Proza
Ewelina Mazurek
Eli jest wrażliwym i radosnym chłopcem, jednak gdy na skutek usilnych próśb dostaje cybertrop, czyli okulary będące bramą do wirtualnego świata, zupełnie się zmienia. Staje się agresywny, leniwy, całe dnie spędza na graniu, zabijaniu potworów i zdobywaniu kolejnych umiejętności oraz odznaczeń w wirtualnej rzeczywistości. Prawdziwy świat, ludzie i dotychczasowe życie stają się dla niego nudni. Zaniepokojona mama szuka sposobów, by oderwać chłopca od gry, lecz na próżno. Aż za radą pewnego mądrego staruszka sięga po ostateczny argument niszczy okulary syna. Eli nie może już grać, na nowo musi nauczyć się funkcjonować w prawdziwym świecie i może uda mu się zrozumieć, że jest w nim tak wiele ważniejszych spraw od technologii i jej dominacji nad światem... Utwór radykalnie opowiadający się po stronie wrażliwości, głębokich więzi międzyludzkich, umiłowania natury, tajemnicy, która nie pozwala zapominać o istnieniu uczuć metafizycznych. To wszystko przeciw technicyzacji świata, przeciw dominacji technologii narzucającej światu władzę rzeczywistości wirtualnej, gdzie najważniejsze ludzkie wartości poddane są relatywizacji, a w konsekwencji erozji. Trzeba bronić człowieka, miłości, przyjaźni takie jest przesłanie tej baśni.
Kazimierz Kiljan
Bohaterką książki jest młoda, niezwykła kobieta Marta Kurowska, wnuczka osiedleńców spod Lwowa, której dziadek był leśnikiem, a babcia aptekarką i znakomitą zielarką. Marta po ich śmierci odziedzicza leśniczówkę wraz z przylegającym do niej rozlewiskiem, położoną wśród bukowych lasów porastających bazaltowe wzgórze. Tu od najmłodszych lat, z dala od skupisk ludzkich, spędzała swoje wszystkie wakacje. U boku babci Marceliny poznawała prawa natury, piękno nieskażonej niczym przyrody, przyswajając systematycznie wiedzę na temat ziół, ich znaczenia i sposobów wykorzystywania. Po ukończeniu studiów farmaceutycznych i przejęciu apteki babci Marta kontynuuje jej misję, niosąc pomoc ludziom ciężko chorym, wobec których lekarze bywają bezradni. Ona staje się dla nich jedynym ratunkiem. Mimo młodego wieku ma ku temu nie tylko stosowną wiedzę, ale i szczególny dar, jaki ofiarował jej los. Preparaty lecznicze młodej zielarki, sporządzane według starych rodzinnych receptur, mają niezwykłą moc i spotykają się z szerokim uznaniem. Dzięki wrodzonej empatii i poświęceniu szybko zaskarbia sobie sympatię i szacunek mieszkańców pobliskiego miasteczka, którzy nazywają ją zielarką z Bukowej Góry... Jak potoczą się losy młodej, uzdolnionej zielarki? Co czeka piękną i mądrą kobietę, mieszkającą samotnie w głębi lasu? Czy znajdzie ją tu szczęście, a może miłość? Z jakimi tajemnicami rodzinnymi i wydarzeniami z przeszłości przyjdzie jej się zmierzyć? Czy krążące od dziesięcioleci mity o skarbach wywiezionych przez nazistów z zamku Czocha okażą się prawdziwe?
Zielony żuk i biały gołąb rozpaczy
Albin Perc
Jak przerwać zaklęty krąg rodzinnych grzechów? W życiu nastoletniego Lucjana nic nie jest proste. Chłopak mieszka z matką i autystycznym bratem w starej kamienicy. Ojca nigdy nie poznał, a jego stosunki z matką znacznie się komplikują, gdy wychodzi na jaw, że ta zarabia na życie prostytuowaniem się. Pewnego dnia Lucjan zostaje pobity, a z opresji ratuje go Gabriela, dziewczyna, z którą wkrótce połączy go uczucie, jakiego wcześniej nie znał... W tej wielowarstwowej opowieści świat realny ściera się z fikcyjnym, a losy bohaterów są pretekstem do zadania pytań, na które trudno znaleźć jednoznaczną odpowiedź. Czy można wyzwolić się od błędów popełnianych przez naszych najbliższych? Czy rodzinne traumy dziedziczy się z pokolenia na pokolenie? I czy miłość można odnaleźć również wtedy, gdy nie ma się już na nią żadnej nadziei? Ojca nigdy nie poznaliśmy, nie powracał też we wspomnieniach. Zupełnie jakby nasza obecność była czymś niewymagającym ingerencji mężczyzny. (...) Bez tej ojcowskiej miłości byłem jak zaszczute zwierzę, wszędzie wietrzące zagładę z rąk człowieka. Mój własny ojciec zabił mnie w chwili, gdy jeszcze nie wiedziałem, czym jest śmierć.
Tove Jansson
Życie Muminków i ich przyjaciół z Doliny skupia się wokół domu Mamy i Tatusia Muminka, gdzie każdy może liczyć na pomoc i przyjaźń. Panna Migotka, Paszczak, Mała Mi, Włóczykij, Ryjek, czy straszna Buka tworzą galerię postaci, które na zawsze pozostaną w pamięci czytelników.
Dominika Słowik
"Zimowla" to niebywale wciągająca, znakomicie napisana, wielowątkowa opowieść. /Michał Nogaś, Gazeta Wyborcza, Radio Książki/ Dominika Słowik zna klucz do mojej czytelniczej wrażliwości. /Łukasz Orbitowski/ "Zimowla" zachwyca pomysłowością, humorem, mocnymi puentami. /Justyna Suchecka, Książki. Magazyn do czytania/ Świetnie skonstruowana i nieoczywista historia, w której co kilka stron czytelnik jest zaskakiwany. /Anna Dziewit-Meller (z uzasadnienia nominacji do nagrody Odkrycia Empiku 2019 w kategorii Literatura)/ "Zimowla", thriller z elementami powieści grozy, daje bardzo ciekawy obraz historii najnowszej lat 80. i 90. Zachłannie pożera czas czytelnika. /Wojciech Szot, Zdaniem Szota/ Twin Peaks gdzieś w okolicach Wadowic. /Olga Drenda, Książki. Magazyn do czytania/ Demistyfikująca powieść Słowik skrzy się od humoru i ukrytej ironii. /Justyna Sobolewska, Polityka/ Dominika Słowik napisała świetną powieść, w której wszystkie elementy pasują do siebie jak ulał. /Leszek Bugajski, Wprost/ Jestem "Zimowlą" zachwycona. /Olga Wróbel,
Jędrzej Napiecek
Jedna noc. Jedno ciało. A ilu winnych? Roksana i Piotrek są razem od miesiąca. Wyprawa nad Świder ma być kolejną wspólną przygodą, odcięciem się od świata, chwilą tylko dla nich... z tabletkami ecstasy w kieszeni. Zabawa szybko wymyka się spod kontroli, gdy spotykają nieproszonego mężczyznę. Padają prowokacyjne słowa, ktoś rzuca kamieniem. Kochankowie uciekają, lecz kiedy wracają nad rzekę, zastają coś, czego nie da się już cofnąć. Oto gęsta opowieść o uczuciu, które rodzi się w cieniu nieodpowiedzialnych decyzji, i o tym, jak łatwo stać się częścią historii, w której wcale nie chciało się uczestniczyć. Kryminalne opowiadanie zostało nagrodzone w konkursie Powiatu Otwockiego. Jędrzej Napiecek scenarzysta filmowy i teatralny, autor powieści Król, który uciekł (2019). Autor opowiadania kryminalnego, wyróżnionego w konkursie literackim organizowanym w Otwocku, zamieszczonego w tomie Złoczyńcy w uzdrowisku 3.
Złoczyńcy w uzdrowisku. Margines błędu
Aleksandra Nieradka
W Otwocku powietrze pachnie sosnami i zbrodnią. Komisarz Kawecki podejmuje śledztwo w sprawie zabójstwa właściciela pensjonatu w Otwocku. Na miejscu odkrywa jednak jeszcze jedną ofiarę młodą pokojówkę, której ciało pozostawiono w ogrodzie. Szybko wychodzi na jaw, że między zamordowanymi istniała relacja, która nie wszystkim była na rękę... Z każdą kolejną rozmową obraz wydarzeń zaczyna się komplikować. Relacje między mieszkańcami pensjonatu okazują się pełne napięć, niedopowiedzeń i ukrytych interesów. Kto tak naprawdę zabił? I jaki był jego motyw? Kryminalne opowiadanie zostało nagrodzone w konkursie Powiatu Otwockiego. Idealne dla fanów historii o tajemnicach, relacjach i motywach ukrytych pod pozorami normalności. Aleksandra Nieradka autorka opowiadania kryminalnego, wyróżnionego w konkursie literackim organizowanym w Otwocku, zamieszczonego w tomie Złoczyńcy w uzdrowisku 3.
Wiesław Myśliwski
Wszystkie dramaty Wiesława Myśliwskiego Co zrobić z rabusiem, który w czasie wojny kradnie kartofle z pola? Jak przekonać starego chłopa, by pozwolił ściąć drzewo, które od zawsze rosło przed jego domem? Czy zamiana ról między hrabią a klucznikiem jest w ogóle możliwa? Dlaczego nikt nie pojawia się na stypie mimo suto zastawionego stołu? Każda powieść Wiesława Myśliwskiego niekwestionowanego Mistrza polskiej prozy to wydarzenie. Jego dramaty tymczasem pozostają w cieniu. A są to teksty, które przenika charakterystyczna dla Myśliwskiego uniwersalna i głęboka mądrość. W tych opowieściach powracają ważne dla autora tematy: odpowiedzialności człowieka za zło, spotkania nowego świata ze starym, nieuchronności historii, kresu kultury chłopskiej i jego konsekwencji. Złodziej, Klucznik, Drzewo i Requiem dla gospodyni do tej pory rozproszone, po raz pierwszy zostały wydane w jednym tomie. Specjalnie na potrzeby niniejszego wydania Autor jeszcze raz przejrzał wszystkie teksty, wprowadzając poprawki, skracając lub dopisując, a w dwóch przypadkach nawet zmieniając zakończenia. Dzięki temu czytelnik ma możliwość odkryć nowe literackie oblicze Wiesława Myśliwskiego. Wiele się mówi w tych dramatach, ale nigdy nie dopowiada się najważniejszego, gdyż najważniejszego być może nie można wypowiedzieć. Ale co jest najważniejsze? Powiedziałbym: strata nie do wyrównania, a może nawet więcej pustka nie do zapełnienia. Tę stratę odczuwają bohaterowie tych dramatów, tę pustkę zagadują i rozpaczliwie, mozolnie zapełniają. Gdybym powiedział, że dramaty Myśliwskiego rozgrywają się we wnętrzach bohaterów i że wywodzą się z romantycznej i neoromantycznej tradycji teatralnej, wypowiedziałbym prawdę niepełną. Tak, poprzez słowa i działania odczuwamy dramat wewnętrzy osób obecnych na scenie, ale ten dramat jest konsekwencją czegoś innego tragedii, która rozegrała się wcześniej. Obecność jest w tych dramatach równie ważna jak nieobecność, wyrażalność jest równie ważna jak niewyrażalność. Tomasz Bocheński, fragment posłowia