Proza
Ewa Niepokulczycka
Godność pieniądze ojczyzna. Jak przetrwać na emigracji w Holandii? Dlaczego tak wielu Polaków decyduje się na życie poza granicami ojczyzny? Za czym gonią, od czego uciekają? Każdy z bohaterów Z deszczu pod rynnę udzieliłby na to pytanie nieco innej odpowiedzi, ale jedno jest pewne: wszyscy mają nadzieję na lepsze życie. Dla jednych oznacza to możliwość realizacji własnych marzeń, dla drugich godny zarobek, a dla jeszcze innych po prostu szacunek, na który nie mogli liczyć w Polsce. Czasem skrajnie zdesperowani, czasem po prostu ciekawi świata i ludzi, postanowili wyemigrować do Holandii. Czy nowy kraj przyjmie ich z otwartymi ramionami? Czy znajdą szczęście, na które liczyli? Z deszczu pod rynnę to słodko-gorzka opowieść, w której autorka oddaje głos Polakom z wielu środowisk, o różnym wykształceniu, a także nastawieniu do życia, ale złączonych wspólnym losem emigrantów. Splata ich poruszające historie w nierozerwalną całość, wielobarwną i niejednoznaczną tak jak niejednoznaczne są motywacje, które każą im szukać nowego domu z dala od Polski. Ewa Niepokulczycka autorka powieści obyczajowej pod tytułem Z deszczu pod rynnę opublikowanej po raz pierwszy w 2023 roku.
Lidia Pernak
Gimby nie znają, ale czy my znamy gimby? Profesor Pimko i Adam Miauczyński odchodzą do lamusa, bo oto do akcji wkracza pani Pe najbardziej przebojowa anglistka, z jaką kiedykolwiek mieliście do czynienia! Choć praca w gimnazjum to nie bułka z masłem, ona doskonale wie, jak radzić sobie z Szatanami, czyli swoimi uczniami. I co więcej kocha to, co robi, traktując każdy dzień jako nowe wyzwanie i powód do śmiechu! Pełna autentycznych emocji i wspomnień, spisywana na przestrzeni ośmiu lat pracy w gimnazjum, powieść Lidii Pernak wciąga od pierwszych stron, bawiąc i wzruszając jednocześnie. Jeśli nie wierzycie, że nauczyciel może mieć poczucie humoru i traktować swój zawód jako najlepszą rzecz, jaka spotkała go w życiu, Z dziennika Pani Pe udowodni wam, jak bardzo się mylicie! Ponieważ z racji wzrostu i dobrych genów zwykle nie wyróżniam się podczas przerw z Szatańskiego tłumu (ileż to razy byłam obsobaczana przez Dyrekcję, że mnie na dyżurze nie było, podczas gdy grzecznie i aktywnie od pierwszych chwil patrolowałam korytarze i na co miałam dziesiątki świadków to nie zliczę), czasem stałam w tłumie całkiem incognito. I stanęłam tak kiedyś podczas przerwy w gromadzącym się tłumku przy tablicy zastępstw, żeby sprawdzić, czy jest tam coś na następny dzień związanego z moją osobą, i poczułam szturchnięcie jakiegoś buńczucznego pierwszaka: Ej, która to jest ta Lidka? zapytał, patrząc prosto na mnie. Nie na tłumek. Na mnie. Ja się tylko uśmiechnęłam, absolutnie i kompletnie szczerze ubawiona. Zareagował któryś ze starszych, bardziej obytych Szatanów: O stary, aleś umoczył. Skłoniłam się i poszłam, pozostawiając kwestie tłumaczenia własnemu biegowi. Udało mi się usłyszeć na odchodnym tylko: Nie, ona jest spoko, nic ci nie grozi. Tylko będzie się nabijać miesiąc. Prawda to. Lidia Pernak nauczycielka angielskiego (lub jak sama siebie opisuje chaotycznie-artystycznie zorganizowana, teoretycznie dorosła, językowa trenerka-standupperka) z wieloletnim stażem. Na własnej skórze, zarówno jako uczennica, jak i prowadząca zajęcia, przekonała się, czym było gimnazjum. Od 2017 roku prowadzi Facebookową stronę Pszepani, gdzie regularnie i z dużą dawką humoru opisuje niecodzienne sytuacje, czyni obserwacje i wysnuwa wnioski, a także dzieli się opowieściami o swoich pedagogiczno-wychowawczych przygodach w czasie rzeczywistym z nieco szerszą publicznością. Zebrane w Z dziennika Pani Pe notatki są debiutem literackim autorki.
Ryszard Drzazgowski
...życie zaczyna się od papierosa i kawy oraz mocnej herbaty w palarni. W cenie, i to jakiej, jest papieros, kawa i herbata, rarytasem jest czekolada, cukierek czy ciastko. Kto ma ten towar jest bogaczem, kto nie ma, zrobi wszystko, aby go zdobyć. Tam rządzą takie zasady. To nie opis życia więziennego. Tak swój pobyt w szpitalu psychiatrycznym wspomina autor ukrywający się pod pseudonimem Ryszard Drzazgowski. Jak sam mówi, choroby psychiczne są przez nasze społeczeństwo wciąż traktowane jak wstydliwe znamię, które rzutuje na życie chorego i jego rodziny. Wstrząsające opisy kolejnych pobytów w oddziałach zamkniętych szpitali psychiatrycznych, sposób w jaki przez personel traktowani są chorzy, poczucie bezradności, osamotnienia, strach i upokorzenie dają wyobrażenie o tym, co było udziałem autora i zapewne tysięcy innych chorych.
Izabela Milik
Kiedy marzenia zderzają się z rzeczywistością. U progu szczęścia, spełnionych marzeń i miłości, Ola i Rafał stają przed wyzwaniem, które jest równie stare jak sama instytucja małżeństwa - harmonijnym połączeniem dwóch światów, własnego i teściów. Choć para nie wyróżnia się niczym wyjątkowym, to w ich problemach wielu z nas znajdzie odbicie swoich własnych, bo stworzenie rodziny jest zadaniem skomplikowanym. Trzeba pogodzić marzenia, oczekiwania i potrzeby nie tylko tych dwojga, ale także ich najbliższych. Czy dobre chęci z obu stron wystarczą, by życie małżonków i teściów popłynęło zgodnie i szczęśliwie? Jakie rafy na nich czekają? Co może okazać się barierą nie do pokonania? A wreszcie: jakie są konsekwencje zaniechań, błędów i złej woli? Izabela Milik autorka powieści obyczajowej pod tytułem Z teściową za pan wróg po raz pierwszy wydanej w 2015 roku.
Truman Capote
Starcie dobra ze złem odwieczny problem ludzkości... Z zimną krwią to pionierska próba nowego pisarstwa, dokument zbrodni popełnionej przez dwóch recydywistów na czteroosobowej rodzinie farmera z Kansas. Wydarzenie to zostało szczegółowo opisane, podobnie jak śledztwo, pościg za mordercami, proces i zachowanie przestępców w sądzie i więzieniu aż po egzekucję. Capote po mistrzowsku przedstawia godny Ajschylosa motyw zbrodni i kary, zmuszając czytelnika do refleksji na temat źródeł zła. Z zimną krwią to arcydzieło, obok którego nie można przejść obojętnie. Truman Capote (właśc. Truman Streckfus Person, 1924-1984) wybitny prozaik amerykański. Debiutował zbiorem Zatrzaśnij otwarte drzwi, po którym opublikował jeszcze kilka tomów opowiadań. Uznanie zdobył dzięki dwóm powieściom: Inne głosy, inne ściany (1948) i Harfa traw (1951). W 1958 roku ukazało się słynne Śniadanie u Tiffany'ego. Wydana w 1966 roku dokumentalna Z zimną krwią odniosła międzynarodowy sukces, podobnie jak jej ekranizacja z 1967 roku, w reżyserii Richarda Brooksa, która doczekała się czterech nominacji do Oscara.
Z życia zdeklarowanej singielki
Małgorzata Ciechanowska
O tym, jak dojrzewa się do poważnych decyzji. Izka pracuje w salonie sukien ślubnych. Choć mówi o sobie, że jest singielką z wyboru, skrycie marzy, że sama kiedyś założy jedną z tych pięknych kreacji, które ogląda na co dzień Los jednak nieustannie rzuca jej kłody pod nogi i funduje przyspieszony kurs dorosłości. Nowe problemy, nowe role, nowe wyzwania. Czy bogatsza o trudne doświadczenia zdoła wreszcie wszystko sobie poukładać? Pełna ciepła i humoru opowieść o poszukiwaniach miłości, której nigdy za wiele, i o relacjach, które kształtują nas na każdym etapie życia. Idealna dla każdego, kto kiedykolwiek stanął na rozdrożu i szukał drogi do szczęścia. Małgorzata Ciechanowska autorka powieści obyczajowej dla kobiet pod tytułem Z życia zdeklarowanej singielki opublikowanej po raz pierwszy w 2017 roku.
Monika Zarzeczna
Szczęście przychodzi do tych, którzy mają odwagę po nie sięgnąć Poznaj historię dzielnej Julii, która pomimo przeciwności losu odważnie kroczy przez życie. I będzie walczyć o swoje szczęście. Julia to marzycielka, która pragnie jedynie odrobiny spokoju. Jej kariera w rodzinnym miasteczku staje pod znakiem zapytania, kiedy spotyka swojego byłego partnera, Mariusza. Dziewczyna każdego dnia czeka na uśmiech od losu i podejmuje coraz to nowsze wyzwania, byleby wyrwać się z dręczącego ją poczucia tęsknoty za prawdziwą bliskością. Czy praca za granicą pozwoli jej wreszcie uporządkować swoje życie? I czy to ktoś inny nie jest wyczekiwaną miłością jej życia? Za dwie minuty wiosna" Moniki Zarzecznej to nie tylko ciepła opowieść o dojrzewaniu sympatycznej, młodej dziewczyny. To również opis brutalnej rzeczywistości polskiej emigracji w Anglii, w której jeżeli nie uda się spotkać empatycznych ludzi jesteśmy skazani na samotność, walkę z własnymi problemami i samym sobą. Powieść Zarzecznej pokazuje z humorem i empatią losy zwykłej, ale za to jakże odważnej kobiety, którą czytelnik ma szansę bardzo szybko polubić. Na filmach zawsze ogląda się wesołe powitania pasażerów wracających z podróży. Niektórzy stoją wyprostowani i niewzruszeni z kartką A4 i napisanym na niej nazwiskiem wyczekiwanej osoby. Inni, wybiegając przed tłum, podążają w pośpiechu do dawno niewidzianego członka rodziny lub przyjaciela, by zamknąć go w czułym uścisku. Julia też wyobrażała sobie, że Mariusz będzie czekał na nią z kwiatami, weźmie ją w objęcia i uniesie do góry, a z oczu popłyną im łzy tęsknoty. Nic takiego się nie wydarzyło. Marzec oczywiście wyczekiwał jej, ale chwycił tylko jej torbę, pocałował przelotnie w policzek i rzucił pośpiesznie: Chodź szybko, bo zaraz mi karta parkingowa wygaśnie. Także to by było na tyle ze scen romantycznych.
Monika Gut-Bartosiak
Miłość nie zawsze przychodzi z tej strony, z której jej wypatrujemy. Czy to niezwykłe zrządzenie losu, czy raczej złośliwość przeznaczenia postawiła na jednej drodze tych dwoje? Ona szkolna brzydula z głową w chmurach, artystyczna dusza pogrążona w pilnej nauce. On bożyszcze tłumów, szkolny playboy z olśniewającą urodą i bajeczną fortuną. Nic ich nie łączy. Nieoczekiwanie wynik losowania sprawia, że muszą pójść razem na bal połowinkowy... Gorący romans w studenckim, imprezowym klimacie. Nie tylko na wakacje! Czy Robert nie dostrzegał, że balową suknię zastąpiły wytarte dżinsy pamiętające lepsze czasy? Że nie miała wytwornie ułożonych włosów? Że jej twarz nie nosiła śladu makijażu? Że... wyglądała jak wcześniej, była wciąż rudą maszkarą"? Co się z nim działo, do diabła?! Dlaczego właśnie ja? wyrwało jej się. Są inne, które zabiłyby się dla możliwości spędzenia z tobą nocy. Chwilę milczał, chyba skrępowany. Potrzebuję dziewczyny z klasą. I niby ja nią jestem? spytała beznamiętnie. Tak powiedział szczerze, nie odrywając od niej wzroku. Zatraciła się w tych oczach bez reszty."