Dla młodzieży

Seria ognista (Tom 1). Iskra

Katarzyna Tkaczyk

Iskra to pełna magii opowieść, która spodoba się wszystkim miłośnikom Harry'ego Pottera czy Kronik Drugiego Kręgu- Sławomir Krempa, granice.pl W sielskiej wsi na uboczu świata żyje Olav, syn młynarza. Młody chłopak nie wie jeszcze, że posiada moc, nad którą nie ma kontroli. Gdy po raz kolejny zostaje pobity przez ojca, manifestuje swój potencjał i zabija swojego rodziciela. Od linczu ratuje go zielarz i przydziela mu czarodzieja, który pomoże Olavowi uzyskać kontrolę nad drzemiącą w nim magią. Udają się wspólnie ku dalekiej Brevy, gdzie na chłopca czeka trening, który pomoże mu okiełznać drzemiącą w nim moc, ale także sekrety, których się nie spodziewał. Olavowi, dotychczas cichemu i zamkniętemu w sobie, przyjdzie odkryć jeszcze jedną rzecz że gdy bardzo mu na czymś zależy, nic nie jest w stanie go powstrzymać. Powieść fantasy, która wbija w fotel od pierwszych stron - Sandra Ratajczak, @bookwizja Iskrę możemy polecić bez wyrzutów sumienia. Wkroczcie wraz z nami do świata potężnej magii, by poznać niezwykłego chłopca, którego życie zmieni się w ciągu jednej chwili - Kala Konarzewska i Wiga Pszczółkowska, Fantastyczne Pogaduchy Iskra rozpala zmysły, a przede wszystkim pobudza wyobraźnię do granic możliwości. Funduje emocjonującą podróż w nieznane, przez co ciężko się od niej oderwać (nawet na chwilę)- Kulturalne Media Sprawdźcie, nie pożałujecie - Monika Maliszewska, @maitiri_books

Seria z Poczwarką. Beverly. Tu i teraz

Kate DiCamillo

Kiedy Beverly była mała, marzyła, by zostać włamywaczką i otwierać sejfy. Teraz ma czternaście lat i postanawia rozpocząć życie na własnych zasadach. Ostatnia część cyklu o przygodach trzech przyjaciółek z niewielkiego amerykańskiego miasteczka. Beverly stała bez słowa. No, kim ty w ogóle jesteś, co? atakował Tommy. Kim była? Była kimś, kto kiedyś miał psa. Kimś, kogo ojciec kiedyś trzymał za rękę. Kto wczoraj trzymał za rękę Elmera i tańczył z nim. Była przyjaciółką Raymie. I Louisiany mimo że ta wyjechała. Kimś, kto wiedział, czym jest lapis lazuli i że można go zmiażdżyć, by namalować piękne skrzydła. Była kimś, kto chciał, żeby świat wyglądał inaczej. Kimś, kto pragnął zmiany. Niepokorna Beverly uciekała z domu wiele razy. Tym razem jednak nie ucieka, lecz odchodzi. Odkąd straciła ukochanego psa, nic jej tam już nie trzyma. Nie ma żadnych złudzeń ani oczekiwań, chce po prostu gdzieś się zahaczyć i uniezależnić od innych. W końcu już od dawna była zdana głównie na siebie. Szybko się orientuje, że w nowym życiu można się spodziewać wszystkiego. Gwiazdki w lipcu (przełożonej na sierpień). Prawdy objawionej w apokaliptycznych komiksach. A nawet tego, że niektórzy ludzie mogą zasługiwać na zaufanie. Na przykład staruszka z przyczepy kempingowej niepoprawna optymistka i entuzjastka gry w bingo czy zatrudniony w sklepie nieśmiały chłopak, który kocha sztukę. I choć Beverly się przed tym broni, stopniowo nawiązuje z nimi coraz bliższe relacje. Czy ten przydrożny kemping, w którym wylądowała całkiem przypadkiem, to jej nowe miejsce na ziemi?

Seria z Poczwarką. Beverly. Tu i teraz

Kate DiCamillo

Kiedy Beverly była mała, marzyła, by zostać włamywaczką i otwierać sejfy. Teraz ma czternaście lat i postanawia rozpocząć życie na własnych zasadach. Ostatnia część cyklu o przygodach trzech przyjaciółek z niewielkiego amerykańskiego miasteczka. Beverly stała bez słowa. No, kim ty w ogóle jesteś, co? atakował Tommy. Kim była? Była kimś, kto kiedyś miał psa. Kimś, kogo ojciec kiedyś trzymał za rękę. Kto wczoraj trzymał za rękę Elmera i tańczył z nim. Była przyjaciółką Raymie. I Louisiany mimo że ta wyjechała. Kimś, kto wiedział, czym jest lapis lazuli i że można go zmiażdżyć, by namalować piękne skrzydła. Była kimś, kto chciał, żeby świat wyglądał inaczej. Kimś, kto pragnął zmiany. Niepokorna Beverly uciekała z domu wiele razy. Tym razem jednak nie ucieka, lecz odchodzi. Odkąd straciła ukochanego psa, nic jej tam już nie trzyma. Nie ma żadnych złudzeń ani oczekiwań, chce po prostu gdzieś się zahaczyć i uniezależnić od innych. W końcu już od dawna była zdana głównie na siebie. Szybko się orientuje, że w nowym życiu można się spodziewać wszystkiego. Gwiazdki w lipcu (przełożonej na sierpień). Prawdy objawionej w apokaliptycznych komiksach. A nawet tego, że niektórzy ludzie mogą zasługiwać na zaufanie. Na przykład staruszka z przyczepy kempingowej niepoprawna optymistka i entuzjastka gry w bingo czy zatrudniony w sklepie nieśmiały chłopak, który kocha sztukę. I choć Beverly się przed tym broni, stopniowo nawiązuje z nimi coraz bliższe relacje. Czy ten przydrożny kemping, w którym wylądowała całkiem przypadkiem, to jej nowe miejsce na ziemi?

Seria z Poczwarką. Cześć, wilki!

Dorota Kassjanowicz

Pełna subtelnego ciepła i humoru opowieść o chłopcu, który przekonuje się, że wyobraźnia ma wielką moc. Nowe wydanie Książki Roku Polskiej Sekcji IBBY 2014. Monitor zalała biel. Czysta i przerażająca. Bo skrywała coś nieznanego. Bardzo, bardzo nieznanego. Czuł, że gdzieś pod nią są ukryte gotowe słowa, zdania. Że ta biel to tylko taki śnieg, który je przysypał. I dlatego ich nie widać. Miał ochotę się do nich dokopać. Znaleźć je. Za osiedlem Cztery Wiatry rozciąga się kraina Dalej i Dalej. To tam jedenastoletni Filip śmiga na rowerze, gdy chce wyrwać się z domu i uciec od wakacyjnej nudy. Bo w Dalej i Dalej między drzewami przemykają wilki, a w starej willi z ogrodem mieszka ciocia Agnieszka, pisarka. Tylko ona zna sekret Filipa. Powieść Cześć, wilki! pokazuje, jak ważną rzeczą w życiu jest wyobraźnia. I że warto jej ufać. To książka, która dodaje odwagi, by marzyć. Ewa Błaszczyk Powieść Cześć, wilki! została Książką Roku Polskiej Sekcji IBBY 2014. W 2024 roku wszyscy czytelnicy będą mogli zobaczyć w kinach film fabularny zrealizowany na jej motywach.

Seria z Poczwarką. Cześć, wilki!

Dorota Kassjanowicz

Pełna subtelnego ciepła i humoru opowieść o chłopcu, który przekonuje się, że wyobraźnia ma wielką moc. Nowe wydanie Książki Roku Polskiej Sekcji IBBY 2014. Monitor zalała biel. Czysta i przerażająca. Bo skrywała coś nieznanego. Bardzo, bardzo nieznanego. Czuł, że gdzieś pod nią są ukryte gotowe słowa, zdania. Że ta biel to tylko taki śnieg, który je przysypał. I dlatego ich nie widać. Miał ochotę się do nich dokopać. Znaleźć je. Za osiedlem Cztery Wiatry rozciąga się kraina Dalej i Dalej. To tam jedenastoletni Filip śmiga na rowerze, gdy chce wyrwać się z domu i uciec od wakacyjnej nudy. Bo w Dalej i Dalej między drzewami przemykają wilki, a w starej willi z ogrodem mieszka ciocia Agnieszka, pisarka. Tylko ona zna sekret Filipa. Powieść Cześć, wilki! pokazuje, jak ważną rzeczą w życiu jest wyobraźnia. I że warto jej ufać. To książka, która dodaje odwagi, by marzyć. Ewa Błaszczyk Powieść Cześć, wilki! została Książką Roku Polskiej Sekcji IBBY 2014. W 2024 roku wszyscy czytelnicy będą mogli zobaczyć w kinach film fabularny zrealizowany na jej motywach.

Seria z Poczwarką. Kowboj Ross. Jak przetrwać szkołę, widząc na jedno oko

Rob Harrell

Szczera i bardzo zabawna powieść dla młodzieży o tym, jak żyć i nie zwariować, gdy groźna choroba nagle usuwa ci grunt spod nóg. A co więcej jak odnaleźć w tej absurdalnej sytuacji energię i radość. Pierwszego dnia po powrocie do klasy znalazłem na ławce wielgachną kartkę z życzeniami podpisaną przez nauczycieli i moje koleżanki i kolegów. Każde z nich dodało coś od siebie: Zdrowiej!, Obyś już więcej nie chorował! albo jak zawsze bardzo pomocne: Głowa do góry!. Byłem przerażony. Ta kartka mówiła: Chciałeś wrócić do szkoły jak gdyby nigdy nic? Zapomnij!. Poczułem się, jakby ktoś zawiesił mi nad głową wielki jaskrawy neon informujący o tym, co się wydarzyło w moim życiu: Uwaga, to ten, co ma raka!. Ross Maloy, zwyczajny nastolatek, najchętniej w ogóle nie zwracałby na siebie uwagi. I wcale nie planuje zostać superbohaterem. Wystarczy, że ma Batpiga nieustraszonego prosiaka w pelerynie ze swoich zwariowanych komiksów. Ale gdy nagle okazuje się, że jest poważnie chory i czeka go długa terapia, musi znaleźć w sobie siłę jeszcze większą niż świńskie supermoce. Na szczęście wciąż może liczyć na najlepszą przyjaciółkę, swoje poczucie humoru oraz właśnie odkrytą miłość do muzyki rockowej. Skoro jest tak źle, że nic, tylko zacząć wrzeszczeć to właściwie czemu nie? Seria z Poczwarką to działające na wyobraźnię powieści dla tych, którzy zaczynają dorastać, w głowie mają mnóstwo pytań i chcą być traktowani serio. Dzięki wyrazistym bohaterom i bohaterkom mogą spojrzeć na świat z innej perspektywy i być może zobaczyć go całkiem inaczej niż do tej pory.

Seria z Poczwarką. Kowboj Ross. Jak przetrwać szkołę, widząc na jedno oko

Rob Harrell

Szczera i bardzo zabawna powieść dla młodzieży o tym, jak żyć i nie zwariować, gdy groźna choroba nagle usuwa ci grunt spod nóg. A co więcej jak odnaleźć w tej absurdalnej sytuacji energię i radość. Pierwszego dnia po powrocie do klasy znalazłem na ławce wielgachną kartkę z życzeniami podpisaną przez nauczycieli i moje koleżanki i kolegów. Każde z nich dodało coś od siebie: Zdrowiej!, Obyś już więcej nie chorował! albo jak zawsze bardzo pomocne: Głowa do góry!. Byłem przerażony. Ta kartka mówiła: Chciałeś wrócić do szkoły jak gdyby nigdy nic? Zapomnij!. Poczułem się, jakby ktoś zawiesił mi nad głową wielki jaskrawy neon informujący o tym, co się wydarzyło w moim życiu: Uwaga, to ten, co ma raka!. Ross Maloy, zwyczajny nastolatek, najchętniej w ogóle nie zwracałby na siebie uwagi. I wcale nie planuje zostać superbohaterem. Wystarczy, że ma Batpiga nieustraszonego prosiaka w pelerynie ze swoich zwariowanych komiksów. Ale gdy nagle okazuje się, że jest poważnie chory i czeka go długa terapia, musi znaleźć w sobie siłę jeszcze większą niż świńskie supermoce. Na szczęście wciąż może liczyć na najlepszą przyjaciółkę, swoje poczucie humoru oraz właśnie odkrytą miłość do muzyki rockowej. Skoro jest tak źle, że nic, tylko zacząć wrzeszczeć to właściwie czemu nie? Seria z Poczwarką to działające na wyobraźnię powieści dla tych, którzy zaczynają dorastać, w głowie mają mnóstwo pytań i chcą być traktowani serio. Dzięki wyrazistym bohaterom i bohaterkom mogą spojrzeć na świat z innej perspektywy i być może zobaczyć go całkiem inaczej niż do tej pory.

Seria z Poczwarką. Louisiana. Powrót do domu

Kate DiCamillo

Lubicie Lunę Lovegood? Pokochacie Louisianę Elefante! Druga część cyklu o przygodach trzech przyjaciółek z niewielkiego amerykańskiego miasteczka. Obdarzona pięknym głosem i bujną wyobraźnią Louisiana powraca, aby opowiedzieć swoją historię równie niezwykłą jak ona sama. Wszystko zaczęło się od mojego pradziadka, który był magikiem. Dawno, dawno temu ściągnął na siebie okrutną klątwę. Na razie nie musicie znać szczegółów. Wystarczy, żebyście wiedzieli, że klątwa istnieje i jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. I jak już wspominałam, jest okrutna. A teraz dopadła również mnie. Dwunastoletnia Louisiana nieszczególnie się dziwi, kiedy babcia budzi ją w środku nocy i oświadcza, że muszą natychmiast opuścić dom. Babcia miewała już różne szalone pomysły, a mieszkanie z nią nigdy nie było nudne i przewidywalne. Ale tym razem chodzi o coś więcej. Tym razem mają wyjechać i nigdy nie wrócić. Louisianie wcale się to nie podoba. Co z jej przyjaciółkami Raymie i Beverly? Co z kotem Archiem? Kiedy jednak lądują na poboczu gdzieś na końcu świata, a babcia traci siły i potrzebuje pomocy, to Louisiana musi wziąć sprawy (i kierownicę) w swoje ręce. Wkrótce zmierzy się także z własną przeszłością, zupełnie inną, niż dotąd sądziła. Szalona podróż w nieznane stanie się dla niej początkiem drogi do poznania siebie.

Seria z Poczwarką. Louisiana. Powrót do domu

Kate DiCamillo

Lubicie Lunę Lovegood? Pokochacie Louisianę Elefante! Druga część cyklu o przygodach trzech przyjaciółek z niewielkiego amerykańskiego miasteczka. Obdarzona pięknym głosem i bujną wyobraźnią Louisiana powraca, aby opowiedzieć swoją historię równie niezwykłą jak ona sama. Wszystko zaczęło się od mojego pradziadka, który był magikiem. Dawno, dawno temu ściągnął na siebie okrutną klątwę. Na razie nie musicie znać szczegółów. Wystarczy, żebyście wiedzieli, że klątwa istnieje i jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. I jak już wspominałam, jest okrutna. A teraz dopadła również mnie. Dwunastoletnia Louisiana nieszczególnie się dziwi, kiedy babcia budzi ją w środku nocy i oświadcza, że muszą natychmiast opuścić dom. Babcia miewała już różne szalone pomysły, a mieszkanie z nią nigdy nie było nudne i przewidywalne. Ale tym razem chodzi o coś więcej. Tym razem mają wyjechać i nigdy nie wrócić. Louisianie wcale się to nie podoba. Co z jej przyjaciółkami Raymie i Beverly? Co z kotem Archiem? Kiedy jednak lądują na poboczu gdzieś na końcu świata, a babcia traci siły i potrzebuje pomocy, to Louisiana musi wziąć sprawy (i kierownicę) w swoje ręce. Wkrótce zmierzy się także z własną przeszłością, zupełnie inną, niż dotąd sądziła. Szalona podróż w nieznane stanie się dla niej początkiem drogi do poznania siebie.

Seria z Poczwarką. Morele rozkwitają nocą

Ola Rusina

Czy można zaprzyjaźnić się z dronem? W świecie, w którym pole maku z dnia na dzień staje się polem minowym, wiele rzeczy przestaje dziwić. Opowieść o niezwykłej znajomości, potędze wyobraźni i codziennym życiu w rzeczywistości zmienionej przez wojnę. Mam taką teorię, że życie w czasie wojny robi się jakby mniej zauważalne. Chowa się. Ale się nie zatrzymuje. Ludzie mniej się śmieją, ale nadal się uśmiechają. Latarnie w miastach zapalają się później. A drzewa rozkwitają w nocy, kiedy nikt nie widzi. Jest 2015 rok. Dziewięcioletni Ustym mieszka w miasteczku niedaleko okupowanego przez Rosjan Doniecka. Odkąd wybuchła wojna, jego świat stopniowo się zmienia: pobliskie pole zostaje zaminowane, przestaje działać szkoła, zaczynają się ostrzały. Gdzieś w pobliżu stacjonuje Mistrz żołnierz ochotnik obdarzony niezwykłą wyobraźnią. Ustym i Mistrz nigdy się nie poznają. Poznają jednak Esa zagubionego mówiącego drona, który staje się ich wspólnym przyjacielem. To on pomaga im zmierzyć się z nową, niełatwą rzeczywistością. Bo choć mało kto go widzi i słyszy, Es może zobaczyć bardzo wiele i sprawić, by jego przyjaciele znów przenieśli się w miejsca, do których dostęp odebrała im wojna. Morele rozkwitają nocą to książka nie tylko o wciąż trwającej wojnie w Ukrainie, ale też o tym, co niezmiennie ważne o przyjaźni, nadziei i ocalającej sile wyobraźni. Seria z Poczwarką to działające na wyobraźnię powieści dla tych, którzy zaczynają dorastać, w głowie mają mnóstwo pytań i chcą być traktowani serio. Dzięki wyrazistym bohaterom i bohaterkom mogą spojrzeć na świat z innej perspektywy i być może zobaczyć go całkiem inaczej niż do tej pory.

Seria z Poczwarką. Morele rozkwitają nocą

Ola Rusina

Czy można zaprzyjaźnić się z dronem? W świecie, w którym pole maku z dnia na dzień staje się polem minowym, wiele rzeczy przestaje dziwić. Opowieść o niezwykłej znajomości, potędze wyobraźni i codziennym życiu w rzeczywistości zmienionej przez wojnę. Mam taką teorię, że życie w czasie wojny robi się jakby mniej zauważalne. Chowa się. Ale się nie zatrzymuje. Ludzie mniej się śmieją, ale nadal się uśmiechają. Latarnie w miastach zapalają się później. A drzewa rozkwitają w nocy, kiedy nikt nie widzi. Jest 2015 rok. Dziewięcioletni Ustym mieszka w miasteczku niedaleko okupowanego przez Rosjan Doniecka. Odkąd wybuchła wojna, jego świat stopniowo się zmienia: pobliskie pole zostaje zaminowane, przestaje działać szkoła, zaczynają się ostrzały. Gdzieś w pobliżu stacjonuje Mistrz żołnierz ochotnik obdarzony niezwykłą wyobraźnią. Ustym i Mistrz nigdy się nie poznają. Poznają jednak Esa zagubionego mówiącego drona, który staje się ich wspólnym przyjacielem. To on pomaga im zmierzyć się z nową, niełatwą rzeczywistością. Bo choć mało kto go widzi i słyszy, Es może zobaczyć bardzo wiele i sprawić, by jego przyjaciele znów przenieśli się w miejsca, do których dostęp odebrała im wojna. Morele rozkwitają nocą to książka nie tylko o wciąż trwającej wojnie w Ukrainie, ale też o tym, co niezmiennie ważne o przyjaźni, nadziei i ocalającej sile wyobraźni. Seria z Poczwarką to działające na wyobraźnię powieści dla tych, którzy zaczynają dorastać, w głowie mają mnóstwo pytań i chcą być traktowani serio. Dzięki wyrazistym bohaterom i bohaterkom mogą spojrzeć na świat z innej perspektywy i być może zobaczyć go całkiem inaczej niż do tej pory.

Seria z Poczwarką. Raymie. Weź mnie za rękę

Kate DiCamillo

Co zrobić, kiedy świat staje na głowie? Zmienić go, oczywiście. A przynajmniej spróbować. Pierwsza część cyklu o przygodach trzech przyjaciółek z niewielkiego amerykańskiego miasteczka to pełna humoru dziewczyńska historia o determinacji, zaufaniu i odwadze. Mam do was pytanie odezwała się po chwili. Czy miałyście kiedyś takie wrażenie, że wszystko, absolutnie wszystko zależy tylko od was? Raymie nawet nie musiała się zastanawiać nad odpowiedzią. Tak potwierdziła od razu. Jasne zawtórowała jej Beverly. To straszne, prawda? zapytała Louisiana. Co mogłoby połączyć wrażliwą Raymie, żyjącą w świecie fantazji Louisianę i zadziorną Beverly? Nic. Zupełnie nic. Poza konkursem na Małą Miss Wulkanizacji Centralnej Florydy. Każda z nich zgłasza się do niego z innego powodu: Raymie chce skłonić do powrotu ojca, który zostawił ją i mamę, Louisiana zdobyć pieniądze dla siebie i babci i uniknąć pobytu w domu dziecka. Beverly natomiast zamierza storpedować całą imprezę. W świecie, w którym dorośli zawodzą, dziewczynki stają się oparciem dla siebie nawzajem. Gdy połączą siły, nikt i nic nie zdoła ich powstrzymać! Raymie. Weź mnie za rękę to realistyczna i przenikliwa psychologicznie powieść obyczajowa z dziecięcymi przygodami i emocjami na pierwszym planie i całkiem poważnymi problemami w tle. Została przełożona na 16 języków, a w 2016 roku otrzymała nominację do National Book Award for Young People's Literature.

Sezon na zielone kasztany

Barbara Kosmowska

Książka nagrodzona III Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren. Barbara Kosmowska napisała książkę o życiu współczesnych nastolatków. W jedenastu opowiadaniach udało jej się pokazać, jak bardzo jest ono złożone. Jednak nie tylko o problemach są te historie każda sytuacja może mieć też jasną stronę lub optymistyczne zakończenie, a kryzysy bywają szansą na budowanie lepszych relacji z rodzicami i rówieśnikami. To książka pełna optymizmu, balsam dla duszy w trudnym czasie dojrzewania. Z recenzji Marzanny Kuszyńskiej, Fundacja ABCXXI