Wydawca: Wydawnictwo Biblos
Maria Robenek
Jeszuda, Judasz i Janosz. Uczestnik spisku przeciw Królowi, który przez zbieg okoliczności trafia na ucztę do pałacu władcy. Uczeń, który postanawia sprzedać swojego Mistrza, próbując udowodnić samemu sobie, że obrał właściwą drogę postępowania. Ojciec rodziny, który w ogarniętym kolejną pandemią świecie staje przed odpowiedzialnością za życie innych... Bohaterów trzech historii opowiedzianych przez autorkę zdecydowanie więcej dzieli niż łączy. Mimo to każdemu z nich przychodzi zmierzyć się z dokładnie tym samym, odwiecznym problemem wierności - sobie, innym, Bogu. W świecie, jaki rysuje przed nami Maria Robenek, nie ma łatwych rozstrzygnięć, a kategorie Dobra i Zła, Prawdy i Fałszu nigdy nie są tylko abstrakcją. Tę rzeczywistość, która jawi się nam w dość ciemnych barwach, rozświetla jednak Ktoś, kto nie wzbrania się nazywać nas swoimi przyjaciółmi.
ks. Józef Gaweł SCJ
27 lipca 1920 roku Episkopat Polski dokonał poświęcenia naszej Ojczyzny Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Było ono wyrazem wielkiej ufności w opiekę Bożego Serca w dramatycznej sytuacji naszego kraju. Książka ukazuje, jak rozwijał się kult Serca Jezusowego w Polsce przez te sto lat. Dzisiaj, gdy stają przed nami nowe trudności, niebezpieczeństwa i wyzwania, należy z okazji stulecia tego poświęcenia ponownie oddać się Jezusowi Chrystusowi, by On był dla nas nadal Drogą, Prawdą i Życiem. By Serce Jezusa było dla nas ratunkiem.
Św. John Henry Newman. Doktor Kościoła
Ks. Piotr Cebula
Kim był św. John Henry Newman - teolog, filozof, kardynał, a dziś także Doktor Kościoła? Jakie idee ukształtowały jego myśl i dlaczego do dziś inspirują kolejne pokolenia chrześcijan? Książka ks. dr. Piotra Cebuli jest przystępnym i zarazem pogłębionym wprowadzeniem w życie, duchowość i dorobek jednego z najważniejszych myślicieli w historii Kościoła. Autor prowadzi czytelnika przez kluczowe wydarzenia biografii Newmana, ukazując ich wpływ na rozwój jego refleksji teologicznej i filozoficznej. Publikacja pełni rolę przewodnika po bogatej i często wymagającej myśli kardynała Newmana. Dzięki przejrzystemu ujęciu oraz kompetentnemu komentarzowi pomaga zrozumieć najważniejsze idee, które ukształtowały jego nauczanie i sprawiły, że jego dorobek został doceniony przez Kościół. To książka dla wszystkich, którzy chcą rozpocząć swoją przygodę z myślą Newmana - zarówno dla osób zainteresowanych teologią i filozofią, jak i dla tych, którzy szukają inspiracji do pogłębienia własnej wiary.
Barbara Siedlarz
"- Aj, boli, bardzo boli - zaskowyczała dziwna Istotka, która przed chwilą spadła na ziemię nie wiadomo skąd. Maleńkimi rączkami, innymi niż mają ludzie, rozcierała bolące kolanka. Dłonie małej Istotki miały tylko cztery palce: trzy dłuższe i jeden krótszy, na kształt ludzkiego kciuka. Próbowała stanąć na nóżkach, podobnych do nóg ludzi. Zachwiała się jednak i upadła. - Muszę nabrać troszkę siły - wyszeptała. Rozejrzała się wokół pięknymi, bardzo dużymi oczkami, które miały kolor bursztynu. Zatrzepotała długimi rzęsami. Podniosła dwa maleńkie kamyczki i potarła je o siebie. Przytuliła do nich swoją kształtną główkę i wessała usteczkami ciepło, które wytworzyło się pod wpływem tarcia. To było całe jej pożywienie. - Teraz mogę iść poszukać mojego domu - stwierdziła. Ruszyła przed siebie rozgarniając ździebełka traw. Zatrzymała się pod kwiatem stokrotki. Usłyszała jakieś odgłosy..."
Testament Jezusa. Kazania Pasyjne
Ks. Daniel Syjud Ks. Bartłomiej Wilkosz
Kazania pasyjne Testament Jezusa to cykl składający się z ośmiu kazań wprowadzających słuchaczy w mękę i śmierć Zbawiciela. Autorzy zbioru, ks. Daniel Syjud i ks. Bartłomiej Wilkosz, rozważając ostatnie słowa wypowiedziane przez Pana z wysokości krzyża, starają się tak poprowadzić odbiorcę, by mógł on lepiej przyjrzeć się dokonywanym przez siebie wyborom i podejmowanym decyzjom oraz skonfrontować je z odwiecznym Bożym zamysłem - z Jego planem zbawienia człowieka, w którym każdy ma przewidziane dla siebie miejsce. Ostatnie dwa kazania stanowią propozycję rozważań na Wielki Piątek.
ks. Jakub Ziemski, Małgorzata Kozioł (ilustr.)
Ze wstępu Ważne jest, aby przygotowując dzieci do pełnego uczestnictwa w Eucharystii, nie zapomnieć o bardzo istotnym elemencie tej układanki, mianowicie o zaangażowani w ten proces przede wszystkim ich rodziców. Dzieci, chodząc do szkoły, uczestniczą w katechezie, na której w różnym stopniu - lepiej bądź gorzej -przyswajają sobie wiadomości o tym wszystkim, co dzieje się podczas Mszy Świętej. Natomiast rodzice, którzy zakończyli już jakiś czas temu religijną edukację, nie maja takiej możliwości, aby odświeżyć tę wiedzę nabytą w latach szkolnych. I tutaj konieczne są konferencje dla nich [..] Spotkania z rodzicami są pewna próbą podania im jakichś wytycznych, by towarzysząc swoim dzieciom w przygotowaniu do przyjęcia pierwszej komunii, mogą odnaleźć w sonie motywację do wyrwania się z codziennego marazmu i obudzić się do pełni życia chrześcijańskiego - nie tylko przy okazji świąt czy niedzieli. Taki jest właśnie cel powstania tych konferencji, które - mamy nadzieję okażą się pomocne dla duszpasterzy i katechetów, ale przede wszystkim dla samych rodziców.
red. Ks. Michał Dąbrówka
Nie będzie odnowy życia i misji wspólnoty Kościoła i nie będzie rozwoju jego synodalności i bez czynnego zaangażowania wszystkich: pasterzy, osób konsekrowanych i wiernych świeckich. Przewodnie hasło: "Uczestniczę we wspólnocie Kościoła" wzywa każdego do uznania i zgłębienia prawdy, że przynależność do wspólnoty Kościoła oznacza dar udziału w Boskim życiu i obdarowaniu - z czego wyrasta równa godność i podmiotowość wszystkich członków - a równocześnie rodzi i oznacza odpowiedzialność za rozwój wspólnoty i powinność aktywnego uczestnictwa w jej życiu i misji.
(red) ks. Michał Dąbrówka
Nie będzie odnowy życia i misji wspólnoty Kościoła i nie będzie rozwoju jego synodalności i bez czynnego zaangażowania wszystkich: pasterzy, osób konsekrowanych i wiernych świeckich. Przewodnie hasło: "Uczestniczę we wspólnocie Kościoła" wzywa każdego do uznania i zgłębienia prawdy, że przynależność do wspólnoty Kościoła oznacza dar udziału w Boskim życiu i obdarowaniu - z czego wyrasta równa godność i podmiotowość wszystkich członków - a równocześnie rodzi i oznacza odpowiedzialność za rozwój wspólnoty i powinność aktywnego uczestnictwa w jej życiu i misji. (z wprowadzenia)