Proza
Wojciech Tuchalski
Kiedy ludzkość przeniesie się w przestrzeń międzygalaktyczną, pewne jest tylko jedno: zapanuje kosmiczny chaos. Po zakończeniu Wielkiej Wojny Atomowej ludzkość, zjednoczona pod sztandarem Związku Niepodległych Planet, skolonizowała znaczną część przestrzeni kosmicznej. Jednak nawet tutaj odwieczne ludzkie słabości dają o sobie znać, a brudne intrygi, chęć zemsty i walka o władzę są na porządku dziennym. Wkrótce odczuje to na własnej skórze admirał William Rhodes, który zostaje wybrany, by przywrócić spokój na opanowanej przez samozwańczych rebeliantów planecie Kalipso. Nie wszystko jednak idzie zgodnie z planem, a pokojowa w założeniu misja przerodzi się w brutalną walkę na śmierć i życie, której zakończenia nikt nie jest w stanie przewidzieć... Major Seymour, zastępca dowódcy Odyseusza, podszedł bliżej, by z nim pomówić, ale William nie dał im czasu na dyskusje. - Opuścić osłony powtórzył z naciskiem. Myśliwce z eskorty również mają to uczynić. Nie mam zamiaru prowokować rebeliantów do nerwowych zachowań. Jesteśmy tu z misją dyplomatyczną i tak to ma wyglądać. Seymour spojrzał na Rhodesa z rozczarowaniem, ale skinął posłusznie głową i wrócił na swoje stanowisko. Pozostali żołnierze również zajęli się swoimi obowiązkami. Atmosfera, która od samego początku podróży była napięta, teraz zgęstniała tak, że można było ją ciąć nożem. Lecimy z misją dyplomatyczną powtórzył w myślach admirał. Mogą sobie być rebeliantami, ale nadal obowiązują ich międzyplanetarne konwencje, które muszą respektować. Nie mogą nas zaatakować. Próbował uspokoić samego siebie.
Marek Krajewski
Wrocław 2079. Kim jest ciemna inteligencja? Zaskakujący cyberkryminał. Pod koniec dwudziestego pierwszego wieku zbrodnia ma się doskonale. Do starego policjanta wraca sprawa, która położyła się cieniem na całej jego karierze. W miejscach publicznych, na oczach innych, dochodzi do brutalnych, krwawych morderstw. Ofiary łączy profesja. Winny skutecznie ukrywa się za tworami sztucznej inteligencji. Labirynty wrocławskiego metra i zakamarki blokowisk, najwyższe piętra drapaczy chmur i zapomniane gabinety uniwersytetu. Święte języki i bezduszne algorytmy. Jak w świecie zdominowanym przez technologię odkryć tajemniczego mordercę mistrza mistyfikacji? Marek Krajewski, autor nagradzanych bestsellerów, zaskakuje w futurystycznej, dystopijnej odsłonie.
Patryk Romanowski
Możesz uciekać bardzo długo i daleko, ale przed swoim przeznaczeniem ukryć się nie zdołasz. Drake, młody mag z Zakonu Ognia, wkrótce będzie mógł się przekonać na własnej skórze, że im większą władzą dysponujemy, z tym większą odpowiedzialnością przyjdzie się nam mierzyć. Nad Shyo nadciągają bowiem czarne chmury, niesione porywistym wiatrem zmian. Doświadczony król zmarł, a pomiędzy jego synami nastąpił rozłam. Poza tym bandy orków poczynają sobie coraz śmielej, atakując już nie tylko położone w górach wioski, ale i miasta. Czy przeznaczenie jest klątwą, przed którą nie można uciec, czy też można wykuć je na nowo? Drake już niedługo pozna odpowiedź. Patryk Romanowski - polski pisarz, autor powieści Ostatni TECH-MAG. Exodus po raz pierwszy wydanej w 2015 roku.
Maciej Patkowski
Jest rok 1943. Świat pogrążony jest w chaosie wojny. Niemka Julia Koestler przyjmuje do swojego gospodarstwa nowego parobka. Roman jest Polakiem, ale to nie przeszkadza, by między nim i Julią zawiązała się głębsza więź. Miłość to nie polityka, tam nie ma wrogich frontów. Ich losy to pierwsza część opowieści o rodzinie Drozdów. Kolejno poznajemy historię następnego pokolenia, żyjącego współcześnie, oraz wyruszamy w przyszłość, by poznać los potomków rodu. Skomplikowane losy rodziny potwierdzają jedno: tylko miłość jest w stanie jednoczyć ludzi niezależnie od tego, co dzieje się wokół.
Marie Vareille
NOWA POWIEŚĆ BESTSELLEROWEJ FRANCUSKIEJ AUTORKI PONAD 100 TYSIĘCY SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY Abigaëlle od ponad dwudziestu lat żyje w odosobnieniu w klasztorze na burgundzkiej prowincji. Jej dawne życie? W większości je zapomniała. Z dzieciństwa pozostały jej tylko obrazy, które nie składają się w całość. Pogrzeb. Pudełko zapałek wciśnięte w dłoń. Sylwetka brata odchodzącego ze strzelbą. Nie potrafi odpowiedzieć sobie na pytanie, czyj to był pogrzeb. I dlaczego właśnie wtedy wszystko, co znała, obróciło się w popiół. Z daleka obserwuje paryskie życie swojego brata Gabriela, który stał się popularnym i cenionym przez krytyków pisarzem. Jednak kiedy mężczyzna spotyka promienną Zoé i zakochuje się w niej bez pamięci, Abigaëlle ogarnia niepokój. Ponieważ tylko ona wie, kim naprawdę jest jej brat Poruszająca opowieść o bliznach, które nie znikają. O sekretach, które potrafią niszczyć życie przez pokolenia. I o iskrze nadziei, która jeśli się jej pozwoli może rozświetlić najciemniejszy mrok. Marie Vareille ma dar dany niewielu. Potrafi opowiadać o trudnych tematach w sposób przystępny, ale niespłycony, wciągający od pierwszego zdania, trzymający do końca w napięciu. Ostatnia zapałka opowiada o rozbrajaniu traumy związanej z przemocą w rodzinie. Bohaterowie mają świadomość, że każdy fałszywy krok grozi katastrofą. To świetnie skonstruowana historia, kipiąca od emocji, wstrząsająca, ale niepozbawiona nadziei, jaką daje światło ostatniej zapałki. Abigaëlle, Gabriel i Zoé zostaną z wami na długo. Joanna Bator
Wiesław Myśliwski
Wiesław Myśliwski jest twórcą przywracającym wiarę w sens i wartość prawdziwej literatury. Jego powieści wynikają z głębokiej wewnętrznej potrzeby wyrażenia i równocześnie poznania prawdy o ludzkim losie, przeznaczeniu, przemijalności, pamięci, miłości, sensie istnienia. O tym choć nie tylko o tym mówi jego powieść Ostatnie rozdanie, kolejne prozatorskie arcydzieło, na które czekaliśmy kilka lat. Myśliwski publikuje rzadko, pisze długo, zgodnie z przeświadczeniem, że pisać książki powinno się dopiero, gdy człowiek naprawdę czuje, że nie ma już żadnego innego wyjścia (), wtedy kiedy jest się przekonanym, że ma się coś naprawdę do powiedzenia komuś drugiemu. Ostatnie rozdanie to dzieło totalne, które chce objąć całość ludzkiego doświadczenia, dotknąć tajemnicy bytu. Jest zachętą do myślenia, nie poucza, nie moralizuje i nie ocenia. Pokazuje życie z jego dobrymi i złymi stronami. To powieść filozoficzna i wielowymiarowa, której tematem jest człowiek i ludzki los zawieszony między przypadkiem a koniecznością. Perfekcyjnie skonstruowana, zachęca do lektury wielokrotnej przy każdej pozwalając odkryć jej nowe wymiary i perspektywy. Żywioł opowieści sprawia, że czytelnik zatapia się w niej i oddaje się jej zniewalającemu nurtowi.
Aldona Szczygieł
Nawet czas nie jest w stanie odebrać nam tych pięknych chwil, które nosimy w sercu Nastoletni Franek wychowuje się w sierocińcu prowadzonym przez siostry zakonne. Kiedy odnajduje babcię, jego świat nabiera barw, a w sercu pojawia się nadzieja. Kusząca wizja powrotu do domu wkrótce jednak okazuje się niemożliwa do zrealizowania. Wspomnienia, które dla Franka stanowiły najpiękniejsze obrazy, z głowy staruszki uciekają jedno po drugim. Chłopak z miejsca podejmuje walkę o ocalenie ich, a jedyną metodą wydaje mu się odzyskanie dla babci zdjęć z dawnych czasów, które mają jej przywrócić pamięć Ostatnie zdjęcie to wzruszająca opowieść o poszukiwaniu prawdziwej bliskości, o mozolnej walce z nieuleczalną chorobą i nadziei, która nigdy nie gaśnie. Aldona Szczygieł kulturoznawca, pedagog, fotograf dziecięcy. Miłośniczka magicznych miejsc, pięknych wnętrz i czekolady. Wielbiąca bajki z duszą i stare domy. Kocha naturę, a szczególnie morze i nadmorskie lasy. Autorka bloga lifestylowo-fotograficznego. Promuje radosne rodzicielstwo, wspólne czytanie i chwytanie aparatem każdej ulotnej chwili. Jej debiutancka powieść Ostatnie zdjęcie porusza temat Alzheimera choroby przez dzieci nierozumianej, która jednak często dotyka ich bliskich.
Adam Budzik
Zbrodnia była początkiem. Potem zaczęła się podróż przez mroki ludzkiej duszy. Opole, jesień 2017 roku. Komisarz Jan Tajler, niepokorny przedstawiciel pokolenia Y w szeregach policji, zostaje wezwany na miejsce zbrodni. Wszystko wskazuje na to, że młoda kobieta, Aleksandra Nowak, zginęła od rany ciętej szyi, nie stawiając przy tym żadnego oporu. Tajler rozpoczyna śledztwo, ale nie tylko on pragnie rozwikłać zagadkę tego zabójstwa po piętach depcze mu ambitna dziennikarka, która za cel stawia sobie udowodnienie nieudolności organów ścigania. Na jaw wychodzą brudne sekrety i rodzinne tajemnice, a nowych poszlak i tropów wciąż przybywa. Tymczasem zabójca pozostaje nieuchwytny... Teraz, w ciemną październikową noc, nie była już tego pewna. Koniuszki jej palców zanurzały się w wydobywającej się z jej szyi brunatnej mazi, bryzgającej na wszystko wokół. Nie kontrolowała własnych nóg, które chciały wręcz kopać bądź tańczyć, ale nie mogły, ponieważ były spętane sznurem. Z każdą sekundą czuła, jak z jej ciała odpływa krew, a wraz z nią siły. Taki miał być finał jej w miarę krótkiego życia. Spodziewała się, że w głowie pojawią się migawki z przeszłości, jak to ma miejsce na filmach, wspomnienia ukryte głęboko w podświadomości. Nic takiego jednak nie miało miejsca. Jej wzrok ostatkiem sił utknął w plamie krwi i zanurzonych w niej palcach. Ostatni widok przed nieuniknioną śmiercią.