Literatura

Cooper i jego pragnienia

L. Sherman

To był krótki, lecz namiętny romans. Indy zupełnie przypadkiem poznaje Coopera podczas koncertu granego na jej uniwersytecie. Oboje nie są w stanie zapanować nad pożądaniem i bez chwili namysłu decydują się pójść na całość. Szybki numerek z nawiązką spełnia ich oczekiwania, lecz wkrótce Indy znika bez słowa. Cooper nie potrafi jednak zapomnieć o przygodzie pełnej wrażeń. Sześć lat później bohaterowie spotykają się ponownie. Dziewczyna otrzymuje nową posadę w dobrze prosperującej firmie, którą zarządza Cooper. Wspomnienie ognistej nocy przeszywa go ze zdwojoną siłą. Ale teraz mężczyzna jest szefem Indy i powinien stłumić swoje seksualne fantazje. Czy uda mu się zachować dystans wobec niezwykle pociągającej podwładnej?  Byłby to nie lada wyczyn, ponieważ erotyczne napięcie, jakie zapanowało między nimi, nadal pozostaje tak silne jak za pierwszym razem…

Coraz mniej światła

Nino Haratischwili

Rok 1987. Związek Radziecki trzęsie się w posadach. W Gruzji coraz wyraźniej słychać głosy nawołujące do oddzielenia się od wszechwładnego niegdyś olbrzyma. W zmieniającym się, ogarniętym chaosem, ale też tętniącym życiem Tbilisi dorastają cztery przyjaciółki: spragniona wolności, pełna życia Dina, rozsądna i pragmatyczna Ira, romantyczna Nene, siostrzenica najpotężniejszego przestępcy w mieście, oraz wrażliwa, wychowująca się bez matki Keto. Różni je niemal wszystko, łączą marzenia o miłości, akceptacji i lepszym życiu. W czasie burzliwych zmian politycznych i społecznych przyjaciółki dojrzewają, stają się kobietami, przeżywają pierwsze zauroczenia, muszą dokonywać trudnych wyborów. Ich przyjaźń wydaje się niezniszczalna aż do dramatycznych wydarzeń, które na zawsze odmienią ich życie Coraz mniej światła to opowieść o miłości aż do bólu, o walce z przeznaczeniem i o przyjaźni silniejszej niż śmierć. To historia gwałtownych przemian, wielkich nadziei oraz straconych szans. To również hołd złożony Gruzji, miastu Tbilisi i jego mieszkańcom. *** Nino Haratischwili wraca w wielkim stylu. Łączy precyzyjnie skonstruowany dramat, przenikliwą psychologię z fantastycznym talentem do opowiadania i oferuje nam piękną, a zarazem okrutną historię o straconym pokoleniu gruzińskiej niepodległości. Kobiety, które przeżyły ten czas, mówią o otchłani, w którą mężczyźni pchnęli cały kraj, o świecie, w którym wszyscy byli zdrajcami i zdradzanymi jednocześnie. Hipnotyzujące i nieodkładalne. Haratischwili jest czarodziejką opowieści. - Marcin Meller *** Coraz mniej światła rozmachem i konstrukcją przypomina Genialną przyjaciółkę Eleny Ferrante. To książka o sile przyjaźni, o tym, jak wiele niełatwych prób może znieść więź łącząca cztery kobiety. Akcja powieści rozgrywa się w postsowieckiej Gruzji, w świecie, w którym przemoc jest na porządku dziennym, a błędnie pojmowany honor może doprowadzić do tragedii. Haratischwili raz jeszcze napisała książkę, od której nie sposób się oderwać. - Marta Górna, Gazeta Wyborcza *** Haratischwili po raz kolejny uwiodła mnie sposobem, w jaki łączy historyczne fakty z losami silnych, naznaczonych dramatycznymi wyborami kobiet. Czy prawdziwa przyjaźń może przetrwać burzliwe czasy tylko na zdjęciach? Cztery przyjaciółki z Tbilisi, które dorastały w poczuciu straty i w cieniu niespokojnej historii młodej Gruzji, zostały ze mną jeszcze długo po skończonej lekturze. Tak bardzo chciałabym, żeby im się udało... - Dominika Gauza, blog Prosto o książkach

Corleone. Opowieść o Sycylii, tom 1 [1898]

Francis Marion Crawford

Dwadzieścia lat przed tym, jak Mario Puzo przyszedł na świat, amerykański autor o włoskich korzeniach napisał ksiażkę: "CORLEONE: Opowieść o Sycylii", przedstawiającą konflikt między sycylijskim rodem Corleone, powiązanym z mafią, a rodem rzymskich patrycjuszy- Saracinesca. Jest to w swej istocie powieść, która przedstawia prawdziwego ducha i esencję tego, czym w swoim głębokim znaczeniu była sycylijska mafia. Znajdujemy w niej wszystko, czego można spodziewać się po powieści, której powiązanie z prozą Maria Puza, słynnym "Ojcem Chrzestnym" jest czymś więcej, niż jedynie zbiegiem okoliczności. Czego możemy się spodziewać po tej książce? Wszystkiego, co może uczynić z niej prolog do sagi Maria Puza! Sycylia, Rzym, mafia, konflikt, sycylijskie krajobrazy, romans, karabiny, mezalians, zemsta, niebanalnie przedstawiona wiara... a wszystko to opatrzone gęstą i wnikliwą analizą psychologiczną bohaterów. Powiązania między tymi dziełami, jak wskazuje profesor Taeko Kitahara z Wydziału Literatury Angielskiej i Amerykańskiej, Uniwersytetu Toyo z Tokio, w swojej analizie porównawczej obu tytułów, są tak znaczące, że dalece wykraczają poza prawdopodobieństwo przypadku... "Choć fabuły obu sag rodzinnych różnią się od siebie, ich struktury narracyjne, jeśli obserwować z punktu widzenia zdarzeń w każdej z historii, wydają się podobne. (...) Jak widać, mimo pewnych zmian, z obu powieści wyłaniają się wspólne motywy wiktymizacji rodziny i bratobójstwa. Wreszcie, w ostatniej części, obaj autorzy zajmują się oczyszczeniem mafii. Podczas gdy w Corleone mafię niszczy wojsko, w Ojcu Chrzestnym Michael zleca zabójstwa zdrajców i głów rywalizujących rodzin. Obie historie przywracają porządek narracyjny poprzez wytępienie złej mafii. Powyższe podobieństwo sugeruje, że Crawford stworzył strukturę opowieści mafijnych, którą następnie Puzo zdaje się naśladować..." prof. Taeko Kitahara, Profesor nadzwyczajny, Wydział Literatury Angielskiej i Amerykańskiej, "Dziedzictwo F. Mariona Crawforda: Corleone i Ojciec Chrzestny", Uniwersytet Toyo, Tokio, Japonia.

Cormoran Strike prowadzi śledztwo (#4). Zabójcza biel

Robert Galbraith

Widziałem, jak ktoś zabił dziecko. Udusił je obok konia. Billy, zdesperowany młody mężczyzna, przychodzi do agencji Cormorana Strikea, by prosić o wyjaśnienie okoliczności zbrodni, którą widział w dzieciństwie. Klient wyraźnie cierpi na zaburzenia psychiczne, lecz detektyw wyczuwa, że historia brzmi wiarygodnie. Gdy dopytuje o szczegóły, Billy w panice ucieka. Strike i Robin Ellacott niegdyś asystentka detektywa, a obecnie jego wspólniczka próbują dociec, co kryje się za historią Billyego. Śledztwo wiedzie bocznymi uliczkami Londynu ku zakamarkom brytyjskiego parlamentu oraz do ponurej wiejskiej rezydencji. Cormoran zmaga się nie tylko z zawiłym dochodzeniem, lecz także z problemami w życiu prywatnym. ROBERT GALBRAITH to pseudonim J.K. Rowling, autorki bestsellerowej serii o Harrym Potterze.

Cormoran Strike prowadzi śledztwo (#5). Niespokojna krew. Część 1

Robert Galbraith, J.K. Rowling

Gdy prywatny detektyw Cormoran Strike odwiedza w Kornwalii ciężko chorą ciotkę, kontaktuje się z nim kobieta, której matka w 1974 roku zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Strike jest zaintrygowany nigdy nie pracował nad sprawą sprzed kilkudziesięciu lat. Mimo nikłych szans na powodzenie dopisuje zlecenie do długiej listy dochodzeń, które prowadzi ze swoją wspólniczką Robin Ellacott. Tymczasem Robin boryka się z trudnościami w życiu prywatnym. Na dodatek zarówno ona, jak i Strike zmagają się z uczuciami, których doświadczają w łączącej ich relacji. Badając okoliczności zaginięcia kobiety, para detektywów staje w obliczu piekielnie skomplikowanych tropów, wśród których są psychopatyczny morderca, nie zawsze godni zaufania świadkowie, a także karty tarota. Okazuje się, że nawet sprawy sprzed dekad mogą stanowić śmiertelne zagrożenie. Robert Galbraith to pseudonim J.K. Rowling.

Cormoran Strike prowadzi śledztwo (#5). Niespokojna krew. Część 2

Robert Galbraith, J.K. Rowling

Gdy prywatny detektyw Cormoran Strike odwiedza w Kornwalii ciężko chorą ciotkę, kontaktuje się z nim kobieta, której matka w 1974 roku zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Strike jest zaintrygowany nigdy nie pracował nad sprawą sprzed kilkudziesięciu lat. Mimo nikłych szans na powodzenie dopisuje zlecenie do długiej listy dochodzeń, które prowadzi ze swoją wspólniczką Robin Ellacott. Tymczasem Robin boryka się z trudnościami w życiu prywatnym. Na dodatek zarówno ona, jak i Strike zmagają się z uczuciami, których doświadczają w łączącej ich relacji. Badając okoliczności zaginięcia kobiety, para detektywów staje w obliczu piekielnie skomplikowanych tropów, wśród których są psychopatyczny morderca, nie zawsze godni zaufania świadkowie, a także karty tarota. Okazuje się, że nawet sprawy sprzed dekad mogą stanowić śmiertelne zagrożenie. Robert Galbraith to pseudonim J.K. Rowling.

Cory dostaje drugą szansę

L. Sherman

Cory – popularny koszykarz licealnej drużyny – oraz Sasha – nieśmiała i nieco wycofana dziewczyna. Oboje chodzą do tej samej szkoły i są najlepszymi przyjaciółmi, odkąd skończyli czternaście lat. Łączące ich uczucie to jednak coś więcej niż zwykłe kumpelstwo. Nie mogąc już dłużej skrywać prawdziwych uczuć, wyznają sobie miłość. Wszystko układa się po ich myśli do czasu, gdy Cory popełnia największy błąd w swoim życiu… Sasha jest zdruzgotana. Razem z matką przeprowadza się do innego miasta, a związek nastolatków staje się wspomnieniem bolesnej przeszłości. Dwadzieścia lat później bohaterowie spotykają się ponownie, tym razem jako dorośli ludzie. Wciąż łączy ich chemia, którą nietrudno wyczuć. Ale czy Cory dostanie drugą szansę? Czy będzie mógł naprawić błędy młodości? „Cory dostaje drugą szansę” to trzecia część serii zatytułowanej „Kobiece żądze”. Louisa Sherman opowiada o tym, że zawsze warto przebaczać.

Coś

H.C. Andersen

Historia pięciu braci, którzy w swoim życiu chcieli osiągnąć tytułowe coś". Pierwszy wyrabiał cegły, drugi został murarzem, trzeci budowniczym, a czwarty twórcą zupełnie nowych rzeczy. Tylko piąty nie kwapił się do pracy. Chciał wszystko zrozumieć, ocenić i skrytykować. Sądził, że tylko taką drogą może do czegoś" dojść. Każdy z braci zajął się realizacją swoich planów. Piąty brat czuł się lepszy od pozostałych. Po swojej śmierci czekał na otwarcie niebiańskich bram i z pogardą przyglądał się ubogiej wdowie, która według niego nie miała szans na dostanie się do królestwa niebieskiego. Decyzja św. Piotra może okazać się dla mężczyzny szokująca.