Powieść
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 12.). Ukryty pokój
Jorn Lier Horst
Komisarz William Wisting wkracza w świat wielkiej polityki! Gdy szanowany działacz Partii Pracy, Bernhard Clausen, umiera na zawał serca, William Wisting zostaje pilnie wezwany na rozmowę przez prokuratora krajowego. W domku letniskowym Clausena dokonano odkrycia, które nie zgadza się z jego wizerunkiem jako zdolnego i rzutkiego polityka o nieskazitelnym charakterze. Interes państwa może być zagrożony i dlatego sprawa musi zostać zbadana z zachowaniem pełnej dyskrecji, tak aby ani prasa, ani opinia publiczna o niczym się nie dowiedziały. Wisting powołuje tajny zespół dochodzeniowo-śledczy. Oprócz kilku starannie wybranych policjantów angażuje do pomocy również swoją córkę Line. Ślady wielu nierozwiązanych spraw kryminalnych prowadzą do przeszłości zmarłego polityka. Jedną z takich niewyjaśnionych spraw jest zaginięcie w 2003 roku młodego mężczyzny, który łowił ryby w jeziorze Gjersjen w gminie Oppegrd. Wkrótce potem prokurator generalny otrzymuje krótką anonimową wiadomość: W sprawę z Gjersjen jest zamieszany minister zdrowia, Bernhard Clausena. Sprawdź go. Jednak informacja została zbagatelizowana i nigdy nie podążono jej tropem. Nieoczekiwanym zrządzeniem losu Adrian Stiller pracujący w norweskiej sekcji cold cases w Kripos otrzymał zadanie rozwiązania zagadki zaginięcia młodego wędkarza, a Wisting uświadamia sobie, choć niechętnie, że potrzebuje pomocy Stillera, by odkryć najskrytsze tajemnice Bernharda Clausena. Wiarygodne i ekscytujące zagadki kryminalne marki Horst. Mari Grydeland, Aftenposten Jrn Lier Horst jest coraz lepszy. A już wcześniej był cholernie dobry. Tarald Aano, Stavanger Aftenblad "Merytoryczna dokładność i wiarygodność w powieściach kryminalnych Jrna Liera Horsta wynosi je wysoko ponad przeciętną." Torbjrn Ekelund, Dagbladet "Klasyczny kryminał w najlepszym stylu." Eva Myklebust, Fdrelandsvennen
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 12.). Ukryty pokój
Jorn Lier Horst
Komisarz William Wisting wkracza w świat wielkiej polityki! Gdy szanowany działacz Partii Pracy, Bernhard Clausen, umiera na zawał serca, William Wisting zostaje pilnie wezwany na rozmowę przez prokuratora krajowego. W domku letniskowym Clausena dokonano odkrycia, które nie zgadza się z jego wizerunkiem jako zdolnego i rzutkiego polityka o nieskazitelnym charakterze. Interes państwa może być zagrożony i dlatego sprawa musi zostać zbadana z zachowaniem pełnej dyskrecji, tak aby ani prasa, ani opinia publiczna o niczym się nie dowiedziały. Wisting powołuje tajny zespół dochodzeniowo-śledczy. Oprócz kilku starannie wybranych policjantów angażuje do pomocy również swoją córkę Line. Ślady wielu nierozwiązanych spraw kryminalnych prowadzą do przeszłości zmarłego polityka. Jedną z takich niewyjaśnionych spraw jest zaginięcie w 2003 roku młodego mężczyzny, który łowił ryby w jeziorze Gjersjen w gminie Oppegrd. Wkrótce potem prokurator generalny otrzymuje krótką anonimową wiadomość: W sprawę z Gjersjen jest zamieszany minister zdrowia, Bernhard Clausena. Sprawdź go. Jednak informacja została zbagatelizowana i nigdy nie podążono jej tropem. Nieoczekiwanym zrządzeniem losu Adrian Stiller pracujący w norweskiej sekcji cold cases w Kripos otrzymał zadanie rozwiązania zagadki zaginięcia młodego wędkarza, a Wisting uświadamia sobie, choć niechętnie, że potrzebuje pomocy Stillera, by odkryć najskrytsze tajemnice Bernharda Clausena. Wiarygodne i ekscytujące zagadki kryminalne marki Horst. Mari Grydeland, Aftenposten Jrn Lier Horst jest coraz lepszy. A już wcześniej był cholernie dobry. Tarald Aano, Stavanger Aftenblad "Merytoryczna dokładność i wiarygodność w powieściach kryminalnych Jrna Liera Horsta wynosi je wysoko ponad przeciętną." Torbjrn Ekelund, Dagbladet "Klasyczny kryminał w najlepszym stylu." Eva Myklebust, Fdrelandsvennen
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 13). Zła wola
Jorn Lier Horst
Podwójny zabójca Tom Kerr zgadza się wskazać miejsce ukrycia zwłok swojej trzeciej ofiary. Chociaż służby zachowują wszelkie środki ostrożności, zdarza się coś, co wydawałoby się niemożliwe. Pięć lat wcześniej nad jeziorem Nklevann w Oslo zostają odnalezione ciała dwóch nastolatek. Sprawca zgwałcił je, a po dokonaniu zabójstwa rozkawałkował ich zwłoki. Mordercę ujęto i skazano na karę dwudziestu jeden lat pozbawienia wolności. Tymczasem Kerr twierdzi, że zabił jeszcze jedną dziewczynę, a jej ciało zakopał na terenie podlegającym jurysdykcji komisarza Williama Wistinga. Śledczy z sekcji cold cases w Kripos, Adrian Stiller, organizuje wizję lokalną, a jej dokumentację filmową zleca córce Wistinga, Line. I wtedy dzieje się coś niewytłumaczalnego. Kerrowi udaje się zbiec, a w wyniku jego ucieczki rannych zostaje wielu policjantów. Nagranie Line ujawnia, jak do tego doszło. Policja od dawna podejrzewała, że Kerr miał wspólnika w zbrodni. Teraz wszyscy zadają sobie pytanie, czy spektakularną ucieczkę także zorganizował Ten drugi? Zła wola to czternasty tom serii o komisarzu Williamie Wistingu. Czyste zło w solidnej powieści kryminalnej. () Jrn Lier Horst jak zawsze oddaje w nasze ręce wiarygodny kryminał. - Verdens Gang Najnowsza książka Jrna Liera Horsta daje mu miejsce na najwyższym stopniu podium, podium zwycięzcy. () Zła wola jest jak na razie jego najbardziej brutalną i bezwzględną powieścią. Ale tej bezwzględności autor przydaje elegancji. () Współpraca ojca i córki, policjanta i dziennikarki, po raz kolejny jest znakomicie pokazana. - Tvedestrandsposten Powieścią Zła wola Horstowi udało się tchnąć nowe życie w całą serię o Williamie Wistingu. () Kawałki układanki powoli trafiają na swoje miejsce, a droga do zakończenia i rozwiązania zagadki jest niezwykle dramatyczna. - Tnsbergs Blad
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 14). Sprawa 1569
Jorn Lier Horst
Pewnego dnia, podczas urlopu, William Wisting wyjmuje ze skrzynki pocztowej nietypowy list. W białej kopercie znajduje się tylko kartka papieru z jedną linijką tekstu: 12-1569/99. Jest to sygnatura akt sprawy, która prowadzi komisarza do zbrodni popełnionej ponad piętnaście lat wcześniej. Latem 1999 roku Tone Vaterland wracała na rowerze z pracy w Bamblegrillen. Dwa dni później znaleziono jej zwłoki. Sprawa została wyjaśniona, ale najwyraźniej ktoś chce, żeby Wisting spojrzał na nią świeżym okiem. Komisarz zagłębia się w akta śledztwa i trafia na coś, co ukazuje wydarzenia z przeszłości w nowym, przerażającym świetle. Powrót do starej sprawy powoduje nieoczekiwany zwrot akcji. Jrn Lier Horst pisze wiarygodne i wnikliwe społecznie kryminały jest norweskim Henningiem Mankellem. Hjorth i Rosenfeldt Jrn Lier Horst daje nam wyjątkowo dobrze napisany i porywający kawałek zbrodni, który wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. () Nic w tym dziwnego, że Horst znowu napisał znakomitą powieść kryminalną - rozpieszcza nas nimi od czasu swojego debiutu. Nettavisen Dobrze napisana i niezwykle porywająca historia. Tvedestrandsposten Trzeba oddać autorowi, że doskonale wie, jak stworzyć dobrą fabułę i jak powiązać ze sobą wszystkie sznurki. Łączy to z zawodową wiarygodnością. Łatwo zrozumieć, dlaczego seria o Williamie Wistingu sprzedaje się jak ciepłe bułeczki. Verdens Gang Jrn Lier Horst powrócił z jedną z najlepszych książek z serii o Williamie Wistingu. Dagsavisen Jrn Lier Horst (ur. 27.02.1970) to norweski pisarz i dramaturg; do września 2013 pracował jako szef wydziału śledczego Okręgu Policji Vestfold, obecnie jest pełnoetatowym pisarzem. Studiował kryminologię, filozofię i psychologię. Jest autorem przedstawień dla Teater Ibsen; serii kryminałów z komisarzem Williamem Wistingem w roli głównej, od dwóch lat ukazują się również jego powieści kryminalne w tzw. serii CLUE, przeznaczone dla młodszych czytelników. Wspólnie z Thomasem Engerem jest autorem bestsellrowej trylogii Blix i Ramm na tropie zbrodni, która ukazała się na rynku polskim nakładem Wydawnictwa Smak Słowo.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 14). Sprawa 1569
Jorn Lier Horst
Pewnego dnia, podczas urlopu, William Wisting wyjmuje ze skrzynki pocztowej nietypowy list. W białej kopercie znajduje się tylko kartka papieru z jedną linijką tekstu: 12-1569/99. Jest to sygnatura akt sprawy, która prowadzi komisarza do zbrodni popełnionej ponad piętnaście lat wcześniej. Latem 1999 roku Tone Vaterland wracała na rowerze z pracy w Bamblegrillen. Dwa dni później znaleziono jej zwłoki. Sprawa została wyjaśniona, ale najwyraźniej ktoś chce, żeby Wisting spojrzał na nią świeżym okiem. Komisarz zagłębia się w akta śledztwa i trafia na coś, co ukazuje wydarzenia z przeszłości w nowym, przerażającym świetle. Powrót do starej sprawy powoduje nieoczekiwany zwrot akcji. Jrn Lier Horst pisze wiarygodne i wnikliwe społecznie kryminały jest norweskim Henningiem Mankellem. Hjorth i Rosenfeldt Jrn Lier Horst daje nam wyjątkowo dobrze napisany i porywający kawałek zbrodni, który wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. () Nic w tym dziwnego, że Horst znowu napisał znakomitą powieść kryminalną - rozpieszcza nas nimi od czasu swojego debiutu. Nettavisen Dobrze napisana i niezwykle porywająca historia. Tvedestrandsposten Trzeba oddać autorowi, że doskonale wie, jak stworzyć dobrą fabułę i jak powiązać ze sobą wszystkie sznurki. Łączy to z zawodową wiarygodnością. Łatwo zrozumieć, dlaczego seria o Williamie Wistingu sprzedaje się jak ciepłe bułeczki. Verdens Gang Jrn Lier Horst powrócił z jedną z najlepszych książek z serii o Williamie Wistingu. Dagsavisen Jrn Lier Horst (ur. 27.02.1970) to norweski pisarz i dramaturg; do września 2013 pracował jako szef wydziału śledczego Okręgu Policji Vestfold, obecnie jest pełnoetatowym pisarzem. Studiował kryminologię, filozofię i psychologię. Jest autorem przedstawień dla Teater Ibsen; serii kryminałów z komisarzem Williamem Wistingem w roli głównej, od dwóch lat ukazują się również jego powieści kryminalne w tzw. serii CLUE, przeznaczone dla młodszych czytelników. Wspólnie z Thomasem Engerem jest autorem bestsellrowej trylogii Blix i Ramm na tropie zbrodni, która ukazała się na rynku polskim nakładem Wydawnictwa Smak Słowo.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 14). Sprawa 1569
Jorn Lier Horst
Pewnego dnia, podczas urlopu, William Wisting wyjmuje ze skrzynki pocztowej nietypowy list. W białej kopercie znajduje się tylko kartka papieru z jedną linijką tekstu: 12-1569/99. Jest to sygnatura akt sprawy, która prowadzi komisarza do zbrodni popełnionej ponad piętnaście lat wcześniej. Latem 1999 roku Tone Vaterland wracała na rowerze z pracy w Bamblegrillen. Dwa dni później znaleziono jej zwłoki. Sprawa została wyjaśniona, ale najwyraźniej ktoś chce, żeby Wisting spojrzał na nią świeżym okiem. Komisarz zagłębia się w akta śledztwa i trafia na coś, co ukazuje wydarzenia z przeszłości w nowym, przerażającym świetle. Powrót do starej sprawy powoduje nieoczekiwany zwrot akcji. Jrn Lier Horst pisze wiarygodne i wnikliwe społecznie kryminały jest norweskim Henningiem Mankellem. Hjorth i Rosenfeldt Jrn Lier Horst daje nam wyjątkowo dobrze napisany i porywający kawałek zbrodni, który wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. () Nic w tym dziwnego, że Horst znowu napisał znakomitą powieść kryminalną - rozpieszcza nas nimi od czasu swojego debiutu. Nettavisen Dobrze napisana i niezwykle porywająca historia. Tvedestrandsposten Trzeba oddać autorowi, że doskonale wie, jak stworzyć dobrą fabułę i jak powiązać ze sobą wszystkie sznurki. Łączy to z zawodową wiarygodnością. Łatwo zrozumieć, dlaczego seria o Williamie Wistingu sprzedaje się jak ciepłe bułeczki. Verdens Gang Jrn Lier Horst powrócił z jedną z najlepszych książek z serii o Williamie Wistingu. Dagsavisen Jrn Lier Horst (ur. 27.02.1970) to norweski pisarz i dramaturg; do września 2013 pracował jako szef wydziału śledczego Okręgu Policji Vestfold, obecnie jest pełnoetatowym pisarzem. Studiował kryminologię, filozofię i psychologię. Jest autorem przedstawień dla Teater Ibsen; serii kryminałów z komisarzem Williamem Wistingem w roli głównej, od dwóch lat ukazują się również jego powieści kryminalne w tzw. serii CLUE, przeznaczone dla młodszych czytelników. Wspólnie z Thomasem Engerem jest autorem bestsellrowej trylogii Blix i Ramm na tropie zbrodni, która ukazała się na rynku polskim nakładem Wydawnictwa Smak Słowo.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 17.). Susza
Jorn Lier Horst
Ostra zima spowodowała znaczne uszkodzenia bram tamy w Farrisvannet, w okresie przed latem spuszczono wodę ze zbiornika w celu ich naprawy. Jednak podczas intensywnych letnich upałów poziom pozostałej wody w sztucznym zbiorniku gwałtownie spada a idylliczne jezioro zamienia się w jałowe pustkowie. Na dnie wysychającego zbiornika znaleziono zwłoki młodego mężczyzny, który zaginął ośmi lat temu, z ręką przyklejoną do kierownicy motocykla. Po drugiej stronie jeziora emeryt Evert Harting bada wyschnięte dno za pomocą wykrywacza metalu i odkrywa rzeczy należące do dziewczyny, która cztery lata temu również bez śladu zniknęła z kempingu w Szwecji. Wisting zajmuje się jednocześnie obydwoma sprawami. W trakcie śledztwa na światło dzienne wychodzą kolejne tajemnice w krajobrazie, który wkrótce powróci do swojego naturalnego stanu. Elegancki i niezawodny. Nettavisen, Norwegia Powieść ma mocne tempo, zaś poczucie bolesnej rzeczywistości i tego, co robi z ludźmi, czyni ją wyjątkowo intensywną. // Trudno się od niej oderwać. Dagsavisen, Norwegia Jrn Lier Horst nigdy nie przestaje imponować, niezmiennie dostarczając kolejny tom najwyższej jakości. Jest jednym z niewielu prawdziwych taktyków w norweskim gatunku kryminalnym. Susza" jest fenomenalna i kiedy skończyłem książkę, poczułem ukłucie rozczarowania żałowałem tylko, że ta już 18-sta powieść Williama Wistinga nie jest dłuższa. Cóż za niepokojący scenariusz, który stanowi podstawę tego dobrego thrillera kryminalnego. Napisany jak scenariusz do filmu. To wyjątkowo dobrze zrobiony utwór, szczególnie zwięźle skonstruowana fabuła, w której do nieprawdopodobnego nie dodaje się prawie nic. Randaberg24, Norwegia Po raz kolejny autor Jrn Lier Horst robi wrażenie. Raz po raz wykazuje wielką zdolność do odnowy co jest dobrym osiągnięciem po 18 powieściach o policjantze Williamie Wistingu. () Jrn Lier Horst zna się na swoim fachu, ma doświadczenie w policji i potrafi zaskoczyć dziwnymi ale bardzo wiarygodnymi fabułami. // True Crime to gatunek, w którym na ten moment były policjant jest mistrzem. () książka jest nieznośnie ekscytująca. Tvedestrandsposten, Norwegia
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 17.). Susza
Jorn Lier Horst
Ostra zima spowodowała znaczne uszkodzenia bram tamy w Farrisvannet, w okresie przed latem spuszczono wodę ze zbiornika w celu ich naprawy. Jednak podczas intensywnych letnich upałów poziom pozostałej wody w sztucznym zbiorniku gwałtownie spada a idylliczne jezioro zamienia się w jałowe pustkowie. Na dnie wysychającego zbiornika znaleziono zwłoki młodego mężczyzny, który zaginął ośmi lat temu, z ręką przyklejoną do kierownicy motocykla. Po drugiej stronie jeziora emeryt Evert Harting bada wyschnięte dno za pomocą wykrywacza metalu i odkrywa rzeczy należące do dziewczyny, która cztery lata temu również bez śladu zniknęła z kempingu w Szwecji. Wisting zajmuje się jednocześnie obydwoma sprawami. W trakcie śledztwa na światło dzienne wychodzą kolejne tajemnice w krajobrazie, który wkrótce powróci do swojego naturalnego stanu. Elegancki i niezawodny. Nettavisen, Norwegia Powieść ma mocne tempo, zaś poczucie bolesnej rzeczywistości i tego, co robi z ludźmi, czyni ją wyjątkowo intensywną. // Trudno się od niej oderwać. Dagsavisen, Norwegia Jrn Lier Horst nigdy nie przestaje imponować, niezmiennie dostarczając kolejny tom najwyższej jakości. Jest jednym z niewielu prawdziwych taktyków w norweskim gatunku kryminalnym. Susza" jest fenomenalna i kiedy skończyłem książkę, poczułem ukłucie rozczarowania żałowałem tylko, że ta już 18-sta powieść Williama Wistinga nie jest dłuższa. Cóż za niepokojący scenariusz, który stanowi podstawę tego dobrego thrillera kryminalnego. Napisany jak scenariusz do filmu. To wyjątkowo dobrze zrobiony utwór, szczególnie zwięźle skonstruowana fabuła, w której do nieprawdopodobnego nie dodaje się prawie nic. Randaberg24, Norwegia Po raz kolejny autor Jrn Lier Horst robi wrażenie. Raz po raz wykazuje wielką zdolność do odnowy co jest dobrym osiągnięciem po 18 powieściach o policjantze Williamie Wistingu. () Jrn Lier Horst zna się na swoim fachu, ma doświadczenie w policji i potrafi zaskoczyć dziwnymi ale bardzo wiarygodnymi fabułami. // True Crime to gatunek, w którym na ten moment były policjant jest mistrzem. () książka jest nieznośnie ekscytująca. Tvedestrandsposten, Norwegia
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 17.). Susza
Jorn Lier Horst
Ostra zima spowodowała znaczne uszkodzenia bram tamy w Farrisvannet, w okresie przed latem spuszczono wodę ze zbiornika w celu ich naprawy. Jednak podczas intensywnych letnich upałów poziom pozostałej wody w sztucznym zbiorniku gwałtownie spada a idylliczne jezioro zamienia się w jałowe pustkowie. Na dnie wysychającego zbiornika znaleziono zwłoki młodego mężczyzny, który zaginął ośmi lat temu, z ręką przyklejoną do kierownicy motocykla. Po drugiej stronie jeziora emeryt Evert Harting bada wyschnięte dno za pomocą wykrywacza metalu i odkrywa rzeczy należące do dziewczyny, która cztery lata temu również bez śladu zniknęła z kempingu w Szwecji. Wisting zajmuje się jednocześnie obydwoma sprawami. W trakcie śledztwa na światło dzienne wychodzą kolejne tajemnice w krajobrazie, który wkrótce powróci do swojego naturalnego stanu. Elegancki i niezawodny. Nettavisen, Norwegia Powieść ma mocne tempo, zaś poczucie bolesnej rzeczywistości i tego, co robi z ludźmi, czyni ją wyjątkowo intensywną. // Trudno się od niej oderwać. Dagsavisen, Norwegia Jrn Lier Horst nigdy nie przestaje imponować, niezmiennie dostarczając kolejny tom najwyższej jakości. Jest jednym z niewielu prawdziwych taktyków w norweskim gatunku kryminalnym. Susza" jest fenomenalna i kiedy skończyłem książkę, poczułem ukłucie rozczarowania żałowałem tylko, że ta już 18-sta powieść Williama Wistinga nie jest dłuższa. Cóż za niepokojący scenariusz, który stanowi podstawę tego dobrego thrillera kryminalnego. Napisany jak scenariusz do filmu. To wyjątkowo dobrze zrobiony utwór, szczególnie zwięźle skonstruowana fabuła, w której do nieprawdopodobnego nie dodaje się prawie nic. Randaberg24, Norwegia Po raz kolejny autor Jrn Lier Horst robi wrażenie. Raz po raz wykazuje wielką zdolność do odnowy co jest dobrym osiągnięciem po 18 powieściach o policjantze Williamie Wistingu. () Jrn Lier Horst zna się na swoim fachu, ma doświadczenie w policji i potrafi zaskoczyć dziwnymi ale bardzo wiarygodnymi fabułami. // True Crime to gatunek, w którym na ten moment były policjant jest mistrzem. () książka jest nieznośnie ekscytująca. Tvedestrandsposten, Norwegia
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 17.). Zdrajca
Jorn Lier Horst
Po kilku tygodniach ulewnego deszczu ziemia osuwa się na jedną z dzielnic mieszkaniowych w Larviku, grzebiąc dziesiątki domów. Wisting dołącza do akcji ratunkowej. Do wschodu słońca następnego dnia wszyscy mieszkańcy zostają policzeni i wiadomo, że osuwisko nie pochłonęło żadnych ofiar. A jednak dwadzieścia cztery godziny później w masach piachu odnaleziono zwłoki. Koroner ustala czas zgonu na czterdzieści osiem godzin przed katastrofą. Okazuje się, że śledztwo w sprawie śmierci mężczyzny ma powiązania z kilkoma innymi toczącymi się sprawami, a Wisting zostaje zwerbowany do kierowania oddzielnym zespołem śledczym. Wkrótce jednak pojawiają się znaki wskazujące na to, że w grupie jest zdrajca Książki z serii o komisarzu Williamie Wistingu zostały przetłumaczone dotychczas na 30 języków. Za powieść Vinterstengt (Po sezonie) otrzymał Nagrodę Norweskich Księgarzy. Jego powieść Jakthundene (Psy gończe) została uhonorowana Nagrodą Rivertona i Szklanym Kluczem ( szw. Glasnyckeln ) nagrodą literacka, która jest przyznawana corocznie pisarzom z krajów nordyckich za najlepszą powieść kryminalną. "Horst stał się mistrzem w budowaniu i podtrzymywaniu napięcia aż do ostatniej strony." Aftenposten "Jrn Lier Horst jest bez dwóch zdań jednym z naszych najlepszych pisarzy kryminalnych. [] Fani Wistinga na pewno nie będą tą książką zawiedzeni." Tvedestransdposten, Norwegia "Perełka, dzieło sztuki z gatunku policyjnych powieści kryminalnych. Fantastyczna historia dla nas wszystkich, którzy kochają śledztwa! Nie pamiętam, żebym czytał norweski kryminał z tak dobrze oddanym śledztwem, całkowicie skupiony na rozwiązaniu zagadki kryminalnej. [] Trzyma w napięciu do tego stopnia, że wręcz siedziałem na skraju krzesła i czytałem w każdej wolnej chwili. [] Jeśli kochasz prawdziwe kryminały - to jest Twój numer jeden!" Geir Tangen Book Blog, Norwegia "Genialna książka od początku do końca." - Varden "Jrn Lier Horst pisze wiarygodne i wnikliwe społecznie kryminały jest norweskim Henningiem Mankellem." Hjorth i Rosenfeldt "Jrn Lier Horst daje nam wyjątkowo dobrze napisany i porywający kawałek zbrodni, który wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. () Nic w tym dziwnego, że Horst znowu napisał znakomitą powieść kryminalną - rozpieszcza nas nimi od czasu swojego debiutu." Nettavisen "Dobrze napisana i niezwykle porywająca historia." Tvedestrandsposten "Trzeba oddać autorowi, że doskonale wie, jak stworzyć dobrą fabułę i jak powiązać ze sobą wszystkie sznurki. Łączy to z zawodową wiarygodnością. Łatwo zrozumieć, dlaczego seria o Williamie Wistingu sprzedaje się jak ciepłe bułeczki." Verdens Gang "Książka, od której się nie oderwiesz."- Moss Avis
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 17.). Zdrajca
Jorn Lier Horst
Po kilku tygodniach ulewnego deszczu ziemia osuwa się na jedną z dzielnic mieszkaniowych w Larviku, grzebiąc dziesiątki domów. Wisting dołącza do akcji ratunkowej. Do wschodu słońca następnego dnia wszyscy mieszkańcy zostają policzeni i wiadomo, że osuwisko nie pochłonęło żadnych ofiar. A jednak dwadzieścia cztery godziny później w masach piachu odnaleziono zwłoki. Koroner ustala czas zgonu na czterdzieści osiem godzin przed katastrofą. Okazuje się, że śledztwo w sprawie śmierci mężczyzny ma powiązania z kilkoma innymi toczącymi się sprawami, a Wisting zostaje zwerbowany do kierowania oddzielnym zespołem śledczym. Wkrótce jednak pojawiają się znaki wskazujące na to, że w grupie jest zdrajca Książki z serii o komisarzu Williamie Wistingu zostały przetłumaczone dotychczas na 30 języków. Za powieść Vinterstengt (Po sezonie) otrzymał Nagrodę Norweskich Księgarzy. Jego powieść Jakthundene (Psy gończe) została uhonorowana Nagrodą Rivertona i Szklanym Kluczem ( szw. Glasnyckeln ) nagrodą literacka, która jest przyznawana corocznie pisarzom z krajów nordyckich za najlepszą powieść kryminalną. "Horst stał się mistrzem w budowaniu i podtrzymywaniu napięcia aż do ostatniej strony." Aftenposten "Jrn Lier Horst jest bez dwóch zdań jednym z naszych najlepszych pisarzy kryminalnych. [] Fani Wistinga na pewno nie będą tą książką zawiedzeni." Tvedestransdposten, Norwegia "Perełka, dzieło sztuki z gatunku policyjnych powieści kryminalnych. Fantastyczna historia dla nas wszystkich, którzy kochają śledztwa! Nie pamiętam, żebym czytał norweski kryminał z tak dobrze oddanym śledztwem, całkowicie skupiony na rozwiązaniu zagadki kryminalnej. [] Trzyma w napięciu do tego stopnia, że wręcz siedziałem na skraju krzesła i czytałem w każdej wolnej chwili. [] Jeśli kochasz prawdziwe kryminały - to jest Twój numer jeden!" Geir Tangen Book Blog, Norwegia "Genialna książka od początku do końca." - Varden "Jrn Lier Horst pisze wiarygodne i wnikliwe społecznie kryminały jest norweskim Henningiem Mankellem." Hjorth i Rosenfeldt "Jrn Lier Horst daje nam wyjątkowo dobrze napisany i porywający kawałek zbrodni, który wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. () Nic w tym dziwnego, że Horst znowu napisał znakomitą powieść kryminalną - rozpieszcza nas nimi od czasu swojego debiutu." Nettavisen "Dobrze napisana i niezwykle porywająca historia." Tvedestrandsposten "Trzeba oddać autorowi, że doskonale wie, jak stworzyć dobrą fabułę i jak powiązać ze sobą wszystkie sznurki. Łączy to z zawodową wiarygodnością. Łatwo zrozumieć, dlaczego seria o Williamie Wistingu sprzedaje się jak ciepłe bułeczki." Verdens Gang "Książka, od której się nie oderwiesz."- Moss Avis
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 17.). Zdrajca
Jorn Lier Horst
Po kilku tygodniach ulewnego deszczu ziemia osuwa się na jedną z dzielnic mieszkaniowych w Larviku, grzebiąc dziesiątki domów. Wisting dołącza do akcji ratunkowej. Do wschodu słońca następnego dnia wszyscy mieszkańcy zostają policzeni i wiadomo, że osuwisko nie pochłonęło żadnych ofiar. A jednak dwadzieścia cztery godziny później w masach piachu odnaleziono zwłoki. Koroner ustala czas zgonu na czterdzieści osiem godzin przed katastrofą. Okazuje się, że śledztwo w sprawie śmierci mężczyzny ma powiązania z kilkoma innymi toczącymi się sprawami, a Wisting zostaje zwerbowany do kierowania oddzielnym zespołem śledczym. Wkrótce jednak pojawiają się znaki wskazujące na to, że w grupie jest zdrajca Książki z serii o komisarzu Williamie Wistingu zostały przetłumaczone dotychczas na 30 języków. Za powieść Vinterstengt (Po sezonie) otrzymał Nagrodę Norweskich Księgarzy. Jego powieść Jakthundene (Psy gończe) została uhonorowana Nagrodą Rivertona i Szklanym Kluczem ( szw. Glasnyckeln ) nagrodą literacka, która jest przyznawana corocznie pisarzom z krajów nordyckich za najlepszą powieść kryminalną. "Horst stał się mistrzem w budowaniu i podtrzymywaniu napięcia aż do ostatniej strony." Aftenposten "Jrn Lier Horst jest bez dwóch zdań jednym z naszych najlepszych pisarzy kryminalnych. [] Fani Wistinga na pewno nie będą tą książką zawiedzeni." Tvedestransdposten, Norwegia "Perełka, dzieło sztuki z gatunku policyjnych powieści kryminalnych. Fantastyczna historia dla nas wszystkich, którzy kochają śledztwa! Nie pamiętam, żebym czytał norweski kryminał z tak dobrze oddanym śledztwem, całkowicie skupiony na rozwiązaniu zagadki kryminalnej. [] Trzyma w napięciu do tego stopnia, że wręcz siedziałem na skraju krzesła i czytałem w każdej wolnej chwili. [] Jeśli kochasz prawdziwe kryminały - to jest Twój numer jeden!" Geir Tangen Book Blog, Norwegia "Genialna książka od początku do końca." - Varden "Jrn Lier Horst pisze wiarygodne i wnikliwe społecznie kryminały jest norweskim Henningiem Mankellem." Hjorth i Rosenfeldt "Jrn Lier Horst daje nam wyjątkowo dobrze napisany i porywający kawałek zbrodni, który wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. () Nic w tym dziwnego, że Horst znowu napisał znakomitą powieść kryminalną - rozpieszcza nas nimi od czasu swojego debiutu." Nettavisen "Dobrze napisana i niezwykle porywająca historia." Tvedestrandsposten "Trzeba oddać autorowi, że doskonale wie, jak stworzyć dobrą fabułę i jak powiązać ze sobą wszystkie sznurki. Łączy to z zawodową wiarygodnością. Łatwo zrozumieć, dlaczego seria o Williamie Wistingu sprzedaje się jak ciepłe bułeczki." Verdens Gang "Książka, od której się nie oderwiesz."- Moss Avis
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 18.). Ostatnia sprawa
Jorn Lier Horst
Pewnego październikowego dnia William Wisting dowiaduje się, że z więzienia wychodzi właśnie Erik Kaplin. Mężczyzna odsiedział 18 lat za morderstwo i sporządził listę osób, które obwinia o swoje skazanie. Na szczycie listy widnieje nazwisko Wistinga. W tym samym czasie Wisting zostaje poproszony o opiekę nad wnuczką, ponieważ jego córka, Line, wyjeżdża do RPA, aby nagrać tam podcast o mało znanym epizodzie z przeszłości Adriana Stillera, nowego szefa wydziału spraw niewyjaśnionych w Kripos. Wiele lat temu ukochana Stillera z liceum, Julia Delcourt, zniknęła bez śladu, a Line chce poznać bliżej tę historię, aby zrozumieć, co naprawdę się wydarzyło i co motywuje Stillera do poświęcenia się rozwiązywaniu niewyjaśnionych spraw. Gdy Wisting stara się prowadzić normalne życie i spędzać czas z wnuczką, niespodziewanie umiera jego były szef. Ta śmierć, z pozoru z przyczyn naturalnych, okazuje się powiązana ze starą sprawą zaginięcia tą, która teraz leży na biurku Stillera. Sekrety powoli wychodzą na jaw, a nowe i stare wątki zaczynają się ze sobą splatać. W centrum wydarzeń znajduje się Wisting, obarczony odpowiedzialnością, o którą nie prosił, ale od której nie może się uchylić. "Jrn Lier Horst pisze jeden kryminał lepszy od drugiego. Ostatnia sprawa zdecydowanie nie jest wyjątkiem od tej reguły. () Zarówno William Wisting, jak i Jrn Lier Horst są w lepszej formie niż kiedykolwiek. Tor Hammer, Nettavisen Autor dokładnie i wiarygodnie przedstawia miejscowe realia oraz czynności dochodzeniowe. Chętnie porusza również wątki społeczne i polityczne. Ostatnia sprawa jest dziewiętnastą powieścią o komisarzu Williamie Wistingu. Książka znalazła się na krótkiej liście prestiżowej Nagrody Rivertona za rok 2025. Kolejne części serii ukazały się w 40 krajach. W samej tylko Norwegii sprzedano ponad trzy miliony egzemplarzy. Horst otrzymał Nagrodę Księgarzy, Nagrodę Rivertona, Szklany Klucz, Nagrodę Martina Becka i Nagrodę Petrona. Oparty na jego powieściach serial telewizyjny Wisting doczekał się w 2024 roku piątego sezonu na Viaplay, w Polsce dostępny na TVP.VOD.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 18.). Ostatnia sprawa
Jorn Lier Horst
Pewnego październikowego dnia William Wisting dowiaduje się, że z więzienia wychodzi właśnie Erik Kaplin. Mężczyzna odsiedział 18 lat za morderstwo i sporządził listę osób, które obwinia o swoje skazanie. Na szczycie listy widnieje nazwisko Wistinga. W tym samym czasie Wisting zostaje poproszony o opiekę nad wnuczką, ponieważ jego córka, Line, wyjeżdża do RPA, aby nagrać tam podcast o mało znanym epizodzie z przeszłości Adriana Stillera, nowego szefa wydziału spraw niewyjaśnionych w Kripos. Wiele lat temu ukochana Stillera z liceum, Julia Delcourt, zniknęła bez śladu, a Line chce poznać bliżej tę historię, aby zrozumieć, co naprawdę się wydarzyło i co motywuje Stillera do poświęcenia się rozwiązywaniu niewyjaśnionych spraw. Gdy Wisting stara się prowadzić normalne życie i spędzać czas z wnuczką, niespodziewanie umiera jego były szef. Ta śmierć, z pozoru z przyczyn naturalnych, okazuje się powiązana ze starą sprawą zaginięcia tą, która teraz leży na biurku Stillera. Sekrety powoli wychodzą na jaw, a nowe i stare wątki zaczynają się ze sobą splatać. W centrum wydarzeń znajduje się Wisting, obarczony odpowiedzialnością, o którą nie prosił, ale od której nie może się uchylić. "Jrn Lier Horst pisze jeden kryminał lepszy od drugiego. Ostatnia sprawa zdecydowanie nie jest wyjątkiem od tej reguły. () Zarówno William Wisting, jak i Jrn Lier Horst są w lepszej formie niż kiedykolwiek. Tor Hammer, Nettavisen Autor dokładnie i wiarygodnie przedstawia miejscowe realia oraz czynności dochodzeniowe. Chętnie porusza również wątki społeczne i polityczne. Ostatnia sprawa jest dziewiętnastą powieścią o komisarzu Williamie Wistingu. Książka znalazła się na krótkiej liście prestiżowej Nagrody Rivertona za rok 2025. Kolejne części serii ukazały się w 40 krajach. W samej tylko Norwegii sprzedano ponad trzy miliony egzemplarzy. Horst otrzymał Nagrodę Księgarzy, Nagrodę Rivertona, Szklany Klucz, Nagrodę Martina Becka i Nagrodę Petrona. Oparty na jego powieściach serial telewizyjny Wisting doczekał się w 2024 roku piątego sezonu na Viaplay, w Polsce dostępny na TVP.VOD.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 18.). Ostatnia sprawa
Jorn Lier Horst
Pewnego październikowego dnia William Wisting dowiaduje się, że z więzienia wychodzi właśnie Erik Kaplin. Mężczyzna odsiedział 18 lat za morderstwo i sporządził listę osób, które obwinia o swoje skazanie. Na szczycie listy widnieje nazwisko Wistinga. W tym samym czasie Wisting zostaje poproszony o opiekę nad wnuczką, ponieważ jego córka, Line, wyjeżdża do RPA, aby nagrać tam podcast o mało znanym epizodzie z przeszłości Adriana Stillera, nowego szefa wydziału spraw niewyjaśnionych w Kripos. Wiele lat temu ukochana Stillera z liceum, Julia Delcourt, zniknęła bez śladu, a Line chce poznać bliżej tę historię, aby zrozumieć, co naprawdę się wydarzyło i co motywuje Stillera do poświęcenia się rozwiązywaniu niewyjaśnionych spraw. Gdy Wisting stara się prowadzić normalne życie i spędzać czas z wnuczką, niespodziewanie umiera jego były szef. Ta śmierć, z pozoru z przyczyn naturalnych, okazuje się powiązana ze starą sprawą zaginięcia tą, która teraz leży na biurku Stillera. Sekrety powoli wychodzą na jaw, a nowe i stare wątki zaczynają się ze sobą splatać. W centrum wydarzeń znajduje się Wisting, obarczony odpowiedzialnością, o którą nie prosił, ale od której nie może się uchylić. "Jrn Lier Horst pisze jeden kryminał lepszy od drugiego. Ostatnia sprawa zdecydowanie nie jest wyjątkiem od tej reguły. () Zarówno William Wisting, jak i Jrn Lier Horst są w lepszej formie niż kiedykolwiek. Tor Hammer, Nettavisen Autor dokładnie i wiarygodnie przedstawia miejscowe realia oraz czynności dochodzeniowe. Chętnie porusza również wątki społeczne i polityczne. Ostatnia sprawa jest dziewiętnastą powieścią o komisarzu Williamie Wistingu. Książka znalazła się na krótkiej liście prestiżowej Nagrody Rivertona za rok 2025. Kolejne części serii ukazały się w 40 krajach. W samej tylko Norwegii sprzedano ponad trzy miliony egzemplarzy. Horst otrzymał Nagrodę Księgarzy, Nagrodę Rivertona, Szklany Klucz, Nagrodę Martina Becka i Nagrodę Petrona. Oparty na jego powieściach serial telewizyjny Wisting doczekał się w 2024 roku piątego sezonu na Viaplay, w Polsce dostępny na TVP.VOD.
Seria z Bernardem Grossem (#5). Skrzep
Robert Małecki
Pewne poszlaki widzą tylko ci, którzy stracili ukochanych Mąż i ojciec, Michał Arłak, brutalnie zamordowawszy żonę i córkę, wiesza się w przydomowej szopie. U jego stóp leży drewniany młotek ubroczony krwią. Funkcjonariusze na miejscu zbrodni zastają kałuże posoki rozlanej po całym domu. Dla tej tragedii Bernard Gross przerywa lot do Anglii. Podejmuje śledztwo. Choć zbrodnia nie budzi żadnych wątpliwości, zbyt wiele detali nie daje spokoju komisarzowi. Czego nie mówi śledczym sąsiad Arłaków, jedyny świadek? Dlaczego ubrania wisielca noszą tak mało śladów krwi? Co wiedziała matka Michała, skłócona z jego żoną? Sprawa przerasta Grossa i jego zespół, zwłaszcza kiedy dowiaduje się, że zostali rozwiązani przez kogoś z góry. Walcząc ze złem na zewnątrz, trudno wygrać z nim we własnych szeregach. Komisarz przekonuje się o tym z każdym atakiem paniki spychającym go w otchłań szaleństwa. Piąty tom serii kryminalnej Roberta Małeckiego z komisarzem Bernardem Grossem.
Seria z Bernardem Grossem (#5). Skrzep
Robert Małecki
Pewne poszlaki widzą tylko ci, którzy stracili ukochanych Mąż i ojciec, Michał Arłak, brutalnie zamordowawszy żonę i córkę, wiesza się w przydomowej szopie. U jego stóp leży drewniany młotek ubroczony krwią. Funkcjonariusze na miejscu zbrodni zastają kałuże posoki rozlanej po całym domu. Dla tej tragedii Bernard Gross przerywa lot do Anglii. Podejmuje śledztwo. Choć zbrodnia nie budzi żadnych wątpliwości, zbyt wiele detali nie daje spokoju komisarzowi. Czego nie mówi śledczym sąsiad Arłaków, jedyny świadek? Dlaczego ubrania wisielca noszą tak mało śladów krwi? Co wiedziała matka Michała, skłócona z jego żoną? Sprawa przerasta Grossa i jego zespół, zwłaszcza kiedy dowiaduje się, że zostali rozwiązani przez kogoś z góry. Walcząc ze złem na zewnątrz, trudno wygrać z nim we własnych szeregach. Komisarz przekonuje się o tym z każdym atakiem paniki spychającym go w otchłań szaleństwa. Piąty tom serii kryminalnej Roberta Małeckiego z komisarzem Bernardem Grossem.
Seria z Bernardem Grossem (#5). Skrzep
Robert Małecki
Pewne poszlaki widzą tylko ci, którzy stracili ukochanych Mąż i ojciec, Michał Arłak, brutalnie zamordowawszy żonę i córkę, wiesza się w przydomowej szopie. U jego stóp leży drewniany młotek ubroczony krwią. Funkcjonariusze na miejscu zbrodni zastają kałuże posoki rozlanej po całym domu. Dla tej tragedii Bernard Gross przerywa lot do Anglii. Podejmuje śledztwo. Choć zbrodnia nie budzi żadnych wątpliwości, zbyt wiele detali nie daje spokoju komisarzowi. Czego nie mówi śledczym sąsiad Arłaków, jedyny świadek? Dlaczego ubrania wisielca noszą tak mało śladów krwi? Co wiedziała matka Michała, skłócona z jego żoną? Sprawa przerasta Grossa i jego zespół, zwłaszcza kiedy dowiaduje się, że zostali rozwiązani przez kogoś z góry. Walcząc ze złem na zewnątrz, trudno wygrać z nim we własnych szeregach. Komisarz przekonuje się o tym z każdym atakiem paniki spychającym go w otchłań szaleństwa. Piąty tom serii kryminalnej Roberta Małeckiego z komisarzem Bernardem Grossem.
seria z kotwiczką. Bezgłośna Formacja
William C. Chambliss
Poruszająca i wysoce autentyczna opowieść o działaniach amerykańskich okrętów podwodnych na Pacyfiku podczas II wojny światowej. Autor, weteran wojenny przebywający niegdyś na lotniskowcu USS Wasp, opiera tę książkę na głębokiej znajomości realiów walk morskich, co nadaje całości ogromnej wiarygodności.
seria z kotwiczką. W kręgu U-Bootów Tom II
Zbiór tekstów, artykułów i relacji poświęconych działalności niemieckiej floty podwodnej w trakcie II wojny światowej. Książka analizuje taktykę walki U-bootów, ich codzienne życie na patrolach, a także wyzwania, z jakimi mierzyły się załogi w starciach z siłami alianckimi.
Seria z Markiem Benerem (#3). Koszmary zasną ostatnie
Robert Małecki
Igranie ze zbrodnią grozi koszmarem, z którego się nie wybudzisz. Finał trylogii o Marku Benerze, najbardziej brawurowym bohaterze cyklów kryminalnych Roberta Małeckiego. Zimą 2017 roku Marek zajmuje się zaginięciem Jana Stemperskiego. Ofiara mobbingu, targnięcie się na życie czy sfingowany zgon? Mężczyzna chorował na depresję, lecz to nie jedyny trop w tej tragedii. Nauczony doświadczeniem dziennikarz zapuszcza się w niebezpieczne rejony Torunia. Mróz otaczający miasto skrywa jednak znacznie większą tajemnicę. Tę, o której Marek śnił najgorsze koszmary. Ile jest w stanie poświęcić, by zasnąć w spokoju mimo przeszłości? Bener jest jak tykająca bomba z samozapłonem im więcej wie, tym większa szansa, że wybuchnie. Przez miesiące rozwiązywania zagadek coraz bardziej zbliżał się do wyjaśnienia swojej własnej, największej. Teraz praca dziennikarza śledczego prowadzi go po raz ostatni w okolice dramatu sprzed lat. Prawdy nie odroczy śnieżna zawierucha nacierająca na Toruń ani pomoc wspólników z gazety. Tę walkę musi stoczyć sam. Ostatnia część debiutanckiej serii Roberta Małeckiego. Zwieńczenie trudów Marka Benera i szansa na wyzwolenie, na które bohater czekał od lat.
Seria z Markiem Benerem (#3). Koszmary zasną ostatnie
Robert Małecki
Igranie ze zbrodnią grozi koszmarem, z którego się nie wybudzisz. Finał trylogii o Marku Benerze, najbardziej brawurowym bohaterze cyklów kryminalnych Roberta Małeckiego. Zimą 2017 roku Marek zajmuje się zaginięciem Jana Stemperskiego. Ofiara mobbingu, targnięcie się na życie czy sfingowany zgon? Mężczyzna chorował na depresję, lecz to nie jedyny trop w tej tragedii. Nauczony doświadczeniem dziennikarz zapuszcza się w niebezpieczne rejony Torunia. Mróz otaczający miasto skrywa jednak znacznie większą tajemnicę. Tę, o której Marek śnił najgorsze koszmary. Ile jest w stanie poświęcić, by zasnąć w spokoju mimo przeszłości? Bener jest jak tykająca bomba z samozapłonem im więcej wie, tym większa szansa, że wybuchnie. Przez miesiące rozwiązywania zagadek coraz bardziej zbliżał się do wyjaśnienia swojej własnej, największej. Teraz praca dziennikarza śledczego prowadzi go po raz ostatni w okolice dramatu sprzed lat. Prawdy nie odroczy śnieżna zawierucha nacierająca na Toruń ani pomoc wspólników z gazety. Tę walkę musi stoczyć sam. Ostatnia część debiutanckiej serii Roberta Małeckiego. Zwieńczenie trudów Marka Benera i szansa na wyzwolenie, na które bohater czekał od lat.
Seria z Markiem Benerem (#3). Koszmary zasną ostatnie
Robert Małecki
Igranie ze zbrodnią grozi koszmarem, z którego się nie wybudzisz. Finał trylogii o Marku Benerze, najbardziej brawurowym bohaterze cyklów kryminalnych Roberta Małeckiego. Zimą 2017 roku Marek zajmuje się zaginięciem Jana Stemperskiego. Ofiara mobbingu, targnięcie się na życie czy sfingowany zgon? Mężczyzna chorował na depresję, lecz to nie jedyny trop w tej tragedii. Nauczony doświadczeniem dziennikarz zapuszcza się w niebezpieczne rejony Torunia. Mróz otaczający miasto skrywa jednak znacznie większą tajemnicę. Tę, o której Marek śnił najgorsze koszmary. Ile jest w stanie poświęcić, by zasnąć w spokoju mimo przeszłości? Bener jest jak tykająca bomba z samozapłonem im więcej wie, tym większa szansa, że wybuchnie. Przez miesiące rozwiązywania zagadek coraz bardziej zbliżał się do wyjaśnienia swojej własnej, największej. Teraz praca dziennikarza śledczego prowadzi go po raz ostatni w okolice dramatu sprzed lat. Prawdy nie odroczy śnieżna zawierucha nacierająca na Toruń ani pomoc wspólników z gazety. Tę walkę musi stoczyć sam. Ostatnia część debiutanckiej serii Roberta Małeckiego. Zwieńczenie trudów Marka Benera i szansa na wyzwolenie, na które bohater czekał od lat.
Leo Tolstoy
Three short stories about the everyday life of besieged Sevastopol a century and a half ago. There are no main characters as such, or rather, each participant, whether an officer or a soldier, at one point or another is in the sight of the authors attention. It is felt that the essays were written by a participant in the events, an eyewitness. In the first part of the work, the writer introduces us to the military situation of that time, the faces of the military through a description of the life of the soldiers, some episodes in my imagination merge into one face of a Russian soldier, who may have to die here.
Gabriela Zapolska
Ponadczasowy, świetnie napisany romans. Rozum czy uczucie? Stagnacja czy odwaga? Tuśka – mężatka, żona bezbarwnego urzędnika, spędza, wraz z córką, wakacje w Zakopanem. I tam właśnie, los stawia na jej życiowej drodze młodego, pełnego werwy aktora... Powieść uwodzi interesującą, choć niespieszną, akcją, subtelnymi portretami psychologicznymi jej bohaterów oraz realistycznymi opisami podhalańskiej góralszczyzny. Przenosząc współczesnego czytelnika w inne czasy udowadnia, że ludzkie namiętności i uczucia są od wieków te same, i wciąż tak samo zajmujące. Mimo woli nasuwają się analogie do „Pani Bovary” Flauberta czy do „Pestki” Anki Kowalskiej. Czy słusznie? Oceńcie sami! Powieść ukazała się w 1904 roku, a już w roku 1918 wytwórnia filmowa Sfinks wyprodukowała (niemy) film na jej podstawie. KOMEDIANTKA (lubimyczytac.pl): Pochłonęła mnie historia tego romansu. Wspaniale napisana i bardzo intrygująca dosłownie od pierwszych stron. Niby opowiada o miłości, a jednak wielki smutek jest wszechobecny. Nieszczęśliwa kobieta, która pomimo, że dostała od życia tak wiele, ciągle nie czuje się usatysfakcjonowana. Do tego mężczyzna, lekkoduch, który w sumie dostał tak mało, a czuje się szczęśliwy i bez skrępowania sięga po wszystko na co przyjdzie mu ochota, nawet jeśli należy to do kogoś innego. Zadziwiające połączenie, które na początku wydawało mi się tak nierealnym, później stało się zupełnie naturalnym. PANI PEGAZ (lubimyczytac.pl): Ta książka się absolutnie nie zestarzała, jest po prostu sentymentalna, klimatyczna i stylowa. Gdyby zmienić realia, cała przedstawiona w niej historia byłaby i tak aktualna, takie historie zdarzają się przecież w każdej epoce. Nawet jeśli niektórych może razić jej nadmierna emocjonalność, moim zdaniem to wyszło książce na dobre, przez to wszystkie uczucia bohaterów, kolory, smaki i smaczki, wszystko w tej książce odczuwa się ze zdwojoną siłą. Cała sytuacja jest absurdalna, nieco tragikomiczna, śmieszna, da się wyczuć przez skórę, jakie będzie zakończenie całej historii. Ten język doskonale podkreśla rozdźwięk, jaki można łatwo dostrzec w Tuśce, która działa na zasadzie „chciałabym, ale boję się”. Jej marzenia, namiętności są niemożliwe do zrealizowania przez jej emocjonalny chłód, usztywnienie, ona tak naprawdę przez cały czas jest skrępowana przez swój własny, emocjonalny gorset. Jest on bardzo mocno zasznurowany i nie da się go zdjąć. Jedynym ratunkiem jest radykalne rozwiązanie – przecięcie go, ale do tego trzeba mieć dużo odwagi, której Tuśce brakuje. Nie jest ona postacią zbyt barwną, tak samo zresztą jak większość bohaterów książki. To są ludzie z krwi i kości, co jednak nie oznacza, że pała się do nich jakąś ogromną sympatią. Natomiast córka Tuśki, Pita, jest osobą która budzi współczucie – w gruncie rzeczy, to bezbronna ofiara emocjonalnego chłodu matki, na który chyba w żaden sposób nie zasłużyła. HARVEY (biblionetka.pl): Mimo że historia nakreślona jest językiem trochę już niedzisiejszym (co ma swój urok!), a także mentalność i obyczajowość nakreślone w powieści są już nieco inne od współczesnych, to książka ta wciąga, urzeka, przenosi w czasie, a przy tym, dzięki prawdziwie nakreślonym ludzkim charakterom – pozostaje aktualna. Być może jest to historia, jakich wiele, traktuje bowiem o klasycznym „trójkącie” (ona – mężatka i ten trzeci), ale czy rzeczywiście klasycznym i jakich wiele? Myślę, że nie – każda historia miłosnego trójkąta jest jednak inna, a tam, gdzie w grę wchodzą uczucia, nie ma mowy o banalności, tym bardziej w wykonaniu Gabrieli Zapolskiej, która główny nacisk kładzie na monologi wewnętrzne bohaterów, na nakreślenie ich psychologicznych portretów i oczywiście kwestię moralności, jakże często fałszywie pojmowanej. Projekt okładki: Justyna Niedzińska
Gabriela Zapolska
„Sezonowa miłość” to powieść autorstwa Gabrieli Zapolskiej, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek polskiego naturalizmu. Jeden z najlepszych utworów Gabrieli Zapolskiej. Historia romansu żony skromnego urzędnika z młodym aktorem. Tuśka wyjeżdża do Zakopanego z córką, w celu podratowania zdrowia, które głównie nadszarpnięte zostało nudą codziennego bytowania. Tatry witają ją szarugą i samotnością do dnia, gdy w jej życie wkracza przystojny, pełen sił witalnych aktor.
Gabriela Zapolska
Jeden z najlepszych utworów Gabrieli Zapolskiej. Historia romansu żony skromnego urzędnika z młodym aktorem. Tuśka wyjeżdża do Zakopanego z córką, w celu podratowania zdrowia, które głównie nadszarpnięte zostało nudą codziennego bytowania. Tatry witają ją szarugą i samotnością do dnia, gdy w jej życie wkracza przystojny, pełen sił witalnych aktor Porzycki. Tuśka natychmiast ulega jego czarowi, ale broniąc się przed flirtem, zakochuje się prawdziwie. Zapolska z ogromną wrażliwością i znawstwem opisuje relacje między kobietą a potencjalnym kochankiem. Ich rosnącej fascynacji przygląda się córka Tuśki, niemy, lecz jakże istotny świadek zdarzeń. W tle znakomicie odmalowane Zakopane i góralszczyzna, a także środowisko aktorskie, znakomicie znane autorce z autopsji. Powieść, drukowana na początku w odcinkach w „Kurierze warszawskim” stała się sensacją dnia. „Zasługą powieści Zapolskiej – pisał Stanisław Brzozowski – było poruszenie zagadnień drażliwych, omijanych skwapliwie.”
Józef Bohdan Dziekoński
Michał Sędziwój - Królewski alchemik. Alchemia od zawsze rozpalała umysły ludzi - niezmierzone możliwości, jakie teoretycznie mogła dać ta nauka, interesowały nawet Królów. Jednym z najbardziej znanych alchemików Królestwa Polskiego jest Michał Sędziwój, który próbuje odkryć tajemnicę mistycznego kamienia filozoficznego, dającego nieśmiertelność...
Józef Bohdan Dziekoński
Opis życia i dokonań Michała Sędziwoja, polskiego alchemika żyjącego w XVI wieku. Alchemia, nauka tajemnicza, przez tyle wieków zapalająca ciekawość i namiętność ludzi, uważana z jakiego być stanowiska, otwiera niezmierzone pole wyobraźni. Granice rzeczywistości giną tu roztapiając się w cudowności, która znowu - uświęcona podaniami historycznymi - nabiera prawdy artystycznej, zadowalającej wszystkie wymagania sztuki. Zbytecznym byłoby wykazywanie, iż podobny przedmiot dla poezji romantycznej nadzwyczaj jest pociągający: z tej przyczyny każda literatura oświeceńszych ludów posiada utwory, których alchemia lub spokrewnione z nią nauki są treścią lub podstawą. Autorowi niniejszego pisemka mniej chodziło o oryginalność szczegółowych pomysłów, dlatego nie unikał już objawionych myśli, gdzie mu się nastręczały z tychże samych źródeł czerpane, ponieważ całość usnuta jest wiernie na szczupłych podaniach, jakie nam historia przekazała o rodzinnej naszej postaci tyle sławnej swego wieku, z nadaniem jednakże własnego samodzielnego dążenia pojedynczym danym. Życie Michała Sędziwoja, dziś jak przez mgłę rysujące się, przedstawia właśnie owe warunki bytu w połowie do tajemniczej nauki, w połowie do rzeczywistości należące; a jeżeli zarzucić słusznie można, iż autor nie umiał z tej poetycznej postaci korzystać, to przynajmniej sumienności rysowania wszystkich zewnętrznych szczegółów nikt zarzucić nie zdoła.
Józef Bohdan Dziekoński
Opis życia i dokonań Michała Sędziwoja, polskiego alchemika żyjącego w XVI wieku. Alchemia, nauka tajemnicza, przez tyle wieków zapalająca ciekawość i namiętność ludzi, uważana z jakiego być stanowiska, otwiera niezmierzone pole wyobraźni. Granice rzeczywistości giną tu roztapiając się w cudowności, która znowu - uświęcona podaniami historycznymi - nabiera prawdy artystycznej, zadowalającej wszystkie wymagania sztuki. Zbytecznym byłoby wykazywanie, iż podobny przedmiot dla poezji romantycznej nadzwyczaj jest pociągający: z tej przyczyny każda literatura oświeceńszych ludów posiada utwory, których alchemia lub spokrewnione z nią nauki są treścią lub podstawą. Autorowi niniejszego pisemka mniej chodziło o oryginalność szczegółowych pomysłów, dlatego nie unikał już objawionych myśli, gdzie mu się nastręczały z tychże samych źródeł czerpane, ponieważ całość usnuta jest wiernie na szczupłych podaniach, jakie nam historia przekazała o rodzinnej naszej postaci tyle sławnej swego wieku, z nadaniem jednakże własnego samodzielnego dążenia pojedynczym danym. Życie Michała Sędziwoja, dziś jak przez mgłę rysujące się, przedstawia właśnie owe warunki bytu w połowie do tajemniczej nauki, w połowie do rzeczywistości należące; a jeżeli zarzucić słusznie można, iż autor nie umiał z tej poetycznej postaci korzystać, to przynajmniej sumienności rysowania wszystkich zewnętrznych szczegółów nikt zarzucić nie zdoła.
Józef Bohdan Dziekoński
Opis życia i dokonań Michała Sędziwoja, polskiego alchemika żyjącego w XVI wieku. Alchemia, nauka tajemnicza, przez tyle wieków zapalająca ciekawość i namiętność ludzi, uważana z jakiego być stanowiska, otwiera niezmierzone pole wyobraźni. Granice rzeczywistości giną tu roztapiając się w cudowności, która znowu - uświęcona podaniami historycznymi - nabiera prawdy artystycznej, zadowalającej wszystkie wymagania sztuki. Zbytecznym byłoby wykazywanie, iż podobny przedmiot dla poezji romantycznej nadzwyczaj jest pociągający: z tej przyczyny każda literatura oświeceńszych ludów posiada utwory, których alchemia lub spokrewnione z nią nauki są treścią lub podstawą. Autorowi niniejszego pisemka mniej chodziło o oryginalność szczegółowych pomysłów, dlatego nie unikał już objawionych myśli, gdzie mu się nastręczały z tychże samych źródeł czerpane, ponieważ całość usnuta jest wiernie na szczupłych podaniach, jakie nam historia przekazała o rodzinnej naszej postaci tyle sławnej swego wieku, z nadaniem jednakże własnego samodzielnego dążenia pojedynczym danym. Życie Michała Sędziwoja, dziś jak przez mgłę rysujące się, przedstawia właśnie owe warunki bytu w połowie do tajemniczej nauki, w połowie do rzeczywistości należące; a jeżeli zarzucić słusznie można, iż autor nie umiał z tej poetycznej postaci korzystać, to przynajmniej sumienności rysowania wszystkich zewnętrznych szczegółów nikt zarzucić nie zdoła.