Pamiętniki
Świat dziecka ziemiańskiego. Antologia źródeł
Nina Kapuścińska-Kmiecik, Jarosław Kita
Podstawę wydania stanowią drukowane po raz pierwszy materiały pamiętnikarskie: dziennik sześcioletniej Helenki Potockiej oraz dziennik pisany przez jej ciotkę Ludwikę Ostrowską, gdy miała ona osiemnaście i dziewiętnaście lat. Obydwa rękopisy zachowały się w zbiorach Archiwum Państwowego w Łodzi, w zespole podworskim Archiwum Potockich i Ostrowskich z Maluszyna. Dzienniki Helenki i Ludwiki wzbogacone zostały o materiał ilustracyjny – fotografie autorek i ich krewnych – głównie z rodzin Ostrowskich, Potockich, Morstinów, Siemieńskich – występujących na kartach obu dzienników. Ponadto w trzeciej części publikacji, zatytułowanej Varia, zamieszczono materiał ikonograficzny pochodzący z zespołu APiOM, z Cyfrowej Biblioteki Narodoweji z ówczesnej prasy ilustrowanej Królestwa Polskiego, dotyczący różnorodnych kwestii związanych z życiem, wychowaniem i kształceniem dzieci ziemiańskich oraz stanowiący efekt weny młodych ziemian.
Kryda Barbara
Tytuł książki, Światowe życie, ma znaczenie nieco ironiczne. Rodzina Barbary Krydy, niesiona przez wiatry historii wielokrotnie zmuszona była zmieniać miejsce pobytu. Byli związani przede wszystkim z dawną austriacką Galicją i ich stolicami Krakowem i Lwowem, ale również z polsko-ruskim Dobruszem i Orenburgiem. Nie brak też związków z Wileńszczyzną, odległym Ałtajskim Krajem, a wśród młodszego pokolenia z Kuwejtem czy Norwegią. Najważniejszym miejscem pozostaje jednak Zimna Woda, mała miejscowość pod Lwowem, gdzie rodzice Autorki, wydawałoby się, znaleźli swoje miejsce. Przed samą II wojną światową wybudowali tam dom i mieli w nim żyć „długo i szczęśliwie”. Niestety, tę swoją „małą ojczyznę” musieli opuścić po sześciu wojennych latach w toku wymuszonej „repatriacji”. Mimo opisywanych często dramatycznych epizodów wspomnienia zawierają optymistyczne przesłanie. Autorka pisze o dzielnych i mądrych, choć zwyczajnych ludziach, którzy starali się przekazać następnym pokoleniom, że zawsze należy szukać sposobu na przekraczanie nienawiści, ofiarowywanie zrozumienia i zdobywanie przyjaźni, nie przez drętwe moralizatorstwo, ale w toku codziennego życia. W części pierwszej, Dziedzictwo, pisząc o dawnych czasach, Autorka opierała się na przekazach rodzinnych oraz spisanych przed śmiercią wspomnieniach ojca Ottona. W części drugiej, Za siatką, wykorzystała przede wszystkim własne wspomnienia. W książce nie brak starych zdjęć rodzinnych, fragmentów listów i kopii dokumentów.
P. D. David
The Intimate Life of Monica P. is the story of a thirty-something-year-old woman trapped in an unhappy marriage. She loves chatting to her friends as a way to forget her problems and humdrum existence. But behind it all there is a secret even her loved ones don't know about. What is it? This story is amusing, touching and thought-provoking. Note! The ending can literally blow your mind. Ok, let's just cut the bullshit. My name is Monica and I'd like to tell you a rollercoaster of a story about my life. I promise you laughter, tears and sex - mostly good, but unfortunately some bad, too. I will share my innermost thoughts and intimate experiences. As a married woman in my 30s, I realized I needed to finally change something about my life, because I wasn't totally happy with how it'd turned out. I have a decent enough job, but my boss is an obnoxious asshole with a love of cringe-worthy jokes. My freaky husband has a somewhat peculiar fetish I will tell you all about later. My friends are the only thing you could truly envy me. They will never let you get bored. But there is something I need to ask you. Don't let your guys read this book - they are better off not knowing what we really think about them. Monica P.
Urszula Prądzyńska-Zaleska
Urszula Prądzyńska-Zaleska, pasjonatka malarstwa. Polubiła też pióro, spisała wspomnienia i zmagania z chorobą, Zespołem Guillaina-Barrégo. Obecnie mieszkanka stolicy. Wystawa jej prac malarskich odbyła się w Warszawie w Bielańskim Ośrodku Kultury „Piaski” i w Klubie Mieszkańców „Chomiczówka”. Dla Pani Uli bardzo ważna jest wiara w Boga i w książce często do niej nawiązuje.
Jan Beyzym
Ks. Beyzym, syn obywatelskiej rodziny, znanej i cenionej na Wołyniu, od pierwszej młodości miał sposobność hartować swą duszę. Gdy po r. 1863 jego rodziców majątek uległ konfiskacie, a liczna rodzina została naraz bez dachu i środków utrzymania: przyszły misjonarz, jako najstarszy z rodzeństwa, zaprzągł się do robót przewyższających jego siły, i sam będąc dzieckiem, utrzymywał braci w szkołach kijowskich. Praca, głód, zimno, nie złamały w nim ducha. Po ukończeniu gimnazjum w Kijowie, gdy widział, że przy zmianie stosunków materialnych rodziny, nie będzie jej już koniecznym, wstąpił do Zakonu. Najulubieńszym jego zajęciem było oddanie się wychowaniu młodzieży w konwiktach tarnopolskim i chyrowskim. Tam kilkanaście lat przebył jako prefekt, i jako profesor języka rosyjskiego i francuskiego. O ile mu czas pozwalał, spędzał go w infirmerii wśród słabych chłopców, chcąc swą opieką zastąpić im matkę i ojca. Raz po raz dolatywały do nas echa prac O. Damiana De Veuster na Molokai wśród trędowatych, to O. Wehingera w Birmie. Wielu podziwiało poświęcenie tych misjonarzy, niektórzy szli im z pomocą; O. Beyzym postanowił sam złożyć się trędowatym w ofierze. W tym celu napisał list z prośbą do Generała Zakonu, aby go wyznaczył do obsługi trędowatych.
Aleksander Fredro
„Trzy po trzy” to pamiętnik Aleksandra Fredry. Jest to lektura przepełniona zachwycającymi anegdotami oraz wspaniałymi żartami.
Adrian Rajtar
Autor książki Tunel myśli życia, młody człowiek z niepełnosprawnością, Adrian Rajtar, od urodzenia choruje na dziecięce porażenie mózgowe, pokonując przy tym rozmaite bariery architektoniczne, społeczne, a także prawne. Jego upór w dążeniu do celu sprawia, iż przykuwa w swoim życiu wszystko to, co wydaje się być niemożliwe do osiągnięcia , w jak najbardziej realistyczną i autentyczną miarę w swym przekazie. Niniejsza książka jest kompleksowym studium biograficzno- globalno- politycznym, która poszukuje odpowiedzi na nurtujące dylematy człowieka współczesnego, a także stanowi próbę usystematyzowania sensowności takich, a nie innych działań. Autor całe honorarium ze sprzedaży książki przeznacza na odbudowę sierocińca na Ukrainie.
Janusz Zawiła-Niedźwiecki, Tomasz Zawiła-Niedźwiecki, Zofia Zawiła-Niedźwiecki
Prawie na każdego przychodzi moment, gdy zaczyna zastanawiać się nad historią swojej rodziny - skąd właściwie pochodzi. Znamy zazwyczaj rodziców, ich rodzeństwo, dziadków, czasami nawet pradziadków, ale im dalej w przeszłość tym większa niewiedza. Najgorsze jest to, że taka potrzeba poszukiwania przodków pojawia się zwykle, gdy już odeszli najbliżsi, a wobec tego nie ma już komu zadać nawet dość prostych pytań. Powstawanie "W poszukiwaniu korzeni" jest przykładem takiego wyzwania. Mieliśmy to szczęście, że w archiwum rodzinnym zachowały się pamiętniki, dokumenty i notatki, wprawdzie wyrywkowe, ale w dobie Internetu dostarczyły punktu wyjścia do poszukiwań, których owocem jest to opracowanie. Dla jego redaktorów i ich najbliższych (szereg osób, tak z rodziny, jak i życzliwych postronnych zaangażowało się w te poszukiwania) to fascynująca podróż w przeszłość, zakotwiczenie dziejów rodzinnych w burzliwej, niekiedy dramatycznej i heroicznej, niekiedy najzwyklejszej, historii Polski wieków XX, XIX i XVIII. A jak się w dodatku okazało nie tylko w historii Polski. Oczywiście i niestety, jest to obraz niepełny, jakby zbudowany ze zdekompletowanych puzzli. Być może w efekcie wydania tej publikacji będzie miał szansę zostać miejscami uzupełniony. Na dziś nie byliśmy w stanie więcej ustalić.