Powieść
Maria Rodziewiczówna
Przedwojenna Polska, ubogi student akademii muzycznej i nieposkromione uczucie. Poszukując studenckiego lokum, Józef, młody skrzypek, trafia na stancję, gdzie poznaje urzekającą Józefinę. Zakochuje się w niej bez pamięci i jest w stanie zrobić wszystko, by być razem. Niestety, pięknej dziewczynie inne rzeczy w głowie i ani myśli wiązać się na stałe. Czując ogromną presję społeczeństwa, Józef postanawia być z kimś zupełnie innym, nie zaważając na serce płonące uczuciem do Józefiny. Czy Józefowi uda się oszukać własne uczucia w nieszczęśliwej relacji? Być może jest jeszcze szansa na podążenie za prawdziwą miłością? Idealna dla fanek i fanów "Dewajtis"! Maria Rodziewiczówna (1864-1944) - ceniona polska powieściopisarka i nowelistka, której twórczość skupia się na wartościach patriotycznych, kulturze polskiej, naturze i emancypacji kobiet. Znana z aktywizmu społecznego. Zdobyła uznanie dzięki powieściom "Dewajtis" i "Lato leśnych ludzi".
Lynn Austin
3 część Serii Kroniki Odnowy Kamień po kamieniu - wokół miasta Boga ponownie zostanie wzniesiony mur. Kiedy do Nehemiasza docierają wieści, że mur Jeruzalem jest zburzony, a jego bramy płoną ogniem, mężczyzna szuka Bożego przewodnictwa w poście i modlitwie. Kierowany Bożą wolą, rezygnuje ze stanowiska podczaszego perskiego króla Artakserksesa. Wyrusza do Jerozolimy, aby odbudować mur, symbol potęgi jego narodu. Nehemiasz nie spodziewał się jednak wszystkich niebezpieczeństw, jakie go czekają. Przywódcy okolicznych narodów stają się jego zaciekłymi wrogami, planują zabić go i na zawsze zatrzymać odbudowę muru. W tym samym czasie susza spowodowała, że kraj zubożał, a wiele rodzin było zmuszonych oddawać swoje dzieci do niewoli, by móc przeżyć. Część „Na fundamencie” przedstawia odbudowę muru z perspektywy wielu postaci, stanowi potężne zakończenie „Kronik Odnowy”. Ten obraz wiary pośród ucisku daje nadzieję, że pomimo pozorów łaskawa ręka Boga spoczywa na wierzących. LYNN AUSTIN Zdobywczyni wielu nagród, była nauczycielka, która na dzień dzisiejszy zajmuje się tylko pisaniem oraz prelekcjami. Zdobyła sześć nagród Christy Awards za powieści historyczne. Jedna z powieści, Ukryte miejsca, została zekranizowana. Do tej pory w Polsce ukazały się Seria Kronik, Ukryte miejsca oraz Świeca w ciemności. Lynn wraz z mężem wychowali trójkę dzieci i mieszkają niedaleko Chicago.
Na granicy tureckiej. Historia persko-turecka
Karol May
Odwiedź krainę tajemnic i niebezpieczeństw w fascynującej podróży z mistrzem literatury przygodowej, Karolem Mayem, w książce "Na granicy tureckiej. Historia persko-turecka". Autor zabiera czytelników w pasjonującą podróż, odkrywając historię, która do niedawna była starannie ukrywaną tajemnicą. Śledź losy bohaterów, których losy splatają się w zakątkach, gdzie wróble szeptem plotkują na dachach, a fantastyczne opowieści krążą wokół, tylko po to, by prawda pozostała skryta. W tej pełnej napięcia opowieści, szajka bandytów rządzi na granicy, manipulując każdym, kto odważy się zgłębić sekrety regionu. Zanurz się w dreszcz emocji: Odkryj starożytne wierzenia Persów i tajemnice religii Orientu. Poznaj życie codzienne mieszkańców perskich wsi i miasteczek. Staw czoła krwawej zemście i niebezpieczeństwom, które czyhają na każdym kroku. Ta opowieść to mieszanka egzotycznych scenerii, zaskakujących zwrotów akcji i błyskotliwego humoru, która przeniesie Cię w odległe światy, gdzie każda strona skrywa nowe wyzwanie. "Na granicy tureckiej. Historia persko-turecka" to klasyka literatury podróżniczej, idealna dla miłośników przygód, którzy pragną oderwać się od codzienności i zanurzyć się w niezwykłym świecie Karola Maya. Nie przegap okazji, by dołączyć do tej niezwykłej podróży. Zamów swój egzemplarz już dziś i odkryj świat pełen tajemnic i niebezpieczeństw!
Wacław Sieroszewski
Powieść wybitnego chociaż dziś skazywanego na zapomnienie polskiego pisarza, tworzącego na pograniczu czterech epok: pozytywizmu, Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego oraz współczesności, zesłańca na Syberię, podróżnika, badacza, etnografa Syberii i działacza niepodległościowego. Smutna to opowieść o losach młodego polskiego zesłańca z rodziny ziemiańskiej, szlachcica mającego gorzką świadomość tak jak i Sieroszewski zresztą że nadchodzące lata i przyszłe pokolenia dostarczą tej dalekiej i srogiej ziemi nowe zastępy męczenników. Fragment pierwszego rozdziału: Dziwny widok przedstawia las podbiegunowy! Cmentarz to raczej, gdyż zaprawdę więcej tu leży pni zwalonych, niż żywych korony wznosi ku niebu. A i te ostatnie stoją niskie, cherlawe, na wpół uschłe, skrzypią żałośnie w pałąk zgięte, rzadkim liściem odziane szkielety, zdając się za najmniejszym wiatru podmuchem żebrać o zgon rychły. Na ziemi leżą kłody tu stare, zmurszałe, zgnilizną tchnące, warstwą mchów i liszai pokryte, owdzie świeże jeszcze, żywicę z ran swoich sączące leżą, rozpostarłszy szeroko gałęzie, potraciwszy w upadku kruche wierzchołki, pojedynczo lub kupami, gwałtownie z ziemi wyrwane, ze szmatami torfu i darni. Korzenie ich sterczą do góry niby konwulsyjnym konaniem wykręcone stopy nieboszczyków. Tak to pobojowisko! Tu się toczy walka zajadła, nieubłagana, między wichrami, jałowością gleby a lasem. Poległo już wielu bojowników, ale bój nie skończył się jeszcze...
Józef Ignacy Kraszewski
“Na królewskim dworze” to książka Józefa Ignacego Kraszewskiego, polskiego pisarza i publicysty oraz autora największej liczby wydanych książek w historii literatury polskiej i siódmego autora na świecie pod tym względem. Czasy Władysława IV Wazy. Król pragnie wzmocnienia swojej władzy w państwie. W tym celu organizuje koalicję państw chrześcijańskich, celem wspólnego ataku na Turcję. Król liczy na to, że zwycięska wojna wzmocniłaby jego pozycję w kraju oraz prestiż Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej.
Na królewskim dworze. Czasy Władysława IV
Józef Ignacy Kraszewski
"Na królewskim dworze" to fascynująca powieść historyczna autorstwa Józefa Ignacego Kraszewskiego, osadzona w czasach panowania Władysława IV Wazy. Władca, pragnąc umocnić swoją pozycję w kraju i podnieść prestiż Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej, snuje ambitne plany zorganizowania koalicji chrześcijańskich państw przeciwko Turcji. Liczy na to, że triumf w takiej wojnie wzmocni jego władzę i zapewni Polsce trwałe miejsce wśród największych potęg Europy. Jednak jego plany spotykają się z silnym oporem ze strony magnatów, którzy obawiają się zarówno katastrofalnych skutków porażki, jak i konsekwencji zwycięstwa. Obawiają się, że triumf militarno-polityczny wzmocni władzę królewską, co mogłoby zagrozić ich wpływom i przywilejom. Kraszewski mistrzowsko ukazuje napięcia na królewskim dworze, gdzie intrygi, ambicje i polityczne gry stanowią tło dla wielkich wydarzeń historycznych. Ta powieść to nie tylko zapis politycznych zmagań, ale także głęboka analiza motywacji i lęków, które kształtowały losy kraju.
Zbigniew Kruszyński
Kapitalna, wręcz wirtuozowska proza. Dziewięć opowiadań, których bohaterami są: fanatyk porządku na ulicach, przywódca sekty, żebrak, pracownik firmy reklamowej, nauczycielka języków, tłumacz, cenzor, żona byłego działacza partyjnego, rozwiedzione małżeństwo. Bohaterowie poszczególnych opowiadań, relacjonując wydarzenia z własnego życia, różnymi językami kreują rozmaite wizje świata. Suma tych monologów – spisanych w sposób wirtuozerski – daje w efekcie kalejdoskopowy obraz rzeczywistości, tak różny, jak różni są bohaterowie opowiadań. Niezwykły i oryginalny jest styl Kruszyńskiego, który sprawia, że niezależnie od tematu jaki porusza, w umyśle czytelnika mnożą się zaskakujące skojarzenia i metafizyczne wzruszenia. Twórcze i inspirujące pisarstwo. Kruszyński z pasją i znawstwem zanurza się w bogactwo językowych stylów i znaczeń. Potwierdza tym samym podstawową myśl swego pisarstwa, zauważoną już wcześniej przez krytykę: że istniejemy przede wszystkim w słowie i słowem utrwalamy nasze istnienie. Czym pisarz zjednał sobie przychylność czytelników? Przede wszystkim wyrafinowanym, gęstym stylem swojej prozy, który sprawia, że lektura jego tekstów zamienia się w językową przygodę – w rodzaju sportów ekstremalnych, bo Kruszyński poczyna sobie z polszczyzną dosyć odważnie. Stosuje kalambury i żartobliwe gry słowne, sięga po polifoniczność. W jego prozie relacje rozkładają się na wiele głosów, wiele podmiotów. Za każdym razem jednak, trzeba przyznać, nie są to zabawy formalne same w sobie, lecz celowe, uzasadnione zabiegi.
Henryk Sienkiewicz
“Na marne" to powieść Henryka Sienkiewicza, laureata literackiej Nagrody Nobla, jednego z najpopularniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX w. Powieść ukazała się w odcinkach, w czasopiśmie “Wieniec” w 1872 r. Prace nad powieścią “Na marne” Sienkiewicz rozpoczął przypuszczalnie jeszcze w Warszawie w 1868, a kontynuował w Bielicach pod Sochaczewem, gdzie przebywał jako guwerner u książąt Woronieckich. Powieść opowiada o relacjach młodych ludzi i ich próbach odnalezienia się w nowym otoczeniu. Józef i Gustaw, rozpoczynają studia w Kijowie, gdzie zawierają przyjaźnie i przeżywają nowe doświadczenia.