i spalenie części ośrodkowego układu nerwowego, a dokładniej móżdżka. W końcu w 2000 roku odbył leczenie w gliwickiej Familii. Od 2002 roku przebywa w jednym z krakowskich DPS-ów. Mirek miał i tak wiele szczęścia PRZEŻYŁ, co udało się niewielu, a jego szlak znaczony jest śmiercią przyjaciół. Ale dzięki temu, że przeżył, my możemy dzięki jego tekstom zanurzyć się w ten wspaniały wolny czas, kiedy liczyły się tylko miłość, przyjaźń i odpał makowy.Autor książek: Ostatni hippis PRL-u, czyli metafizyka pól makowych (2006), Sen o Victorii (2009), Czarodziej z Łanowej (2011).
Karolina Kasprzak-Dietrich
Gnieźnieński policjant Paweł Mikito nawet w najgorszych snach nie przypuszczał, że jego sielankowe życie rodzinne w tak krótkim czasie zmieni się w prawdziwe piekło. W ciągu dwóch dni zaginęły bez śladu nie tylko jego żona i pięcioletnia córka, ale i kochanka z sąsiedztwa. Na domiar złego to on jest głównym podejrzanym o potrójne zabójstwo! Nie wie jeszcze, jak przerażającą tajemnicę skrywa bliska mu osoba i na jak wielkie niebezpieczeństwo naraził swoją rodzinę.
Laura Lis
Gdy 10 lat temu zaczynałam swój bój o dziecko, wsparcie miałam jedynie w mężu. Nie chciałam, nie mogłam mówić o in vitro. Bałam się. Postanowiłam więc podzielić się zdobytym doświadczeniem, emocjami oraz wiedzą w walce z niepłodnością. Jeśli również zmagasz się z podobnymi problemami, nie masz z kim porozmawiać czy potrzebujesz wsparcia - ta książka jest właśnie dla Ciebie. Chciałabym pokazać, że niepłodność jest chorobą jak każda inna, chorobą duszy i ciała, która również wymaga specjalistycznej opieki, a zwłaszcza ogromnych nakładów finansowych. Mam nadzieję, że moja historia będzie realnym dowodem na to, że marzenia się spełniają i nigdy nie należy się poddawać!
Moje piosenki. To po prostu mój świat
Wiktor Okrój
„Moje piosenki. To po prostu mój świat” to śpiewnik-książka Wiktora Okroja. Artysty, którego niewątpliwie określić można jako człowieka-orkiestrę – autora tekstów, muzyki i książek poetyckich, społecznika aktywnie udzielającego się w środowisku (nie tylko artystycznym) rodzinnego Krakowa. „To po prostu mój świat” to Książka mężczyzny z dziecięcym porażeniem mózgowym, który wychodzi poza ramy ograniczeń – podróżuje, nagrywa autorską muzykę, jako samouk wciąż rozwija swoje pasje. Pomysł na to wydawnictwo przyszedł dosyć naturalnie. Po ukazaniu się na rynku mojej debiutanckiej płyty „To po prostu mój świat” w 2021 roku zostało w pamięci komputera jeszcze sporo piosenek, które powstały w ciągu ostatnich piętnastu lat mojego życia i którymi chciałem się z Wami podzielić. Zapraszam do podróży. Wiktor
Wiktor Okrój
Śpiewnik Wszystkie Moje Piosenki Wiktora Okroja zawiera teksty, akordy i zapis nutowy z lat 2007-2023. Wiktor Okrój: Urodziłem się 18.09.1990 w Krakowie. Czasami myślę, że moje nazwisko nie jest przypadkiem. Porażenie mózgowe czterokończynowe, z którym przyszedłem na świat, jakby okroiło mnie z części mnie. Z drugiej strony... dało mi możliwość zobaczenia życia z innej perspektywy, mojego wózka. Przygodę z pisaniem tekstów zacząłem od audycji Mariana Leśniewskiego Radio Truck w programie 1 Polskiego Radia w październiku 2006 roku. Pisanie pozwala mi zapisywać swoje życie. To jest dla mnie forma pamiętnika. Zapraszam do mojego świata.
Aleksandra Igras
Mokra biel Bambino" to dojrzałe pisanie. Historie jak z telewizyjnego reportażu albo z wiejskich plotek Igras ubiera w wyrafinowaną literaturę, a tę nasyca niepokojącym przeczuciem Śmierci. Perfekcyjnie panuje przy tym nad językiem: bogaty, subtelny i dyskretny wraz z rozwojem fabuły zanika aż do przezroczystości, pozostawiając samą Opowieść." Jacek Zalewski. Pisarz, publicysta, fotograf.
Monika: 20 lat z implantami Osobisty przewodnik przed, po, lub zamiast operacji piersi
Aleksandra Zdrojewska
"Monika: 20 lat z implantami. Osobisty przewodnik przed, po lub zamiast operacji piersi" to quasi-reportaż napisany przez dziennikarkę i psychoterapeutkę Aleksandrę Zdrojewską-Przychodzeń. Książka splata autentyczną historię tytułowej Moniki, rozmowy, które autorka z nią prowadzi oraz komentarze, dzięki którym indywidualna historia Moniki zostaje osadzona w szerszym kontekście współczesnej fascynacji modyfikowaniem ciała i narastającej "obsesji piękna". Monika w wieku 31 lat zdecydowała się na operację powiększenia piersi, a po dwudziestu latach, w 2021 roku - na usunięcie implantów. Jej opowieść - od nastolatki do 55-latki - dotyczy zmagań z obrazem własnego ciała, wątpliwości i kompleksów, a także przechodzenia od marzeń do rzeczywistości w postaci faktycznych zmian pooperacyjnych. To również historia o tym, jak decyzje dotyczące wyglądu wpływają na życie psychiczne, seksualne, zdrowotne i właściwie każdy jego aspekt. Jest to opowieść głęboko osobista i intymna, a jednocześnie niezwykle uniwersalna - lustro, w którym wiele z nas może się przejrzeć. Bo niemal każda kobieta choć raz w życiu przez chwilę pomyślała o "poprawieniu" czegoś w sobie. Podaruj tę książkę sobie lub córce. Wydawnictwo Modyfikacje, Kraków 2025. Aleksandra Zdrojewska psychoterapeutka, dziennikarka i poetka. Od 2003 roku mieszka w Krakowie, pochodzi z Gdyni. Ukończyła filologię polską i dziennikarstwo oraz studia psychoterapii. Wieloletnia reporterka, redaktorka i fotoreporterka "Dziennika Bałtyckiego". Od 2009 roku prowadzi prywatną praktykę psychoterapeutyczną w Krakowie, obecnie szkoli się w psychoanalizie. Autorka dwóch wystaw fotograficznych - portretów bohaterek swoich reportaży pt. "One". (Nowohuckie Centrum Kultury 2004 i Galeria Dwa Światy w Krakowie 2006). Laureatka kilku konkursów poetyckich, m. in. I Nagrody o Złote Pióro Sopotu (2000), II Nagrody o Laur Czerwonej Róży (1997). Wydała dwie książki miniatur prozatorskich - "Proza paryska, czyli kocham Polskę" (2007) i "Opera w pralni" (2014), quasi-reportaż "Monika: 20 lat z implantami piersi" (2025) oraz tom poetycki "Darzbór" (2025).
Rajmund Czok
Pewnej wiosennej niedzieli 1944 roku, młody oficer niemieckich wojsk lotniczych zaprosił samotnie spacerującą niewiastę do kawiarni. Pół roku później zostaje ona jego żoną. Początkowa idylla z upływem czasu zamienia się w splot wydarzeń, graniczących z fizycznym i psychicznym dramatem Akcja powieści rozgrywa się na początku w niemieckim mieście Waldenburg na Dolnym Śląsku. W 1945 roku po zakończeniu II wojny światowej władzę przejmuje polska administracja, nadając miastu polską nazwę Wałbrzych. Dalsze losy powieści, które czyta się jednym tchem, rozgrywają się w Niemczech Zachodnich nad jeziorem Tegernsee oraz na plebani w małej bawarskiej miejscowości. An einem Frühlingssonntag 1944 wurde eine junge Frau von einem Luftwaffenoffizier zu einer Tasse Kaffee eingeladen. Ein halbes Jahr später wird sie schon seine Ehefrau. Das, was anfangs wie ein Märchen beginnt, wird später zu einer Beziehung, deren Abgrund und Faszination nah beieinander liegen. Die Geschichte spielt sich Anfangs in der deutschen Stadt Waldenburg in Niederschlesien, ab. Nach dem zweiten Weltkrieg übernahm polnische Besatzung die Stadt, und seitdem heißt się Wałbrzych. Weitere Ereignisse dieser Erzählung die man in einer Lesung verschlingt - folgen in West Deutschland am Tegernsee und der Pfarrei eines Kleindorfes in Bayern. Rajmund Czok Urodził się i wychował na Śląsku. Studiował dziennikarstwo, kulturoznawstwa oraz marketing w Warszawie. Autor kilku książek, antologii, kilkudziesięciu opowiadań w niemieckiej i polskiej prasie codziennej i tygodniowej. W latach 80/90-tych jego korespondencje z Niemiec ukazywały się w Trybunie Śląskiej, Nowinach Opo-skich. Dzienniku Zachodnim, katowickim Wieczorze i tygodniku TAK i NIE.. W Niemczech w INIFO & TIPS, Samo Życie, Angora/Niemcy, Tygodnik Polski, Twoja Gazeta, Kurier Berliński. Mieszka na przemian w Gliwicach i Frankfurcie nad Menem. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP i RFN oraz Związku Literatów Polskich i Niemieckich. Jego nazwisko figuruje w leksykonie pisarzy niemieckich "Who is Who 2003". W dorobku literackim: Zawiedziona, Frankfurcki epizod, Jeszcze jeden dzień życia, Die verheiratete Jungfrau - Zamężna dziewica, Pójdę za twoim głosem, Być kochanką, Mein Traumbild, Monika und die Liebe, Proza i poezja 2000 (antologia), Buchwelt 1998 (antologia niemiecka), Prosa de Luxe 1998 (antologia niemiecka), Neue Literatur 1999 (antologia niemiecka)
Monique Stalens et son Théâtre. Witkiewicz, Gombrowicz, Schulz
Paweł Zapendowski
ebook w języku francuskim i polskim Jest to pierwsza obszerna publikacja, jaka ukazuje się w języku francuskim i polskim o teatrze Monique Stalens, reżyserki teatralnej i aktorki polsko-francuskiego pochodzenia. Kilka rozmów, jakie Paweł Zapendowski z nią przeprowadził, zawiera opis i refleksję dotyczącą głównie paru ostatnich lat z twórczości reżyserki i działalności jej Atelier-Théâtre. Spośród autorów sztuk jej ponad stu inscenizacji we Francji i w Polsce w centrum zainteresowania znalazło się trzech Polaków: Stanisław I. Witkiewicz, Witold Gombrowicz i Bruno Schulz oraz Rosjanin żydowskiego pochodzenia Ilja Erenburg. Monique Stalens w fascynującej opowieści o teatrze nawiązuje do osobistości, jakie wywarły największy na nią wpływ: Jeana Vilara, Petera Brooka – z fenomenem pustej sceny, Jerzego Grotowskiego. Do publikacji trafiły wspomnienia z obfitujących w dramatyczne chwile lat po wojnie, refleksje o konfrontacji losów i kultur Wschodniej i Zachodniej Europy, o jej upartym dążeniu do poznania języka rodzinnego kraju, który jako małe dziecko musiała opuścić. Specjalnością Monique Stalens jest teatr młody, tworzony z aktorami młodymi, bezkompromisowy, podejmujący ryzyko, szukający rozwiązań jakie rodzi chwila. Jest to teatr bez zbędnych dekoracji, skupiony na słowie, cielesności, odkrywaniu indywidualności aktora i autora. W roku 2010 Monique Stalens za osiągnięcia w propagowania polskiej kultury teatralnej na świecie otrzymała Nagrodę im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. Reżyserka mieszka w Paryżu, jest matką aktorki Juliette Binoche i reżyserki dokumentalistki Marion Stalens. E-book zawiera pełną listę ról teatralnych i inscenizacji Monique Stalens oraz liczne fotografie. Mówi Monique Stalens: Przeczytałam rozmowy, jakie przeprowadził ze mną Paweł Zapendowski i które trafiły do e-booka „Monique Stalens i jej teatr”. Powtarza się w nich pewien stały temat: odrzucenie zarówno „zawodowstwa” jak i „amatorstwa”. Jak pisze Gombrowicz – „jesteśmy wiecznymi kandydatami na artystów i pragniemy dojrzałości”. Ten ideał przeciwstawia się systemowi legalizacji osób pracujących w teatrze, jaki istnieje w Polsce, gdzie aktor nie może pracować w teatrze zawodowym, jeśli nie ma oficjalnego dyplomu. W teatrze tradycyjnym, na przykład w Japonii, można jedynie urodzić się aktorem, jest to pewien rodzaj spadku rodzinnego. Osobiście miałam obsesję na punkcie braku mojego zalegalizowanego wykształcenia. W wieku pięćdziesięciu lat ciągle byłam stażystką u Yosi Oida... Młodzi artyści, których spotykam i którzy decydują się na przygodę teatralną ze mną, są w większości w trudnej sytuacji materialnej, podobnej do tej, w jakiej ja byłam na początku mojej drogi. Na początku czegoś, co nigdy nie okazało się karierą. Ponadto, od przeszło dziesięciu lat moje grupy teatralne są dwujęzyczne, dwunarodowe – Polacy i Francuzi. Moja rodzina została wygnana z Polski, tak jak inne rodziny z powodu uwarunkowań historycznych i sojuszu pomiędzy dwoma totalitaryzmami: brunatnym i czerwonym, które postanowiły podzielić Polskę między siebie. Znaczna część moich aktorów reprezentuje pokolenie, które przeżyło koniec komunizmu i weszło w nową epokę w Polsce, wraz z jej progresywnym podbojem europejskiej „normalności”. Przypuszczam, że dla moich aktorów, tak jak dla mnie, tworzenie teatru jest zarazem fizycznym i chemicznym zjawiskiem regenerującym, kołem ratunkowym, zdobyciem języka kiedyś utraconego i ponownie odnalezionego. Wspólne cele połączyły osoby, które lubią podobne rzeczy: mierzyć się z niepewnymi okolicznościami biednego teatru. Jak znaleźć lub ukraść czas? Jak zagnieździć się w jakimś miejscu? Gdzie dokładnie znaleźć zrozumienie w tym lub innym kraju? Doprowadzienie projektu do końca jest ryzykowną podróżą. Musimy mieć zatem w nas samych coś więcej: cząstkę irracjonalności, wierność i motywację. Możemy się do tego zbliżyć przez naszą grę, gdyż niedojrzałość, która daje nam witalność, jest niezbędna. Wtedy stajemy się zwierzęciem interesującym: Europejczykiem wielokulturowym i – mam nadzieję – kreatywnym artystą. ebook en français et en polonais C'est la premiere et la plus importante publication en français et en polonais concernant le théâtre de Monique Stalens, metteur en scene et actrice d'origine franco-polonaise. On peut y découvrir plusieurs conversations que Pawel Zapendowski a menées avec elle. Le sujet principal porte sur trois Polonais: Stanislaw I. Witkiewicz, Witold Gombrowicz et Bruno Schulz ainsi que le Juif russe Ilya Ehrenbourg. Dans un récit fascinant, Monique Stalens se réfere aux maîtres du théâtre qui l'ont influencée: Jean Vilar, Peter Brook et son espace vide, et Jerzy Grotowski. On découvre ses nombreux souvenirs sur des moments dramatiques de l'apres-guerre, des réflexions sur la rencontre de différents destins et de différentes cultures de l'Est et de l'Ouest en Europe, et sa volonté obstinée de reconquérir sa langue maternelle dont, enfant, on avait voulu la priver. Le choix théâtral de Monique Stalens est un théâtre jeune, avec un groupe d'acteurs dont la plupart ont moins de trente-cinq ans, prets a tout, n'ayant peur de rien, cherchant sans cesse des solutions a tous les problemes. Pas de décors inutiles, un jeu tres physique (quand l'espace vide le permet), a la découverte des talents individuels et des oeuvres choisies. En 2010, Monique Stalens a obtenu le prix Witkacy pour son travail au service du rayonnement de la culture polonaise en France et en Pologne. L'e-book présente la liste complete des mises en scene et des rôles interprétés par Monique Stalens ainsi que de nombreuses photos. Monique Stalens : J’ai relu les conversations que Pawel Zapendowski a menées avec moi, contenues dans l’ebook « Monique Stalens et son théâtre ». Il y a des constantes : le rejet aussi bien du « professionnalisme » que de l’ « amateurisme ». Comme dit Witold Gombrowicz, nous sommes éternellement des « candidats-artistes et nous désirons la « maturité ». Cet idéal s’oppose au systeme de certification des gens de théâtre tel qu’il existe en Pologne ou un comédien ne veut ni ne peut travailler dans un théâtre professionnel s’il n’a pas un diplôme officiel en poche. Dans le théâtre traditionnel, par exemple au Japon, on ne peut que naître comédien par héritage familial… Moi, j’ai été obsédée par mon absence de formation légale. A plus de cinquante ans j’étais encore stagiaire avec Yoshi Oida… Les jeunes artistes que je rencontre et qui acceptent l’aventure du théâtre avec moi sont pour la plupart aussi démunis que je l’étais au début de ce qui ne fut jamais une « carriere ». En plus, depuis une dizaine d’années, mes groupes sont bilingues, ou bi-nationaux… Polonais et Français. Ma famille fut explulsée par l’histoire et l’alliance des totalitarismes rouge et brun qui s’étaient mis d’accord pour se partager la Pologne. Mes acteurs eux, sont principalement issus du post-communisme avec la conquete progressive d’une « normalité » européenne. Je suppose que pour eux, comme pour moi, la pratique du théâtre est a la fois, un phénomene physique et chimique de régénération, une bouée de sauvetage, et la conquete d’une langue perdue ou retrouvée. Des phénomenes d’attraction ont réuni des gens qui aiment les meme choses; qui affrontent ensemble les conditions précaires du théâtre pauvre. Comment trouver ou voler du temps ? Comment squater un lieu. Ou trouver des complicités dans un pays ou l’autre ? Conduire un projet jusqu’au bout est un voyage risqué. Il faut un supplément non rationnel, de fidélité, de volonté. L’approche se fait par des jeux car l’immaturité, condition de notre vitalité est aussi nécessaire. On devient cet animal intéressant : un européen multiculturel, peut-etre un artiste créatif. 1. Je devine les acteurs – conversation avec Monique Stalens 2. L’inassouvissement – Witkiewicz– a propos du spectacle «Les Cordonniers» 3. Ferdydurke et Bakakai– a propos des spectacles «Bakakai»,plusieurs contes de Witold Gombrowicz 4. Ou est mon Gomel? – a propos du spectacle «Lazik» d’apres «Lazik le Tumultueux» d’Ilya Ehrenbourg 5. Virus – conversation avec Monique Stalens a propos du communisme 6. Monique Stalens a Cracovie – une répétition (reportage) 7. Gombrowicz – conversation avec Monique Stalens< 8. Bruno Schulz – a propos du spectacle «Le Messie Inachevé» 9. L’Atelier-Théâtre Monique Stalens 10. Monique Stalens 1. Czuję aktora – rozmowa z Monique Stalens 2. Nienasycenie – Stanisław Ignacy Witkiewicz – o spektaklu „Szewcy” 3. Tango z Gombrowiczem – o spektaklach „Ferdydurke” i „Bakakaj” 4. Gdzie jest mój Homel – o spektaklu „Lejzorek” wg „Burzliwego życia Lejzorka Rojtszwańca” Ilji Erenburga 5. Wirus – rozmowa z Monique Stalens o komuniźmie 6. Monique Stalens w Krakowie – reportaż z prób 7. Dialog „East-West” – o wspomnieniach z Polski, Gombrowiczu, Erenburgu i tai-chi 8. Bruno Schulz – o spektaklu „Mesjasz Nieskończony” 9. Atelier-Théâtre Monique Stalens 10. Monique Stalens
Agnieszka Szubert
Co może się wydarzyć, gdy autorka popularnych komedii kryminalnych przyjeżdża do spokojnego nadmorskiego hotelu, by dokończyć swoją nową powieść? Dosłownie wszystko! Od organizacji wielkiego konkursu cukierniczego, który przekreśli marzenia o relaksie, przez denatów, porwania i hotelową intrygę, aż po tajemnicę sprzed lat i ukryty skarb. "Morderstwo na słodko" to pełna humoru komedia kryminalna, w której między śmiercionośnymi intrygami a cukrem pudrem granica jest naprawdę cienka! Jeśli lubisz zagadki, ciastka i bohaterki, które potrafią wpakować się w tarapaty równie spektakularnie, co z nich wybrnąć - ta książka jest dla Ciebie! AGNIESZKA SZUBERT - Z wykształcenia socjolog i coach, z wyboru autorka kryminałów, w których humor spotyka się z ciemniejszą stroną ludzkiej natury. Zamiast medytacji wybiera dobrą książkę i przewrotne zagadki, a złym bohaterom nigdy nie daje taryfy ulgowej. Na co dzień dzieli życie między Polskę a Grecję, gdzie cykady grają głośniej niż telefony, a feta i wino stają się najlepszą inspiracją. Właśnie w tej scenerii rodzą się jej historie, w których żaden trup nie pojawia się przypadkiem, a każda zbrodnia jest doprawiona szczyptą ironii.