Literatura
Saga Wojny Mroku. Tom 1. Lot Nocnych Jastrzębi (#1)
Raymond E Feist
Epic fantasy w pełnej krasie od amerykańskiego mistrza gatunku. To nie była dobra noc dla maga, który stoi na czele Konklawe Cieni. Sen zwiastujący zagładę całego magicznego świata jest tak sugestywny, że bohater budzi się zlany potem. Pug zdaje sobie sprawę, że to nie tylko nocne widziadło, ale zapowiedź realnego zagrożenia. Zwłaszcza że w Midkemii zaczyna ginąć szlachta czystej krwi. Kto stoi za spiskiem? Czyżby dawni wrogowie znowu podnieśli łby? Fantastyczne wydarzenia pierwszej części trylogii pochłoną fanów powieści Davida Eddingsa. Saga Wojny Mroku Trylogia epic fantasy o świecie Midkemii i staraniach bohaterów, by odeprzeć zastępy wrogich najeźdźców.
Saga Wojny Mroku. Tom 2. Wyprawa do imperium mroku (#2)
Raymond E Feist
W świecie pozorów tylko najprzenikliwsze oko oddzieli prawdę od fałszu. Leso Varen jest na swój sposób genialny. Szalony mag podszywa się pod jednego z najpotężniejszych ludzi Kelewanu tak sugestywnie, że wielu zaczyna mu wierzyć. Pugowi, magowi z Konklawe Cieni, udaje się w porę przejrzeć tę grę i uratować jedynego sprzymierzeńca Midkemii przed zagładą. Tymczasem jego syn wyrusza w pełną poświęcenia misję do wrogiego imperium. Czy uda mu się pozyskać strategiczne informacje i wrócić bezpiecznie do ojczyzny? Druga części znakomitej trylogii spod pióra jednego z najsłynniejszych współczesnych twórców fantastyki. Saga Wojny Mroku Trylogia epic fantasy o świecie Midkemii i staraniach bohaterów, by odeprzeć zastępy wrogich najeźdźców.
Saga Wojny Mroku. Tom 3. Gniew szalonego boga (#3)
Raymond E Feist
Ile jesteście w stanie poświęcić dla ważnej sprawy? Kolejna odsłona heroicznej walki maga imieniem Pug w obronie ojczyzny. Potężny wojownik wraz z członkami Konklawe Cieni podejmuje straceńczą misję, podczas której stawia czoła krwiożerczym Dasatim. Jego syn Magnus błąka się po ziemiach złowrogiego imperium, a ukochana żona Miranda została pojmana przez czarnoksiężnika Leso Varena i Kapłanów Śmierci. Pug czuje, że nie tylko Midkemia i Kelewan, ale również jego osobiste życie pogrążają się w chaosie. Przyparty do ściany dojrzewa do ostatecznej rozgrywki - wyprowadzenia wojsk przeciwko armii Mrocznego Boga. Trzecia część znakomitej trylogii spod pióra jednego z najsłynniejszych współczesnych twórców fantastyki. Saga Wojny Mroku Trylogia epic fantasy o świecie Midkemii i staraniach bohaterów, by odeprzeć zastępy wrogich najeźdźców. Raymond E. Feist (ur. 1945) - jeden z najsłynniejszych współczesnych twórców fantastyki. Do jego najważniejszych utworów należą "Książę Krwi" i "Królewski Bukanier". Na kanwie jego powieści stworzono gry komputerowe "Betrayal at Krondor" oraz "Return to Krondor".
Joanna Jax
Joanna Jax kolejny raz wrzuca stworzonych przez siebie bohaterów w wir historycznych wydarzeń. Krwawa niedziela, która zmieniła Orliczyn w pogorzelisko, sprawia, że ocalali z pożogi muszą poukładać sobie życie na nowo. Marta z rodziną wyjeżdża do Lwowa, Nadia przeprowadza się do krewnych Zinowjewów zamieszkałych w okolicy Łucka, a Andrzej z Marcelem postanawiają wesprzeć oddziały samoobrony, które formują się w wielu miejscach Wołynia, by stawić czoło oszalałym z nienawiści Ukraińcom z UPA. Wissarion przyrzeka zaś sobie, że odnajdzie człowieka, który zniszczył jego życie. Tymczasem Armia Czerwona przekracza dawną granicę Polski na wschodzie i wypiera Niemców na zachód, a dowództwo AK przygotowuje się do akcji „Burza”. Wielu partyzantom nie podoba się sojusz z Sowietami, ale liczą, że inne państwa sprzymierzone przeciwko Trzeciej Rzeszy nie dopuszczą do przejęcia Kresów przez Związek Radziecki. Niestety, zwycięstwo nad Niemcami okazuje się klęską dla Polaków i Ukraińców, a bohaterowie rychło przekonują się, że zdobycie Berlina wcale nie zakończy ich problemów…
Joanna Jax
Nadchodzi rok 1939. Ustabilizowane życie Marty, Nadii, Wissariona i Andrzeja nagle legło w gruzach. Tymczasem dla Marcela Lemańskiego wybuch wojny jest szansą na opuszczenie murów więzienia. Okupacja sowiecka a potem niemiecka odciska na bohaterach głębokie piętno, zaś ukraińscy nacjonaliści, kibicujący Trzeciej Rzeszy, liczą na utworzenie niepodległego państwa. Ich zawiedzione nadzieje i gorycz porażki doprowadzają do tragedii, która kosztuje życie tysięcy niewinnych ludzi. Różne postawy, dylematy moralne i skrajne emocje a wreszcie nieustanny lęk towarzyszą bohaterom od pierwszego dnia wojny i malują obraz ponurej rzeczywistości Wołynia i Lwowa.
Anna Karpińska
Każda rodzina ma swoje sekrety. Kiedy Blanka wychodzi za Donata, wydaje się, że w jej pełnym tragicznych zdarzeń życiu nastąpi wreszcie stabilizacja. Teraz ma być już tylko lepiej. Jednak świeżo poślubiony małżonek nie budzi się po nocy poślubnej, a wszystko wskazuje na to, że został otruty Rozpoczyna się skomplikowane śledztwo. Na światło dzienne wywlekane są trudne relacje rodzinne, traumy i tajemnice z przeszłości. Ekstremalna sytuacja sprawia, że na jaw wychodzą emocje bohaterów, ich wzajemne powiązania i prawdziwe uczucia. Opowieść o życiu, w którym każdy będzie musiał znaleźć swoje miejsce na nowo, rozliczając się ze starych grzechów. Tylko czy naprawdę warto, nawet w imię więzów krwi? Anna Karpińska (ur. 1959) ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę zajmującą się szkoleniami i wdrażaniem systemów jakości. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci, synową, zięcia i od niedawna wnuka. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. Książki pisuje przy kuchennym stole. Jak sama mówi: Nie żałuję niczego (). Bez zdarzeń, ludzi, zajęć, wrażeń nie byłoby ani mnie, ani moich bohaterów.
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Salamandra Przez obcy szedłem las — posępny stał; ciemniał w nim dzień — wilgotne mchy słały się u mych nóg, z nadwodnych skał zwisały zimne, brudne, ślisko szły w parowów głąb. Potoku pienny nurt po progach wył wzdłuż drogi, to znów cichł, z kamiennych w toń się przelewając furt. Wśród gonnych drzew tu owdzie, jakby mnich (dalekich Tatr widziadło), karli smrek, obrosły gąszczem konarów aż do stóp, w milczeniu stał i ciszy leśnej strzegł. I nic nie rwało jej; jak ciemny grób milczał ten las, tonąc w ponury mrok. Tam szedłem sam — szeleścił w ścieli krok, to patyk trząsł, to bełkło trzęsawisko. Gdziem był? — tak, wiem: ja byłem ludziom blisko, ale mój duch, jak niegdyś na Jeziorze Królewskim, zszedł z kolisk ludzkiego świata, i wszystkie w tłum zbiegły się ku mnie lata, przeżytych dni, przeżytych godzin morze... Wszystko, com czuł, czegom przepragnął w życiu, zbiegło się ku mnie w tłum — wszystkie tęsknice, chęci; widziałem tam, jak pasmo wzgórz w odbiciu kliszy: zebrane współ epoki mej pamięci. I moja krew, i mózg mój, i marzenia, porywy duszy, woli mojej sny, nadzieje, wiary: wśród tego milczenia ozwały się, przyszły i ze mną szły mówiące do mnie, w mrok. [...]Kazimierz Przerwa-Tetmajer Ur. 12 lutego 1865 w Ludźmierzu Zm. 18 stycznia 1940 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Na Skalnym Podhalu (1910), Legenda Tatr (1912); wiersze: Eviva l'arte; Hymn do Nirwany; Koniec wieku XIX; Prometeusz; Lubię, kiedy kobieta; Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej; Pieśń o Jaśku zbójniku; List Hanusi. Poeta, jeden z czołowych przedstawicieli polskiego modernizmu (Młodej Polski); spośród jego obfitej twórczości poetyckiej najistotniejsze dla historii literatury pozostają wiersze z drugiej (1894), trzeciej (1898) i czwartej (1900) serii Poezji, oddające ducha dziewiętnastowiecznego dekadentyzmu, pesymizmu egzystencjalnego, a także fascynacji myślą Schopenhauera i Nietzschego oraz mitologią i filozofią indyjską, które właściwe było pokoleniu Tetmajera, szczególnie młodopolskiej bohemie. Tetmajer zasłynął ponadto jako autor śmiałych erotyków, a także piewca górskiej przyrody Tatr i popularyzator folkloru podhalańskiego; pisał również dramaty (Zawisza Czarny, Rewolucja, Judasz), nowele i powieści (Ksiądz Piotr; Na Skalnym Podhalu; Legenda Tatr; Z wielkiego domu; Panna Mery). Był przyrodnim bratem Włodzimierza Tetmajera, stanowił prototyp postaci Poety z Wesela Wyspiańskiego. Jego ojciec, Adolf Tetmajer, brał udział w powstaniu listopadowym i styczniowym; matka, Julia Grabowska, należała do tzw. koła entuzjastek, literatek skupionych wokół Narcyzy Żmichowskiej. Podczas studiów na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1884-1886) zaprzyjaźnił się z Lucjanem Rydlem, Stanisławem Estreicherem i Ferdynandem Hoesickiem. Zajmował się twórczością poetycką i pracą dziennikarską w "Kurierze Polskim" (współredaktor 1989--93), "Tygodniku Ilustrowanym", "Kurierze Warszawskim" i krakowskim "Czasie". Przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza Adama Krasińskiego (wnuka Zygmunta, zajmującego się wydawaniem spuścizny autora Nie-Boskiej komedii) i w tej roli przebywał w Heidelbergu (1895). W czasie I wojny światowej był związany z legionami Piłsudskiego (redagował pismo "Praca Narodowa"); po wojnie wdał się w spór polsko-czechosłowacki o linię graniczną w Tatrach, był organizatorem Komitetu Obrony Spisza, Orawy i Podhala oraz prezesem Komitetu Obrony Kresów Południowych. W 1921 został prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich, a w 1934 członkiem honorowym Polskiej Akademii Literatury. Drugą połowę życia poety naznaczyła choroba. Powikłania wywołane kiłą doprowadziły najpierw do zaburzeń psychicznych (które ujawniły się już podczas obchodów 25-lecia jego twórczości w 1912 r.), a w późniejszym czasie do utraty wzroku. Pod koniec życia Tetmajer egzystował dzięki ofiarności społecznej, umożliwiono mu mieszkanie w Hotelu Europejskim w Warszawie, skąd został eksmitowany w styczniu 1940 r. przez okupacyjne władze niemieckie. Zmarł w Szpitalu Dzieciątka Jezus z powodu nowotworu przysadki mózgowej oraz niewydolności krążenia. Jest pochowany na Cmentarzu Zasłużonych w Zakopanem; na warszawskich Powązkach znajduje się jego symboliczny grób. Przeczytaj artykuł o autorze w Wikipedii Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Stefan Grabiński
SalamandraPowieść fantastyczna Ludzie z mostu Św. Floriana Od pewnego czasu wtargnęły w orbitę mego życia zagadkowe moce i natrętnie zastępują mi drogę; wpadłem na trop zdarzeń, które pozornie niewinne, odziane dla niepoznaki w potulny płaszczyk codzienności, muszą zastanawiać przez swą uporczywość. Bo muszę uznać za przypadek wyjątkowy zbieg okoliczności powtarzających się raz, dwa, trzy razy w jakimś odstępie czasu -- lecz jeśli coś podobnego rzuca mi się w oczy niemal codziennie i prześladuje sobą od kilku tygodni, mimo woli budzi się podejrzenie, czy nie ma się do czynienia z ukrytym celem. [...]Stefan GrabińskiUr. 26 lutego 1887 w Kamionce Strumiłowej Zm. 12 listopada 1936 we Lwowie Najważniejsze dzieła: Demon ruchu (1919), Księga ognia (1922) Jeden z czołowych przedstawicieli przedwojennej polskiej fantastyki, nazywany "polskim Edgarem Allanem Poe". Absolwent Uniwersytetu Lwowskiego (filologia klasyczna i literatura polska). Za życia zyskał krótkotrwałą popularność dzięki opowiadaniom, które i dziś są uznawane za trzon jego twórczości, zdecydowanie ważniejszy niż powieści. Doceniony został jednak przez Karola Irzykowskiego, a po wojnie przez Artura Hutnikiewicza. Grabiński interesował się okultyzmem, stąd jego twórczość pełna jest duchów i zjawisk nadprzyrodzonych. Charakterystyczny jest jednak fakt, że zjawiska te dzieją się zwykle we współczesnej, realistycznie oddanej scenerii. W Demonie ruchu obszarem, w jakim się pojawiają, jest symbol nowoczesności - kolej. Również język Grabińskiego oscyluje między realizmem a poetycznością (sam autor był wielbicielem twórczości Bolesława Leśmiana). Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Salamandra. Powieść fantastyczna
Stefan Grabiński
Salamandra to powieść fantastyczna, która bohaterem jest niejaki Jerzy. Człowiek ten ustawicznie spotyka wciąż tego samego, nieznanego mu osobnika. Co więcej, jego pojawianie się jest poprzedzone złudzeniem dostrzegania jego twarzy w fizjonomii całkiem niepodobnych przechodniów. Wkrótce Jerzy poznaje tajemniczego osobnika i się z nim zaprzyjaźnia. Od tej chwili w życiu bohatera pojawia się kalejdoskopowa mieszanina zjawisk niesamowitych i przerażających. Mamy tu między innymi sataniczną metafizykę, obrządki magiczne, hipnozę, letargi i najprzeróżniejszą masę okultyzmu.
Gustave Flaubert
Pierwsza wojna punicka dobiegła końca. Choć władze Kartaginy zatrudniły tysiące najemników, nie spieszą się z wypłatą żołdu. W obozie żołnierzy rośnie napięcie. Jeden z nich Matho przewodzi grupie, która w ramach buntu pustoszy ogrody pałacu wodza Hamilkara. Żołnierze zostają wygnani poza miasto, gdzie mają oczekiwać zapłaty. Wkrótce docierają do nich niepokojące wieści, które prowadzą do oblężenia Kartaginy. Mieszkańcy zostają odcięci od świata. Na ulicach panuje głód. Jakby tego było mało, Matho wykrada z Kartaginy święty zaimf, co jeszcze mocniej podsyca strach wśród lokalnej społeczności. Salambo córka Hamilkara, za namową kapłanów, udaje się do namiotu Matho, by odzyskać przedmiot kultu.
Izabela M. Krasińska
Pełna namiętności powieść z elementami thrillera psychologicznego Pięć lat temu Dorota i Przemek przeżyli tragedię, która odmieniła ich życie. Dzisiaj małżonków łączą jedynie wzajemny żal, pusty dom i dogasająca miłość, po której zostały tylko smutne wspomnienia Kiedy na horyzoncie pojawia się Sandra, fascynująca studentka polonistyki, profesor traci dla niej głowę. Dziewczyna przypomina mu biblijną Salome i tak jak ona rozpala zmysły. Tymczasem Dorota próbuje odzyskać miłość męża. Przemek rozdarty między powinnością a namiętnością staje przed wyborem, którego konsekwencje zaważą na całym jego życiu. To nie jest banalny romans, lecz Zbrodnia, której nie można wybaczyć. Kara, którą należy wymierzyć. Zemsta, która kiełkuje latami.
Oscar Wilde
Sztuka "Salome" Oscara Wilde'a została wydana w Paryżu w roku 1891. Najbardziej znanym polskim przekładem tego utworu jest tłumaczenie Leona Choromańskiego i Janiny Kruczyńskiej. Obecnie wydany przekład jest niemal nieznany i stąd może być interesujący zarówno dla miłośników twórczości Wilde'a jak i dla tekstologów, komparatystów i badaczy przekładów literackich. "Salome" bowiem to po dziś dzień również i jedna z najwybitniejszych, najchętniej wystawianych na scenach całego świata oper XX wieku. Tekst Wilde'a bowiem został wykorzystany przez Richarda Straussa do skomponowania dramatu operowego pod tym samym tytułem. przełożył Jakub Bylczyński do wydania przygotował Maciej Dęboróg-Bylczyński
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Salomon i Sulamitka SULAMITKA Twe oczy jak pochodnie gorą, od których noc się rozpłomienia. SALOMON Wśród rzęs twe oko jak jezioro, które nadwodny gaj ocienia. SULAMITKA Twe usta są jak wiśni grona purpurą malowane ciemną. SALOMON Ust twoich róża rozchylona motyle nęci ponade mną. SULAMITKA Pierś twa jak brama, kędy woje wroga łoskotem trwożą stali. SALOMON Jak dwa gołębie piersi twoje, co na śnieżystej siedzą hali. SULAMITKA Twe słowa jak najsłodsze miody, jako szum cedrów twoja mowa. SALOMON Jak dźwięczny szelest górskiej wody, jak zapach mirry twoje słowa. SULAMITKA Jak płomień podczas nocy mroźnej tyś pożądany mnie i drogi. [...]Kazimierz Przerwa-Tetmajer Ur. 12 lutego 1865 w Ludźmierzu Zm. 18 stycznia 1940 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Na Skalnym Podhalu (1910), Legenda Tatr (1912); wiersze: Eviva l'arte; Hymn do Nirwany; Koniec wieku XIX; Prometeusz; Lubię, kiedy kobieta; Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej; Pieśń o Jaśku zbójniku; List Hanusi. Poeta, jeden z czołowych przedstawicieli polskiego modernizmu (Młodej Polski); spośród jego obfitej twórczości poetyckiej najistotniejsze dla historii literatury pozostają wiersze z drugiej (1894), trzeciej (1898) i czwartej (1900) serii Poezji, oddające ducha dziewiętnastowiecznego dekadentyzmu, pesymizmu egzystencjalnego, a także fascynacji myślą Schopenhauera i Nietzschego oraz mitologią i filozofią indyjską, które właściwe było pokoleniu Tetmajera, szczególnie młodopolskiej bohemie. Tetmajer zasłynął ponadto jako autor śmiałych erotyków, a także piewca górskiej przyrody Tatr i popularyzator folkloru podhalańskiego; pisał również dramaty (Zawisza Czarny, Rewolucja, Judasz), nowele i powieści (Ksiądz Piotr; Na Skalnym Podhalu; Legenda Tatr; Z wielkiego domu; Panna Mery). Był przyrodnim bratem Włodzimierza Tetmajera, stanowił prototyp postaci Poety z Wesela Wyspiańskiego. Jego ojciec, Adolf Tetmajer, brał udział w powstaniu listopadowym i styczniowym; matka, Julia Grabowska, należała do tzw. koła entuzjastek, literatek skupionych wokół Narcyzy Żmichowskiej. Podczas studiów na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1884-1886) zaprzyjaźnił się z Lucjanem Rydlem, Stanisławem Estreicherem i Ferdynandem Hoesickiem. Zajmował się twórczością poetycką i pracą dziennikarską w "Kurierze Polskim" (współredaktor 1989--93), "Tygodniku Ilustrowanym", "Kurierze Warszawskim" i krakowskim "Czasie". Przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza Adama Krasińskiego (wnuka Zygmunta, zajmującego się wydawaniem spuścizny autora Nie-Boskiej komedii) i w tej roli przebywał w Heidelbergu (1895). W czasie I wojny światowej był związany z legionami Piłsudskiego (redagował pismo "Praca Narodowa"); po wojnie wdał się w spór polsko-czechosłowacki o linię graniczną w Tatrach, był organizatorem Komitetu Obrony Spisza, Orawy i Podhala oraz prezesem Komitetu Obrony Kresów Południowych. W 1921 został prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich, a w 1934 członkiem honorowym Polskiej Akademii Literatury. Drugą połowę życia poety naznaczyła choroba. Powikłania wywołane kiłą doprowadziły najpierw do zaburzeń psychicznych (które ujawniły się już podczas obchodów 25-lecia jego twórczości w 1912 r.), a w późniejszym czasie do utraty wzroku. Pod koniec życia Tetmajer egzystował dzięki ofiarności społecznej, umożliwiono mu mieszkanie w Hotelu Europejskim w Warszawie, skąd został eksmitowany w styczniu 1940 r. przez okupacyjne władze niemieckie. Zmarł w Szpitalu Dzieciątka Jezus z powodu nowotworu przysadki mózgowej oraz niewydolności krążenia. Jest pochowany na Cmentarzu Zasłużonych w Zakopanem; na warszawskich Powązkach znajduje się jego symboliczny grób. Przeczytaj artykuł o autorze w Wikipedii Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Salomon Święta pieśń miłości. Skarby Jego miłości
Mesu Andrews
"Salomon" Święta pieśń miłości" to kolejna powieść z serii "Skarby Jego miłości" Autorka kunsztownie wplata wersy z "Pieśni nad pieśniami" w tę poruszającą powieść o sile miłości.
Stanisław Wotowski
Romans kryminalny autorstwa Stanisława Antoniego Wotowskiego z 1932 roku. Miłość krzyżuje się w nim ze zbrodnią, a namiętność z nienawiścią... "Po chwili już sunęli wśród różnobarwnych par, na środku sali. A Peggy, w swej zielonej, harmonizującej ze złotem włosów, wieczornej sukience i srebrnych pantofelkach, była tak efektowna i ładna, że niejedne z zachwytem odwracały się za nią oczy. Spostrzegł to Dżordżo i coś go tknęło w serce. Postanowił wykorzystać sam na sam z kuzynką, bo w domu stale ktoś im asystował, i nieco posunąć naprzód swoje sprawy. Czyż wiecznie miał dla niej pozostać tylko nic nie znaczącym adiutantem, którego się toleruje, jako miłego towarzysza na przechadzce, lub dancingu? Tu zbiegały się jego myśli z ojcowskimi myślami, choć znajdowali się jeden od drugiego daleko. - Jak ładnie tańczy kuzynka! - rozpoczął ofensywę. Posłyszał srebrzysty śmiech w odpowiedzi. - Tak! - wymówiła cicho. - Dwa miesiące... Zaległa między nimi jakaś pełna niedomówień cisza... Rena nie patrzyła na Ordeckiego, on zaś niby wahał się, czy ma wyrzucić z siebie to, co mu ciążyło na sercu. Wreszcie nie wytrzymał..."
Agnieszka Lis
Wigilia. Salon kosmetyczny w centrum handlowym. Tego dnia otwarty jest dłużej ze względu na zatrzęsienie klientów. Każda kobieta chce dopieścić fryzurę i paznokcie. Nagle w wejściu zakładu opada ciężka krata, a wszyscy będący w środku zostają uwięzieni. Telefony nie działają, centrum handlowe jest zamknięte, a ochrona najwyraźniej już zaczęła świętować, bo nikt nie odpowiada na wołania o pomoc. Atmosfera gęstnieje, a z czasem staje się trudna do zniesienia, bo wychodzi na jaw, że poszczególne osoby coś jednak o sobie wiedzą, a wszystkich uwięzionych, bez wyjątku, zna jedna z klientek salonu Melania. Przypadek? Wątpliwe, ponieważ okazuje się, że do każdego z obecnych ma o coś pretensje. W szafie na zapleczu natomiast jakżeby inaczej zostaje znaleziony trup. Czy magia świąt Bożego Narodzenia zadziała? Przecież wszyscy tak na nią zawsze czekają