Muzyka
100 przebojów muzyki klasycznej
Robert Ginalski
Wiesz, jak powstawały największe przeboje muzyki klasycznej? Robert Ginalski odkrywa tajemnice melodii znanych na całym świecie. Nie musisz być melomanem! Dzięki tej wyjątkowej książce, dasz porwać się historiom, które zrywają ze stereotypem muzyki nazywanej przez niektórych poważną". Przyjazny czytelnikowi styl, szereg anegdot i odniesień do kultury popularnej na nowo odkryją przed Tobą czar klasyki. To także świetne uzupełnienie szkolnej wiedzy dla czytelników w każdym wieku!
Jarek Słota
Przełom lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych był niezwykłym okresem w dziejach muzyki rozrywkowej. Do głosu dochodziło młode pokolenie reprezentowane przez boysbandy i girlsbandy z Backstreet Boys i Spice Girls na czele. To w 1999 roku listy przebojów szturmem zdobyła Britney Spears, zaliczając jeden z najbardziej spektakularnych debiutów w historii muzyki. Coraz więcej mówiono też o gwiazdach muzyki latino - Jennifer Lopez, Enrique Iglesiasie i Rickym Martinie. Rok 1999 to również czas, w którym "na salonach" zaczął pojawiać się hip-hop, do tej pory marginalizowany i uważany za muzykę ze slumsów. Publikacja "1999" podsumowuje najważniejsze wydarzenia muzyczne ostatniego roku lat 90. Chronologicznie, podążając za listami przebojów publikowanymi w popularnych magazynach młodzieżowych, Jarek Słota przytacza anegdoty o artystach i ich utworach. "1999" to książka dla tych wszystkich, którzy ćwierć wieku temu z utęsknieniem czekali na kolejny numer "Bravo". Notatka o Autorze: Muzyka interesowała mnie od dziecka. Jako pięciolatek poprosiłem mamę o kasetę Madonny. Tak jak moje starsze siostry chciałem mieć kasety tej wokalistki i wszystkie numery czasopisma "Bravo". Podczas gdy znajomi wydawali pieniądze z Pierwszej Komunii na rowery, ja wolałem magnetofon i debiutancką kasetę Spice Girls. Pierwszą ciężko zarobioną podczas kolędy gotówkę zamieniłem na kasetę Britney Spears. W podstawówce przygotowywałem gablotkę z gazetką szkolną, m.in. z uczniowską listą przebojów. Pierwsze miejsce zawsze należało do Britney. Przypadek? Nie sądzę. Raz kazano mi zmienić wystrój gablotki - nauczycielce nie spodobała się Jennifer Lopez w kreacji od Versace. W 2012 roku założyłem facebookowy magazyn "Iconic" dotyczący popkultury, który prowadzę do dziś. W 2020 roku nakładem Wydawnictwa Borgis ukazała się moja - nomen omen - debiutancka książka "Debiuty", w której opowiedziałem o zaskakujących początkach karier 20 gwiazd muzyki.
Akordy gitarowe dla bystrzaków
Antoine Polin
W prostocie tkwi siła Dowiedz się, jak: grać ponad 600 akordów budowanych na wszystkich 12 dźwiękach, doskonalić swoją technikę za pomocą szczegółowych fotografii pokazujących palcowanie każdego akordu, eksperymentować z nowymi stylami, odczytywać nazwy akordów oraz diagramy ilustrujące poszczególne wielodźwięki. Wszystkie akordy, które będą potrzebne komuś, kto chce zostać wspaniałym gitarzystą Chcesz poznać akordy durowe i molowe, współbrzmienia określane mianem power chords, a także akordy zmniejszone? Nieskomplikowane opisy i czytelne fotografie towarzyszące każdemu akordowi oraz różne warianty akordów pasujące do rozmaitych zastosowań i stylów sprawią, że już wkrótce zyskasz wiedzę godną eksperta. Dzięki temu podręcznemu przewodnikowi poczujesz jako gitarzysta większą pewność siebie, a przy okazji zaczniesz wykorzystywać setki nowych akordów. Stwórz idealne brzmienie — wykorzystaj fotografie, by za każdym razem odpowiednio ułożyć palce na gryfie. Rozłóż akord na czynniki pierwsze — zrozum reguły teoretyczne kryjące się za konstrukcją akordów. Korzystaj ze szczegółowych instrukcji wzbogaconych ilustracjami — zrób użytek z przewodnika po krzyżykach, bemolach, a także akordach durowych i molowych. Poszerzaj swoje umiejętności — zwiększ swoją precyzję i rozwijaj technikę. Otwórz tę książkę i znajdź: ówienie licznych akordów, szczegółowe fotografie ukazujące palcowanie każdego akordu, informacje pozwalające zgłębiać nowe brzmienia i style, wskazówki ułatwiające robienie postępów w grze na gitarze, instrukcje dotyczące czytania tabulatur. Antoine Polin urodził się w Paryżu i jest absolwentem Berklee College of Music w Bostonie. Jest zawodowym gitarzystą oraz wykładowcą w Szkole Jazzu w Tours, gdzie uczy grać jazz na gitarze i prowadzi zajęcia z harmonii oraz dyrygowania.
Arystoksenos z Tarentu. Harmonika
Anna Maciejewska
Muzyka towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów, a jej teoretyczne badania na gruncie europejskim zapoczątkowali starożytni Grecy. W klasycznej Grecji była obecna wszędzie tam, gdzie w grę wchodziło świętowanie i rozrywka: podczas obrzędów religijnych, zarówno publicznych, jak misteryjnych, na uroczystościach publicznych o charakterze bardziej państwowym czy społecznym niż sakralnym, przy świętach prywatnych i spotkaniach towarzyskich. Gdyby wymienić typy utworów wykonywanych przy poszczególnych okazjach, otrzymalibyśmy wykaz niemal tożsamy z listą antycznych gatunków poetyckich. Polski przekład "Harmoniki" Arystoksenosa z Tarentu jest pierwszym w pełni naukowym i jednocześnie najstarszym zachowanym - choć jedynie w części - greckim traktatem muzykologicznym. Zachowane partie tekstu zawierają przegląd pojęć z zakresu antycznej teorii muzyki oraz niepełne, lecz bardzo systematyczne i drobiazgowe rozważania na temat budowy ówczesnych skal muzycznych. Jego lektura pozwala ponadto prześledzić praktyczne zastosowanie metody badawczej Arystotelesa, którego bezpośrednim uczniem był Arystoksenos. Przekład traktatu został poprzedzony obszernym wstępem, który, oprócz danych na temat samego dzieła i jego autora, zawiera podstawowe informacje o miejscu muzyki w starożytnej Grecji oraz ogólny zarys jej struktur, szczegółowo analizowanych w samym dziele, a znacznie się różniących od stosowanych obecnie w muzyce artystycznej.
Paul Renard
Mixing is one of the most challenging stages of working with audio. You can write strong music, capture clean and intentional recordings, or design compelling sounds and still end up with a mix that feels flat, muddy, or unfocused. The real challenge isn’t just technical; it’s making the right creative decisions throughout the mixing process. This book tackles those challenges directly, helping you develop the mindset of a mixing engineer and avoid common pitfalls. You’ll learn how to set up a studio that fits your budget and workflow, choose practical tools and gear, and apply effective recording techniques. From early session preparation to shaping a finished mix, the book follows structured recipes that focus on deliberate mixing techniques, sound design decisions, and workflow strategies. The goal is not to chase an abstract idea of perfection, but to move consistently toward a mix that feels clear, intentional, and emotionally right for the project. By the end of this guide, you will be able to organize your sessions efficiently, shape and control sound with confidence, and refine your work into polished results that carry clarity, depth, and narrative impact.
Ave Maria. Для хору у супроводі фортепіано
Модест Присухін
201cДіво Маріє! Тебе обрав Бог. Ти дала життя спасителю людства Іісусу Христу. До Тебе молимось і просимо захисту. Осанну співаєм Тобі, бо Ти наша заступниця Всеблагая Мати. Амінь!201d Цей внутрішній екзальтований стан духовного благоговіння, радості і любові може бути відтворений церковними і світськими хорами. Експромт 2013 це невеличка фортепіанна мініатюра, яка знайде своїх поціновувачів серед школярів та вчителів музичних шкіл, а також студентів музичних училищ.
Tomasz Jeleniewski
Kiedy w 1979 roku Black Sabbath opuszczał Ozzy Osbourne, wielu nie wierzyło w szczęśliwy ciąg dalszy tej historii. Zespół zaczął borykać się z niezliczoną ilością problemów personalnych. Znikał z rynku, by po chwili powrócić niczym feniks z popiołów. Właśnie temu okresowi w działalności zespołu Tony’ego Iommiego jest poświęcona niniejsza książka. Tomasz Jeleniewski, autor biografii Paradise Lost i Type O Negative, przeprowadza słuchacza przez zawiłe losy grupy, skrupulatnie odnotowując wszystkie zmiany personalne i... ważniejsze kłótnie. W zespole często wrzało, ale efektem tego była doskonała muzyka, wypełniająca takie albumy jak „Heaven and Hell” czy „TYR”. „Black Sabbath. Feniks” jest pierwszą polską biografią zespołu.
Bohdan Wodiczko. Dyrygent wobec nowoczesnej kultury muzycznej
Michał Klubiński
Monografia aktywności wybitnego polskiego dyrygenta-modernisty – Bohdana Wodiczki (1911–1985), autora wszechstronnego wskrzeszenia Teatru Wielkiego w Warszawie po II wojnie światowej, bezkompromisowego i zarazem naznaczonego tragizmem propagatora muzyki XX wieku. Praca omawia działalność dyrygenta, niemniej należy do gatunku szerzej traktującego tę działalność artystyczną, przejawiającą się nie tylko w samych koncertach, lecz w całości życia muzycznego. Stąd przedmiotem książki związanym z postacią Bohdana Wodiczki stają się: wielkie wzory muzyczne, życie muzyczne metropolii europejskich, zainteresowanie duchowym znaczeniem wybranej muzyki, sympatia dla nowoczesności języka wykonawczego, nowoczesność języka wykonawczego w prymacie konstrukcji dzieła, odkrywanie muzyki dawnej, uznanie dla idei kanonu muzyki XX wieku i muzyki dawnej, uznanie konieczności starań o nowego słuchacza i nową świadomość estetyczną, własna aksjologia muzyczna, uznanie wartości muzycznych dla poczucia wspólnoty w ramach kultury muzycznej, równouprawnienie różnorodnych, świadomie uznanych gatunków muzycznych, świadomość punktów przecięcia się koncepcji muzycznych z ideologiami i przyjętymi rolami społecznymi artystów. Tak rozumiany świat intelektualny artysty-wykonawcy należy w Polsce do rzadkości, a tym samym staje się cennością, o którą kultura muzyczna winna zabiegać i którą winna podejmować już w następnej epoce, po tej, do której sam artysta przynależał. Prof. dr hab. Michał Bristiger Komitet Nauk o Sztuce PAN Praca ma duże walory dokumentacyjne, obok dokonań indywidualnych dyrygenta otrzymujemy też historię recepcji w Polsce twórczości muzycznej tak symfonicznej, jak operowej. Preferencje dyrygenta w kierunku dzieł nowych, pochodzących z warsztatów najwybitniejszych kompozytorów XX wieku, zderzały się nierzadko z polityką kulturalną PRL i jej oporami wobec Europy Zachodniej czy z natury konserwatywną publicznością filharmoniczną. Niemniej książka pokazuje, że wybitna osobowość i talent artysty oraz sztuka dźwięku, a także teatru (w operze) pozostawia na boku lub neutralizuje niekorzystne uwarunkowania polityczne, co więcej, może nawet w sposób, który nazwałbym z francuska brillant, wykorzystać mecenat państwa do promocji nowatorskiej twórczości muzycznej. W tym sensie opracowanie znajdzie uznanie nie tylko wśród muzykologów, lecz także u historyków i kulturoznawców, ponieważ ukazuje rangę wybitnej jednostki w kształtowaniu ogólnej kultury artystycznej oraz jej indywidualny wpływ na świadomość społecznego funkcjonowania sztuki. Praca dokumentuje praktykę artystyczną ponad czy poza koniunkturą polityczną. Prof. dr hab. Piotr Dahlig Instytut Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego