Powieść
Anna Stryjewska
Pozbawiony skrupułów Damian robi podejrzane interesy. Kocha żyć ponad stan. Jego młodszy brat Tomek prowadzi małą agencję nieruchomości. Jest uczciwy i wrażliwy na krzywdę. Mimo różnicy charakterów mężczyźni postanawiają zawiązać spółkę, do której dołącza Aron, syn bogatego łódzkiego Żyda. Tymczasem do biura Tomasza przychodzi starsza kobieta i zleca sprzedaż rodzinnej posesji. Wkrótce okazuje się, że ziemia ta kryje tajemnice z czasów okupacji niemieckiej i zaczynają się pojawiać kolejne problemy. Sprawy jeszcze bardziej się komplikują, kiedy Damian rozkochuje w sobie żonę młodszego brata i interesuje się dziewczyną Arona. Wielkie namiętności, zdrady, tradycje kłócące się z nowoczesnymi poglądami, a w tle podnosząca się po długim letargu, coraz dynamiczniej rozwijająca się Łódź.
Oya Baydar
O czym mogą pisać do siebie koty? Okazuje się, że dosłownie pod naszymi nosami koty prowadzą bogatą korespondencję na tematy codzienne, polityczne i egzystencjalne. Starają się przy tym zrozumieć tajemnice ludzi, powody ich zmartwień. Są świadkami ludzkich kłótni, zerwania dawnych więzi, osobistych tragedii swoich właścicieli. Zadają sobie pytania prozaiczne i filozoficzne. Ukrywają przed ludźmi swoje zdolności częściowego rozumienia ich świata i możliwości kontaktu z innymi stworzeniami. Dzięki swoim obserwacjom, wymienianym "kocimi listami", a także doświadczeniom i wrodzonemu instynktowi, wiedzą o nas znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać. Ubolewają nad małostkowością ludzi, ich zgubnym pędem za tym, co nieosiągalne, nad ludzkim talentem do kreowania problemów i niedocenianiem piękna prostego życia. Po lekturze "Kocich listów", dla których tłem są losy tureckich emigrantów politycznych w Europie Zachodniej, już nigdy nie spojrzycie na koty tak, jak dawniej! O autorce: Oya Baydar (ur. 1940 r. w Stambule) - wielokrotnie nagradzana turecka pisarka i dziennikarka. W latach 1972-1974 felietonistka w gazetach "Yeni Ortam" i "Politika". W czasie przewrotu wojskowego 1980 roku wyemigrowała wraz z mężem do Niemiec, gdzie mieszkali przez 12 lat jako uchodźcy polityczni. Jej książki zostały przetłumaczone na 20 języków. O tłumaczce: Julia Krajcarz - absolwentka turkologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Fascynuje ją szeroko pojęta kultura turecka, zwłaszcza tematyka związana z Turcją, Azerbejdżanem oraz Tatarami. Prywatnie miłośniczka kotów.
Oya Baydar
O czym mogą pisać do siebie koty? Okazuje się, że dosłownie pod naszymi nosami koty prowadzą bogatą korespondencję na tematy codzienne, polityczne i egzystencjalne. Starają się przy tym zrozumieć tajemnice ludzi, powody ich zmartwień. Są świadkami ludzkich kłótni, zerwania dawnych więzi, osobistych tragedii swoich właścicieli. Zadają sobie pytania prozaiczne i filozoficzne. Ukrywają przed ludźmi swoje zdolności częściowego rozumienia ich świata i możliwości kontaktu z innymi stworzeniami. Dzięki swoim obserwacjom, wymienianym "kocimi listami", a także doświadczeniom i wrodzonemu instynktowi, wiedzą o nas znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać. Ubolewają nad małostkowością ludzi, ich zgubnym pędem za tym, co nieosiągalne, nad ludzkim talentem do kreowania problemów i niedocenianiem piękna prostego życia. Po lekturze "Kocich listów", dla których tłem są losy tureckich emigrantów politycznych w Europie Zachodniej, już nigdy nie spojrzycie na koty tak, jak dawniej! O autorce: Oya Baydar (ur. 1940 r. w Stambule) - wielokrotnie nagradzana turecka pisarka i dziennikarka. W latach 1972-1974 felietonistka w gazetach "Yeni Ortam" i "Politika". W czasie przewrotu wojskowego 1980 roku wyemigrowała wraz z mężem do Niemiec, gdzie mieszkali przez 12 lat jako uchodźcy polityczni. Jej książki zostały przetłumaczone na 20 języków. O tłumaczce: Julia Krajcarz - absolwentka turkologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Fascynuje ją szeroko pojęta kultura turecka, zwłaszcza tematyka związana z Turcją, Azerbejdżanem oraz Tatarami. Prywatnie miłośniczka kotów.
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Komedie romantyczne? Totalna strata czasu - przynajmniej według Natalii Lisek. Ale kiedy w jej życiu pojawia się on - przystojny, tajemniczy i zdecydowanie zbyt pewny siebie szef - wszystko zaczyna przypominać scenariusz rodem z filmu, którego miało nigdy nie być. Natalia właśnie straciła pracę, mieszka wśród chaosu i marzy tylko o tym, by udowodnić światu (i rodzicom), że świetnie poradzi sobie sama. Los jednak ma wobec niej inne plany - a dokładniej: plan w postaci Macieja Garnickiego. Nowe stanowisko w jego firmie okazuje się początkiem przygody pełnej błyskotek, intryg i... niebezpiecznie gorących spojrzeń. Bo choć Natalia wpadła w sam środek afery z kradzieżami biżuterii, to właśnie serce może zostać skradzione jako pierwsze.
Jan Štifter
Dominik zbiera do worka śnieg i przechowuje go w zamrażarce. Śnieg, nietrwały i ulotny, jest jak duch chłopca, który staje w nocy przy łóżku Dominika. Śnieg, powoli znikający ze świata, jest niby los osób przebywających przed laty w obozie w Czeskich Budziejowicach. Kolekcjoner śniegu to opowieść o pamięci, przenikaniu się losów i o tych, którzy zjawiają się w naszych życiach „tylko dla jednej chwili”. Sto lat to krótki czas. Od tych, którzy żyli tu wtedy, dzieli nas mniej niż mogłoby się wydawać. Być może zamieszkujemy ich pokoje, chodzimy po ich śladach, śpimy w ich łózkach, śnimy ich sny. Może dzieli nas jedynie strop? Kim są ci, których nie ma? A jeśli ich tu nie ma, to gdzie są Nie zniknęli przecież jak śnieg. Piękna powieść o przyjaźni, która przekracza granice czasu i śmierci. Sto lat to naprawdę krótki czas. Barbara Sadurska Tłumaczenie publikacji zostało dofinansowane przez Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej
Lorraine Cocó
Po stracie męża Madeline Hart przybywa do zniszczonej posiadłości dziadków w Luizjanie. Uparte kapanie z przeciekającego kranu, skrzypienie belki pod stropem, uderzenia gałęzi w okno pokoju – oto dźwięki, które rozlegają się w wiekowym budynku. Kobieta nie potrafi się oprzeć wrażeniu, że w ten sposób dom chce jej się zwierzyć ze swoich zmartwień. Z czasem Madeline odkrywa wyjątkową, wręcz magiczną moc tego miejsca: odkąd się tu wprowadziła nie ma żadnych snów – ani złych, ani dobrych – dzięki czemu zawsze budzi się pełna energii, wolna od demonów przeszłości. Cztery miesiące później wdowa otwiera swój pensjonat „Spokojne noce”. W internetowym ogłoszeniu zachwala szczególny rodzaj wypoczynku, który może zaoferować. Od razu znajduje się mnóstwo chętnych i goście robią rezerwacje z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Z czasem okazuje się jednak, że każdy z nich skrywa jakiś sekret… Co wydarzyło się w tym owianym tajemnicą domu? „Kolekcjonerka spokojnych nocy” to niezwykła opowieść na pograniczu snu i jawy. Lorraine Cocó stworzyła niesamowity świat, w którym magia wkrada się do szarej rzeczywistości.
Koleżanki i koledzy. Inżynierska 3
Anna Walewska
Książka, napisana z talentem literackim i stanowiąca żywą opowieść o fenomenie pracowni artystycznych w praskim kompleksie kamienic przy ulicy Inżynierskiej, jest zarazem monografią tego miejsca, środowiska i wydarzeń artystycznych, jakie miały tu miejsce od połowy lat 90. XX. Opowieść o ponad dwóch dekadach w polskiej sztuce zapisana została w formie przeprowadzonych przez autorkę rozmów z uczestnikami oraz świadkami wydarzeń i działań artystycznych mających miejsce w zespole gmachów magazynowych firmy Wróblewski i S-ka (m.in. z Katarzyną Górną, Pawłem Althamerem, Karolem Radziszewskim czy Ivo Nikiciem), udokumentowanych "metryczek" wystaw i działań teatralnych, wyboru około setki zdjęć z prywatnych archiwów artystów działających na Inżynierskiej oraz syntetycznej, atrakcyjnej, subiektywnej narracji autorki, która przy Inżynierskiej współpracowała z Katarzyną Kozyrą. Gdy w 2004 przeprowadzałam się na Pragę Północ, agentka nieruchomości już sprzedawała zrujnowaną okolicę jako "mekkę artystów". Brzmiało to jak abstrakcyjny marketing, ale tamtejsza anarchiczno-faweliczna atmosfera miała w sobie coś niesamowicie potencjalnego: tak jakby zaniedbana i obnażona kość życia wzywała do rodzenia, tworzenia, twórczości. Choć "Koleżanki i kolegów" można czytać jako zbiór (arcyciekawych) wywiadów i anegdot z twórczości Pawła Althamera, Katarzyny Górnej, Karola Radziszewskiego i innych, to jest to też większa refleksja o sztuce, ciasnym i żywotnym przenikaniu się jej z ekonomią, historią i codziennością. Dorota Masłowska Historię sztuki zazwyczaj pisze się życiorysami artystów, autorek słynnych dzieł. Anna Walewska opowiada o sztuce z perspektywy konkretnego miejsca, niewielkiego wycinka warszawskiej Pragi. To książka o sąsiedztwie. Kluby i teatry mają wspólne podwórka. Obok siebie pracują artyści i szewcy, dresiarze spotykają się z fag fightersami. Każdy ciągnie opowieść we własną stronę, autorka dorzuca trochę nostalgii, a inni, którzy tam bywali, i tak zapamiętali to wszystko po swojemu. Karol Sienkiewicz Przez tę pasjonującą książkę przewijają się najważniejsze postaci polskiej sztuki przełomu XX i XXI w. Górna, Kozyra, Woźniak, Ruciński, Żmijewski, Althamer, Radziszewski oraz - co ważne - Pan Rysio oraz Pan Lesio, a także inni autochtoniczni mieszkańcy Pragi Północ. Kopenhaga miała swoją Christianię, u nas była Inżynierska 3. I ja tam bywałem, i ja tam hulałem. Maciej Nowak
Koleżanki i koledzy. Inżynierska 3
Anna Walewska
Książka, napisana z talentem literackim i stanowiąca żywą opowieść o fenomenie pracowni artystycznych w praskim kompleksie kamienic przy ulicy Inżynierskiej, jest zarazem monografią tego miejsca, środowiska i wydarzeń artystycznych, jakie miały tu miejsce od połowy lat 90. XX. Opowieść o ponad dwóch dekadach w polskiej sztuce zapisana została w formie przeprowadzonych przez autorkę rozmów z uczestnikami oraz świadkami wydarzeń i działań artystycznych mających miejsce w zespole gmachów magazynowych firmy Wróblewski i S-ka (m.in. z Katarzyną Górną, Pawłem Althamerem, Karolem Radziszewskim czy Ivo Nikiciem), udokumentowanych "metryczek" wystaw i działań teatralnych, wyboru około setki zdjęć z prywatnych archiwów artystów działających na Inżynierskiej oraz syntetycznej, atrakcyjnej, subiektywnej narracji autorki, która przy Inżynierskiej współpracowała z Katarzyną Kozyrą. Gdy w 2004 przeprowadzałam się na Pragę Północ, agentka nieruchomości już sprzedawała zrujnowaną okolicę jako "mekkę artystów". Brzmiało to jak abstrakcyjny marketing, ale tamtejsza anarchiczno-faweliczna atmosfera miała w sobie coś niesamowicie potencjalnego: tak jakby zaniedbana i obnażona kość życia wzywała do rodzenia, tworzenia, twórczości. Choć "Koleżanki i kolegów" można czytać jako zbiór (arcyciekawych) wywiadów i anegdot z twórczości Pawła Althamera, Katarzyny Górnej, Karola Radziszewskiego i innych, to jest to też większa refleksja o sztuce, ciasnym i żywotnym przenikaniu się jej z ekonomią, historią i codziennością. Dorota Masłowska Historię sztuki zazwyczaj pisze się życiorysami artystów, autorek słynnych dzieł. Anna Walewska opowiada o sztuce z perspektywy konkretnego miejsca, niewielkiego wycinka warszawskiej Pragi. To książka o sąsiedztwie. Kluby i teatry mają wspólne podwórka. Obok siebie pracują artyści i szewcy, dresiarze spotykają się z fag fightersami. Każdy ciągnie opowieść we własną stronę, autorka dorzuca trochę nostalgii, a inni, którzy tam bywali, i tak zapamiętali to wszystko po swojemu. Karol Sienkiewicz Przez tę pasjonującą książkę przewijają się najważniejsze postaci polskiej sztuki przełomu XX i XXI w. Górna, Kozyra, Woźniak, Ruciński, Żmijewski, Althamer, Radziszewski oraz - co ważne - Pan Rysio oraz Pan Lesio, a także inni autochtoniczni mieszkańcy Pragi Północ. Kopenhaga miała swoją Christianię, u nas była Inżynierska 3. I ja tam bywałem, i ja tam hulałem. Maciej Nowak
Prosper Merimee
Nowela Kolomba zawiera motyw vendetty, prowadzącej do prywatnej wojny między rodzinami, a wynikającej z tradycji zemsty rodowej, wymuszającej wymierzanie sprawiedliwości przez członka rodziny pokrzywdzonej czy obrażonej. W tej historii młody Korsykanin Orso jest zmuszony rozważyć, czy powinien pomścić śmierć ojca, rzekomo zamordowanego przez rodzinę Barricini. Angielka, Lydia Nevil, usiłuje odwieść go od zabójstwa, podczas gdy jego siostra, Kolomba, wykorzystuje cały swój spryt, aby osiągnąć odwrotny skutek... Kolomba - jak wszystkie inne dzieła Prospera Mérimée - to znakomita literatura.
Iza Maciejewska
"Sami swoi" w wydaniu współczesnym. Gdy Paulina zakochała się w Tomku, miała dziewięć lat i bardzo ambitne plany związane ze swoim dziecięcym zauroczeniem. Z biegiem czasu uczucie to nabrało mocy. Kiedy starszy od niej o trzy lata Tomek przyjechał do dziadków na przepustkę z wojska, Paulina spędziła z nim noc, co przyczyniło się do tego, że następnego dnia tworzyła w myślach spis gości weselnych. Problem pojawił się wtedy, gdy przyszły pan młody wrócił do wojska i nie odpisał na żaden z jej miłosnych listów. Paulina bardzo długo obwiniała pracowników poczty o wykradanie korespondencji, nie dopuszczając do siebie myśli, że Tomek ją wykorzystał. Rok później spotkali się na osiemnastce. Niestety, do ramienia chłopaka przylepiona była atrakcyjna blondynka. Jedynie alkohol mógł w tamtym momencie ukoić ból zranionego serca Pauliny, która doszła do wniosku, że będzie kultywowała rodzinną tradycję - niechęć do sąsiadów "zza płota". Jej dziadek i dziadek Tomka od wielu lat toczyli ze sobą okazjonalne spory. Czemu okazjonalne? Ponieważ pomiędzy kłótniami potrafili się dogadać. Możliwe, że spowodowane było to prowadzeniem wspólnego interesu, który polegał na zaopatrywaniu okolicznych mieszkańców we własnoręcznie pędzony bimber. Jak to się jednak mówi, od miłości do nienawiści tylko jeden krok, a Paulina krok ów wykonała z ogromną ochotą. Przysięgła sobie, że nienawiść do Tomka zostanie w niej już do końca życia. Tymczasem siedem lat później... "Kolorowo jak diabli" to lekka i barwna komedia romantyczna, gdzie główną rolę odgrywają charakterni bohaterowie oraz niepowtarzalny humor, powodujący niekontrolowane wybuchy śmiechu.
Władysław Stanisław Reymont
„Komediantka” to powieść Władysława Reymonta wydana w 1896. Dzieło powstało na podstawie własnych teatralnych przeżyć i doświadczeń autora. Bohaterką powieści jest panna Janina Orłowska.
Komisarz Barbarotti (#9). Prawy zabójca
Hkan Nesser
Czy zabijanie jest zawsze złe? Zbliża się koniec roku szkolnego i czas wystawiania ocen. Allan Fremling, były sportowiec pracujący jako wuefista, wbrew swoim zwyczajom, zamawia do domu dostawę pizzy. Posiłek jest jeszcze ciepły, gdy Fremling pada martwy w przedpokoju. Jedna kula przeszywa jego pierś, druga głowę. Niebawem dochodzi do kolejnego morderstwa i sprawę od inspektora Borgsena, który nie radzi sobie ze śledztwem, przejmują komisarze Gunnar Barbarotti i Eva Backman. Muszą zacząć od znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy coś łączy morderstwa. Prawy zabójca to dziewiąty tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023.
Komisarz Barbarotti (#9). Prawy zabójca
Hkan Nesser
Czy zabijanie jest zawsze złe? Zbliża się koniec roku szkolnego i czas wystawiania ocen. Allan Fremling, były sportowiec pracujący jako wuefista, wbrew swoim zwyczajom, zamawia do domu dostawę pizzy. Posiłek jest jeszcze ciepły, gdy Fremling pada martwy w przedpokoju. Jedna kula przeszywa jego pierś, druga głowę. Niebawem dochodzi do kolejnego morderstwa i sprawę od inspektora Borgsena, który nie radzi sobie ze śledztwem, przejmują komisarze Gunnar Barbarotti i Eva Backman. Muszą zacząć od znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy coś łączy morderstwa. Prawy zabójca to dziewiąty tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023.
Komisarz Barbarotti (#9). Prawy zabójca
Hkan Nesser
Czy zabijanie jest zawsze złe? Zbliża się koniec roku szkolnego i czas wystawiania ocen. Allan Fremling, były sportowiec pracujący jako wuefista, wbrew swoim zwyczajom, zamawia do domu dostawę pizzy. Posiłek jest jeszcze ciepły, gdy Fremling pada martwy w przedpokoju. Jedna kula przeszywa jego pierś, druga głowę. Niebawem dochodzi do kolejnego morderstwa i sprawę od inspektora Borgsena, który nie radzi sobie ze śledztwem, przejmują komisarze Gunnar Barbarotti i Eva Backman. Muszą zacząć od znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy coś łączy morderstwa. Prawy zabójca to dziewiąty tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023.
Komisarz Barbarotti (tom 10). Sieć o drobnych oczkach
Hkan Nesser
TYTUŁ NOMINOWANY DO NAGRODY SZWEDZKIEJ AKADEMII KRYMINAŁU DLA NAJLEPSZEGO KRYMINAŁU ROKU 2025. Komisarz Asunander, niegdyś doświadczony policjant, dziś cierpiący na reumatyzm starszy pan, mieszka w komfortowym domu opieki dla seniorów w pięknym Visby na Gotlandii, gdzie prowadzi zapiski dotyczące niewyjaśnionego morderstwa czy też zaginięcia, do którego doszło trzydzieści lat temu. Zaskakujące okoliczności dwa obcięte małe palce u rąk i pewne znalezisko dokonane na gotlandzkiej prowincji sprawiają, że Asunander powraca do arcydziwnej historii o Harrym Kronie i Marlene Horwath. Co się właściwie wtedy wydarzyło? Gunnar Barbarotti i Eva Backman, udający się na emeryturę, którą zamierzają spędzać spokojnie na Gotlandii, zostają wbrew sobie wciągnięci do pomocy dawnemu szefowi w próbie wyjaśnieniasprawy sprzed lat. I jak się okazuje, ryzykują bardziej niż kiedykolwiek przedtem. Sieć o drobnych oczkach to ostatni tom z serii o parze Barbarotti Backman.
Komisarz Barbarotti (tom 10). Sieć o drobnych oczkach
Hkan Nesser
TYTUŁ NOMINOWANY DO NAGRODY SZWEDZKIEJ AKADEMII KRYMINAŁU DLA NAJLEPSZEGO KRYMINAŁU ROKU 2025. Komisarz Asunander, niegdyś doświadczony policjant, dziś cierpiący na reumatyzm starszy pan, mieszka w komfortowym domu opieki dla seniorów w pięknym Visby na Gotlandii, gdzie prowadzi zapiski dotyczące niewyjaśnionego morderstwa czy też zaginięcia, do którego doszło trzydzieści lat temu. Zaskakujące okoliczności dwa obcięte małe palce u rąk i pewne znalezisko dokonane na gotlandzkiej prowincji sprawiają, że Asunander powraca do arcydziwnej historii o Harrym Kronie i Marlene Horwath. Co się właściwie wtedy wydarzyło? Gunnar Barbarotti i Eva Backman, udający się na emeryturę, którą zamierzają spędzać spokojnie na Gotlandii, zostają wbrew sobie wciągnięci do pomocy dawnemu szefowi w próbie wyjaśnieniasprawy sprzed lat. I jak się okazuje, ryzykują bardziej niż kiedykolwiek przedtem. Sieć o drobnych oczkach to ostatni tom z serii o parze Barbarotti Backman.
Komisarz Barbarotti (tom 8). Przyszedł list z Monachium
Hkan Nesser
Morderstwo podczas rodzinnego spotkania Boże Narodzenie pandemicznego roku 2020. Sławny malarz Ludvig Rute wbrew wszelkim urzędowym zakazom zaprasza rodzeństwo do wspólnego świętowania w znajdującej się na odludziu wsi Sillingbo. Ma im coś do zakomunikowania. Bracia i siostra nie widzieli się od lat, okoliczności są nietypowe a atmosfera napięta. W noc Bożego Narodzenia dochodzi do morderstwa. Na miejsce zostają wysłani komisarz Gunnar Barbarotti i Eva Backman. Padający obficie śnieg i cień, jaki na wszystko rzuca pandemia sprawiają, że sytuacja przypomina stary angielski kryminał. Przynajmniej na początku. Zachodzi pytanie: czy sprawca przyszedł z zewnątrz, czy jednak jest to historia z gatunku wszystko w rodzinie". A może korzenie sięgają dalekiej przeszłości? Przyszedł list z Monachium ósmy tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego koleżance a zarazem partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023. Jest on, prawdę mówiąc, od dawna jeden z moich ulubionych autorów" Leif GW Persson
Komisarz Barbarotti (tom 8). Przyszedł list z Monachium
Hkan Nesser
Morderstwo podczas rodzinnego spotkania Boże Narodzenie pandemicznego roku 2020. Sławny malarz Ludvig Rute wbrew wszelkim urzędowym zakazom zaprasza rodzeństwo do wspólnego świętowania w znajdującej się na odludziu wsi Sillingbo. Ma im coś do zakomunikowania. Bracia i siostra nie widzieli się od lat, okoliczności są nietypowe a atmosfera napięta. W noc Bożego Narodzenia dochodzi do morderstwa. Na miejsce zostają wysłani komisarz Gunnar Barbarotti i Eva Backman. Padający obficie śnieg i cień, jaki na wszystko rzuca pandemia sprawiają, że sytuacja przypomina stary angielski kryminał. Przynajmniej na początku. Zachodzi pytanie: czy sprawca przyszedł z zewnątrz, czy jednak jest to historia z gatunku wszystko w rodzinie". A może korzenie sięgają dalekiej przeszłości? Przyszedł list z Monachium ósmy tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego koleżance a zarazem partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023. Jest on, prawdę mówiąc, od dawna jeden z moich ulubionych autorów" Leif GW Persson
Komisarz Barbarotti (tom 8). Przyszedł list z Monachium
Hkan Nesser
Morderstwo podczas rodzinnego spotkania Boże Narodzenie pandemicznego roku 2020. Sławny malarz Ludvig Rute wbrew wszelkim urzędowym zakazom zaprasza rodzeństwo do wspólnego świętowania w znajdującej się na odludziu wsi Sillingbo. Ma im coś do zakomunikowania. Bracia i siostra nie widzieli się od lat, okoliczności są nietypowe a atmosfera napięta. W noc Bożego Narodzenia dochodzi do morderstwa. Na miejsce zostają wysłani komisarz Gunnar Barbarotti i Eva Backman. Padający obficie śnieg i cień, jaki na wszystko rzuca pandemia sprawiają, że sytuacja przypomina stary angielski kryminał. Przynajmniej na początku. Zachodzi pytanie: czy sprawca przyszedł z zewnątrz, czy jednak jest to historia z gatunku wszystko w rodzinie". A może korzenie sięgają dalekiej przeszłości? Przyszedł list z Monachium ósmy tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego koleżance a zarazem partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023. Jest on, prawdę mówiąc, od dawna jeden z moich ulubionych autorów" Leif GW Persson
Przemysław Piotrowski
A co jeśli sprawiedliwość postanowi wymierzyć ktoś inny? Audycję radiową przerywa telefon od tajemniczego człowieka, który przedstawia się jako Sędzia. Jednocześnie w internecie pojawia się transmisja, w trakcie której mężczyzna w katowskim kapturze torturuje bliskiego współpracownika władzy. Przed egzekucją wyjawia wszystkie grzechy i przewinienia swojej ofiary. Służby zostają postawione w stan najwyższej gotowości. Policja odnajduje ciało straconego na wizji mężczyzny na terenie dawnego sierocińca sióstr hieronimek. Na miejsce zdarzenia wezwany zostaje komisarz Igor Brudny. Człowiek, którego już nigdy nie chciał spotkać, składa mu propozycję nie do odrzucenia. Brudny i Zawadzka muszą odnaleźć się w kompletnie obcym im świecie wielkiej polityki, zgniłych układów i tajnych służb. Kolejne działania Sędziego skutecznie paraliżują państwo, a wzburzeni ludzie wychodzą na ulice. W całym tym chaosie, po raz kolejny tropiąc psychopatycznego mordercę, Brudny po raz pierwszy nie wie, czy stoi po właściwej stronie.
Komisarz Brudny. Cherub. Tom 3
Przemysław Piotrowski
Przeszłość upomni się o niego po raz ostatni. Zielonogórskie lato przerywa kolejna zbrodnia. Prokurator Brunon Kotelski zostaje bestialsko okaleczony i zamordowany. W tym samym czasie komisarz Igor Brudny otrzymuje pamiątkę z przeszłości. Pod nieobecność emerytowanego inspektora Romualda Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Arleta Winnicka. Zainscenizowane miejsce zbrodni, wybór ofiary i brak śladów nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Morderca jest brutalny, nieprzewidywalny i świetnie panuje nad sytuacją. Bardzo szybko daje śledczym do zrozumienia, że żadne z nich nie może czuć się bezpieczne. Szykuje się najtrudniejsza sprawa w ich karierze. Brudny, zdeterminowany, by uratować przyjaciół i raz na zawsze zostawić przeszłość za sobą, podejmuje wyzwanie. Finałowy pojedynek dopiero się rozpoczyna. Audiobook w interpretacji Wojciecha Żołądkowicza.
Komisarz Brudny. Piętno. Tom 1
Przemysław Piotrowski
Igor Brudny to twardy, warszawski glina, który woli nie wracać do swojej przeszłości. Tym razem może jednak nie mieć innego wyjścia. Zielona Góra. Mężczyzna bliźniaczo podobny do Brudnego jest poszukiwany w sprawie wyjątkowo brutalnego morderstwa. Komisarz musi wrócić do rodzinnego miasta, by oczyścić się z podejrzeń i rozwikłać tajemnicę swojego pochodzenia. Na miejscu działa już zespół śledczych dowodzony przez inspektora Romualda Czarneckiego. Brutalność mordercy nie pozostawia wątpliwości to dopiero początek. Obecność Brudnego dodatkowo komplikuje całą sprawę. Czarnecki jest przekonany, że komisarz może okazać się kluczem do złapania sprawcy. Ale czy może mu zaufać? Przemysław Piotrowski (ur. 1982) ukończył studia na Uniwersytecie Zielonogórskim, studiował również w Hiszpanii i USA. Były dziennikarz Gazety Lubuskiej, w której najpierw zajmował się tematyką sportową, potem śledczą. Debiutował w 2015 roku thrillerem historycznym Kod Himmlera. Piętno to pierwszy tom serii o komisarzu Igorze Brudnym. Audiobook w interpretacji Marcina Hycnara
Przemysław Piotrowski
Zima. W lesie nieopodal Zielonej Góry odnaleziona zostaje ręka. Wstępne oględziny wskazują, że została ona odgryziona przez człowieka. Atmosfera niepokoju w mieście narasta. W mediach pojawiają się pogłoski o grasującym w okolicach wilkołaku. Niedługo potem śledczy trafiają na zmasakrowane zwłoki zaginionej niedawno zakonnicy ofiara została zamordowana, a jej ciało rozszarpały wilki. Inspektor Romuald Czarnecki powołuje specjalną grupę dochodzeniowo-śledczą, w skład której wchodzą również Igor Brudny i Julia Zawadzka ze stołecznej policji. Talent i trudna przeszłość komisarza Brudnego po raz kolejny mogą okazać się nieocenione. Mimo zdecydowanych działań śledztwo komplikuje się coraz bardziej. Brudny musi ustalić, czy sprawca ma jakiś związek z sierocińcem sióstr hieronimek, w którym sam się wychowywał. Łowy dopiero się zaczynają.