Powieść
Karl May
Karl May Auf fremden Pfaden Auf fremden Pfaden ist eine Sammlung von kürzeren Abenteuerromanen bestehend aus 9 Erzählungen des berühmten Autors. Diese Sammlung enthalten sind: Saiwa Tjalem, Der Boer van het Roer, Er Raml el Helahk, Blutrache, Der Kutb, Der Kys-Kaptschiji, Maria oder Fatima, Gott läßt sich nicht spotten, Ein Blizzard. Auf fremden Pfaden reist der Erzähler durch die ganze Welt: vom Rentierzelt in Lappland bis zu den Lagern der Kurden, von den Beduinendörfern der Sahara bis ins Gebiet der Amerikanischen Indianer.
John Williams
John Williams zdobył pośmiertną sławę jako autor Stonera, za życia jedna zaskarbił sobie uznanie krytyki i czytelników powieścią historyczną August, która w 1973 roku została wyróżniona prestiżową National Book Award. Portretując pierwszego rzymskiego cesarza, Williams unika epickiego rozmachu w hollywoodzkim stylu i oddaje prowadzenie opowieści samym bohaterom. Wśród narratorów są mistrzowie retoryki, tacy jak Cyceron i Horacy, ale również żołnierze, urzędnicy i prości obywatele starożytnego Rzymu, których głosy, poznawane przez nas w pamiętnikach, listach, dokumentach, pisarz stara się odtworzyć w całej różnorodności tak byśmy mogli odczuć żywą obecność istniejących przed wiekami postaci. W gruncie rzeczy August ma wiele wspólnego ze Stonerem. Obie powieści opisują biografię pojedynczego człowieka, a ich głównym tematem jest walka o władzę, choć prowadzona na różną skalę. W Auguście historię o wielkiej polityce Williams podszywa intymną opowieścią o życiu rodzinnym i miłości ojca do córki, poruszając nie tylko nasz intelekt, lecz również emocje. Żal nam Oktawiusza, który jako niepozorny dziewiętnastolatek musi podjąć wyzwanie losu i przejąć rządy w republice, współodczuwamy z jego córką Julią, gdy ta odkrywa swoją cielesność i podejmuje emancypacyjne wysiłki. Niestety jak zauważa w posłowiu tłumacz Williamsa, Maciej Stroiński: Polityka, szczęście rodzinne i święty spokój okazują się w Auguście nie do pogodzenia.
Barbara Baraldi
Aurora w mroku to pierwsza z serii powieści o Aurorze Scalviati, błyskotliwej profilerce włoskiej policji. Barbara Baraldi błyskotliwie odmalowała portret lokalnej społeczności, która tylko pozornie jest nudna i przewidywalna. Wykorzystując elementy gatunku giallo, stylowego i nastrojowego włoskiego thrillera, Baraldi tworzy wciągającą od pierwszej strony opowieść, w której rzeczywistość kształtują demony przeszłości. Sparvara to senne miasteczko zagubione w mgłach Niziny Padańskiej. Ludzie tutaj są uczciwi i pracowici. Kiedy Aurora Scalviati zostaje tutaj przeniesiona z Turynu, nic nie wygląda tak, jak sobie wyobrażała. W noc jej przyjazdu została zamordowana kobieta, jej mąż zniknął, a morderca porwał ich dziewięcioletnią córkę Aprile. Aurora jest pewna, że krwawy napis na ścianie jest wskazówką, która doprowadzi ją do dziewczynki. Musi działać szybko i niekoniecznie zgodnie z procedurami. Może ufać tylko własnej intuicji, bo lokalna społeczność nie chce wracać do trudnych wydarzeń sprzed lat. Aurora musi się także zmierzyć z demonami w swojej głowie cierpi bowiem na zaburzenia psychiczne, które stara się zagłuszyć narkotykami i elektrowstrząsami.
Eliza Orzeszkowa
„Australczyk” to powieść autorstwa Elizy Orzeszkowej, jednej z najważniejszych pisarek polskich, epoki pozytywizmu. Powieść obyczajowa Elizy Orzeszkowej, której akcja rozgrywa się pod koniec XIX wieku. Jej tematem są różne drogi dążenia młodzieży do osiągnięcia kariery i majątku. Wpleciono też do akcji powieści delikatny wątek romansowy.
Autopsja czyli Dziennik Kryzysu
Jacek Krakowski
Młody intelektualista wkracza w dorosłość na początku lat 80. Jak wyglądają relacje międzyludzkie w sytuacji zagrożenia? Według jakich wartości żyją ludzie w czasie kryzysu? Powieść w formie pamiętnika nie tylko daje możliwość poznania realiów życia w Polsce w okresie stanu wojennego, ale również pozwala zapoznać się z mentalnością i obyczajowością pokolenia, które ukształtowało dzisiejszą Polskę.
Agnieszka Pietrzyk
Samochód Konrada Barskiego przecina noc i ścianę deszczu. Nagle w Dwudziestotrzyletnia Ewa Kamińska zjeżdża w nocy z autostrady A1 na węźle Kopytkowo i dzwoni pod numer alarmowy sto dwanaście. Jest przerażona, błaga o pomoc. Gdy policja dociera na miejsce, znajduje dziewczynę martwą, przypiętą pasami do fotela kierowcy. Sekcja zwłok wykazuje, że Kamińska zmarła z powodu nadmiernej ilości adrenaliny w organizmie, czyli ze strachu. W sprawie tej dziwnej śmierci śledztwo prowadzi młody i ambitny prokurator Tobiasz Hanys z gdańskiej prokuratury. Przyjaciele Ewy również próbują ustalić, co się jej przydarzyło. W tym celu wyruszają w nocy na autostradę, aby przejechać tę samą trasę co ona. Dwóch osiemnastolatków z Łodzi, Fabian Piwko i Piotr Nowicki, wyjeżdża nocą sportowym wozem na autostradę A1. Piotr dla żartu zabiera Fabianowi kluczyki i odjeżdża jego samochodem. Chłopak już nie wraca, znika na autostradzie wraz ze sportowym wozem... Tajemnicza śmierć dziewczyny i dziwne zaginięcie sportowego wozu i kierowcy łączą się w jedną sprawę, która przybiera pełny grozy obrót.
Eugene Sue
Po trosze romantyczna, po trosze przygodowa, po trosze sensacyjna powieść, której akcja rozpoczyna się w roku 1690, autorstwa znakomitego francuskiego mistrza pióra Eugeniusza Sue twórcy powieści odcinkowej. Sławę przyniosły mu, publikowane początkowo w "Le Journal des débats", sensacyjne powieści z życia najuboższej ludności Paryża, zawierające krytykę istniejącego systemu społecznego. Pisał również powieści marynistyczne, historyczne i obyczajowe. (Za Wikipedią). A oto właśnie jedna z nich. Zachęcamy do lektury!
Eugene Sue
Po trosze romantyczna, po trosze przygodowa, po trosze sensacyjna powieść, której akcja rozpoczyna się w roku 1690, autorstwa znakomitego francuskiego mistrza pióra Eugeniusza Sue twórcy powieści odcinkowej. Sławę przyniosły mu, publikowane początkowo w "Le Journal des débats", sensacyjne powieści z życia najuboższej ludności Paryża, zawierające krytykę istniejącego systemu społecznego. Pisał również powieści marynistyczne, historyczne i obyczajowe. (Za Wikipedią). A oto właśnie jedna z nich. Zachęcamy do lektury!
Mieczysław Ślesicki
„Awaria” to interesująca powieść, rozgrywająca się w Warszawie w okresie katastrofy czarnobylskiej. Bohater utworu pracuje w Instytucie Pomiarów Radiologicznych. Wkrótce odkrywa falę radioaktywnego pyłu, która napłynęła do Polski 26 kwietnia 1986 roku. Ale władze usiłują zataić nadchodzące zagrożenie. Młody naukowiec dąży do ujawnienia prawdy. Był to czas wielkiej próby charakterów i postaw wielu środowisk, zwłaszcza tzw. elit intelektualnych. Czas, który wbrew pozorom jeszcze się nie skończył. „Awaria” ukazuje realia PRL-u, gdzie wielu młodych, uzdolnionych ludzi zostało pozbawionych szans naturalnego rozwoju. To książka opisująca losy pokolenia, któremu odebrano możliwość realizacji życiowych pasji, talentów, zdolności. Miał już wszystkiego dość: jałowej, bezsensownej pracy, wysłuchiwania Warczaka - zajadłego stróża socjalistycznego porządku, nędznej pensji pozwalającej przetrwać dwa tygodnie... Miał dość życia w szarej, beznadziejnej rzeczywistości, w której nie widział miejsca dla siebie i swojej rodziny, oczekującej z nadzieją na poprawę sytuacji. 35 lat od katastrofy w Czarnobylu
Mieczysław Ślesicki
„Awaria” to interesująca powieść, rozgrywająca się w Warszawie w okresie katastrofy czarnobylskiej. Bohater utworu pracuje w Instytucie Pomiarów Radiologicznych. Wkrótce odkrywa falę radioaktywnego pyłu, która napłynęła do Polski 26 kwietnia 1986 roku. Ale władze usiłują zataić nadchodzące zagrożenie. Młody naukowiec dąży do ujawnienia prawdy. Był to czas wielkiej próby charakterów i postaw wielu środowisk, zwłaszcza tzw. elit intelektualnych. Czas, który wbrew pozorom jeszcze się nie skończył. „Awaria” ukazuje realia PRL-u, gdzie wielu młodych, uzdolnionych ludzi zostało pozbawionych szans naturalnego rozwoju. To książka opisująca losy pokolenia, któremu odebrano możliwość realizacji życiowych pasji, talentów, zdolności. Miał już wszystkiego dość: jałowej, bezsensownej pracy, wysłuchiwania Warczaka - zajadłego stróża socjalistycznego porządku, nędznej pensji pozwalającej przetrwać dwa tygodnie... Miał dość życia w szarej, beznadziejnej rzeczywistości, w której nie widział miejsca dla siebie i swojej rodziny, oczekującej z nadzieją na poprawę sytuacji. 35 lat od katastrofy w Czarnobylu