Proza
Dorota Stachura
Krótka opowieść o tym, jak niewiele potrzeba do szczęścia. Czy można być samotnym, nawet wtedy gdy żyje się wśród przyjaciół? Na to pytanie wkrótce będzie musiała sobie odpowiedzieć grupka młodych ludzi, którzy właśnie planują wspólny wyjazd na Maderę. Podczas podróży odkryją nie tylko niezapomniane widoki, ale też uczucia, jakich do tej pory nie doświadczyli. Może się okazać, że to, co na pozór piękne, skrywa w sobie kłamstwo, a miłość jest tylko przykrywką dla strachu przed rozstaniem... Ich szalone i pełne intensywnych doznań wakacje zakończą się w sposób, którego żadne z nich nie przewidziało - zderzeniem z pandemiczną rzeczywistością Warszawy. Czy mimo wszystko zdołają uporać się z traumami i odnaleźć spokój ducha?
Candy Malaria
Coś, co wczoraj było nieosiągalne, jutro możesz otrzymać w prezencie Weronika ma dziewiętnaście lat, a już musi stawić czoła problemom, które przerosłyby niejedną dorosłą osobę. Młoda dziewczyna wychowuje się bez ojca, nie potrafi znaleźć wspólnego języka z matką, a psychopatyczny brat powoli zamienia jej życie w koszmar. Pętla złych emocji zdaje się zaciskać wokół niej coraz ciaśniej, a nadzieja na wsparcie ostatecznie się ulatnia, kiedy do Weroniki dociera wiadomość o samobójstwie jej przyjaciółki. Osamotniona i zagubiona dziewczyna zaczyna coraz częściej rozmyślać o śmierci, a wreszcie decyduje się na dramatyczny krok Czy znajdzie się ktoś, kto w porę wyciągnie do niej pomocną dłoń? Candy Malaria autorka powieści z gatunku New Adult pod tytułem Po drugiej stronie życia opublikowanej po raz pierwszy w 2023 roku.
Elżbieta Antoniewicz
Życie może być piękne, jeśli polubisz siebie Kiedy Ula wychodzi za mąż za Waldka, jest przekonana, że od tej pory w jej życiu nastanie nieustające szczęście. Nieprzytomnie zakochana, stara się nie dostrzegać wad swojego wybranka, ale wkrótce udawanie, że wszystko jest w porządku i że właśnie tak wyobrażała sobie swoje małżeństwo, staje się źródłem frustracji. Na szczęście ma obok siebie doświadczone życiowo kobiety, które wyciągają do niej pomocną dłoń. Ula zaczyna rozumieć, że codzienność nie kończy się na obowiązkach żony i matki, a wielka miłość nie musi oznaczać niewoli. Los szykuje dla niej kilka niespodzianek... Jak odmienią one życie dziewczyny?
Ewa Siarkiewicz
Alternatywną przyszłość mogą budować nie tylko ludzie. Zbiór opowiadań Ewy Siarkiewicz to międzyrasowe intrygi, morderstwa i rozterki okraszone odrobiną magii niezależnie od miejsca w hierachii społecznej od chłopa po prezydenta, tutaj naprawdę każdy może zmienić losy wszechświata... Zbiór wybranych odpowiadań autorstwa Ewy Siarkiewicz: "Nic oprócz pieśni", "Puszka Pandory", "Rezerwuar", "Szczęśliwego Nowego Roku", "Pocałunek śmierci".
Mario Vargas Llosa
Tę powieść powinno się spalić. Nie czytaj jej. Odłóż z powrotem na półkę. Jest zbyt rozpasana, perwersyjna i wyuzdana. Mario Vargas Llosa musiał pisać tę książkę z uśmieszkiem wyrafi nowanego oszusta, którego nic tak nie cieszy jak naciąganie czytelnika. W samym środku gęstego od namiętnych uniesień małżeńskiego życia don Rigoberta i doi Lukrecji tkwi niewinne pacholę. Mały Fonsito, syn z pierwszego małżeństwa don Rigoberta, nie ma co konkurować o względy ojca z piękną kobietą o ponętnych kształtach, jakimi natura hojnie obdarzyła szczęśliwą żonę. Niewinność dziecka tłamszona jest przez moralną rozwiązłość rodziców. A może dziecko wcale nie jest dzieckiem, a niewinność ma zbyt wiele wspólnego z rozwiązłością? Kto tu właściwie jest krętaczem? Fonsito, Rigoberto, Lukrecja czy Mario Vargas Llosa? Może jednak czytelnik, skoro sięga po powieść, której nie powinien czytać? Ciotka Julia i skryba to czysta rozpusta, ale Pochwała macochy Nie, nie czytaj tej książki! Mario Vargas Llosa (ur. w 1936 roku w Peru), jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy, autor wielu powieści, opowiadań, sztuk teatralnych, publicysta i polityk. Jest lauratem wielu prestiżowych nagród literackich, w tym Nagrody Nobla. Wśród jego najlepszych powieści znajdują się między innymi: Ciotka Julia i skryba, Kto zabił Palomina Molero?, Miasto i psy, Święto Kozła oraz Pantaleon i wizytantki, Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki, Wojna końca świata, Rozmowa w Katedrze.
Stanisław Jurek Iwaniszewski
Jak się odnaleźć w trudnej, pozornie niemożliwej do rozwiązania sytuacji? Jak niewiele czasem trzeba, by odmienić ludzkie życie? Czy optymistyczne podejście do życia ma jeszcze jakiś sens w obliczu wszechobecnej niesprawiedliwości społecznej? Przed tobą zbiór trzech opowiadań, w których autor wyraża swój sprzeciw przeciwko niesprawiedliwości ludzkiej i niesprawiedliwości losu. Pokazuje też, że dzięki przyjaciołom, życzliwości i optymizmowi można pokonać każdą trudną sytuację i zaznać szczęścia. Poczekaj do jutra Antoni, właściciel firmy budowlanej od kilku tygodni pije, ponieważ nie może sobie poradzić z własnymi problemami. Roboty wykonuje solidnie i terminowo, ale już trzeci zleceniodawca próbuje go oszukać. Nie ma pieniędzy na zapłacenie podatków, zus-u, rat kredytu. Szantażem załatwia częściową spłatę zadłużenia, następnie rzuca wszystko i wyrusza w świat. Kaśka Robert jest załamany po wypadku, w którym ginie jego żona. Pije, zaniedbuje wszystko, a większość przyjaciół odwraca się od niego. Na jedzenie i alkohol ma pieniądze tylko dzięki człowiekowi, który podtrzymuje resztki dobrze kiedyś prosperującej firmy. Ostatni przyjaciele, którzy pozostali przy nim, organizują się i próbują wyciągnąć go z depresji. Dobro powraca Marynarz Bronek ma niedługo zdawać egzaminy na kapitana. Bieżący rejs dłuży mu się wyjątkowo, prawdopodobnie dlatego, że krótko przed wyjściem w morze kupił wreszcie swój upragniony dom. Na szczęście razem z nim płynie jego stary przyjaciel bosman Julek, z którym często dyskutuje na różne tematy przy kawie lub piwie. W trakcie jednej z takich rozmów wyjawia Julkowi, że chce pomagać potrzebującym, biednym ludziom. Obaj szukają pomysłu, jak tego dokonać. Poczekaj do jutra" to oryginalnie skomponowany tryptyk wyrażający głośny sprzeciw wobec niesprawiedliwości ludzkiej i złemu losowi, który często krzyżuje nasze plany. Każdy z bohaterów jest przedstawiony w niezwykle trudnej sytuacji, przychodzi mu podejmować kluczowe decyzje, które będą pociągać za sobą konsekwencje na całe dalsze życie. Autor pokazuje, że niemal każda historia może mieć dobre zakończenie i często od nas samych zależy, czy uda nam się wyjść na prostą. Książka będzie idealna dla osób z problemami i pełnych życiowych wątpliwości, które szukają mądrych i pokrzepiających historii z optymistycznym zakończeniem.
Czesław Sikorski
W życiu nic nie jest za darmo. Fabian jest u szczytu zawodowej kariery, gdy jego ambitne plany przekreśla tragiczny wypadek. Na granicy życia i śmierci musi zmierzyć się z przeszłością i ocenić swoje dotychczasowe postępowanie. Uświadamia sobie, że przez lata funkcjonował w kłamstwie zawsze płynął z prądem i starał się nie narażać, a ważne sprawy odkładał na później, goniąc za karierą. Czy Fabian dostanie od losu jeszcze jedną szansę? I jak inni przyjmą jego przemianę? Czesław Sikorski autor powieści sensacyjnej pod tytułem Poczekalnia po raz pierwszy wydanej w 2015 roku.
Wisława Szymborska
Najzabawniejsza książka Noblistki Baśka Mój chłopiec twierdzi, że jestem za ładna, żeby pisać dobre wiersze. Co myślicie o tych, które załączam? Sądzimy, że jest Pani rzeczywiście piękną dziewczyną. Pegaz, Niepołomice Pyta Pan wierszem, czy życie ma sęs. Słownik ortograficzny daje odpowiedź negatywną. P. G. Kr., Warszawa Trzeba koniecznie zmienić długopis. Ten, którym Pan pisze, robi mnóstwo błędów. Pewnie zagraniczny. A. P., Białogard Mam westchnienie być poetką! W tej sytuacji mam jęk być redaktorem. Ironiczna, treściwa i konkretna. Bezwzględna i szczera do bólu. Taka była Szymborska jako recenzentka twórczości aspirujących adeptów i adeptek sztuki pisarskiej. Chcesz dobrze pisać? Unikaj patosu, bądź sobą, kształć umiejętność krytycznego myślenia, nie szczędź światu poczucia humoru, czytaj. Tych i innych, ale zawsze aktualnych wskazówek przyszła noblistka udzielała na łamach Życia Literackiego. Krótkie recenzje były kubłem zimnej wody na głowę początkującego literata czy literatki. Na ich tle rzadkie pochwały i zachęty lśnią i dają nadzieję, że dzięki prowadzonej przez Szymborską rubryce światło dzienne ujrzały literackie perły. Niejeden jednak pewnie po lekturze recenzji swojego utworu wPoczcie literackiej złamał pióro. Niejeden, niestety, pisał dalej. Czytane dziś, zebrane w jednym tomie, teksty jawią się nie tylko jako podręcznik pisania, ale i recenzowania. Poczta to kolejny dowód na to, że talent Wisławy Szymborskiej błyszczy niezależnie od formy, na jaką pisarka się decyduje. Gdyby postanowiła napisać serię paragonów grozy czy przepisów na kiszonki, wyszłyby jej takie miniaturowe arcydzieła jak Poczta literacka. Agata Passent (fragment posłowia)