Literatura

To, co chcemy zostawić za sobą

Lucy Score

Tylko jedna kobieta mogła mnie uwolnić. Ale prędzej bym się podpalił niż poprosił o cokolwiek Sloane Walton. Lucian Rollins jest pełnym determinacji i szukającym zemsty potentatem w branży konsultingowej. Dążąc do wymazania tego, jaki wpływ na życie rodziny miał jego ojciec, całymi dniami pociąga za sznurki i buduje niezniszczalne imperium. Im więcej udaje mu się zgromadzić pieniędzy i kontroli, tym mniej jest podatny na zagrożenia. Tyle że inaczej to wygląda, jeśli chodzi o zadziorną bibliotekarkę z małego miasteczka, myśli o której nie pozwalają mu zasnąć Sloane Walton to choleryczka pragnąca kontynuować dzieło swojego ojca, czyli walkę o sprawiedliwość. Zajmie się tym, jak tylko się dowie co znienawidzony przez nią mężczyzna zrobił jej rodzinie. Albo dla jej rodziny Połączona z Lucianem mrocznym sekretem z przeszłości i wzajemną niechęcią, nie ufa mu za grosz. Po tym, jak sprzeczki przypadkowo przeradzają się w grę wstępną, żadne z nich nie żałuje nocy pełnej namiętności. Kiedy jednak płomień został podsycony, czymś niemożliwym wydaje się ponownie jego ugaszenie. Ale podczas gdy Sloane jest gotowa na założenie rodziny, Lucian w ogóle nie chce myśleć o ślubie i dzieciach. I tak oto para, która się przekonała, że nienawiść od miłości dzieli cienka linia, znalazła się w impasie. Złamani mężczyźni łamią kobiety. W to wierzy Lucian, tego był świadkiem i nie zamierza ryzykować. Woli już żyć w samotności niż narazić Sloane na niebezpieczeństwo. Tyle że na własnej skórze przekonuje się, że pozostawiwszy Sloane samą czyni ją bezbronną wobec innych zagrożeń. To już drugi raz, kiedy bezwzględnie usuwa ją ze swego życia. Nie ma takiej opcji, żeby dała mu trzecią szansę. Będzie musiał stworzyć ją sobie sam.

To, co najistotniejsze o panu Moritzu

Vlastimil Třešňák

Z czeskiego przełożył Piotr Godlewski "To jest najlepsza czeska książka, o której (chyba) nigdy nie słyszeliście" - napisał Wojciech Szot, recenzent znany z wybredności. Podzielił się z czytelnikami fantazją, że wspaniale byłoby ją zobaczyć wydaną w serii Stehlik. Dlaczego? "Dlatego że książka Třesňaka to niezwykle sprawne (i niezbyt obszerne) połączenie Mrożka z Kafką, Beckettem i czeskim humorem". Pan Moritz jest czeskim malarzem. Utrzymuje się z malowania żółtych obrazów dla Chińczyków mieszkających w Niemczech. Jest przekonany, że uwielbiają żółty kolor. Wynajmuje mieszkanie wspólnie ze swoim przyjacielem, również czeskim emigrantem. Każdy dzień rozpoczynają od rytuału jajka: "Pan Moritz podszedł do stołu, siadł na jednym z dwóch krzeseł i, jak co rano, obtłukł swe jajko o kant biurka. - Niech pan nie obtłukuje co rano swego jajka o moje biurko! - zaprotestował pan Prag, jak co rano". Nad ich rutynowym życiem wisi tajemnica zniknięcia rodziców pana Moritza, któremu jest ona najzupełniej obojętna, za to intryguje jego przyjaciela i staje się w konsekwencji katalizatorem festiwalu słodko-gorzkich znajomości. Powieść Třesňaka może być uzupełnieniem losów Czechów opisywanych przez Mariusza Szczygła w Gottlandzie. "Pewien komik - pisał Szczygieł - występuje dla żołnierzy pogranicza i ucieka z rodziną do Niemiec podczas przerwy w występie. Akurat nikt nie pilnuje granicy, bo wszyscy czekają na drugą część programu. (...) Były ambasador w Bułgarii ucieka ukryty w dużej skrzyni na książki, którą ambasador Meksyku zgłasza jako bagaż osobisty". Tak wyglądały ucieczki z Czechosłowacji po zwycięstwie komunistów w 1948 roku i zamknięciu kraju. Rodzice tytułowego pana Moritza także zbiegli za granicę. W dniu ucieczki - 16 kwietnia 1950 roku - zrobili sobie wspólne zdjęcie. Pan Moritz miał wtedy dziewięć miesięcy. "Już przed fotografowaniem ojciec napoił mnie odwarem z maku i wlał we mnie jeszcze pół setki rumu. Potem owinęli mnie w koce i śpiącego położyli w bagażniku starego forda stanowiącego własność mojego stryja. Położyli mnie w przegródce na zapasowa oponę i przykryli skrzynką z narzędziami" - opowiada główny bohater. Po przebudzeniu nigdy już rodziców nie zobaczył. To zdjęcie staje się dla Třesňaka, który w powieści przyjmuje pseudonim pan Prag (po niemiecku Praga), inspiracją do śledztwa, co naprawdę przydarzyło się rodzicom Moritza. Mikropowieść Vlastimila Třesňaka inspirowana jest emigracyjnym życiem - jego własnym i Vaclava Martinka, przyjaciela pisarza. Akcja nie ma w sobie krztyny patosu. Cechują ją raczej lekkość i sarkazm Kurta Vonneguta.

To, co pozostało

Kristen Granata

Opowieść o odwadze, stracie i poszukiwaniu nowego początku... Życie Callie Kingston nie jest tak idealne, jak mogłoby się wydawać. Zdesperowana kobieta walczy jednak o utrzymanie gry pozorów, szczególnie kiedy chodzi o tuszowanie siniaków pozostawionych przez gniew męża. Do czasu, gdy Cole Luciano wprowadza się do jej najlepszej przyjaciółki mieszkającej w domu po drugiej stronie ulicy. Choć mężczyzna zachowuje się opryskliwie i grubiańsko, jego stalowoniebieskie oczy zdradzają inną historię - pełną mrocznych tajemnic, tak bardzo przyciągających do niego Callie. Cole, po przeżyciu niewyobrażalnej tragedii, jest przekonany, że zasłużył na to, co go spotkało, i chce, by wszyscy zostawili go w spokoju. Nie potrafi jednak trzymać się z dala od swojej pięknej sąsiadki. Widząc jej cierpienie oraz kłamstwa, pod którymi próbuje je ukryć, desperacko pragnie jej pomóc. Czy dwie okaleczone dusze są w stanie uleczyć się nawzajem? A może dla niektórych nie ma już ratunku?

To, co skrywamy przed światem. Knockemout. Tom 2

Lucy Score

Druga część gorącej serii Knockemout zapoczątkowanej historią Naomi i Knoxa. Nash Morgan, komendant lokalnej policji w Knockemout, zawsze uważany był za lepszego z braci Morganów. Teraz wraca do zdrowia po niebezpiecznym postrzale. Czuje się jedynie cieniem człowieka, którym był przedtem. Mimo to nie chce, żeby ktokolwiek z jego otoczenia dowiedział się, jak trudno mu się pozbierać emocjonalnie. Nie da się tego bynajmniej ukryć przed nową sąsiadką bystrą, seksowną Liną. Ta kieruje się w życiu żelazną zasadą nie przepada za dotykiem drugiego człowieka, o ile sama go nie zainicjuje, lecz z jakichś przyczyn dotyk Nasha działa na nią inaczej. On też to czuje. Każdy kontakt fizyczny między nimi rozpala płomień, który jemu daje poczucie spokoju i stabilności, a ją intryguje na tyle, by zbadać, czy pogłębienie tej bliskości jest warte ryzyka. Niestety, Lina ma własne tajemnice i jeśli Nash odkryje prawdziwy cel jej pobytu w miasteczku, może jej tego nigdy nie wybaczyć. Ponadto kobieta nie uznaje stałych związków. Gorący, przelotny romans z lokalnym stróżem prawa? Oczywiście. Ale związek z mężczyzną, który chciałby, żeby zapuściła korzenie? Na pewno nie! Nash zaś nie pozwoli, żeby cokolwiek odwiodło go od planu zdobycia Liny... nawet gdyby w tym celu musiał zmierzyć się z niebezpieczeństwem, z którym poprzednią konfrontację niemal przypłacił życiem.

To, co zostaje w nas na zawsze. Knockemout. Tom 1

Lucy Score

Bestseller New York Timesa, viral TikToka, topka Amazonu, nominacja Goodreads. Knox lubi pić kawę w swoim własnym towarzystwie i tak samo spędza życie: samotnie. Jedyny wyjątek stanowi jego basset houndWaylon. Knox nie toleruje dram, zwłaszcza gdy przybierają postać niedoszłej panny młodej, która uciekła sprzed ołtarza. Naomi znalazła się w jego orbicie nie tylko dlatego, że zwiała ze ślubnego kobierca. Chciała pomóc dawno niewidzianej siostrze bliźniaczce. Tak znalazła się w Knockemout - przaśnym, prowincjonalnym miasteczku w Wirginii, w którym nieporozumienia rozwiązuje się w staromodny sposób... za pomocą pięści i piwa. Zwykle właśnie w tej kolejności. Na nieszczęście dla Naomi jej nieprzystosowana społecznie siostra nie zmieniła się ani na jotę. Przywłaszczywszy sobie samochód bliźniaczki, Tina zostawia jej niespodziankę. Siostrzenicę, o której istnieniu Naomi nie miała bladego pojęcia. Utknęła zatem na dobre w nieznanym mieście bez samochodu, pracy, planu i domu, za to z nad wiek dojrzałą jedenastolatką pod swoją opieką. Knox ma swoje powody, dla których unika komplikacji. Skoro jednak życie Naomi zawaliło się na jego oczach, decyduje się w drodze wyjątku pomóc jej wyjść z opresji. A potem jego życie znowu zmieni się w spokojną, samotną egzystencję. W każdym razie taki jest plan.

To cud, że żyję

Urszula Prądzyńska-Zaleska

Urszula Prądzyńska-Zaleska, pasjonatka malarstwa. Polubiła też pióro, spisała wspomnienia i zmagania z chorobą, Zespołem Guillaina-Barrégo. Obecnie mieszkanka stolicy. Wystawa jej prac malarskich odbyła się w Warszawie w Bielańskim Ośrodku Kultury „Piaski” i w Klubie Mieszkańców „Chomiczówka”. Dla Pani Uli bardzo ważna jest wiara w Boga i w książce często do niej nawiązuje.

To ja, Aleks. Gdzie serce twoje, gdzie dom twój? Tom 3

Aleksandra Giersch-Amundsen

Czy można pozbierać do kupy świat, który w jednej chwili rozpadł się na tysiące kawałków? Takie zadanie stoi przed Aleks w trzeciej części jej przygód. Rozwód rodziców okazał się doświadczeniem dotykającym bezpośrednio także jej. A przecież niczemu nie zawiniła i najchętniej żyłaby dalej w pełnej rodzinie. Spektakularne popisy nastoletniego buntu skutecznie odwracają uwagę od kruchego, zranionego, cierpiącego wnętrza dziewczyny. Czy Aleks odzyska kiedyś spokój i równowagę? Dobra propozycja dla czytelników poszukujących szczerych i mądrych książek o dorastaniu, w stylu Ireny Jurgielewiczowej czy Beaty Andrzejczuk.

To ja, Aleks. Miłość nigdy nie wybacza. Tom 2

Aleksandra Giersch-Amundsen

Druga część historii Aleks - wrażliwej i poukładanej dziewczyny, która głęboko przeżywa rozwód swoich rodziców. Na współczesne sceny wrogości i pogardy pomiędzy najbliższymi nakładają jej się wspomnienia z okresu szczęśliwej stabilności. Trudno się w tym wszystkim połapać, zwłaszcza jeśli jest się nastolatką, przed którą dodatkowo piętrzą się wyzwania związane z dorastaniem. Na szczęście bohaterka nie jest sama - ma brata Toma, na którego zawsze może liczyć. Tom ma cztery łapy, merda ogonem i nie odstępuje swojej przyjaciółki na krok. Mądra powieść o trudnym dorastaniu, w stylu pisarstwa Ireny Jurgielewiczowej czy Beaty Andrzejczuk.

To ja, Aleks. Nie ma jak u mamy. Tom 1

Aleksandra Giersch-Amundsen

"Niby było wszystko w porządku. Zadbane dziecko z dobrej rodziny. Tylko jakby miłości coraz mniej. I rodzina stała się niepełna". Po rozwodzie rodziców Aleks zostaje w swoim dotychczasowym mieszkaniu pod opieką matki. Kobieta ciężko przeżywa rozpad małżeństwa i swoje emocje wyładowuje na córce. Dziewczynka, nie mogąc doprosić się o odrobinę czułości, coraz śmielej opuszcza dom - fizycznie i psychicznie. Buduje dla siebie nowy, bezpieczny świat - w opustoszałej altance po dziadkach, w towarzystwie ukochanego psa Toma. Pierwsza część historii Aleks to mądra i ciepła powieść dla młodzieży, w stylu twórczości Ireny Jurgielewiczowej czy Beaty Andrzejczuk.

To ja, Judasz. Biografia apostoła

Tomasz P. Terlikowski

Najbardziej mroczna i niejednoznaczna postać Nowego Testamentu. Tajemnice i wszystkie twarze Judasza w książce Tomasza P. Terlikowskiego.   Sprzedawca pachnideł? Złodziej? Bojownik o wolność Izraela? Intelektualista z Judei pośród galilejskich rybaków? Kim był Judasz? Tomasz P. Terlikowski proponuje świeże biblijne, historyczne, literackie i psychoanalityczne spojrzenie na postać Judasza. Czy w ogóle istniał? Co o nim wiemy, a czego nie? Co jest pewne, a czego się domyślamy? Jak możemy rozumieć jego historię? Być może Judasz, zanim dołączył do grona apostołów, był zwykłym handlarzem. Jednak możliwe również, że był on, jak powiedzielibyśmy dzisiaj, terrorystą walczącym z bronią w ręku o wyzwolenie Izraela spod rzymskiego jarzma. Dlaczego uwierzył Jezusowi? Czy zdradził go z żądzy zysku, czy powodem było rozczarowanie i utrata wiary? Czy był niezbędnym elementem historii stanowiącej fundament chrześcijaństwa? Dlaczego jest tak ważny dla gnostyków? Ta książka ma również dla Terlikowskiego wymiar osobisty, rozliczeniowy: oto biografia Judasza napisana z pasją przez autora, którego przecież nieraz nazwano właśnie Judaszem, zdrajcą polskiego Kościoła.

To ja, Szpilka. Klub

Marcin Ciszewski

Dynamiczny kryminał z mocno zarysowanym wątkiem obyczajowym i upartą policjantką w roli głównej. Wszyscy, łącznie w własnym rodzeństwem, mówią do niej Szpilka. Pracuje w policji. Kiedyś wierzyła w sprawiedliwość, teraz po prostu chce złapać zabójcę znanego pisarza. Nie zwraca uwagi na koszty. Gdy musi, nagina procedury. Wie, że czasem trzeba się ubrudzić. Gdy dowiaduje się jednak szczegółów z życia ofiary, zaczyna mieć wątpliwości, czy powinno jej zależeć na wykryciu sprawcy. A gdyby potraktowała śmierć popularnego autora jako zadośćuczynienie potwornej krzywdy, którą przed laty wyrządzono siostrze? Czy może i powinna przymknąc oczy na przestępstwo, za którym stoi bezdyskusyjna, moralna słuszność?

To ja, umarły

Kazimierz Korkozowicz

Dobrze napisany, klasyczny kryminał milicyjny zbierający bardzo dobre recenzje. Akcja rozgrywa się w położonym gdzieś w Bieszczadach, Jodłowie i jego okolicach, przede wszystkim zaś w – stojącym na szczycie wzgórza, oddalonym od miasta o około 10 km – schronisku. Jodłów to ciekawa miejscowość. Mieści się w niej Ekspozytura WSW, Komenda MO, szpital, elektrownia, a także inne urzędy i instytucje związane z jego powiatową rangą. W pobliskich lasach znajduje się Wojskowa Baza Remontowa, a także wojskowe lotnisko z helikopterami i samolotami łącznikowymi. Od miasta do tartaku kursuje kolejka wąskotorowa, a jeden z jej przystanków usytuowany jest nieopodal schroniska. Schronisko to prowadzi kierowniczka, a w skład jego obsługi wchodzą: pokojówka, kucharka i palacz, który jest także „złotą rączką”. Wśród gości jest pięciu mężczyzn, z czego trzech pracuje w Jodłowie, i trzy kobiety. Na wstępie mamy ciekawe opisy tych osób. Oto fragment jednego z nich, dotyczący milczącej i zamkniętej w sobie kobiety: „Jej opanowanie zaczęło go intrygować coraz bardziej; pragnął dociec, co się za tym kryło: zwykła nieśmiałość, głębia natury czy tylko umysłowa płycizna”. Spokój mieszkańców schroniska zostaje zakłócony przez pojawienie się … ducha. Jest to duch wcześniejszego mieszkańca schroniska – niejakiego Komasy, na którym wykonano karę śmierci. Dokonał on kradzieży, na terenie Wojkowej Bazy Remontowej, kryształów do noktowizorów nowego typu, a w czasie ucieczki zastrzelił strażnika. W pościgu został ujęty i a potem aresztowany. Podczas zatrzymania zaklinał się, że nikogo nie zabił, choć na porzuconym pistolecie, z którego zabito strażnika, ujawniono odciski jego palców. Znaleziono przy nim kryształy, ale nie wszystkie. Pojawiający się duch przestawia meble, hałasuje i wyraźnie przemawia do kierowniczki schroniska. Któregoś wrześniowego dnia jeden z gości wychodzi ze schroniska, by udać się do Jodłowa i nie wraca. Z uwagi na to, że był on pracownikiem Bazy, czynności poszukiwawcze zaczyna prowadzić major Szeruda z Ekspozytury WSW. Wkrótce poszukiwany, a dokładnie – jego zwłoki, zostaje odnaleziony w opuszczonym budynku na stacji kolejki. Major udaje się do pensjonatu PTTK, gdzie prowadzi czynności śledcze. Jego pracę nadzoruje kapitan, którego zastępcą jest porucznik (choć Szeruda jest wyższy stopniem), a nad wszystkim czuwa podpułkownik. Szeruda do pomocy ma innego porucznika oraz sierżanta. WSW – w swoich działaniach – wspomagane jest przez Milicję i Wojsko Polskie. Akcja toczy się błyskawicznie: dokonywane są kolejne zabójstwa, są napady, uprowadzenia i pościgi (nawet z użyciem helikoptera), strzelaniny, zaś w tle pojawia się wątek szpiegowski, a do tego wszystkiego, swojego działania nie zaprzestaje duch umarłego. O działalność przestępczą podejrzewani są mieszkańcy zarówno schroniska, jak też samego Jodłowa. Książka jest bardzo ciekawa, bardzo szybko się ją czyta, trudno się od niej oderwać. Nie ma w niej wulgaryzmów, erotyzmów, czy nadmiernej przemocy. Nie ma w niej też PRL-ogizmów. Warto po nią sięgnąć. [Robert Żebrowski, KlubMOrd.com] Drugie, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej (Warszawa 1990) w nakładzie 59 850 + 150 egz. Natomiast jej pierwsze wydanie ukazało się drukiem (także nakładem MON) w roku 1974. Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 47. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

To jedno

Zuzanna Ginczanka

To jed­no Dnie bu­me­ran­giem ci­śnię­te wró­cą gro­ta­mi przy­po­mnień:  miz­drzy­ły się dziew­ki prze­pysz­ne,  weł­nia­ne owce szły z gór --  co cie­bie gna­ło przez wszyst­ko -- roz­waż,    wy­ra­chuj przy­tom­nie,  co cie­bie gna­ło przez pieśń,    las śpiew­ny,    śpiew drzew­ny,    bór.    O, akwa­re­le po­ran­ków, tłu­ste ole­je po­łu­dni,  sen­ne pa­ste­le wie­czo­rów i no­cy głę­bo­kich wę­gle!  Ostrą źró­dla­ną roz­kosz czer­pa­ły wia­dra ze stud­ni --  to cie­bie gna­ło,  to,  przez fur­kot, cho­rą­gwie i wstę­gi.    To cie­bie gna dziś przez czu­łość:  pły­ną ła­dow­ne okrę­ty,  peł­ne grom­nicz­nych ma­donn o skó­rze z do­ty­ku i wo­sku,  pan­nom peł­nym sło­dy­czy, tkli­wym i uśmiech­nię­tym,  pach­ną twa­rze z pier­wiosn­ków i ru­de na­stur­cje wło­sów. [...]Zuzanna GinczankaUr. w 1917 r. w Kijowie Zm. w 1944 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Non omnis moriar, Futro Poetka okresu dwudziestolecia wojennego i czasu wojny; pierwotne nazwisko: Sara Ginsburg. Po ukończeniu gimnazjum w Równem studiowała od 1935 roku na wydziale humanistycznym UW, biorąc jednocześnie udział w życiu literackim. Wraz z W. Iwaniukiem, Janczarskim i in. tworzyła grupę literacką ?Wołyń?; należała do najmłodszych współpracowników ?Skamandra?; utwory swe ogłaszała w ?Wiadomościach Literackich?, ?Sygnałach? i ?Szpilkach?. Wydała tom wierszy O centaurach (1936), stanowiący poetycką pochwałę biologicznej, zmysłowej strony życia. W późniejszych jej wierszach pojawia się niepokój światopoglądowy, krytyka społeczna. Ginczanka jest autorką ostrych i celnych satyr politycznych, przede wszystkim o charakterze antyfaszystowskim (Łowy, Prasa, Praczki) oraz m.in. satyry środowiskowej Ballada o krytykach poezję wertujących. Została wydana przez szmalcowników i zamordowana przez hitlerowców; wstrząsający wiersz Non omnis moriar z 1942 r. zawiera gorzką wizję jej przyszłego losu.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

To jej (#1). To jej wina

Emma ngström

Niektóre związki mogą być niebezpieczne, a niektóre decyzje mogą kosztować życie Fanny Karlsson dobiega trzydziestki, pracuje jako fizjoterapeutka i desperacko pragnie miłości. Jej przyjaciele pochłonięci są własnym życiem, a jedyną bliską jej osobą jest Maj-Britt, starsza pani, z którą spotyka się podczas spacerów z psem. Pewnego wieczoru Fanny natrafia na program telewizyjny o więźniach. Wystarczy jedno spojrzenie na Johana, skazanego za morderstwo, by poczuła, że musi go poznać. Wierzy, że jest w nim coś więcej że tylko ona może go zrozumieć i się nim zaopiekować. Ich korespondencja przeradza się w relację, która stopniowo staje się pułapką bez wyjścia. W tym samym czasie Edda Nord porzuca błyskotliwą karierę w PR i zaczyna pracę w Fundacji Pomocy Kobietom. Chce pomagać innym, ale nie przeczuwa, że sama może znaleźć się w niebezpieczeństwie. Jej własne małżeństwo zaczyna się rozpadać, a historie podopiecznych otwierają jej oczy na rzeczywistość, której wcześniej nie dostrzegała. Losy bohaterek przecinają się, gdy zdesperowana Fanny zgłasza się do fundacji po pomoc zaczyna rozumieć, że coś jest nie tak, ale jest już za późno. Johan nie zamierza pozwolić jej odejść. Edda robi wszystko, by ochronić kobietę, ale nieświadomie sprowadza na nią jeszcze większe niebezpieczeństwo. Czy mimo wszystko uda jej się uratować Fanny?

To jej (#2). To jej żałoba

Emma ngström

Thriller psychologiczny o granicach zaufania, toksycznych relacjach i cienkiej linii między miłością a zagrożeniem. Życie Lindy rozpada się na kawałki, gdy zaczyna podejrzewać, że mężczyzna, z którym dzieli życie, może być seryjnym gwałcicielem terroryzującym Sztokholm. Czy to możliwe, że Jesper jest tym przestępcą, którego od miesięcy ściga policja? Linda staje przed dramatycznym wyborem: milczeć i chronić siebie czy zaryzykować wszystko, by ocalić inne kobiety. Edda Nord, pracująca w Fundacji Pomocy Kobietom, próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości jako singielka. Kiedy poznaje Lindę, nawet nie przypuszcza, że zostanie wciągnięta w spiralę dramatycznych zdarzeń. Tymczasem tajemniczy mężczyzna podąża za kobietą. Kim jest prześladowca i dlaczego chce pozostać w ukryciu?

To jej (#3). To jej szept

Emma ngström

Nie każda ucieczka oznacza koniec koszmaru. Malin zrobiła to, na co wielu kobietom brakuje sił odeszła od przemocowego męża i postanowiła zawalczyć o siebie oraz o przyszłość swojej córki. Nowy początek, który miał być obietnicą spokoju, staje się początkiem koszmaru. Gdy pewnego dnia, podczas zabawy w parku, córeczka Malin znika, rozpoczyna się bezwzględna gra, w której stawką jest nie tylko bezpieczeństwo dziecka, ale i psychiczna wytrzymałość matki. Czy rodzic może wykorzystać własne dziecko jako narzędzie zemsty? Edda Nord pracuje w fundacji wspierającej kobiety w najtrudniejszych momentach ich życia. Przyzwyczajona do cudzych dramatów, teraz sama mierzy się z nową rzeczywistością jako początkująca samotna matka. Wyjazd, który miał jej pomóc odzyskać siebie, nie pozwala jednak zapomnieć o pracy. To jej szeptjest trzecim tomem serii, której bohaterką jest Edda Nord. To trzymające w napięciu thrillery psychologiczne o mrocznych stronach relacji, o manipulacji ukrytej pod maską troski i cienkiej granicy między miłością a kontrolą.