Popularnonaukowe i akademickie

Masz Prawo do Mediacji w Szkole

Anna K. Duda

Publikacja stanowi autorskie opracowanie materiałów i narzędzi ćwiczeniowych przeznaczonych do realizacji programu szkolenia mediatorów rówieśniczych w szkołach podstawowych. Jest to zeszyt przeznaczony dla uczniów, którzy chcieliby się podjąć roli mediatorów. Stanowi uzupełnienie do książki Mediacje rówieśnicze w praktyce szkolnej. Implikacje i rekomendacje. ,,Mam nadzieję, że nauka mediowania stanie się przygodą, która pozwoli na odkrywanie talentów, emocji, wartości i bogactwa, płynących z dobrych relacji z drugim człowiekiem". Anna K. Duda

Masz Prawo do Mediacji w Szkole

Anna K. Duda, Wioletta Skrzypek, Anna Mróz,...

Publikacja MASZ PRAWO DO MEDIACJI W SZKOLE. Mediacje rówieśnicze w praktyce szkolnej. Implikacje i rekomendacje To zbiór opracowań teoretycznych i praktycznych, stanowiących bazę programu szkolenia mediatorów rówieśniczych. Jest cennym źródłem informacji o uwarunkowaniach wprowadzania mediacji rówieśniczych do szkół. Autorki pokazują, w jaki sposób warsztaty mediacji dla uczniów mogą rozwijać ich kompetencje kluczowe, podnosząc wartość wychowania i jakość kształcenia.

Maszyna do myślenia. Studia o nowoczesnej literaturze i filozofii

Jerzy Franczak

Na książkę - prócz rozdziału objaśniającego metodę interpretacyjną - składają się studia o dziewięciu pisarzach różnych generacji. Innowacyjne projekty pisarskie Witolda Gombrowicza, Tadeusza Różewicza, Leopolda Buczkowskiego, Adama Ważyka, Edwarda Redlińskiego, Juliana Kornhausera, Jerzego Krzysztonia, Dariusza Bitnera oraz Zbigniewa Kruszyńskiego inscenizują dylematy i aporie dojrzałej oraz późnej nowoczesności. Autor wpisuje analizowane utwory w historyczne i historycznoliterackie konteksty, przede wszystkim jednak wprawia w ruch gry językowe zaczerpnięte z pism współczesnych filozofów (m.in. Michela Foucaulta, Richarda Rorty'ego, Jacques'a Derridy, Giorgio Agambena czy Petera Sloterdijka). Powiązanie literatury i filozofii w schemacie nazwanym "produkcyjnym" pozwala mu ukazać, w jaki sposób maszyna tekstowa produkuje myśl, to znaczy dochodzi do swoich własnych prawd dzięki pośrednictwu filozofii. Jerzy Franczak konsekwentnie ujmuje literaturę nowoczesną jako szczególny rodzaj filozofii, ściślej - szczególny (a nawet poszczególny) sposób filozofowania. Szczególny, bo realizujący się nie poprzez sam ruch myśli, lecz za sprawą idiomatycznego gestu pisarskiego. Jeśli w literaturze szuka filozofii, to nie znaczy, że filozofia funkcjonuje u niego na prawach klucza objaśniającego sens omawianych utworów. Nie znaczy to również, że czyjś gest pisarski przekłada się na jakąś znaną skądinąd koncepcję. Znaczy to, że pisanie - wraz ze wszystkimi osobliwościami właściwymi dla danego tekstu czy autora - jest praktyką refleksyjno-krytyczną par exellence. prof. dr hab. Krzysztof Uniłowski Jerzy Franczak - pisarz, eseista, literaturoznawca. Autor powieści i zbiorów opowiadań, książek eseistycznych (m.in. Niepoczytalne, Libron, Kraków 2019) oraz rozpraw naukowych: Rzecz o nierzeczywistości. "Mdłości" Jean-Paul Sartre'a i "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza (Universitas, Kraków 2002), Poszukiwanie realności. Światopogląd polskiej prozy modernistycznej (Universitas, Kraków 2007), Błądzące słowa. Jacques Ranciere i filozofia literatury (Instytut Badań Literackich, Warszawa 2017). Pracownik naukowy Wydziału Polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Maszyna przecząca. O literaturze jako formie negacji w aspekcie performatywnym

Marcin Czerwiński

Głównym tematem tej pracy jest zagadnienie zanikania podmiotowości jednostki w relacji z literaturą podczas dwóch konstytuujących ją procesów: twórczego i odbioru, zarówno zatem podczas pisania, jak i czytania (czy też słuchania) książek. Nawet jeśli to negowanie podmiotu w owych procesach jest chwilowe i ostatecznie służy jego wzmocnieniu, wzbogaceniu, to dotąd chyba mało poświęcano mu miejsca jako takiemu. Moment ten, gdy ja podmiotu rozpływa się w styczności z literaturą, jest także momentem jej najsilniejszej władzy negacyjnej. Literatura to potężne źródło negacji także w samej swojej istocie; sedno literatury – fikcjonalność – jest jakąś formą przeczenia rzeczywistości poprzez jej dublowanie. Świadomi tego autorzy, zwłaszcza postmodernistyczni, podejmują gry z fikcją, zaprzeczając temu zaprzeczeniu, jakie ona stanowi. Czytelnik jest więc uwikłany w przeczenie fikcji, czasem wzmocnione przeczeniem filozoficznym, jakim jest nihilizm, a bywa jeszcze wciągany w przeczenie destruktorów fikcji. Naturalnie, nauce znana jest świadomość rekursywna, będąca zdolnością jednoczesnego ujęcia dwóch układów przedstawień, na przykład prawdy i fałszu, w tym wypadku więc zdolność łączenia przez czytelnika świata fikcji i świata rzeczywistości pozajęzykowej, ostatecznie można więc mniemać, że nikt owych zaprzeczeń nie bierze poważnie. A jednak... Marcin Czerwiński, ur. 1971, teoretyk literatury, obecnie adiunkt w Zakładzie Edytorstwa Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor kilkudziesięciu artykułów literaturoznawczych, redaktor naczelny i założyciel kwartalnika „Rita Baum”, redaktor literackiej serii wydawniczej „Biblioteka Rity Baum”. W 2013 roku ukazała się jego książka pt. Smutek labiryntu. Gnoza i literatura: motywy, wątki, interpretacje (Universitas). Interesuje się antropologią literatury. Mieszka we Wrocławiu.  

Maszyny elektryczne 2. Maszyny prądu stałego. Maszyny synchroniczne

Adam Sołbut

Zakres tematyczny skryptu obejmuje zasadę działania maszyn elektrycznych opierającej się na podstawowych zjawiskach i prawach fizyki oraz opis maszyn synchronicznych

Matematyczne łamańce. 113 zagadek logicznych

Piotr Kosowicz

Czy trzydzieści składa się z trzech trójek? Trzech piątek? A może z trzech szóstek? Każda twierdząca odpowiedź na ten rachunkowy problem będzie poprawna, o ile dobrze pokombinować. Liczbę trzydzieści bowiem można stworzyć i z trzech trójek, i z trzech piątek, i nawet z trzech szóstek. Wystarczy do pracy zaprząc tę część mózgu, która odpowiada za liczenie: dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie. Wystarczy zmienić perspektywę na matematyczną i przekonać się, że matematyka jest fascynująca i... zabawna! Lubimy angażować się w rozwiązywanie zagadek, bo lubi je umysł. Mózg przepada za zadaniami, które pobudzają go do pracy, i to na najwyższych obrotach. A gdy uda się znaleźć rozwiązanie, do tego na przykład szybciej od siostry, brata, mamy, taty i najlepszego kolegi ― satysfakcja gwarantowana! Rozwój intelektualny otrzymamy niejako gratis, w pakiecie. Głowienie się nad zagadkami matematycznymi uczy logicznego myślenia oraz pozwala spojrzeć na wiele spraw z innej perspektywy, i to w dowolnej dziedzinie wiedzy. Matematyka jest wszak królową nauk. To co ― zaczynamy?

Matematyczne łamańce. Wydanie II. Jeszcze więcej zagadek logicznych

Piotr Kosowicz

Matematyka jest fajna. Logiczna. I dostarcza naprawdę świetnej rozrywki Dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, operacje na wielkich liczbach, ciągi arytmetyczne, zadania z treścią... Brzmi jak stresująca lekcja matematyki, na której, wywołany do tablicy, stoisz bezradnie, a zdenerwowana nauczycielka pyta złośliwie*: "No, czego nie rozumiesz?". W końcu odsyła Cię do ławki i każe zrobić jeszcze 100 zadań ze zbioru, bo może wtedy wreszcie coś pojmiesz. Jednak zagadka logiczna to już coś zupełnie innego, prawda? Jeśli ma się przed sobą pięć liczb, na przykład 7, 9, 10, 18, 25, i trzeba wydedukować, która z nich nie pasuje do pozostałych, to głowa zaczyna pracować, umysł kombinować i robi się ciekawie. Bo matematyka naprawdę jest ciekawa. Musi tylko zostać odpowiednio przedstawiona. Jak w tym zbiorze autorstwa Piotra Kosowicza, który proponuje 160 zadań matematycznych w formie zagadek. A że mózg kocha zagadki, rozwiązując te z książki, pokochasz też matematykę i nawet się nie spostrzeżesz, jak będziesz chciał więcej i więcej. A tymczasem - czy wiesz już, która z liczb, 7, 9, 10, 18, 25, nie pasuje do reszty? Jeśli nie, rozwiązanie wraz z uzasadnieniem czeka w książce.

Matematyczne miscellanea Tom 2

Izolda Gorgol (red.)

Niniejsza monografia jest czastkowa próba prezentacji zarówno osiagniec pracowników Katedry Matematyki Stosowanej, jak i pokazania efektów prac innych pracowników naukowych zwiazanych bezposrednio lub posrednio z kierunkiem matematyka, tak z Politechniki Lubelskiej, jak i z innych osrodków naukowych