Rodzicielstwo i psychologia dziecka
(Nie)grzeczni? Rodzinne nieporozumienia widziane oczami dzieci w wieku 6 - 12 lat
Monika Janiszewska, Małgorzata Bajko
Przeczytaj wywiad z autorką! >> Mamo, tato, ja rosnę! Im starsze, tym (nie)grzeczniejsze, czyli witamy całkiem nowe kłopoty (Nie)grzeczne dzieci wychodzą z domu, czyli jak radzić sobie z utratą kontroli Rodzice spadają z piedestału, czyli rówieśnicy rządzą Stare, mądre przysłowie mówi: małe dzieci - mały kłopot, duże dzieci - duży kłopot. I choć pewnie kilka lat temu, gdy Wasza pociecha boleśnie ząbkowała, burzliwie przechodziła bunt dwulatka, a potem z płaczem wędrowała do przedszkola, by co chwilę wracać z niego a to z katarem, a to z gorączką, powtarzaliście sobie: jeszcze chwileczka, jeszcze momencik, jeszcze tydzień, miesiąc, rok i wyjdziemy na prostą. Dziecko urośnie, nabierze odporności i mądrości, pójdzie do szkoły, a potem wreszcie będzie przepięknie i bezproblemowo! Nic bardziej mylnego. Wychowanie dzieci to niekończące się pasmo zaskoczeń, szczodrze okraszane coraz to nowszymi sytuacjami kryzysowymi, którym my, rodzice, musimy dzielnie stawiać czoła. Dopóki dziecko pozostaje pod opieką najbliższych i pani przedszkolanki, jest o tyle łatwiej, że mamy z nim praktycznie stały kontakt. Urywa się on wraz z przekroczeniem progu szkoły i otrzymaniem pierwszego własnego telefonu komórkowego z dostępem do internetu. Dziecko zaczyna zamykać drzwi do swojego pokoju, nawiązuje relacje, do których nas nie dopuszcza, z coraz mniejszą chęcią wykonuje nasze polecenia. Jak reagować? Krytykanctwem, wyśmiewaniem i zawstydzaniem można jedynie pogłębić przepaść między światem dziecka i rodziców. By ją choć częściowo zasypać, trzeba pozostać blisko, być zawsze gotowym do wysłuchania, zrozumienia i wczucia się w sytuację rosnącego człowieka. Poczytaj: Dlaczego jest ciągle pod górę, mimo że potomek (teoretycznie) dorośleje O "niegrzeczności" widzianej oczami rodziców i dziecka Jak skutecznie wspomóc szkolniaka w jego zmartwieniach, smutkach i kłopotach
M. Helen Turek- Smołucha
Psychologiczna opowieść, która pokazuje - że nawet, ktoś taki jak psycholog, terapeuta, może nie udźwignąć ciężaru, które przyniesie mu życiu. Publikacja potwierdza, że łatwiej doradzać innym, a bardzo trudno samemu z dystansem spojrzeć na własne problemy. Jest to historia o przewrotności życia, która obrazuje, że każdy może znaleźć się po drugiej stronie barykady. W myśl: Nie oceniaj - bo nie wiesz, co przyniesie ci życie.
Przytul swoje wewnętrzne dziecko
Sylwia Sitkowska
Zaopiekuj się sobą jak najczulszy rodzic Czy jesteś dla siebie wystarczająco dobry? Wewnętrzne dziecko, wewnętrzny rodzic, wewnętrzny dorosły ― człowiek jest w pewnym stopniu każdą z tych osób. Dziecko to ta część osobowości, która sprawia, że bywamy spontaniczni, cieszymy się drobiazgami; odpowiada także za siłę witalną, energię i śmiech. Rodzic ocenia, kontroluje, stawia granice ― ale też wspiera i motywuje. Dorosły natomiast jest bezstronnym analitykiem, kierującym się logiką, na której się opiera, gdy dokonuje wyborów. Od wzajemnych relacji tej trójki zależy nasz psychiczny dobrostan. Jeżeli któreś z nich zacznie dominować nad pozostałymi, wywrze to najprawdopodobniej negatywny wpływ na nasze funkcjonowanie. Zbyt często karcone dziecko będzie sfrustrowane i nieszczęśliwe, pozbawione wiary w siebie i radości życia. Dlatego warto nauczyć się bycia dla siebie dobrym rodzicem. W czym pomoże Ci ta książka! Oprócz wiedzy, porad i wskazówek znajdziesz w niej zestaw ćwiczeń i technik, których zastosowanie pozwoli Ci stać się równocześnie radosnym dzieckiem, opiekuńczym rodzicem i szczęśliwym dorosłym. Spróbujesz? O książce i autorce w mediach: DD TVN: "Zrobisz to źle, jesteś głupia". Jak uciszyć głos rodzica i zaopiekować się wewnętrznym dzieckiem? Psychologiaprzykawie.pl: Przytul swoje wewnętrzne dziecko Onet.pl/styl-zycia: Dlaczego warto nauczyć się bycia dobrym dla siebie Pl.Aleteia.org: To, w jaki sposób rodzice Cię traktują, staje się Twoim sposobem traktowania siebie. Bo innego sposobu nie znasz Makabreska: Chcesz, żeby Ci się udało? Przestań po sobie cisnąć Posłuchaj audiobooka:
Rana odrzucenia. Ulecz dziecięce traumy i odzyskaj siebie
Sylwia Kocoń
Uwolnij się od tego, czego wolałabyś nie dostać w dzieciństwie To, kim jesteśmy i jak funkcjonujemy w dorosłym życiu, w dużej mierze stanowi wynikową tego, jakie są nasze doświadczenia i jak nas traktowano w dzieciństwie. Oczywiste jest, że większość z nas była kochana. Bliscy o nas dbali, chcieli dla nas jak najlepiej. A jednak, mimo nawet najlepszych intencji, nader często nieświadomie nas ranili, na przykład okazując mniej uwagi, niż było nam w danym momencie potrzebne. Te rany określamy mianem rany odrzucenia. Choć z pozoru często nieracjonalne, uczucie bycia odepchniętą przez bliskich ludzi bywa tak silne i niewygodne, że nasza sprytna psychika robi wszystko, by go do siebie nie dopuścić. W efekcie uczymy się przed nim uciekać. To taktyka, która pozwala nam przetrwać, ale odcina nas od prawdziwego życia: od innych ludzi, ale przede wszystkim od siebie samych. Jeśli czujesz, że dotyczy to również Ciebie, jeśli chcesz zrozumieć ból, który Tobą steruje, jeśli pragniesz go porzucić i zacząć korzystać z pełni swojego ludzkiego potencjału, sięgnij po tę książkę. Przyjrzyj się z miłością swojej ranie odrzucenia. Zalecz ją. Uwolnij się od tego, co Cię ogranicza i zacznij żyć pełnia życia.
Rodzic najlepszy pod słońcem. Cztery kroki do szczęśliwego dzieciństwa Twojego dziecka
Edyta Zając
Wystarczy tylko miesiąc, by stać się lepszą mamą, lepszym tatą... Najlepszy rodzic pod słońcem, czyli jaki? Perfekcyjny, nieomylny i bezbłędny? Oddający sto procent swojego czasu dziecku czy może cieszący się własną, niezależną częścią życia? Czy można stać się najlepszym rodzicem, jeśli ma się za sobą trudne doświadczenia i nie raz, i nie dwa dokonało się nie najlepszego wyboru wychowawczego? Rodzicielstwo to nieustający rozwój. Tę piękną przygodę zaczynamy jako czysta kartka i wraz z kolejnymi miesiącami uczymy się znaczenia słów "spełnione rodzicielstwo". I choć każdy z nas od czasu do czasu popełnia błędy lub podejmuje niezbyt dobre decyzje, nic nie jest stracone. Zawsze przecież można zacząć od nowa. Najlepszy pod słońcem rodzic jest w każdym z nas - trzeba tylko obudzić go ze snu. Rozpocznij miesiąc pracy nad piękniejszym rodzicielstwem: Zbuduj pokłady cierpliwości, z których możesz czerpać bez końca Zadbaj o konsekwencję w działaniu i stwórz dzięki temu szczęśliwy dom Stwórz z dzieckiem piękną relację Zadbaj o swój rozwój, który będzie inspirować Twoje dziecko do własnych poszukiwań W ciągu tych czterech tygodni przepracujesz najważniejsze tematy związane z Twoim kluczowym życiowym zadaniem - byciem matką lub ojcem. Przeanalizujesz to, co wydarza się w Twojej psychice, nastawieniu i emocjach, gdy wchodzisz w rolę rodzica. Ze swoich obserwacji wyciągniesz budujące wnioski i na ich podstawie wprowadzisz zmiany, które uczynią Cię rodzicem najlepszym pod słońcem, czyli szczęśliwym!
Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka
Natalia Fedan
Spokojnie, to tylko życie W dzisiejszym, coraz bardziej chaotycznym świecie trudno jest żyć nie tylko nam, dorosłym, ale także ― a może przede wszystkim ― naszym dzieciom. Ciągła stymulacja, nadmiar zabawek, zbyt częsty kontakt z urządzeniami elektronicznymi, za dużo cukru... Niedojrzałym dziecięcym umysłom jest naprawdę ciężko. Czy my, rodzice, nauczyciele, wychowawcy, sami zestresowani i przebodźcowani, jesteśmy w stanie im jakoś pomóc? A przy okazji pomóc sobie? Tak. Odpowiedzią, tarczą i ratunkiem okazuje się umiejętność samoregulacji: zdolność do świadomego wracania do równowagi, a także zarządzanie sobą i swoimi stanami wewnętrznymi w łagodny sposób, oparty między innymi na podejściu Self-Reg. Umiejętność samoregulacji bazuje na rozumieniu kierujących ludzkim zachowaniem mechanizmów związanych z neurofizjologią, reakcjami stresowymi i ze stanami pobudzenia. Jeżeli pojmiemy ich źródła, możemy się stać łagodniejsi wobec samych siebie i innych dorosłych, ale przede wszystkim ― wobec naszych dzieci. Samoregulacja to sposób na dobre życie i wspieranie dzieci w prawidłowym rozwoju.
Sploty rodzinne. Jak budować dobre i wspierające kontakty z bliskimi
Barbara Piwek-Jewtuch
Z rodziną dobrze wychodzi się tylko na zdjęciu? Niekoniecznie Rodzina, ten pierwszy, najbliższy nam krąg ludzi, powiązanych ze sobą wspólnotą genów, prywatnej historii i intensywnych uczuć, powinna stanowić dla nas bezpieczną przystań. Taką, do której chętnie i często powracamy z wyboru ― kiedy świat da nam za bardzo w kość, kiedy jest okazja i bez okazji albo kiedy po prostu mamy na to ochotę. Tyle teorii. W praktyce relacje z bliskimi często bywają na tyle trudne, że nawet przy najlepszych chęciach trudno określić swoją rodzinę mianem takiej właśnie bezpiecznej przystani. Przetrwalnik, który składam w Twoje ręce, nie obejmuje wszystkiego, z czym możemy się mierzyć, nie stanowi także formy głębokiej autoterapii. Jego zadaniem jest po pierwsze przeprowadzenie Cię przez różne perspektywy dotyczące relacji rodzinnych między jej dorosłymi członkami, po drugie wyposażenie w techniki, za pomocą których możesz pracować nad poprawą swojego komfortu zarówno podczas uroczystości familijnych, jak i w codziennych kontaktach. Wreszcie ― zainspirować Cię do zgłębienia tych aspektów, które wydadzą Ci się najbardziej adekwatne w Twojej sytuacji. Próbuj, obserwuj, rozmawiaj. A przede wszystkim pamiętaj, że relacje rodzinne mogą być źródłem radości, wsparcia, spokoju. Jeżeli wywołują w nas cierpienie, mamy prawo chronić siebie. Żadna relacja nie jest idealna, ale te wystarczająco dobre pozwalają nam być w nich sobą i jednocześnie czuć się ich częścią.
Suma wszystkich strat. Jak ukształtowało cię dzieciństwo
Anna Paluszak
Style charakteru. Poznaj je i odkryj ukryte mechanizmy, które Tobą sterują Niewielu z nas zdaje sobie sprawę, że to, co uważamy za swój charakter, jest w rzeczywistości utrwalonym sposobem na przetrwanie w nieidealnym otoczeniu, jakie stanowiła nasza rodzina pochodzenia. Nieliczni wiedzą, że nie trzeba przypominać sobie wszystkiego, co się działo w dzieciństwie, by móc nad sobą pracować. Wystarczy uważnie przyjrzeć się sobie "tu i teraz", by mieć wgląd, co się właściwie działo, gdy byliśmy mali. Autorka książki omawia podstawowe style charakteru, a także warunki i okoliczności, jakie musiały zaistnieć w Twoim dzieciństwie, aby ukształtować Twój charakter. Każdy opis stylu charakteru obejmuje mocne i słabe strony związane z danym typem, test, który pomoże Ci się zidentyfikować, wreszcie - zarys potencjału, jaki w Tobie drzemie. Znajdziesz tu również ćwiczenia, które pozwolą Ci się świadomie sobie przyjrzeć i być może zainspirują Cię do dalszych poszukiwań. Sięgnij po tę pozycję, jeśli czasami się zastanawiasz: Czemu tak łatwo bierzesz winę na siebie? Dlaczego relacje są dla Ciebie tak trudne (albo zbyt ważne) i tak bardzo boisz się odrzucenia? Skąd w Tobie potrzeba porządku, zasług, idealności? Dlaczego boisz się prosić o pomoc, okazać słabość, powiedzieć, że coś Cię boli? Dlaczego nie potrafisz stawiać granic? Twój charakter to nie Ty - to wyuczony w dzieciństwie sposób na przetrwanie. Odkryj, co naprawdę kryje się pod maską codziennych zachowań. Dlaczego tak trudno ci stawiać granice, zawsze bierzesz na siebie winę albo uzależniasz się od opinii innych? Poznaj style charakteru! "Nie umiem stawiać granic, mogę teraz przez to cierpieć, ale kiedyś dzięki temu przetrwałam" Nie jesteśmy „popsuci” – jesteśmy ukształtowani. A to oznacza, że możemy się rozwijać Psycholożka: Jeśli zamierzamy "odchudzić to tłuste cielsko", to zapewne nic z tych planów nie wyjdzie Anna Paluszak: Styl charakteru widać nie tylko w naszych reakcjach, ale też w ciele, w napięciach mięśni, sposobie oddychania czy postawie