Literatura
Mariusz Leszczyński
Zemsta jest rozkoszą bogów, sprawiedliwość jest ułudą, zapłatą jest śmierć Seria brutalnych zabójstw kobiet zdaje się nie mieć końca. Prowadzone przez detektywa Cane'a śledztwo utknęło w martwym punkcie, a ofiar wciąż przybywa. Nieoczekiwanie sprawa nabiera tempa, gdy kilkuletni chłopiec, Jon Belly, znika bez śladu, a do byłego agenta DEA, Jona Miltona, dociera niezwykła przesyłka. Co wspólnego z morderstwami ma jeden z nowojorskich policjantów, Jeremy Robertson? Czy uda się uratować chłopca? Jak bardzo musi nienawidzić kobiet człowiek, który torturuje je w tak okrutny sposób? Wkrótce okaże się, że w tej rozgrywce nie ma wygranych, a detektyw Cane musi jak najszybciej oddzielić wrogów od przyjaciół. Czas zdecydowanie nie gra z nim w jednej drużynie...
Tymon Zapraski
Gdy ciemne interesy warszawskiej Pragi wychodzą na światło dzienne Prawobrzeżna Warszawa kryje mnóstwo klimatycznych miejsc, ale i niebezpiecznych zaułków, w których rządy sprawują typy z kryminalnym rodowodem. Krzysztof Milczar, dziennikarz śledczy, dobrze o tym wie spędził tu 12 lat życia. Kiedy dowiaduje się o sprawie zaginionego fotografa, mieszkańca Pragi, wyostrza wszystkie zmysły i za punkt honoru stawia sobie odnalezienie tropu, który mógłby być przydatny w śledztwie. Ponownie zafascynowany dzielnicą, w której dorastał, odkrywa jej współczesne blaski i cienie. Jednocześnie stara się ułożyć sobie życie po śmierci żony i nie stracić wspólnego języka z ukochanym synem. Wkrótce okaże się, że za chęć niesienia bezinteresownej pomocy przyjdzie mu zapłacić wysoką cenę Tymon Zapraski - urodzony na Pradze w Warszawie, absolwent Politechniki Warszawskiej, z zawodu informatyk. Uważa, że pisanie ma wiele wspólnego z malowaniem obrazów. Tworzenie kolejnej historii sprawia mu dużą satysfakcję, a także daje możliwość refleksji nad sprawami ważnymi. Na co dzień ufa ludziom i z optymizmem patrzy w przyszłość. Uwielbia ruch, muzykę oraz podróże.
Tina Mouneimné van Roeyen
Historia kobiety, która odkryła, że nie liczy się cel, tylko droga, która do niego prowadzi Na początku była separacja, poczucie upadku i rozwód, a potem... zaczęło się prawdziwe życie. Oto historia kobiety kolorowego ptaka która wyzwoliła się z pułapki pozornego komfortu i odważyła całkowicie zmienić swoją egzystencję. Jak na nowo rozbudzić w sobie apetyt na życie? Jak wygląda droga w głąb siebie? Czy wystarczy iść na imprezę, znaleźć sobie kolejnego męża czy też wyjechać na koniec świata? Zmagania z siłą konwenansów w pojedynkę nie są łatwe, jednak ona się nie poddaje i próbuje znaleźć receptę na szczęście, według własnych zasad. Dla mnie i dla wielu kobiet to prawdziwy manifest dotyczący pragnienia wolności, poszukiwania siebie oraz realizacji kolejnych życiowych wyzwań. Poczułam się zainspirowana. Wioleta Sadowska, To historia o niesamowitym dystansie do siebie oraz poszukiwaniu własnego ja. Napisana z ogromnym poczuciem humoru, czyta się ją z ciągłym uśmiechem. Idealna na każdy dzień i dla każdego. Książka nie tylko dla rozwodników! Serdecznie polecam. Karolina Lotta" Krakowiak, Bez opamiętania" to niezwykła książka o kobiecie, która pragnie tego wszystkiego co my szczęścia. To nietuzinkowa opowieść pełna humoru, niezachwianej szczerości i ciepła. Patrycja Sudoł,
Bez powietrza. Cztery żywioły tom 2
Magdalena Szponar
Taka właśnie była miłość. Potrafiła rozpalać w nas ogień, który kruszył najtwardsze mury. Ten sam ogień mógł również dać bezpieczeństwo, nadzieję i światło w życiu pełnym mroku. Kiedy skończy się walka z największym demonem przeszłości, Marta wcale nie poczuje wytchnienia. Wręcz przeciwnie, nadchodzące chwile będą dla niej jeszcze trudniejsze, a towarzyszyć jej będzie bezsilność. Miłość między Rafałem i Martą zrodziła się z płomieni. Teraz oboje dowiedzą się, co to znaczy żyć bez powietrza w świecie pełnym niebezpieczeństw. Ich walka jeszcze się nie skończyła. Czeka ich ostatnia bitwa, w której stawką będzie życie. Drugi tom gorącej serii Cztery żywioły" zaskoczy czytelników, pozostawiając ich bez tchu! Niesamowite emocje, porywająca historia i bohaterowie, których nie da się zapomnieć!
Mariusz W. Kliszewski
Zakazane uczucie, służba w zakonie i zagadkowa śmierć w tle. Jest rok 1626. Konrad Machola, syn możnego szlachcica, by nie zostać wydziedziczonym za dawne występki, trafia z woli swego ojca do klasztoru kartuzów nieopodal Gdańska. Przyrzeka sobie, że po służbie wróci prosić ojca Luizy - kupca gdańskiego i zaciekłego wroga Macholów - o jej rękę. Tymczasem czeka go pół roku pracy dla milczących mnichów w wypełnionej spokojem i modlitwą kartuzji. Niespodziewanie monotonię dni odmierzanych dźwiękiem dzwonu zakłócają wizyta dziwnych pielgrzymów oraz tajemnicza śmierć jednego z gości. Konrad otrzymuje od przeora klasztoru zadanie przesłuchania podejrzanych. Dowody prowadzą donikąd i gdy wydaje się, że znalezienie winnego zabójstwa jest niemożliwe, młodzieniec niespodziewanie odkrywa coś, co stanowi przełom w sprawie... Powieść historyczna, która pokazuje codzienność życia w XVII wiecznym klasztorze na Pomorzu. Mariusz W. Kliszewski rodowity kartuzjanin. Wieloletni gdański nauczyciel historii, współautor materiałów dydaktycznych z historii dla nauczycieli i uczniów. Pracował również jako doradca metodyczny oraz współtworzył pierwsze edycje Olimpiady wiedzy o Gdańsku. Zdobywca pierwszej nagrody w konkursie z okazji Jubileuszu 75-lecia nadania Kartuzom praw miejskich za pracę Życie społeczno-polityczne Kartuz w okresie międzywojennym. Zwycięzca Konkursu Literacko-Edukacyjnego 40 Pokoleń, zorganizowanego przez Muzeum Historii Polski w Warszawie, za pracę Polskie ziemie w kategorii Jak kształtowały się granice Polski?.
Bez skóry. Jak rozmawiać z ludźmi w żałobie
Agnieszka Taborska
LITERATURA PIERWSZEJ POMOCY, GDY NIE WIADOMO, JAK DALEJ ŻYĆ Nie może dodzwonić się do męża. Nigdzie nie ma jego samochodu. Później zostaje przesłuchana przez policję w charakterze podejrzanej. A potem słyszy najgorsze. Agnieszka Taborska zaczyna pisać kilka godzin po tym, jak dowiaduje się o śmierci męża. Początkowo te zapiski to jedyna terapia, o jakiej może myśleć. Rodzi się z nich intymna i przewrotna proza o tym, czego boimy się najbardziej, i o żałobie na własnych zasadach. Co nas drażni po stracie bliskiej osoby, a co daje nam siłę? Czemu parskamy śmiechem w domu pogrzebowym?Jak zachwycać się światem w pojedynkę? W swojej najbardziej osobistej książce pisarka, historyczka sztuki i specjalistka od surrealizmu, kreuje erudycyjną autofikcję najwyższej próby, dołączając do takich twórców jak Joan Didion czy Roland Barthes. Bez skóry wyrasta z bólu, jednak zamiast o śmierci, mówi o życiu. I o tym, co pomaga nam poczuć się mniej samotnie. To także szczególny poradnik dla tych, którym trudno rozmawiać z ludźmi w żałobie. * Jak się żyje bez skóry i czy można ją odzyskać, będąc oskórowaną przez życiową katastrofę? Mam tę książkę nie tylko za podpowiednik, jak radzić sobie z radykalną utratą, i jak o niej mówić, a i milczeć. Biorę ją także za protokół rekonstruowania siebie, a zatem świata. Taborska pokazuje, jak żałoba wytrąca z oczywistości istnienia, podmienia rytuały, ingeruje w zmysły. Rimbaudowskie ja to ktoś inny zyskuje tu nowy sens. Eliza Kącka Znawczyni surrealizmu, przyjaciółka Rolanda Topora, znajoma Leonory Carrington i kilku innych twórców absurdu przez trzy kolejne lata kultywuje pamięć o swoim zmarłym mężu Marcinie Giżyckim. Przedłuża mu życie wspomnieniami, wymienianiem tytułów jego książek i filmów, cytowaniem limeryków. Przytacza historie przyjaciół. Opowiada i tłumaczy swoje sny. Ćwiczy utratę. Uczy się żałoby, którą rozciąga na matkę zmarłą wkrótce po Marcinie. Jest erudytką, odwołuje się do rozległej literatury, sztuki, kinematografii; wymienia 131 tytułów książek i 45 filmów. Jak pisze, sztuka, literatura i muzyka nas znieczulają. [] Żarłoczność czytelnicza jest awersem pracy żałoby. Wie, że proces pisania pomaga jej nie tylko przez nią przejść, ale też oswoić samą siebie. Nazywa to samopoznaniem. Dodając tę książkę do spisu lektur, pomaga nam uporać się z naszymi stratami. Anda Rottenberg Czytając, zużyłam całe pudełko chusteczek. To książka również o mojej żałobie, która minęła i znowu umiem być szczęśliwa. Dziś zamiast strachu, żalu i rozpaczy czuję już tylko piękno najlepszych wspomnień. Ta książka prowadzi właśnie tam ku przemianie cierpienia we wdzięczność za miłość, która przecież może nigdy się nie skończyć. Warto przeczytać nie tylko dla wzruszeń, lecz dla kalejdoskopowej erudycji autorki, jej poczucia humoru i błyskotliwych komentarzy. Cóż za lektura! Ewa Woydyłło
Wilhelmina Skulska
Książka poświęcona sprawie porwania i zabójstwa lekarki, Stefanii Kamińskiej, które miało miejsce w latach 70. XX wieku. Reportaż został przedstawiony wyczerpująco i rzetelnie, z odniesiem do wszystkich istotnych faktów. Wyjątkowo dużo uwagi poświęcono sprawcy, analizując w tym celu . ekspertyzy biegłych, akta sprawy i korespondencję. Opis przebiegu śledztwa oraz procesu sądowego przynosi także refleksję nad ówczesną rzeczywistością, brutalnością oraz tendencją do lekceważenia prawdy.
SJ Hooks
Abigail Winters jest zdesperowana. Porzucona przez partnera, sama wychowuje czteroletniego syna, a na dodatek grozi jej wyrzucenie z wynajmowanego mieszkania. W drodze do domu z kolejnej nieudanej rozmowy o pracę spotyka nieznajomego, który ma dla niej propozycję nie do odrzucenia. Tajemniczy Simon Thorne – bogaty i przystojny mężczyzna – oferuje Abigail pracę. Od tego momentu dziewczyna prowadzi podwójne życie. Za dnia jest troskliwą matką, natomiast wieczorami usługuje panu Thorne’owi, spełniając wszystkie jego zachcianki. Abigail zdaje sobie sprawę, że nie powinna czerpać żadnej przyjemności z tej pracy, szef nie powinien jej się spodobać, a już na pewno nie powinna się w nim zakochiwać. Trudno jednak walczyć z rodzącym się uczuciem…