Powieść
Jiang Rong
„Bat został sam, otoczony. Jego kary koń rozdął chrapy i z wytrzeszczonymi oczami zaczął wierzgać, kopać i gryźć, jakby coraz liczniejsze rany nie robiły już na nim wrażenia. Otaczało ich coraz więcej wrogów, z przodu i z tyłu, uzbrojonych w straszliwe kły. Bat wiedział, że nie uda mu się uciec i została mu tylko walka. Także porzucił swoją urgę i chwyciwszy się mocno łęku, drugą ręką odwiązał zawieszoną przy popręgu pałkę, owinął wokół nadgarstka jej rzemienną pętlę i krzepko ujął ją w dłoń. Zebrał się w sobie i w jednej chwili przeistoczył z pasterza w nieustraszonego, mongolskiego wojownika. Był gotów do ostatecznej, śmiertelnej walki, w której musiał posłużyć się przekazaną przez przodków sztuką i podstępem. Pałka miała długość kawaleryjskiej szabli i od dziesięcioleci służyła jako broń przeciw wilkom, Bilig odziedziczył ją po ojcach i wreszcie przekazał jemu. Gruba jak stylisko łopaty, na dole owinięta była żelazną spiralą, na której zostały jeszcze czarne smugi, ślady po krwi wilków zabitych przez dawne pokolenia”. fragment powieści Chiny, lata 60. XX w. Student z Pekinu trafia na stepy Mongolii Wewnętrznej. Tam rozpoczyna się jego fascynacja wilkami i narastająca chęć wychowywania i bliskiego poznawania młodego wilczka. Gdy to marzenie staje się rzeczywistością, okazuje się, że przyjaźń człowieka i drapieżnika wystawiona zostanie na wiele prób... Zamierzeniem Jiang Ronga było napisanie książki wielopłaszczyznowej, ale równie dobrze można ją czytać na jednej, prostej płaszczyźnie. To opowieść o potrzebie prawdziwej wolności, o życiu zgodnym z naturą. „The Independent” Od momentu wydania „Wilczego totemu” w 2004 r., książkę kupiły 4 miliony Chińczyków. To musi coś znaczyć, zwłaszcza że czytelne przesłanie moralne powieści niezbyt pasuje do polityki „korporacyjno-komunistycznego” państwa. […] To książka w stylu Jacka Londona: mnóstwo akcji, prostolinijna ocena moralna i pouczające słowa bohaterów […]. „The Guardian”
Jiang Rong
„Bat został sam, otoczony. Jego kary koń rozdął chrapy i z wytrzeszczonymi oczami zaczął wierzgać, kopać i gryźć, jakby coraz liczniejsze rany nie robiły już na nim wrażenia. Otaczało ich coraz więcej wrogów, z przodu i z tyłu, uzbrojonych w straszliwe kły. Bat wiedział, że nie uda mu się uciec i została mu tylko walka. Także porzucił swoją urgę i chwyciwszy się mocno łęku, drugą ręką odwiązał zawieszoną przy popręgu pałkę, owinął wokół nadgarstka jej rzemienną pętlę i krzepko ujął ją w dłoń. Zebrał się w sobie i w jednej chwili przeistoczył z pasterza w nieustraszonego, mongolskiego wojownika. Był gotów do ostatecznej, śmiertelnej walki, w której musiał posłużyć się przekazaną przez przodków sztuką i podstępem. Pałka miała długość kawaleryjskiej szabli i od dziesięcioleci służyła jako broń przeciw wilkom, Bilig odziedziczył ją po ojcach i wreszcie przekazał jemu. Gruba jak stylisko łopaty, na dole owinięta była żelazną spiralą, na której zostały jeszcze czarne smugi, ślady po krwi wilków zabitych przez dawne pokolenia”. fragment powieści Chiny, lata 60. XX w. Student z Pekinu trafia na stepy Mongolii Wewnętrznej. Tam rozpoczyna się jego fascynacja wilkami i narastająca chęć wychowywania i bliskiego poznawania młodego wilczka. Gdy to marzenie staje się rzeczywistością, okazuje się, że przyjaźń człowieka i drapieżnika wystawiona zostanie na wiele prób... Zamierzeniem Jiang Ronga było napisanie książki wielopłaszczyznowej, ale równie dobrze można ją czytać na jednej, prostej płaszczyźnie. To opowieść o potrzebie prawdziwej wolności, o życiu zgodnym z naturą. „The Independent” Od momentu wydania „Wilczego totemu” w 2004 r., książkę kupiły 4 miliony Chińczyków. To musi coś znaczyć, zwłaszcza że czytelne przesłanie moralne powieści niezbyt pasuje do polityki „korporacyjno-komunistycznego” państwa. […] To książka w stylu Jacka Londona: mnóstwo akcji, prostolinijna ocena moralna i pouczające słowa bohaterów […]. „The Guardian”
Paweł Leśniak
Max dochodzi do siebie po tragicznych wydarzeniach w szpitalu, w których stracił mamę i brata. Żyje spokojnie w domu Carla, który obiecał Taylorowi zaopiekować się nim podczas jego nieobecności. Nad ranem niespodziewanie odwiedza ich kobieta w białej sukience o indiańskiej urodzie, którą Max kojarzy z wydarzeń w szpitalu. Wraz z nią przychodzi Sara, dziewczynka w wieku Maxa, której rodzina została tej nocy brutalnie zamordowana, a ona sama od tego czasu nękana jest przez czarną postać czającą się i szepczącą do niej z mroku. Ku zdziwieniu domowników wizyta dotyczy tajemniczej księgi, która jest związana z martwym bratem Maxa. Tajemnicze plemię nadciąga, by odzyskać księgę. Czego tak naprawdę chcą oraz co łączy księgę i tajemnicze dziewczyny z martwym Taylorem? Co ma się wydarzyć o północy? Pragnąc uzyskać odpowiedzi Max będzie musiał otworzyć drzwi do świata umarłych, które przysiągł bratu już nigdy nie przekraczać...
Paweł Leśniak
Max dochodzi do siebie po tragicznych wydarzeniach w szpitalu, w których stracił mamę i brata. Żyje spokojnie w domu Carla, który obiecał Taylorowi zaopiekować się nim podczas jego nieobecności. Nad ranem niespodziewanie odwiedza ich kobieta w białej sukience o indiańskiej urodzie, którą Max kojarzy z wydarzeń w szpitalu. Wraz z nią przychodzi Sara, dziewczynka w wieku Maxa, której rodzina została tej nocy brutalnie zamordowana, a ona sama od tego czasu nękana jest przez czarną postać czającą się i szepczącą do niej z mroku. Ku zdziwieniu domowników wizyta dotyczy tajemniczej księgi, która jest związana z martwym bratem Maxa. Tajemnicze plemię nadciąga, by odzyskać księgę. Czego tak naprawdę chcą oraz co łączy księgę i tajemnicze dziewczyny z martwym Taylorem? Co ma się wydarzyć o północy? Pragnąc uzyskać odpowiedzi Max będzie musiał otworzyć drzwi do świata umarłych, które przysiągł bratu już nigdy nie przekraczać...
Aleksander Dumas (ojciec)
Wilczyce: Powieść z czasów wojen wandejskich powieść przygodowa Aleksandra Dumasa (ojca). Akcja powieści osnuta jest wokół wydarzeń związanych z powstaniem rojalistycznym, które w 1832 roku wywołała księżna de Berry. Bliźniaczki Marie i Berthe są nieślubnymi córkami markiza de Saude, rojalisty, uczestnikia buntu w Wandei, który został zmuszony do by udać się na wygnanie po rewolucji francuskiej. Podczas przywracania monarchii chce odzyskać swój majątek. Bliźniaczki mieszkają samotnie w swoim zamku i dlatego sąsiedzi nazywali je wilczycami. Obie dziewczyny zakochują się w swoim sąsiedzie, baronie Michelu de Laugeri. Romans rozwija się na tle wydarzeń historycznych... (Za Wikipedią) Co było dalej dowiemy się po przeczytaniu książki.
Aleksander Dumas (ojciec)
Wilczyce: Powieść z czasów wojen wandejskich powieść przygodowa Aleksandra Dumasa (ojca). Akcja powieści osnuta jest wokół wydarzeń związanych z powstaniem rojalistycznym, które w 1832 roku wywołała księżna de Berry. Bliźniaczki Marie i Berthe są nieślubnymi córkami markiza de Saude, rojalisty, uczestnikia buntu w Wandei, który został zmuszony do by udać się na wygnanie po rewolucji francuskiej. Podczas przywracania monarchii chce odzyskać swój majątek. Bliźniaczki mieszkają samotnie w swoim zamku i dlatego sąsiedzi nazywali je wilczycami. Obie dziewczyny zakochują się w swoim sąsiedzie, baronie Michelu de Laugeri. Romans rozwija się na tle wydarzeń historycznych... (Za Wikipedią) Co było dalej dowiemy się po przeczytaniu książki.
Aleksander Dumas (ojciec)
“Wilczyce”” to powieść Aleksandra Dumasa (ojca), francuskiego pisarza i dramaturga, autor “Hrabiego Monte Christo” i “Trzech muszkieterów”. Akcja powieści osnuta jest wokół wydarzeń związanych z powstaniem rojalistycznym, które w 1832 roku wywołała księżna de Berry.
Hannah Grace
Kolejna odsłona bestsellerowej serii Maple Hills opowiadająca o namiętnym romansie między dwójką opiekunów na obozie letnim. Aurora Roberts i Russ Callaghan poznają się na imprezie z okazji zakończenia roku akademickiego w Maple Hills. Zwykła pijacka gra kończy się dla nich namiętną i nocą, po której Aurora wymyka się z pokoju Russa, pewna, że to była tylko jednorazowa przygoda. Oboje jednak są zaskoczeni, gdy ponownie spotykają się na obozie letnim, na którym pracują jako opiekunowie. Russ wie, że złamanie surowego regulaminu obozu może sprawić, że wróci do Maple Hills o wiele wcześniej, niż zaplanował, ale na jego nieszczęście Aurora nigdy nie była dobra w przestrzeganiu zasad.Czy ta jedna wspólna noc wywołała pożar, którego nie będą w stanie ugasić?
Adolf Dygasiński
Przepiękna opowieść Dygasińskiego o przyrodzie tej dzikiej i tej oswojonej, o roślinach i zwierzętach. Zerknijmy na początek opowiadania i zobaczmy jaka uczta czytelnicza nas czeka: Witajcie mi, witajcie nadnarwiańskie lasy! Wasza woń i świeżość zdaje się jeszcze pieścić i upajać mię dzisiaj, choć już dwadzieścia lat temu, jak was pożegnałem. Obraz boru, jak wszedł w duszę, tak w niej pozostał ze wszystkimi szczegółami. I oto widzę przed sobą reprezentantkę naszej szpilkowej roślinności, sosnę. U dołu nie ma ona gałęzi, jest wysokopienna, czerwonawa, leni się cieniutkimi warstewkami, jakby pieniążkami, rozrzuca swą korę dokoła. Wyżej pokryta jest sękami i sęczkami; w górze nosi koronę jak jeleń, rosochatą, rzadką w konary, pomiędzy którymi wysoko czernieje gniazdo wronie, jastrzębie lub krucze. Przysiada ją niekiedy zielona jemioła, co ku dołowi opuszcza kołpak swych liści, tak żywo połyskujących, bo na cudzej wypasionych skórze. Przy ziemi sterczą korzeniska, leży mnóstwo szyszek oraz igieł, tych materiałów budowlanych dla mrówek. Z tych owadów jedne oto dźwigają taką igłę, rozparłszy się całymi siłami jak dwa mocne chłopy; inne odbywają staranne poszukiwania w szyszkach, zalazłszy w każdy ich zakątek a inne jeszcze wybrały się w uciążliwą podróż, het ku wierzchołkowi drzewa. Alić przyleciał piękny, pstry dzięcioł, lekko przysiadł na drzewie, okiem bystro objął pozycję i zaczął tu swoje gospodarstwo. Strach wielki wśród pracowitego narodu mrówek. Każde stworzenie zna swoich nieprzyjaciół, umie ich dopatrzeć, dosłyszeć, zwietrzyć. Więc te, które były blisko podstawy sosny, czym prędzej na ziemię schodzą, niektóre chronią się na szczyt drzewa i na jego gałęzie, a inne chcą oszukać nieprzyjaciela i chowają się w kryjówkach pod korą. Daremnie! Dzięcioł należy do drapieżników, jawnie napadających na swą zdobycz. Krzyknął głośno raz drugi raz... potem dziobem stuka jak młotem, wali w korę. Strach wielki pada na ukryte owady, ten huk ogłusza je strasznie i prawie że pozbawia przytomności umysłu; wyłażą na wierzch, przerażone, zaczynają zmykać, ale cóż im to pomoże wobec dzięcioła? Wiewiórka, przestraszona zgiełkiem, wyskoczyła także jak bomba z dziupli swojej; podskakuje niby piłka rzucona lub sunie w górę zręczniej od dzięcioła; zadarła swój ogonek, zasiadła na dwóch łapkach i ciekawym okiem przygląda się dzięciołowej pracy.
Linda H. Staaf
Jest 25 lipca 2009 roku. W Are odbywa się szczyt ekologiczny. Oczy całej Europy skierowane są na Szwecję. Lecz tego dnia mało kto śledzi wiadomości poświęcone temu doniosłemu wydarzeniu, ponieważ w centrum miasta dochodzi do makabrycznego morderstwa. Media podają, że pewien mężczyzna zostaje zastrzelony w luksusowym hotelu. Wszystko wskazuje na wykonaną z zimną krwią egzekucję. Śledztwem zajmować się będzie inspektorka policji Marita Lander. Niedługo po zabójstwie ktoś informuje o bombie podłożonej w wagoniku kolejki linowej, w którym znajdują się niewinni ludzie. Uwięzieni wysoko nad ziemią turyści rozpaczliwie wyczekują pomocy z zewnątrz. Marita wraz z kolegą z oddziału prewencji - Chrstianem StAhlem - rozpoczyna niebezpieczną akcję ratunkową. W tym samym czasie trwa pościg za mordercami przez bezkresne góry, mroczne lasy i miasteczka okręgu Jamtland. "Wilk w owczej skórze" otwiera serię trzymających w napięciu powieści kryminalnych o losach funkcjonariuszki Marity Lander. Linda Staff od wielu lat pracuje w strukturach policyjnych, dzięki czemu jej książki odznaczają się życiowym realizmem.
Grzegorz Wielgus
A furore lupanorum libera nos, Domine. Od furii wilków wybaw nas, Panie. Myśliwy zamordowany we własnym domu, krzyż namalowany krwią i odgryziona dłoń znaleziona na turystycznym szlaku. Komisarz Orłowiec od lat nie spotkał się z równie makabrycznym początkiem śledztwa, ale wkrótce okazuje się, że zbrodnie są ze sobą powiązane bliżej, niż mógł podejrzewać. Orłowiec i jego zespół natrafiają nie tylko na ślad zabójcy, ale również Bestii - krwiożerczego wilka, który grasował pośród sudeckich szczytów blisko trzysta lat temu. Stara legenda budzi się do życia, gdy zwierzęta na wsi padają ofiarą ogromnego drapieżnika. W śledztwo angażują się ratownicy z bazy GOPR w Wilkach, ale morderca o krok wyprzedza obławę. Szybko okazuje się, że mała wioska skrywa sekrety, które okrucieństwem nie ustępują zbrodniom wielkiego miasta, a grzechy przeszłości nie znikają nigdy, czekają jedynie na odpowiedni moment, aby rzucić się do gardła niczym dzikie zwierzę. Grzegorz Wielgus udowadnia, że istnieją legendy, które nigdy nie umierają. Istnieją również takie, które żądają ofiary. Autor tym razem zabierze czytelnika w Kotlinę Kłodzką, gdzie lutowe wieczory są długie i pełne grozy. Grzegorz Wielgus serwuje czytelnikowi wszystko, co w kryminale najlepsze, a nawet więcej. Jest świetna intryga, ciekawi bohaterowie, zwroty akcji, mroczny klimat i nieoczywiste zakończenie. Wszystko w zimowej scenerii gór i towarzystwie legendarnej, przerażającej Bestii, która czai się gdzieś w tle. Bardzo dobry kryminał, bierzcie i czytajcie. Mieczysław Gorzka Jestem pod wrażeniem! "Wilki" mają wszystko, czego oczekuje się od najlepszych kryminałów. Nie przegapcie tej powieści. Polecam! Przemysław Piotrowski
Franciszek Rawita Gawroński
Wilkołaki i wilkołactwo Fr. Rawity Gawrońskiego to opracowanie dotyczące zjawiska tzw. wilkołactwa. Wilkołak w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy groźny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono, że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku lub po ukąszeniu przez innego wilkołaka. Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią. Wilkołactwo niekiedy jest postrzegane jako forma opętania przez zwierzę. Można się jej nabawić na przykład pijąc wodę z kałuż, w których odciśnięte są wilcze łapy bądź będąc pogryzionym przez wilka. Wilkołactwo jako likantropia figuruje w psychologii. Jest to głębokie przekonanie pacjenta, że jest wilkiem lub dzikim zwierzęciem. I choć nie następuje przemiana fizyczna, pacjent może wierzyć, że miała ona miejsce, i stać się niebezpieczny dla postronnych. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkołak) Plik pdf jest zamknięty w postaci rastrowej złożonej ze skanów.
Magdalena Zimniak
Dwie kobiety, różne czasy, jeden dom. Trzydzieści lat temu Ewa postanowiła poświęcić całe swoje życie w imię miłości do Maćka. Romantyczna postawa uczyniła z niej nieszczęśliwą ofiarę przemocy. Do willi związanej z tamtą tragedią wprowadzają się współcześnie Marzena i Artur. Nowa właścicielka odczuwa dziwne oddziaływanie budynku. Stresem związanym z przeprowadzką zaczyna także usprawiedliwiać coraz bardziej niepokojące zachowania swojego męża... Trzymająca w napięciu powieść uzyskała nominację do nagrody Srebrny Kałamarz, a także wyróżnienie jury w konkursie Najlepsza Książka na Jesień portalu . Książka w sam raz dla czytelniczek mrocznych powieści Agnieszki Olejnik czy Klaudii Muniak.
Zbigniew Zbikowski
Stuletnia posiadłość - bezpieczna rodzinna przystań i... wabik na mężczyzn o nieczystych intencjach. Irmina Ludwiżanka to dobra partia. Młoda, urodziwa, z inteligenckiej rodziny, a do tego mieszka w okazałej willi. Nic dziwnego, że wokół panny kręci się wielu absztyfikantów. Cóż, serce nie sługa - wystarczyło jedno spotkanie na Festiwalu Młodzieży i Studentów, by myślami studentki zawładnął Włoch o imieniu Giulio. Wybuch namiętności prowadzi parę na ślubny kobierzec. Nie każdemu podoba się taki obrót spraw. Zazdrosny funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa zrobi wiele, by uprzykrzyć życie nowożeńcom. Saga o losach trzech mieszkanek willi Morena, kompilacja następujących tytułów: Fotografia w oknie, Samolot do Rzymu, Czwarta tajemnica, Piękny świdermajer, Kwestia ceny, Espresso dla czworga, Odległe planety, Smutek w sierpniu, Anioł albo czort. Zbigniew Żbikowski (ur. 1952) - polski dziennikarz, reporter i pisarz. Z wykształcenia fizyk, przez lata związany z tytułami prasy lokalnej i ogólnopolskiej - m.in. Polityka, Życie czy Tygodnik Warszawski. Wykładowca w Collegium Civitas i Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Członek i prezes Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Autor powieści beletrystycznych, m.in. serii Willa Morena.
Willa Morena 1: Fotografia w oknie (#1)
Zbigniew Zbikowski
Jedno spojrzenie może wywrócić czyjś świat do góry nogami. Jedno tak może zdeterminować losy całych pokoleń. Lata 50. XX wieku, Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów Warszawa rozbrzmiewa muzyką i młodzieńczym śmiechem. W tłumie kolorowych postaci Irmina i Giulio dostrzegają w sobie coś, czego nie widzi nikt inny. Wystarczy jedna chwila, by między panienką z inteligenckiego domu a włoskim studentem wybuchło uczucie silniejsze niż rozsądek. Niestety serce Irminy nie bije w próżni. Tuż obok zakochanych kroczy dawny znajomy dziewczyny, dziś funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa, którego obsesja może zamienić miłość w koszmar. Giulio nie zamierza się jednak poddać i składa słodką lecz ryzykowną propozycję. Irmina ma świadomość, że decyzja zaważy nie tylko na jej własnym losie, ale również na przyszłości najbliższych jej osób. Czy odważy się posłuchać głosu serca? Fotografia w oknie jest pierwszym tomem sagi przedstawiającej historię trzech mieszkanek starej willi Morena. Willa Morena Wielotomowa saga o trzech zupełnie różnych mieszkankach willi Morena. Prawie stuletni budynek przechowuje rodzinne tajemnice, a echo przeszłości rozbrzmiewa w drewnianych ścianach. Tymczasem ktoś próbuje odebrać majątek prawowitym właścicielkom. Zbigniew Zbikowski, właśc. Żbikowski (ur. 1952) polski powieściopisarz. Absolwent Uniwersytetu Opolskiego. Po studiach pracował krótko jako nauczyciel fizyki. Porzucił nauczanie i zajął się karierą dziennikarską. Publikował w kraju i zagranicą. W latach 2005-2012 był wykładowcą dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Jako powieściopisarz zadebiutował książką Berlin Blue w 2012 r. Trzy lata później, jego kolejna powieść Transprussia znalazła się w polskim finale Europejskiej Nagrody Literackiej.
Willa Morena 2: Samolot do Rzymu (#2)
Zbigniew Zbikowski
Jedno zniknięcie może odebrać spokój. Jedno oskarżenie potrafi zburzyć komuś cały świat. Irmina i Giulio dopiero co złożyli sobie przysięgę na zawsze, gdy nagle ich szczęście rozsypuje się jak domek z kart. Młody małżonek znika bez słowa, a poszukiwania prowadzą Irminę przez drzwi ambasady w mroczne korytarze Urzędu Bezpieczeństwa. Tam trafia wprost przed oblicze Tadeusza Biernata znajomego z przeszłości, który dziś kieruje śledztwem. Funkcjonariusz przekazuje jej wstrząsającą wiadomość na temat Giulia. Czy Irmina da wiarę oficjalnej wersji zdarzeń? Czy jej ukochany naprawdę okaże się zdrajcą, czy też padł on ofiarą gry, w której stawką jest coś znacznie większego niż miłość? Samolot do Rzymu jest drugim tomem sagi przedstawiającej historię trzech mieszkanek starej willi Morena. Willa Morena Wielotomowa saga o trzech zupełnie różnych mieszkankach willi Morena. Prawie stuletni budynek przechowuje rodzinne tajemnice, a echo przeszłości rozbrzmiewa w drewnianych ścianach. Tymczasem ktoś próbuje odebrać majątek prawowitym właścicielkom. Zbigniew Zbikowski, właśc. Żbikowski (ur. 1952) polski powieściopisarz. Absolwent Uniwersytetu Opolskiego. Po studiach pracował krótko jako nauczyciel fizyki. Porzucił nauczanie i zajął się karierą dziennikarską. Publikował w kraju i zagranicą. W latach 2005-2012 był wykładowcą dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Jako powieściopisarz zadebiutował książką Berlin Blue w 2012 r. Trzy lata później, jego kolejna powieść Transprussia znalazła się w polskim finale Europejskiej Nagrody Literackiej.
Willa Morena 3: Czwarta tajemnica (#3)
Zbigniew Zbikowski
Jeden podpis może otworzyć granice. Jeden warunek zamknąć serce w potrzasku. Irmina i Giulio marzą, by wspólnie rozpocząć nowe życie, z dala od intryg i cieni przeszłości. Jednak droga do wolności okazuje się wyboista studia Irminy stają pod znakiem zapytania, a Giulio ukrywa się przed zemstą Biernata. Jedyną szansą dla młodych wydaje się wyjazd do Włoch. Kobieta nie spodziewa się jednak, że złożenie wniosku o paszport uruchomi lawinę nowych komplikacji. Irmina, rozdarta między lojalnością wobec rodziny a pragnieniem wolności, staje przed najtrudniejszą decyzją. Ale to, co wydawało się końcem gry, okazuje się dopiero jej początkiem, gdy tuż przed willą Morena milicyjny samochód niespodziewanie zmienia kurs... Czwarta tajemnica jest trzecim tomem sagi przedstawiającej historię trzech mieszkanek starej willi Morena. Willa Morena Wielotomowa saga o trzech zupełnie różnych mieszkankach willi Morena. Prawie stuletni budynek przechowuje rodzinne tajemnice, a echo przeszłości rozbrzmiewa w drewnianych ścianach. Tymczasem ktoś próbuje odebrać majątek prawowitym właścicielkom. Zbigniew Zbikowski, właśc. Żbikowski (ur. 1952) polski powieściopisarz. Absolwent Uniwersytetu Opolskiego. Po studiach pracował krótko jako nauczyciel fizyki. Porzucił nauczanie i zajął się karierą dziennikarską. Publikował w kraju i zagranicą. W latach 2005-2012 był wykładowcą dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Jako powieściopisarz zadebiutował książką Berlin Blue w 2012 r. Trzy lata później, jego kolejna powieść Transprussia znalazła się w polskim finale Europejskiej Nagrody Literackiej.
Robert Ziębiński
Czarny Staw to miasteczko, którego nie znajdziesz na mapie. A jeśli je znajdziesz - lepiej tam nie jedź, bo pod senną fasadą kryje się świat dawnych legend, niepokojących istot i tajemnic, o których nikt rozsądny nie chciałby wiedzieć. Kamil Jura i jego paczka: Długi, Niedźwiedź i Akira, dobrze już wiedzą, że w Czarnym Stawie nic nie jest zwyczajne. Nowy rok szkolny zaczynają więc od starcia z Wi - piękną i niebezpieczną postacią rodem z ludowych wierzeń. Jej głos zwodzi, a urok zabija. Zniknięcia, o których mówi się tylko szeptem, to dopiero początek. Na szczęście w walce z Wi bohaterowie nie są sami. Dołącza do nich tajemniczy kot Pan Pulman - istota, która widzi więcej, niż powinna, i której historia sięga aż po legendy o zapomnianym czarowniku Laurentym Durze. "Wiła", w rozszerzonym przez autora wydaniu, to mroczna, pełna grozy i magii historia o przyjaźni, która potrafi stawić czoła najciemniejszym siłom. Bo w Czarnym Stawie legendy nie śpią. One polują.
Magdalena Witkiewicz, Alek Rogoziński
Nawet klątwa nie pokona miłości! Choć może ją trochę opóźnić. W tej kamienicy wszystko się sypie. Ściany, rury... i związki. Od lat mówi się, że nad budynkiem przy ulicy Miłosnej ciąży cygańska klątwa. Nikt, kto tu zamieszkał, nie zaznał szczęścia w miłości. Ktoś zdradzał albo został zdradzony, ktoś uciekł spod ołtarza, ktoś zniknął, zanim zdążył się oświadczyć... Kiedy jednak do kamienicy wprowadza się ona - idealistka z planem na lepsze życie, i on - młody dziennikarz z tajnym planem, w kamienicy powoli zaczyna się dziać coś dziwnego. Czyżby klątwa traciła na sile? A może wszystko, nawet przekleństwo, da się naprawić, tak jak cieknący kran i serce po przejściach? "Winda do miłości" to pełna ciepła, humoru i tajemnic opowieść o miejscu, w którym nic nie działa jak trzeba, a mimo to każdy marzy, by właśnie tu znaleźć szczęście.
Jarosław Czechowicz
„Winne” to mroczna i bezkompromisowa opowieść o kobietach, które niosą w sobie poczucie winy za coś, za co nie są odpowiedzialne. Ale także przewrotna historia tego, że możemy nie być świadomi swojego poczucia winy. Że za winą idą zawsze wstyd i rozczarowanie. I tego w życiu bohaterek jest aż nazbyt wiele. „Winne” to nakładające się na siebie dwie perspektywy czasowe, dwa siostrzane cierpienia odróżniające, ale i zbliżające kobiety w bezradności i smutku. To powieść o tym, że częścią naszej mrocznej spuścizny są fatalne zbiegi okoliczności, ale to, kim jesteśmy po nich, zależy już tylko od nas. „Duszna atmosfera. Traumy dzieciństwa. Kobiety, które muszą sobie z nimi radzić. Przeraźliwie smutne, przeraźliwie mocne.” Jarosław Kamiński, pisarz „Ta pokusa jest wspólna wielu osobom: wyjechać tak daleko, żeby nic wokół nie przypominało przeszłości. Jedna z bohaterek tej powieści podejmuje taką podróż. Wokół jest sterylnie, a ona nawykła do rytuałów i porządku. Jednak rany rodzinne nie zostaną uleczone, a wszystko zmierza do punktu, który mógłby być początkiem fińskiego kryminału. Powieść powstała z fascynacji krajobrazem i trudnymi sprawami”. Inga Iwasiów „To nie jest książka o rodzinnych więzach, to powieść o rodzinie jako więzieniu. Dożywotnim. Mroczna, poruszająca literatura.” Piotr Bratkowski, „Newsweek
Dorota Schrammek
Na Winnym Wzgórzu zapanował spokój. Niestety tylko przez chwilę. Dorota niemal całkowicie utraciła zaufanie do męża. Gdyby nie dzieci i wspólna restauracja, z pewnością odeszłaby od niego. Liliana wspiera Wiktora po śmierci jego żony. Szybko orientuje się, że kobieta nie do końca odeszła. Obecna jest w każdej minucie ich wspólnego życia. Tadeusz nie wie, jak się zachować wobec odnalezionej po latach rodziny. Radość miesza się z żalem, że przez tyle lat był oszukiwany. Czy nadzieja pozwoli wyprostować życiowe drogi bohaterów?
Dorota Schrammek
Poznajcie hygge po polsku! "Rzucić wszystko i wyjechać" - tą dewizą kierują się ludzie, którzy trafiają do niewielkiej malowniczej miejscowości położonej wśród drawskich jezior. Wyczerpani niepowodzeniem, nieszczęściem, śmiercią bliskiej osoby lub na przymusowym urlopie, marzą o innym życiu i miejscu dla siebie. Czy Winne Wzgórze okaże się przekleństwem, czy zbawieniem? Pierwszy tom nowego cyklu Doroty Schrammek to barwna opowieść o sile przypadku w naszym życiu, o tym jak brzemienne w skutki są nasze wybory, a przeszłość lubi wracać i burzyć ustalony porządek. To poszukiwanie równowagi pomiędzy pracą a odpoczynkiem, tęsknota za naturą i drugim człowiekiem. Czy bohaterowie potrafią to dostrzec? W przygotowaniu kolejne tomy: Winne Wzgórze. Nadzieja i Winne Wzgórze. Miłość.
Karl May
Jeder im Wilden Westen kennt seinen Namen: Winnetou, der Häuptling der Apatschen, ist berühmt für seinen Mut. Old Shatterhand will mit ihm Freundschaft schließen. Anfangs aufgrund der Umstände Feinde werden sie nach einigen Querelen Blutsbrüder und Freunde. Winnetou aber misstraut den Bleichgesichtern bis Old Shatterhand ihm das Leben rettet. Winnetou bildet das junge Greenhorn zum Superwestmann aus, im Ausgleich dazu vermittelt Old Shatterhand seinem indianischen Bruder die ersten christlichen Ideale. Zwischen Silberbüchse und Henrystutzen, Marterpfahl und Friedenspfeife entfaltet Karl May vier Winnetou-Bände hindurch ein gewaltiges Wildwest-Panorama. Es steckt voller Abenteuer, übler Schurken und liebenswerter Gefährten von Sam Hawkens bis Nscho-tschi.
Karol May
„Winnetou - Tom I” to pierwsza z trzech części powieści przygodowej Karola Maya. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou - Tom I” to pierwsza z trzech części powieści przygodowej Karola Maya. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou” to powieść przygodowa Karola Maya, składająca się z trzech tomów. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou” to powieść przygodowa Karola Maya, składająca się z trzech tomów. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou - Tom II” to druga z trzech części powieści przygodowej Karola Maya. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou - Tom II” to druga z trzech części powieści przygodowej Karola Maya. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou - Tom III” to trzecia i ostatnia część powieści przygodowej Karola Maya. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.
Karol May
„Winnetou - Tom III” to trzecia i ostatnia część powieści przygodowej Karola Maya. Jest to najpopularniejsza powieść tego autora, uważana za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej. Była tłumaczona na wiele języków, a bohaterami tej powieści, są dzielny Apacz Winnetou i jego biały przyjaciel Old Shatterhand.