Romans i literatura obyczajowa
Przemysław Borkowski
Krzysztof Rozkroczny przyjeżdża na prowincję, by sprzedać dom, w którym się wychował. Tuż po dotarciu na miejsce dokonuje makabrycznego odkrycia odnajduje nad rzeką rękę. Policja bagatelizuje sprawę, wiążąc ją z ubiegłorocznym morderstwem, które miało miejsce w tej okolicy. Krzysztof odkrywa nieco zapomniane już miejsca, rozmawia z nowymi sąsiadami, spotyka znajomego księdza. Choć prowincjonalne życie wydaje się tu wyjątkowo senne i monotonne, otacza je aura niepokojącej tajemnicy. Powieść kryminalna o klimatycznej fabule. Droga wiodąca ku rozwiązaniu zagadki przez długi czas pozostaje niespieszna. Znaczą ją rzucane enigmatycznie uwagi miejscowych, ledwie zaakcentowane niepokoje oraz senna przyroda, która w każdej chwili może wyjawić starannie skrywaną grozę.
Izabela Tadra
Hotel ZNP to prawdopodobnie najbrzydszy hotel w Warszawie. Ma jednak pewne zalety: z jego okien rozpościera się widok na Wisłę, a w szufladach nocnych stolików zamiast Biblii można znaleźć kryształowe popielniczki. Ponadto położony jest w połowie drogi między domami głównej bohaterki i mężczyzny, który ją interesuje. To dlatego para wybiera ten przybytek na miejsce schadzki. Belcia, niczym Szeherezada, za wszelką cenę chce przykuć uwagę obiektu pragnień niekończącą się opowieścią o swoim dawnym i obecnym życiu, wierząc, że póki ta będzie trwała, wciąż istnieje szansa na szczęśliwe zakończenie. Czy jednak snucie historii to właściwy oręż w walce o udane życie? Belcia przegląda się w lustrze swoich słów i tego, jakie robią wrażenie na innych. W jej głowie roi się od wypowiedzi ważnych dla niej postaci zwłaszcza matki, ale także męża Wilhelma i wszystkich innych mężczyzn, z którymi Belcia była związana. W kakofonii półprawd i komunałów bohaterka rozpaczliwie próbuje usłyszeć samą siebie czasami popadając w przesadę i emfazę, czasami broniąc się ironią i brawurą. Hotel ZNP to w gruncie rzeczy bernhardowska z ducha, bezwzględnarozprawa z mieszczańskim społeczeństwem i jego podstawową komórką: tradycyjniepojmowaną rodziną. Świat ukazywany przez Tadrę to emocjonalna pustynia, na którejnie mają prawa przetrwać żadne prawdziwe uczucia i więzi. Każde kolejne pokolenieprzejmuje wybrakowanie w spadku po poprzednim i przekazuje następnemu.Powieść dowcipna, a zarazem okrutna i bolesna. Nowy głos bez ceremonii domagający się miejsca na dzisiejszej scenie literackiej. Piotr Siemion
Józef Ignacy Kraszewski
Hrabina Cosel to najbarwniejsza postać saksońskiej historii. Król August II Mocny, usłyszawszy o jej wielkiej urodzie, spowodował, że przyjechała do Drezna, a wkrótce namówił młodą piękność, by stała się jego oficjalną metresą. Jednak Anna Cosel obwarowała swą zgodę twardymi warunkami, przede wszystkim obietnicą króla, że w przyszłości zostanie jego legalną żoną. Przez wiele lat wiodła u jego boku bajkowe życie. Niestety, płocha natura króla połączona z intrygami dworskimi zniszczyły jej szczęśliwy los, ale Cosel nigdy nie zgodziła się na utratę honoru, dlatego też jej późniejsze dzieje, choć tragiczne, są niezwykle ciekawe. Na tle galerii metres królewskich lśni jak gwiazda pierwszej wielkości.
Marcelina Baranowska
Romans pełen tajemnic i sekretów! HUGO Silva to przystojny szef biura detektywistycznego, który nie narzeka na brak pracy. Jego poukładane życie zostaje zakłócone, kiedy pojawia się ona. Mężczyzna owładnięty obsesją na punkcie nieznajomej wykorzysta każdą swoją umiejętność, aby zdobyć jak najwięcej informacji o niej i o tym, co robi. Kaja Wagner na co dzień pracuje w siłowni i pragnie, aby coś zmieniło jej monotonne życie u boku faceta, który nie jest jej wart. Kiedy pewne wydarzenia doprowadzają do wybuchu zażartej kłótni, z pomocą przychodzi pociągający sąsiad. Mrok, tajemnice i porywcze temperamenty Kai i Hugona sprawiają, że ciąganie ich do siebie. Czy zaborczy charakter mężczyzny i bezpośredniość Kai pozwolą im na coś więcej niż zmysłowy układ, który zawarli? HUGO musi uporać się z najmroczniejszą częścią swojej przeszłości i przyznać się Kai do sekretu, który skrywa. Tylko czy ona będzie umiała wybaczyć mu kłamstwo, które wcześniej zaważyło na jej życiu? Nie uciekaj ode mnie, uciekaj do mnie.
Anita Klecha
Diana to dwudziestokilkuletnia dziewczyna, która nie radzi sobie z problemami dnia codziennego. Małżeństwo, praca zawodowa, kontakty z ludźmi są dla niej ogromnym wyzwaniem. Rozchwiane emocje, lęki, rzeczywiste i wyimaginowane przeciwności dezorganizują jej życie sprawiając, że każdy dzień jest walką o lepsze samopoczucie. Bohaterka nie godzi się z diagnozą lekarską - osobowość z pogranicza (borderline) brzmi jak wyrok. Droga ku normalnemu funkcjonowaniu - bez płaczu, depresji, myśli samobójczych - jest ciężka, ale możliwa do przejścia. Diana, mimo nieustannych wahań nastrojów, wewnętrznej dezintegracji przekonuje się, że jednak warto żyć i nigdy się nie poddawać. Książka została oparta na faktach.
Katarzyna Woźniak
Nowa miasto, nowa miłość, nowa przygoda. Historia jednej podróży, która staje się opowieścią o miłości i spełnianiu marzeń. Czy pracownica banku może przeobrazić się w artystkę, czarującą słuchaczy głosem i grą na gitarze? Czy pełna kompleksów kobieta może rozkochać w sobie mężczyznę odważnie podążającego za swymi pragnieniami? Czy Polka i Węgier odnajdą w Amsterdamie wspólne szczęście i drogę do swoich serc? Czy można zapomnieć o bagażu przeszłości, który dźwigamy jak niechciany garb? Czy potrafimy wystawić za drzwi walizki wyuczonych zasad i narzuconych priorytetów, które nie pozwalają nam iść od przodu? Anna, będąc świadkiem śmiertelnego wypadku, uświadamia sobie, że jej wypełnione karierą życie tak naprawdę pozbawione jest sensu, emocji i głębszej treści. Ona już jest jak martwa. Nikogo nie kocha, niczego nie pragnie, nie ma pewności, czy to, co osiągnęła, było jej celem, czy spełniała tylko oczekiwania innych. Targana wątpliwościami, dręczona poczuciem niespełnienia, podejmuje próbę porzucenia wyuczonych przez społeczeństwo nawyków i wartości. Opuszcza rodzinny kraj i wkracza do zupełnie nowego świata. „Hydra pamiątek” to powieść o bagażu doświadczeń i nauk, który w sobie nosimy. Ten bagaż bardzo często zakłóca nam prawdę o nas samych i przeszkadza w odnalezieniu szczęścia. Anna rusza w podróż nie tylko w sensie geograficznym, ale również duchowym i psychicznym. W Amsterdamie – mieście rowerów i kanałów – uczy się o miłości, przyjaźni i samorealizacji. Powrót do starej rzeczywistości jest już niemożliwy. Zmienia się bohaterka. Zmienia się świat. W historii Anny wielu z nas ma szansę rozpoznać własne życie, problemy i tęsknoty. Czy starczy nam odwagi, by coś zmienić, by podążyć za marzeniem...
I nie wódź nas na pokuszenie opowiadanie erotyczne
Catrina Curant
Chodź, odwiozę cię do stancji. Zgasił papierosa. Jechali w milczeniu. Zapatrzyła się przez okno, z jakiegoś powodu nie chciała na niego patrzeć, już wystarczające było to, że zbyt mocno czuła jego zapach, że smak papierosa został na ustach, jak ślad po pocałunku. Może faktycznie w tych malunkach było coś, co sprawiało, że myśli stawały się mało religijne?" W starym kościele w małej wsi odnaleziono freski: są stare, lubieżne i wydają się być zamalowane celowo, jakby ktoś chciał je zasłonić. Weronika dostaje ofertę renowacji fantastycznego dzieła, a gdy je przyjmuje, okazuje się, że zarówno ona, jak i to miejsce nie do końca są tym, czym się wydają. Dlaczego mieszkańcy domagają się zamalowania fresków? Kim był tajemniczy malarz i jak bardzo jego dzieła wpływają na otoczenie? I czy Weronika oraz miejscowy ksiądz podążą za rodzącą się między nimi namiętnością?
I tak nie przestanę Cię kochać
Jacek Skowroński, Maria Ulatowska
Zojce i Krzysztofowi niebo runęło na głowy. Bo można pokonać każdą przeszkodę, ale jak wygrać z pojawiającą się nagle biologiczną matką panny młodej? Która na dodatek oświadcza, że pan młody jest jej przyrodnim bratankiem Zojka robi więc to, do czego przyzwyczaiła się od dzieciństwa. Ucieka. Choć tym razem gdzieś w głębi serca wie, że wróci. Bo tak jak nie mogłaby żyć bez powietrza, nie mogłaby żyć bez ukochanego Krzysia. Krzysztof wierzy, że jej ucieczka nie jest bezpowrotna, ale postanawia, że znajdzie ją, zanim dziewczyna postanowi wrócić. Bo i on bez powietrza żyć nie może. A w tle opowieść o tym, czy na tym świecie - bez powietrza - w ogóle żyć będą mogły wnuki. Nie tylko Zojki i Krzysztofa, ale i nasze. Moje, twoje, naszych przyjaciół. Maria Ulatowska, Jacek Skowroński - kobieta po przejściach, mężczyzna z przeszłością. A w literacką teraźniejszość weszli razem pięć lat temu. Ona - pisywała utwory obyczajowe, on - sensacyjne. Udało im się połączyć siły i wypracować jednolity styl. Ich pierwsza wspólna powieść to "Autorka", wydana w 2014 r. Przed czytelnikami już książka dziewiąta. Twierdzą, że pomysłów mają na co najmniej trzydzieści lat współpracy. W żadnej bibliotece nikt nie ma co do tego wątpliwości.