Proza
Pomiędzy (Tom 1). W świetle latarni
Zofia Mąkosa
Nowa powieść laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Jest styczeń 1920 roku. Niedawno skończyła się najkrwawsza ze wszystkich dotychczasowych wojen. Niemcy muszą się pogodzić z odzyskaniem przez Polskę niepodległości i koniecznością oddania części terytorium. Wielkopolski Trzciel zostaje przecięty granicą. Na zamarzniętych trzcielskich rozlewiskach szesnastoletnia Weronika przypadkiem podcina na lodzie Natana. W tym samym czasie w odległym o 80 kilometrów Poznaniu młoda wdowa Joanna dostaje zaproszenie na spotkanie w eleganckim lokalu. Żadna z kobiet nie zdaje sobie sprawy, że tak błahe wydarzenia na zawsze odmienią ich życie "W świetle latarni" to poruszająca powieść o byciu pomiędzy. Pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami. Początek serii, która w przejmujący sposób pokazuje świat dwudziestolecia międzywojennego i losy ludzi bezlitośnie uwikłanych w historię.
Zofia Mąkosa
Powieść dwukrotnej laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Weronika i Joanna ponoszą konsekwencje swoich nieprzemyślanych decyzji. Próbują wieść życie, w którym jest miejsce na uczucia rodzinne i przyjaźń, lecz brakuje namiętności. Weronika, ukrywając ciążę, bierze ślub z Fredem, mężczyzną dotkniętym zespołem stresu bojowego. Joanna nadal pracuje w poznańskim archiwum, jednocześnie uzupełniając wykształcenie. Podczas jednego z pobytów w Trzcielu poznaje przystojnego Niemca, który wydaje się dobrym remedium na nieszczęśliwą miłość. W tle ich zmagań z niełatwą codziennością i nie zawsze życzliwymi ludźmi dzieje się wielka historia. Polacy borykają się z trudami budowy niepodległego państwa, a Niemcy usiłują się podnieść po upokorzeniu, jakie ich zdaniem zgotował im traktat wersalski. Weronika i Joanna są bezpośrednimi świadkami wydarzeń ukazujących rosnące napięcie między obu narodami i zwiastujących nową wojnę. Bez miłości to drugi tom serii o byciu POMIĘDZY: pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami.
Zofia Mąkosa
Trzy kobiety, trzy życiowe drogi, jedno marzenie o szczęśliwej przyszłości Trzciel, rok 1925. Nastoletnia Nela, rozdarta między poczuciem obowiązku wobec ojca a pragnieniem poznania świata, nie umie znaleźć sobie miejsca w zmieniającej się rzeczywistości. Jej rodzinne miasto przestaje być przyjazne niechęć Niemców do Polaków przeradza się w otwartą nienawiść. Weronika po śmierci teścia zarządza dużym gospodarstwem i dźwiga ciężar obowiązków ponad siły. Na każdym kroku doświadcza wrogości niemieckich krewnych. Na szczęście Fred czuje się coraz lepiej i choć nadal nie mówi, okazuje żonie wiele czułości i przywiązania. Mieszkająca w Poznaniu Joanna, by zagłuszyć tęsknotę za Stanisławem, coraz więcej czasu poświęca pracy dla polskiego wywiadu. Na atrakcyjną, lecz cnotliwą wdowę czyha wiele niebezpieczeństw, w tym pewien uwodziciel miłośnik motocykli i piłki nożnej. Bohaterki, pochłonięte codziennymi sprawami, nie zauważają, jak niewiele brakuje, by świat wokół nich zapłonął. Wkrótce będą zmuszone stawić czoło problemom, jakich dotąd nie znały. Wiatr zmian to trzeci tom serii POMIĘDZY autorstwa uwielbianej przez czytelników i docenianej przez krytyków Zofii Mąkosy.
Marcin Ziernicki
Każdy życiowy zakręt można pokonać z dumnie podniesioną głową. Teresa Mońkiewicz, trzydziestokilkuletnia rozwódka i mama nastoletniej Hani, wyjeżdża za granicę w celach zarobkowych. Jej plany niweczy druzgocąca diagnoza ostra białaczka szpikowa która spada na nią jak grom z jasnego nieba. Ciężko doświadczona przez los kobieta po raz kolejny jest zmuszona stanąć do walki o swoje życie, ale tym razem czuje, że może nie starczyć jej na to sił... Wkrótce jednak ludzie, których spotka na swojej drodze, pomogą jej podjąć słuszną decyzję. Pomimo wszystko" to poruszająca opowieść o granicach ludzkiej wytrzymałości, o sile kobiecości, miłości i przyjaźni. Śmiertelna choroba okazuje się być sitem, które w precyzyjny sposób oddziela to, co najważniejsze w życiu od plew nieistotnych spraw, a cierpienie... to tylko jedna strona medalu. Są wyniki usłyszała poważny głos Justyny. Z twarzy pielęgniarki zniknął uśmiech. W zasadzie to nie musiała już nic mówić. Tereska poczuła puchnącą w swoim gardle rozpacz. Justyna przysiadła na brzegu łóżka. Nie dbała o to, że tak nie wolno. Jej zazwyczaj pogodne oczy zaszkliły się. Tereska nie mogła znieść ich widoku. Odwróciła się na łóżku i zwinęła w kłębek. Miała zamknięte oczy, gdy pielęgniarka orzekała wyrok. To białaczka... ostra białaczka szpikowa.
Pomniejszy przypadek manii wielkości
Wojciech Czusz
Ignacy, młody historyk sztuki, samozwańczy arbiter elegancji z obsesją na punkcie piękna i słabością do alkoholu, staje przed największym z wyzwań, jakie czekają w życiu mężczyznę podbicia serca ukochanej. Tymczasem Zofia, obiekt jego westchnień, nie tylko nic nie wie o tych uczuciach, ale zdążyła już obiecać swoją rękę innemu i zamieszkać w odległym mieście. Straceńczy i niejasny plan Ignacego zakłada, że w ciągu trzech dni, kiedy to Zofia przyjeżdża z wizytą, uda mu się rozniecić w niej gorące uczucie, a wszelką pomocą służyć ma mu zaprzyjaźnione małżeństwo, Feliks i Klara, wraz z barmanem Gustawem, który zawiaduje starą, zakurzoną knajpą Pod umówionym jaworem". Pomniejszy przypadek manii wielkości" to lekka, ironiczna opowieść, niepozbawiona wszakże dużej dawki humoru i inteligencji.
Jerzy Edigey
Major Kaczanowski próbuje rozwikłać sprawę kradzieży 7 mln, które miały pokryć wypłaty dla robotników z podwarszawskich zakładów. Śledztwo posuwa się opornie, a rzeczywistość przełomu lat 70. i 80. dodatkowo je utrudnia - problem stanowi np. znalezienie części zamiennej dla Fiata 125p. Na szczęście mundurowy nie traci pogody ducha i uroku w relacjach z kobietami.
Barbara Cartland
Rodzice Keldy zginęli podczas trzęsienia ziemi w Turcji. Kelda trafiła do sierocińca. Tam pomiatano nią więc jako piętnastolatka z ulgą przyjęła wiadomość, że czas opuścić sierociniec i zacząć zarabiać na życie. Wysłano ją na służbę do szkoły dla młodych panien miss Gladwin. Po kilku latach pracy awansowała z dziewczyny do czarnej roboty, której nikt inny nie chciał wykonywać, na stanowisko pomocnicy nauczycielki. Ponieważ dobrze gra na fortepianie nadzoruje młodsze panienki, gdy ćwiczą i odrabiają zadania. Podczas podróży do Dakaru Kelda rozmyślała o swoim ślubie. Marzyła o podobnej miłości dla siebie jaka łączyła Yvette i Rémyego, którzy byli bardzo zakochani i zapatrzeni w bowała miłości, a nie zaznała jej, odkąd zginęli jej rodzice. Nikt nigdy, z wyjątkiem Yvette, nie darzył jej nawet przelotną sympatią. Teraz miała wyjść za mąż bez niej. Wydawało jej się, że lodowata ręka chwyciła i ściskała jej serce.
Paweł Olearczyk
Twoja przeszłość nie daje ci spokoju? Skocz na głęboką wodę i zmierz się z nią! Balkoning, popularna na Wyspach Kanaryjskich zabawa w skakanie z balkonu do basenu hotelowego, co roku zbiera śmiertelne żniwo. Kiedy w położonym na Majorce hotelu Maria Verde ginie w ten sposób jeden z wczasowiczów, nie wszyscy są skłonni uwierzyć, że to przypadek. Właściciel hotelu zwraca się do jednego z gości, polskiego turysty Janusza Kastrata, z prośbą o pomoc w odnalezieniu odpowiedzi na pytanie: Kto zabił?. Janusz, który przyleciał na Majorkę w zupełnie innym celu, niechętnie podejmuje się zadania. Wkrótce okaże się, że kluczem do rozwikłania sprawy dziwnych zabójstw może być osoba z jego przeszłości, której nie spodziewał się tutaj spotkać. Janusz ostatni raz rzucił okiem z nostalgią na Varadero i podążył za przedstawicielami kraju sąsiadującego z Polską. Katedra była jego ulubioną budowlą na wyspie. Aczkolwiek w środku, o ile dobrze pamiętał, był tylko dwa razy. Raz z Magdą i raz z Julią. To był jeden z jego sposobów na podryw. Zabranie dziewczyny w piękne urokliwe miejsce, gdzie jest szansa, że przez pewien moment przyjdzie jej do głowy kwestia ślubu i z kim miałaby go wziąć, a on akurat będzie pod ręką i w zasięgu jej wzroku. Niestety, kiedy Januszowi wydawało się, że jest na randce, to bardzo często dziewczyna, z którą na niej był, wcale o tym nie wiedziała. Taki był subtelny.