Klasyczna
Jan Strękowski
Nowelka złożona z krótkich opowiadań opublikowana w wydawnictwie podziemnym. Jest lato tuż po wojnie, trwa Olimpiada, w Polsce rozpoczynają się procesy czerwcowe. Dwoje Polaków wyjechało w okolice Drezna na zbieranie czereśni. Zażywają wolności i doświadczają życia odmiennego od PRL-owskich standardów, cały czas muszą się jednak mierzyć z niezwykle napiętymi po wojnie relacjami między narodami.
Wiktor Hugo
AUDIOBOOK W WERSJI PEŁNEJ Z MOŻLIWOŚCIĄ WYSŁUCHANIA WERSJI SKRÓCONEJ Jedna z najczęściej komentowanych książek w historii literatury Wszystko zaczyna się od kradzieży bochenka chleba! Zdesperowany i ubogi Jan Valjean, pragnąc nakarmić głodujące dzieci swojej siostry, narusza prawo i zostaje skazany na drakońską karę galery. Gdy po 19 latach, złamany przez okrutne traktowanie, wychodzi na wolność, jedynie skromny biskup Myriel nie traktuje go jak trędowatego. Jego miłosierny gest zasiewa w skazańcu nadzieję, że możliwe jest wyjście ze społecznej otchłani. Historia walczącego z własnym sumieniem byłego galernika Jana Valjeana, tropiącego go inspektora Javera, Fantyny, Kozety i bojowników z paryskiej barykady to wielowątkowa powieść rozgrywająca się na tle wydarzeń historycznych w XIX-wiecznej Francji. Stanowi zarówno wnikliwe spojrzenie na mechanizmy rządzące społeczeństwem, jak i zadziwiająco trafną analizę natury ludzkiej. Wzbudza ogromne emocje nie tylko u dorosłego, ale i u młodego odbiorcy. Jest syntezą powieści przygodowej, obyczajowej, kryminału oraz powieści umoralniającej. Do dziśNędznicykrólują na listach bestsellerów. O ich niesłabnącej popularności świadczą liczne musicale, adaptacje filmowe i teatralne. Wersja skrócona książki pomija fragmenty tekstu o charakterze eseistycznym i rozległe dygresje w wypowiedziach postaci nie mające wpływu na fabułę.
Barbara Vujcic
Czasem warto porzucić idealne życie, by rozpocząć życie... prawdziwe. Czternastoletnia Ola mieszka w Krakowie, chodzi do prywatnej szkoły, uczęszcza do kółka teatralnego. Wygodną codzienność zapewnia ojciec, który zarabia na rodzinę w Wielkiej Brytanii. Gdy mężczyzna na skutek wypadku łamie nogę, jego żona dołącza do niego, a córka ląduje u dziadków na podlaskiej wsi. Bunt nastolatki niewiele zmieni - krakowskie mieszkanie zostaje wynajęte, a relacje między rodzicami niepokojąco się komplikują. Ola musi odnaleźć się w nowej, prowincjonalnej rzeczywistości. Wkrótce okazuje się, że wbrew przypuszczeniom, czeka tu na nią arcyciekawe zajęcie. Obraz ciotki Amelii wiszący w jej pokoju skrywa rodzinną tajemnicę, a nastolatka ma smykałkę do roztrząsania przeszłości. Czy dziewczyna jego gotowa stanąć oko w oku z prawdą o swoich przodkach i sobie samej? Poruszająca historia w stylu pisarstwa Joanny Bator. Barbara Vujcic - autorka powieści obyczajowej pod tytułem Niebieski zeszyt po raz pierwszy wydanej w 2015 roku.
Stanislaw Salapa
Zaślepienie i nieczysta gra podobne rodzą owoce. Jarosław Kurka budzi się któregoś dnia w całkiem nowej rzeczywistości. Jest rok 1989. Żegnajcie, towarzysze! Idzie nowe. Gospodarczą drogę donikąd zastępuje kapitalizm w swej surowej jeszcze i dzikiej postaci. Odchodzi uładzony i oswojony świat, w którym dyrektor Kurka czuł się bezpiecznie. Jak się zachowa, gdy ostatecznie uświadomi sobie ogrom otaczających go zmian? Czy pozwoli, by zawładnęły nim nostalgiczne wspomnienia? Czy zawalczy o należną mu pozycję i szacunek? Wyścig o odnalezienie swojego miejsca w nowo urządzonym świecie spędza mu sen z powiek. Podobnie jak piękna Katarzyna, z którą nawiązuje wyjątkową relację... Rzeczywistość nie odbiegała zanadto od snów Jarosława Kurki. Miała coś z sennych koszmarów, tyle tylko że nie dało się jej nijak zatrzymać i odprawić w niebyt. Chwilowa przerwa w obcowaniu z codzienną udręką mogła zaistnieć tylko po zapadnięciu w sen, ale ten wcale nie musiał przynosić wyłącznie wytchnienia, o czym sam miał okazję przekonać się, i to niejeden raz. Dotkliwość bezlitosnej rzeczywistości swoje źródło miała w czasach niezbyt odległych, ba, prawie tak bliskich, że wydawały się wyciągać pomocną dłoń, ale ta pozostawała z każdym przemijającym dniem już tylko blednącym złudzeniem odchodzącej w niebyt nadziei.
Herbert George Wells
Senna atmosfera gospody leżącej na prowincji Anglii zostaje zaburzona pojawieniem się tajemniczego mężczyzny. Ma ciemne okulary i zabandażowaną głowę, co każe właścicielom gospody przypuszczać, że został dotkliwie poparzony. Gość wynajmuje bezterminowo jeden z pokoi. Dopóki opłaty uiszczane są na czas, gospodarze zachowują dyskrecję, ignorując ekscentrycznego mężczyznę. Problem pojawia się, gdy pieniędzy zaczyna brakować. Wierzyciele dostają się do pokoju, w którym mężczyzna urządził zadziwiające laboratorium. Na tym jednak nie koniec złowrogich wydarzeń. Lokator niespodziewanie znika. Okazuje się, że jest niewidzialny. Utwór Wellsa trudno jednoznacznie sklasyfikować. Fantastyka, w której jednak nie brak zarówno elementów grozy, jak i slapstickowego humoru taka definicja wydaje się być najbardziej satysfakcjonująca. Mroczny klimat tworzy to nie tylko złowroga tajemnica, lecz także pesymistyczna historia kogoś, kto jest w stanie poświęcić człowieczeństwo dla zysków wypływających ze złowrogich eksperymentów.
Agatha Christie
Pułkownik Bantry zostaje podejrzany o zamordowanie młodej dziewczyny. Jej zwłoki znaleziono w rezydencji państwa Bantrych. Nikt nie rozpoznaje tożsamości ofiary, nie wie skąd pochodzi i jak znalazła się na miejscu zbrodni. Ufająca w niewinność męża Dolly Bantry postanawia dowieść prawdy. O pomoc w rozwiązaniu zagadki prosi swoją przyjaciółkę, znaną z detektywistycznych zamiłowań, Jane Marple. Zabitą ofiarą okazuje się tancerka z hotelu Majestic, którą rozpoznaje jej kuzynka. Czas przyjrzeć się hotelowym gościom i ich rodzinnym sekretom Być może to właśnie wśród nich znajduje się zabójca Ruby? Agatha Christie (1890-1976) najsłynniejsza autorka powieści kryminalnych. Pozostaje najlepiej sprzedającą się powieściopisarką wszech czasów. Dotychczas wydano ponad miliard egzemplarzy jej książek w języku angielskim oraz tyle samo tłumaczeń na 45 języków obcych. Pod pseudonimem Mary Westmacott wydała kilka powieści obyczajowych, które także cieszyły się popularnością. Brytyjska pisarka zasłynęła z powieści detektywistycznych. Stworzyła jedne z najbardziej popularnych postaci detektywów: Herkulesa Poirot oraz przenikliwą detektyw amatorkę pannę Jane Marple. Jej proza wielokrotnie przenoszona była na ekrany, zarówno kinowe, jak i telewizyjne. Na podstawie dzieł Christie powstały także słuchowiska radiowe oraz spektakle teatralne. Wśród czytelników na całym świecie uznawana jest za niekwestionowaną królową kryminału.
Noce i dnie (#2). Noce i dnie. Tom III i IV
Maria Dąbrowska
Ślub nie jest końcem tej historii, a zaledwie jej początkiem. Oto Barbara i Bogumił. Małżeństwo z rozsądku. Wiodą skromne życie, zmagając się nie tylko z trudami prowadzenia majątku ziemskiego, ale też wychowywaniem dzieci sprawiających wieczne kłopoty, utrzymywaniem poprawnych relacji z nie zawsze lubianymi krewnymi. Ich codzienność z daleka szara i monotonna, z bliska fascynuje swoją pełnią. Monumentalna saga rodzina, opowiada dzieje rodów Ostrzeńskich i Niechciców, ich dzieci, przyjaciół, sąsiadów i dalszej rodziny. To historia zubożałej szlachty; jej wzloty i upadki, przeplatające się z przemianami społecznymi i politycznymi na przełomie XIX i XX wieku. To również piękna realistyczna opowieść o tym, że w życiu jest czas na wszystko, na miłość nawet niezaplanowaną, na radość i zabawę, taniec i ucztowanie, ale też na żałobę, ciszę i spokojne wyczekiwanie na nieuchronne zmiany. Noce i dnie wybitna powieść Marii Dąbrowskiej nagrodzona Państwową Nagrodą Literacką, kilkukrotnie nominowana do Nagrody Nobla, której filmowa adaptacja na zawsze wpisała się do kanonu polskiej kinematografii. Może wracała wciąż do tego jak maniak na świecie istnieje w ogóle tylko miłość nieszczęśliwa? Bo szczęśliwa, nim sobie zdać z niej sprawę, zaraz się przeobraża w inne rzeczy uboczne, w codzienne pożycie, dom, dzieci () Więc ja pewno doświadczyłam i szczęśliwej i nieszczęśliwej miłości, czegóż ja jeszcze chcę? () Zresztą, nic jeszcze nie jest stracone. W moim wieku ludzie zaczynają nieraz wszystko na nowo. Może ja mam największe rzeczy przed sobą do przeżycia. Pełny tekst powieści. Tom IV jest zakończeniem historii Barbary i Bogumiła.
Fiodor Dostojewski
Fiodora Dostojewskiego (1821-81) bardzo wielu uważa za najwybitniejszego rosyjskiego pisarza, niewątpliwie był czołowym przedstawicielem (obok Tołstoja i Turgieniewa) rosyjskiego realizmu, wielkim pesymistą, człowiekiem skazanym przez carat na katorgę, a potem przeciwnikiem idei socjalistycznych. Do jego najważniejszych dzieł należą "Zbrodnia i kara", "Bracia Karamazow", czy "Biesy" Napisane w 1864 roku "Notatki z podziemia" uważa się - słusznie - za zapowiedź tych najsłynniejszych powieści, za prekursorską, w swoim egzystencjalistycznym wydźwięku, a wielu zalicza ją do najwybitniejszych osiągnięć pisarza. Problem wolnej woli, problem rewolucji, którą główny bohater uważa za głupią, polemizując tutaj z liberalną inteligencją rosyjską; problem zła w człowieku. Ta spowiedź podstarzałego, samoizolującego się od społeczeństwa rosyjskiego inteligenta daje prawdziwy obraz "czarnej duszy". Wyalienowanie ale wraz z samowywyższeniem, niezdolnością do nawiązywania relacji, pogardą dla innych (relacja głównego bohatera z prostytutką Lizą, jedyną którą mógłby pokochać, ale oczywiście odrzuca taką możliwość),poczucie krzywdy i chęć odwetu na świecie, który go ignoruje (zapowiedź teorii resentymentu). Jak pisze w przedmowie Nadieżda Michnowiec Podziemny człowiek referuje nowatorstwo własnych myśli, ma siebie za głosiciela niejednej nowej idei, za nowego Napoleona. Wszyscy płaczą i mnie całują (bez tych reakcji byliby straszliwymi bałwanami),a ja bosy i głodny spieszę głosić nowe idee i pokonuję wsteczników pod Austerlitz. Rojąc, zajęty jest bohater poszukiwaniem atrybutów swego majestatycznego statusu: odmiennie, aniżeli w przypadku historycznej postaci Napoleona, widzi siebie jako bosego i głodnego, jako człowieka, co za nic ma pokusy tego świata. I tworzy swój niemalże boski obraz: Pojawię się nagle na świecie Bożym, a nuż nawet na białym koniu i w laurowym wieńcu. Ten ostatni, jak pamiętamy ze starogreckich mitów, był ozdobą głowy boga Apollina. Laurowy wieniec nosił również legendarny czwarty rzymski cesarz, Ancus Martius. Jednakże wszystkie te dotyczące nakrycia głowy rojenia podziemnego człowieka raz po raz nie doczekują się realizacji.... Niewielka, , bardzo głęboka opowieść, w gruncie rzeczy pierwsza z wielkich i kto wie czy nie najbardziej mroczna powieść Dostojewskiego. Książka wydana nakładem Vis-a-Vis/Etiuda, DG Wydawnictwo, Wydawnictwo Hm.