Proza
Bartosz Dudek
Małe miasteczka mają swoje wielkie tajemnice. Północna Anglia, 1876 rok. Do niepozornego, zasypanego śniegiem miasteczka przybywa Avalon Amherst. Strudzony długą drogą mężczyzna zatrzymuje się w gospodzie, żeby odpocząć i kolejnego dnia wyruszyć w dalszą podróż. Jednak nocne wydarzenia zatrzymają go w Snow Parcels na dłużej... Rankiem bowiem okazuje się, że w spokojnym do tej pory miasteczku grasuje brutalny morderca. Avalon decyduje się na rozpoczęcie śledztwa, podczas którego coraz lepiej poznaje mieszkańców i ich skrywane pieczołowicie sekrety. Czy uda mu się ułożyć w sensowną całość poszczególne elementy tej skomplikowanej układanki i znaleźć sprawcę, nim będzie za późno? Bartosz Dudek rocznik 1991, od urodzenia związany z Kielcami. Fan kryminałów Agathy Christie, motoryzacji, dobrej kuchni oraz kina. Kompletnie uzależniony od słodyczy. Powieść Pokutnicy jest jego debiutem literackim.
Jan Drożdż
Niesamowita historia o poszukiwaniu prawdy, przynależności i konfrontacji z własnymi przekonaniami Na wyspie u wybrzeży Europy, niewidniejącej na żadnej z oficjalnych map, mieści się siedziba Uniwersytetu głoszącego doktrynę rewolucji. Końcem czerwca Rafael, wzorem pozostałych studentów, szykuje się do opuszczenia wyspy na czas wakacji. Wtedy spotyka Kersten niezrównoważoną studentkę, która informuje go, że został powołany w szeregi Bractwa Sprawiedliwych tajemnej organizacji działającej wewnątrz Uniwersytetu. W bractwie działają różne i nieprzeniknione siły. Rafael nie dość, że lekceważy zakazy zwierzchności, to jeszcze zagłębia się w tajemnicę tragicznej śmierci swojego brata Jan Drożdż, ur. w 1988 r. w Nowym Sączu, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Prawnik, który pracę zawodową dzieli ze swoją pasją literaturą. Zadebiutował w 2015 r. Nieskończoną Przestrzenią Snu, zmysłową i erudycyjną powieścią utrzymaną w onirycznej konwencji. Natchnienie czerpie między innymi ze snów, które stanowią dla niego pierwotną przestrzeń twórczych inspiracji.
Alfred Siatecki
Każdy człowiek potrzebuje poczucia sensu. A cóż jest w życiu bardziej sensowne niż... literatura? Sześć kobiet połączonych przyjacielską więzią i pasją do książek. Raz do roku, wraz ze swoimi partnerami, spotykają się, by wspólnie spędzić czas. Wśród wspomnień, drobnych gestów i pozornie nieistotnych rozmów rodzą się pytania o kwestie fundamentalne wybory, miłość i ukryte pragnienia. Dodatkowo jeden z towarzyszących mężczyzn od lat prowadzi Zapiśnik, gdzie notuje cytaty i refleksje w ten sposób splata codzienność z głosami wielkich pisarzy. Jego praktyka pokazuje, że literatura nie jest ucieczką od życia, lecz jego najczulszym komentarzem. Czy potrafimy jeszcze spojrzeć na własne życie tak, jak czyta się dobrą książkę uważnie i bez pośpiechu? Poruszająca historia w sam raz dla miłośników życiowych historii z przesłaniem. Alfred Siatecki pisarz i dziennikarz. Ma w swoim dorobku literackim powieści kryminalne, jak Postrzelony, oraz obyczajowe, między innymi Jubel (1987), Zmowa pułkowników (2000) czy A jednak będzie noc poślubna (2007), zbiory opowiadań oraz bio-bibliografie lubuskiego środowiska literackiego. Jest autorem słuchowisk, zajmuje się też krytyką literacką i historią literatury. Jego utwory przekładano na białoruski, łużycki, niemiecki i rumuński.
Emilia Mieleszko
Czy jesteśmy wolni w doborze towarzyszy życia? A może naszymi decyzjami wcale nie kierują sympatia i poczucie bezpieczeństwa, ale toksyczne mechanizmy i wzorce zachowań? Przypadkowe osoby, które ciągnie do siebie silny magnetyzm. Im bliżej się poznają, tym bardziej staje się jasne, że łączy je nieuświadomione, podskórne rozedrganie. Spotkania między nimi stają się dla nich impulsem do osobistego rozwoju, umacniają wiarę w dobre życie, dają odwagę do realizowania potrzeb i pragnień, prostują ich indywidualne drogi. Czy bliska, pełna zrozumienia i akceptacji relacja zdoła zabliźnić jątrzące się rany bohaterów? Emilia Mieleszko - autorka powieści obyczajowej pod tytułem Pomarańczowa droga po raz pierwszy wydanej w 2016 roku.
Pomiędzy (Tom 1). W świetle latarni
Zofia Mąkosa
Nowa powieść laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Jest styczeń 1920 roku. Niedawno skończyła się najkrwawsza ze wszystkich dotychczasowych wojen. Niemcy muszą się pogodzić z odzyskaniem przez Polskę niepodległości i koniecznością oddania części terytorium. Wielkopolski Trzciel zostaje przecięty granicą. Na zamarzniętych trzcielskich rozlewiskach szesnastoletnia Weronika przypadkiem podcina na lodzie Natana. W tym samym czasie w odległym o 80 kilometrów Poznaniu młoda wdowa Joanna dostaje zaproszenie na spotkanie w eleganckim lokalu. Żadna z kobiet nie zdaje sobie sprawy, że tak błahe wydarzenia na zawsze odmienią ich życie "W świetle latarni" to poruszająca powieść o byciu pomiędzy. Pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami. Początek serii, która w przejmujący sposób pokazuje świat dwudziestolecia międzywojennego i losy ludzi bezlitośnie uwikłanych w historię.
Zofia Mąkosa
Powieść dwukrotnej laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Weronika i Joanna ponoszą konsekwencje swoich nieprzemyślanych decyzji. Próbują wieść życie, w którym jest miejsce na uczucia rodzinne i przyjaźń, lecz brakuje namiętności. Weronika, ukrywając ciążę, bierze ślub z Fredem, mężczyzną dotkniętym zespołem stresu bojowego. Joanna nadal pracuje w poznańskim archiwum, jednocześnie uzupełniając wykształcenie. Podczas jednego z pobytów w Trzcielu poznaje przystojnego Niemca, który wydaje się dobrym remedium na nieszczęśliwą miłość. W tle ich zmagań z niełatwą codziennością i nie zawsze życzliwymi ludźmi dzieje się wielka historia. Polacy borykają się z trudami budowy niepodległego państwa, a Niemcy usiłują się podnieść po upokorzeniu, jakie ich zdaniem zgotował im traktat wersalski. Weronika i Joanna są bezpośrednimi świadkami wydarzeń ukazujących rosnące napięcie między obu narodami i zwiastujących nową wojnę. Bez miłości to drugi tom serii o byciu POMIĘDZY: pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami.
Zofia Mąkosa
Trzy kobiety, trzy życiowe drogi, jedno marzenie o szczęśliwej przyszłości Trzciel, rok 1925. Nastoletnia Nela, rozdarta między poczuciem obowiązku wobec ojca a pragnieniem poznania świata, nie umie znaleźć sobie miejsca w zmieniającej się rzeczywistości. Jej rodzinne miasto przestaje być przyjazne niechęć Niemców do Polaków przeradza się w otwartą nienawiść. Weronika po śmierci teścia zarządza dużym gospodarstwem i dźwiga ciężar obowiązków ponad siły. Na każdym kroku doświadcza wrogości niemieckich krewnych. Na szczęście Fred czuje się coraz lepiej i choć nadal nie mówi, okazuje żonie wiele czułości i przywiązania. Mieszkająca w Poznaniu Joanna, by zagłuszyć tęsknotę za Stanisławem, coraz więcej czasu poświęca pracy dla polskiego wywiadu. Na atrakcyjną, lecz cnotliwą wdowę czyha wiele niebezpieczeństw, w tym pewien uwodziciel miłośnik motocykli i piłki nożnej. Bohaterki, pochłonięte codziennymi sprawami, nie zauważają, jak niewiele brakuje, by świat wokół nich zapłonął. Wkrótce będą zmuszone stawić czoło problemom, jakich dotąd nie znały. Wiatr zmian to trzeci tom serii POMIĘDZY autorstwa uwielbianej przez czytelników i docenianej przez krytyków Zofii Mąkosy.
Marcin Ziernicki
Każdy życiowy zakręt można pokonać z dumnie podniesioną głową. Teresa Mońkiewicz, trzydziestokilkuletnia rozwódka i mama nastoletniej Hani, wyjeżdża za granicę w celach zarobkowych. Jej plany niweczy druzgocąca diagnoza ostra białaczka szpikowa która spada na nią jak grom z jasnego nieba. Ciężko doświadczona przez los kobieta po raz kolejny jest zmuszona stanąć do walki o swoje życie, ale tym razem czuje, że może nie starczyć jej na to sił... Wkrótce jednak ludzie, których spotka na swojej drodze, pomogą jej podjąć słuszną decyzję. Pomimo wszystko" to poruszająca opowieść o granicach ludzkiej wytrzymałości, o sile kobiecości, miłości i przyjaźni. Śmiertelna choroba okazuje się być sitem, które w precyzyjny sposób oddziela to, co najważniejsze w życiu od plew nieistotnych spraw, a cierpienie... to tylko jedna strona medalu. Są wyniki usłyszała poważny głos Justyny. Z twarzy pielęgniarki zniknął uśmiech. W zasadzie to nie musiała już nic mówić. Tereska poczuła puchnącą w swoim gardle rozpacz. Justyna przysiadła na brzegu łóżka. Nie dbała o to, że tak nie wolno. Jej zazwyczaj pogodne oczy zaszkliły się. Tereska nie mogła znieść ich widoku. Odwróciła się na łóżku i zwinęła w kłębek. Miała zamknięte oczy, gdy pielęgniarka orzekała wyrok. To białaczka... ostra białaczka szpikowa.