Romans i literatura obyczajowa
Opowieści niesamowite i upiorne. Stories and Studies of Strange Things
Lafcadio Hearn
Kilka japońskich opowieści odrobinę niesamowitych opartych na miejscowej tradycji mającej źródło w autentycznych jak się wierzy wydarzeniach. Są to: Historia O-Tei Zaślubiny po śmierci. Jikininki Pożeracz Zmarłych. Dyplomacja kata. Tajemnica nieboszczki. Sen Akinosuke. Horai Kraina Szczęśliwości. Książka przenosi nas do dawnej Japonii, tej Japonii, której już nie ma, bo musiała ustąpić na rzecz nowoczesności i wprowadza nas w świat budzących lekki dreszczyk emocji historii. Zachęcamy do lektury! Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. A dual Polish-English language edition.
O. Henry
O. Henry is the pen name of American writer William Sydney Porter (1862-1910). Porters 400 short stories are known for their wit, wordplay, characterization and the clever use of twist endings. He needs no introduction of course; the man who made the short story with the surprise ending famous. These 16 stories are all wonderful examples of his word sculpting art. They include: The Rose of Dixie, The Third Ingredient, The Hiding of Black Bill, Schools and Schools, Thimble, Thimble, Supply and Demand, Buried Treasure, To Him Who Waits, He Also Serves, The Moment of Victory, The Head-Hunter, A Poor Rule and others. O. Henry has a very unique and amusing style, with a dry sense of humor running through all the stories. Originally published in 1897, this early work is a fascinating novel of the period and still an interesting read today.
Helena Mniszkówna
Kontynuacja Trędowatej", pozostająca w środowisku arystokracji, bogatych właścicieli ziemskich, utracjuszy oraz damsko-męskich salonowych intryg. Ordynat Michorowski" daje jednak nadzieję, że życie nie jest jedynie pasmem nieszczęść, a los może w każdej chwili się do nas uśmiechnąć. Za sprawą kunsztu pisarskiego Mniszkówny oraz nakreśleniu sytuacji społeczno-politycznej możemy z łatwością wyobrazić sobie konwenanse i kanony rządzące epoką i zrozumieć wiele decyzji podejmowanych przez bohaterów.
Helena Mniszek
Kontynuacja najsłynniejszego polskiego romansu! Najsłynniejszy polski melodramat „Trędowata” kończy się śmiercią Stefci Rudeckiej, niezamożnej szlachcianki, która zdobyła serce ordynata, Waldemara Michorowskiego. Dziewczyna została zadręczona przez niechętnych jej arystokratów, nie mogących zaakceptować faktu, że ktoś skromnego pochodzenia mógłby zająć miejsce należące się – ich zdaniem – jedynie dziedziczce magnackiego rodu. Młody ordynat żyje wspomnieniami, jednak rodzina oczekuje, że ordynacja dostanie potomka. Waldemar budzi uczucia u wielu pięknych kobiet, w tym także u swej młodej kuzynki, Luci. W międzyczasie spotyka dalszego kuzyna Bogdana, utracjusza i hulakę, którego postanawia „wyprowadzić na ludzi”. Polska i Europa wchodzą w okres wrzeń rewolucyjnych. Trudno o spokój, którego tak pragnął po śmierci narzeczonej Waldemar.
Helena Mniszkówna
Kontynuacja najsłynniejszego polskiego melodramatu Trędowata. Powieść kończy się śmiercią Stefci Rudeckiej, niezamożnej szlachcianki, która zdobyła serce Waldemara ordynata Michorowskiego. Dziewczyna została zadręczona przez niechętnych jej arystokratów, którzy nie mogli pogodzić się z tym, że ktoś skromnego pochodzenia zajął miejsce należne w ich opinii jedynie dziedziczce magnackiego rodu. Rodzina Waldemara oczekuje, że ordynacja dostanie potomka. Tymczasem młody ordynat żyje wspomnieniami, rozpamiętuje śmierć ukochanej Stefci... O względy ordynata zabiega Lucia, baronówna Elzonowska. W Lucii natomiast kocha się głęboko choć bez wzajemności Bohdan hrabia Michorowski. Konkurentem do ręki baronówny jest też hrabia Brochwicz. Podczas balu sylwestrowego mają być ogłoszone oficjalne zaręczyny Lusi z Brochwiczem. Dochodzi jednak do nieprzyjemnego incydentu. W jego wyniku Bohdan wyzywa na pojedynek Brochwicza, ale Waldemar jako głowa rodu korzysta z prawa pierwszeństwa i staje na placu zamiast Bohdana. Brochwicz pada...
Orgazm po wenecku opowiadanie erotyczne
Anna Kaveto
Gdy bohaterka drżącymi rękami otwiera kopertę z wiadomością z biura podróży, jeszcze nie wie, jak ten wyjazd odmieni jej życie. Marzyła o paru dniach tylko dla siebie, bez dzieci i przytłaczającej codzienności, jednak wygrana wycieczka do Wenecji okaże się dla niej czymś znacznie bardziej przełomowym. Nie spodziewa się jeszcze, że dzięki nowemu kochankowi zza granicy otworzą się przed nią zupełnie nowe doznania, a przeżywana rozkosz obudzi w niej nienasycone pragnienia. Czy przystojny i namiętny Eric okaże się jedynie wakacyjnym romansem czy może zagości w jej życiu na dłużej?
Maja Wojtkowska
Książka jest typową literaturą kobiecą. Powstała podczas mojej pracy w teatrze. Dotyka problemów typowo kobiecych. Skierowana jest zarówno dla samotnych kobiet, jak i tych w związku. Lubię rozśmieszać ludzi i pod pokrywą lekkiej literatury przekazywać wartości dla mnie ważne, tak, jak ma to miejsce w tej książce. Koniec nie jest standardowym happy endem, ale budzi nadzieję i niedosyt. Nazywam się Maja Wojtkowska przez pięć lat pracowałam w Teatrze Polskim w Poznaniu. Lubię podróżować i poznawać nowych ludzi. W swoim życiu pracowałam w wielu miejscach. Pisanie to moja pasja. Obecnie próbuje odnaleźć się w zawodzie dziennikarza. Nie mam męża ani dzieci. Jak przystało na starą pannę mam dwa koty.
Maciej Zenon Bordowicz
Jaki mroczny sekret skrywa grupa prostych orkiestrantów? Dlaczego Baśka panicznie boi się jednego z nich Raguckiego? I co wspólnego z tym wszystkim ma postawny chłop szukający swojej ukochanej na komisariacie i w księgach wieczystych? Przed tobą pełna sprzeczności opowieść o pozornie spokojnym życiu na wsi, które ma urozmaicić skoczna muzyka orkiestrantów grających na potańcówkach w remizie. Autor za pomocą rozbudowanych dialogów i plastycznych opisów miejsc akcji ukazuje zawiłe losy mieszkańców uwikłanych w rodzinne sekrety i borykających się z kontrowersyjną polityczną przeszłością Książka, utrzymana trochę w stylu baśni ludowej, przypadnie do gustu zwłaszcza czytelnikom powieści A jak królem, a jak katem będziesz Tadeusza Nowaka. Kalinas sięgnął do kieszeni, która wyglądała tak, jakby ją obciążono kamieniem. Wolno wyjmował z niej rękę. Gdy wreszcie wyciągnął ją przed siebie, zobaczyli leżącą na dłoni fotografię, okrągłą, lekko wypukłą, za szkłem. Mimowolnie każdemu dreszcz przeleciał po plecach, a kości zamieniły się na sekundę w sople lodu. To było zdjęcie odłupane z nagrobka, okalał je jeszcze kawałek marmuru. Wiecie może, gdzie mieszka teraz? Maciej Bordowicz (ur. 16 września 1941 w Mińsku Mazowieckim, zm. 6 października 2009 r. w Warszawie) polski pisarz, aktor, reżyser filmów, sztuk teatralnych, telewizyjnych i słuchowisk. Absolwent Wydziału Aktorskiego i Reżyserskiego PWST w Warszawie. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.