Literatura

Jerozolima

Selma Lagerlöf

“Jerozolima“ to powieść Selmy Lagerlöf, szwedzkiej pisarki, laureatki Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.   Narracja obejmuje kilka pokoleń w XIX wieku i skupia się na kilku rodzinach z Dalarna w Szwecji oraz społeczności szwedzkich emigrantów w Jerozolimie.  

Jerozolima wyzwolona

Torquato Tasso

Torquato Tasso Jerozolima wyzwolona tłum. Piotr Kochanowski ISBN 978-83-288-5812-1 Tom I [Wstęp] Pierwszy tom Goffreda abo Jerozolimy Wyzwolonej, który obecnie w świat puszczamy, jest początkiem całkowitego wydania spuścizny po Piotrze Kochanowskim. Z własnych utworów, jakie po tym bratańcu Czarnoleskiego Jana pozostać mogły, nie przechowało się wprawdzie nic zgoła, wszelako dwa przekłady z Tassa i Ariosta stawiają Kochanowskiego w rzędzie największych mistrzó... Torquato Tasso Ur. 11 marca 1544 w Sorrento Zm. 25 kwietnia 1595 w Rzymie Najważniejsze dzieła: Amintas (1580),Jerozolima wyzwolona (1581), Jerozolima zdobyta (1593). Tasso najmłodsze lata spędził na różnych dworach, pod opieką ojca znanego wówczas poety. Torquato od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie poezją i zdolności twórcze. Był studentem prawa (na uczelni w Padwie), a także filozofii oraz retoryki. Kolejne lata również spędził na dworach, był darzony ogromnym szacunkiem, został również historiografem dworu. Po latach popadł w chorobę psychiczną i ostatecznie trafił do szpitala psychiatrycznego. Udało mu się częściowo wyzdrowieć i żywota dokonał już na wolności w 1595 roku. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Jerozolima wyzwolona

Torquato Tasso

Wybitny epicki poemat rycerski pióra mistrza włoskiego renesansu Torquato Tasso (15441595), wydany po raz pierwszy w 1581 r. Jego akcja, nawiązująca formalnie do Iliady, opisuje ostatnią fazę pierwszej krucjaty: oblężenie i zdobycie Jerozolimy pod wodzą Godfreda de Bouillon w 1099 r. Brutalność wojny między europejskimi krzyżowcami i muzułmańskimi Saracenami nie daje nadziei na zawarcie pokoju. Bohaterowie obu stron dalecy są od wyidealizowanych wzorców rycerskich, wykazują głębię psychologiczną, targają nimi wątpliwości i sprzeczności.

Jerozolimskie morze

Viola Wein

Jerozolimskie morze to opowiedziana w bezkompromisowy i daleki od ckliwości sposób historia kobiety, która nagle musi stawić czoło poważnej chorobie. Uczucie strachu, który towarzyszy temu doświadczeniu, nie jest czymś nowym w jej życiu. Wydarzenia toczące się współcześnie w Jerozolimie są przeplatane obrazami wspomnień z dzieciństwa i młodości w powojennej Polsce. "Gdy śmierć staje się czymś więcej niż złudnie abstrakcyjną koniecznością, żegnamy się ciągle pełni niedowierzania. I - może pierwszy raz - nie są to pożegnania konwencjonalne. Jerozolima - widziana z Góry Oliwnej - to pożegnanie tyleż patetyczne, co konkretne: wszak tutaj właśnie Viola Wein, jak i jej bohaterka, spędziła bardziej dojrzałą część swojego życia. Jakże przejmująca staje się uporczywie obecna perspektywa banalnego, oddalającego się peronu Dworca Gdańskiego w Warszawie". Andrzej Werner Viola Wein - nauczycielka fortepianu, tłumaczka, prozaik. Urodziła się w 1946 roku w Poznaniu, w 1968 wyemigrowała do Izraela. Mieszka w Jerozolimie. W 1996 roku debiutowała tomem opowiadań Mezalians , za który otrzymała nagrodę Fundacji Kultury. W 2005 roku nakładem wydawnictwa Sic! ukazała się jej druga książka, Rachmunes .

Jerry of the Islands

Jack London

One of Jack Londons most beloved books is about the amazing adventures of the Irish Terrier Jerry. From birth, Jerry saw from his master only care and love. But once his life changed dramatically Jerry was on an island inhabited by some natives. The natural mind, resourcefulness and courage helped the extraordinary dog to avoid many dangers and even find a friend in a hostile tribe of natives.

Jerry of the Islands

Jack London

“Jerry of the Islands” is a book by Jack London, an American novelist. A pioneer of commercial fiction and an innovator in the genre that would later become known as science fiction. Jerry of the Islands is a novel by American writer Jack London. The novel is set on the island of Malaita, a part of the Solomon Islands archipelago, which in 1893 became a British protectorate. The hero of the novel is Irish terrier Jerry, who was a brother of a dog named Michael, about whom London wrote another novel—Michael, Brother of Jerry.

Jerry z wysp. Prawdziwa psia opowieść

Jack London

Jerry z wysp została pierwotnie opublikowana w 1917 roku i jest jednym z ostatnich dzieł Jacka Londona. Często w wydaniach anglojęzycznych ma również podtytuł "Prawdziwa psia opowieść", który również zdecydowaliśmy się dodać. Powieść rozgrywa się na wyspie Malaita, części archipelagu Wysp Salomona, która w 1893 roku stała się brytyjskim protektoratem. Bohaterem powieści jest irlandzki terier Jerry. Jerry urodził się na wyspie Santa Isabel, należącej do archipelagu Wysp Salomona. Właścicielem Jerry'ego był pan Haggin, który pracował jako strażnik plantacji i używał Jerry'ego do ścigania zbiegłych niewolników. Haggin podarował Jerry'ego panu Van Hornowi, kapitanowi statku Arangi. Statek dostarcza niewolników oraz handluje towarami z krajowcami na wyspie Malaita, która uchodzi za bardzo niebezpieczną i zamieszkałą przez ludożerców. Także niektórzy członkowie załogi są nieprzychylni Jerry'emu. Jak potoczą się jego dalsze losy?

Jerusalem

Selma Lagerlöf

Jerusalem är en roman i tv delar av den svenska författarinnan Selma Lagerlöf. Jerusalem utspelar sig i Dalarna och i Jerusalem under 1800-talet, där man fr följa ngra människor och deras närstende under flera r. Selma Lagerlöf skriver om mnga olika personer ur olika generationer, bland annat om dem som lever p den stora Ingmarsgrden, där man fr bekanta sig med deras, inte alltid s okomplicerade, relationer till varandra.

Jerychonka

Maria Rodziewiczówna

Akcja powieści rozgrywa się w środowisku cyganerii krakowskiej. Filip Osiecki, Andrzej Oryż i Magda Domontówna są malarzami. Każda z tych postaci kocha, jednak bez wzajemności ze strony obiektu uczuć. Filip jest opętany uczuciem do pięknej baronowej. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, iż jest jedynie jej zabawką. Andrzej kocha Magdę, lecz jego uczucie nie opiera się na fizyczności. Domontówna jest dla niego niczym muza. Z kolei Magda darzy uczuciem Filipa. Jej miłość ma jednak charakter platoniczny. Dziewczyna bardziej pragnie wcielić się w rolę przyjaciółki i powiernicy niż obiekt namiętności. Wszystko zmierza nieuchronnie do dramatu...

Jerychonka

Maria Rodziewiczówna

Malarka Magda Domontowna po latach spędzonych na studiach we Francji i Włoszech wraca do Krakowa. Tam spotyka Filipa, również malarza, przyjaciela sprzed lat. Obecnie mężczyzna jest bez pamięci owładnięty uczuciem do pięknej baronowej i zdaje się nie dostrzegać, że w jej oczach jest tylko pionkiem, nic nieznaczącą zabawką. Magda stara się pomóc Filipowi odzyskać zdrowe zmysły. Jednak wygląda na to, że jej działania skazane są na porażkę...

Jesienią

Jerzy Bandrowski

Śnieżkowa i pan Śnieżko długo musieli czekać na realizację wspólnego szczęścia. Podczas trwającego wiele lat narzeczeństwa każde z nich mieszkało w innej miejscowości i próbowało zdobyć stabilność i niezależność finansową. Gdy udało im się połączyć, oboje byli już w pełni wieku, pani Śnieżkowa dodatkowo starsza od męża o 10 lat. Jej wielka miłość w połączeniu z bolesną świadomością, że nie może już ukochanemu wiele dać, doprowadza do napięć w ich relacji.

Jesienią

Lucjan Rydel

Je­sie­nią Żół­te list­ki brzóz    Dy­go­cą -- dy­go­cą,    Bo je dzi­siaj no­cą  Zwa­rzył si­wy mróz.    I pa­da­ją z drzew    Jak ule­wa zło­ta --    Po zie­mi je mio­ta  Zim­ny wia­tru wiew.    Źle tym li­ściom -- źle,    Co zle­cia­ły z drze­wa,    Wi­cher je roz­wie­wa  Na desz­czu, we mgle.    Le­cą z ostrym tchem    W za­wie­ję okrut­ną --    Jak tym li­ściom smut­no,  Ja naj­le­piej wiem...    [...]Lucjan RydelUr. 17 maja 1870 r. w Krakowie Zm. 8 kwietnia 1918 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Poezje 1899, Zaczarowane koło, Betlejem polskie (1904), Zygmunt August (1913) Poeta, dramaturg, prozaik i tłumacz okresu Młodej Polski; satyrycznie sportretowany przez Wyspiańskiego w Weselu jako Pan Młody. Ukończył wydział prawno-polityczny na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, po czym zwrócił się ku innej dziedzinie i studiował historię i historię sztuki w Berlinie, a dzięki stypendium Akademii Umiejętności również w Paryżu na kilku uczelniach; tam też pracował w Bibliotece Polskiej. Był miłośnikiem kultury antycznej. Wróciwszy do Polski, ożenił się 20 listopada 1900 r. z Jadwigą Mikołajczykówną, córką chłopa z Bronowic, co stało się głośnym wydarzeniem towarzysko-artystycznym. Był animatorem życia kulturalnego wsi; zakładał czytelnie dla ludu, prowadził wykłady i organizował przedstawienia. Na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie przez wiele lat dawał cieszące się dużą popularnością wykłady z historii sztuki greckiej. Tematyka ta pojawia się również w jego twórczości artystycznej, mianowicie w cyklu sonetów Mitologie greckie oraz opowieściach z czasów starożytnej Grecji (Ferenike i Pejsidoros, 1909). Pisał ponadto poematy bajeczne: Bajka i Kasi i królewiczu (1903), Pan Twardowski (1906), Madejowe łoże (1909), a także szkice historyczne: Awanturnik XVIII wieku, książę ?Dynassów? (1903), Królowa Jadwiga (1910). Cieszył się również uznaniem jako twórca sceniczny, autor baśni scenicznej Zaczarowane koło, widowiska jasełkowego Betlejem polskie oraz trylogii historycznej Zygmunt August. Dał się poznać jako znakomity tłumacz; przetłumaczył fragmenty Iliady Homera, wiersze Horacego, Anakreonta i Pindara oraz Sawantki Moliera.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Jesienną nocą

Kazimiera Zawistowska

Je­sien­ną no­cą O, przyjdź ty do mnie -- bom dziw­nie sa­mot­na!  Noc się na­de mną ro­ze­łka­ła słot­na,  I dziw­nie je­stem w tej no­cy sa­mot­na...    Stru­ga­mi desz­czu mży mgiel­na sza­ru­ga.  Noc, peł­na cie­ni, wy­sty­gła i dłu­ga,    Przed­zgon­nych psal­mów snu­jąc hymn po­kut­ny,  Łka w stru­nach desz­czu w rytm nie­zmier­nie smut­ny,  W mgłach odrę­twia­łych łka swój hymn po­kut­ny.    I jak wid śmier­ci le­ci mi nad gło­wą  Ta noc roz­gra­na ule­wą desz­czo­wą...    Więc przyjdź ty do mnie -- przyjdź w tę ci­szę mrocz­ną,  A oczy mo­je przy to­bie od­pocz­ną,  Oczy za­snu­te mgieł opo­ną mrocz­ną. [...]Kazimiera ZawistowskaUr. w 1870 r. w Rasztowcach na Podolu Zm. 28 lutego 1902 r. w Krakowie Poetka i tłumaczka. Początkowo dzięki ojcu, publicyście i daw. powstańcu styczniowym, nawiązała kontakt z czasopismami literackimi; jej wiersze drukowało krakowskie ?Życie? i ?Krytyka? oraz warszawska ?Chimera?. Jednak zbiorek jej poezji ukazał się dopiero po jej samobójczej śmierci, w 1903 r. (w oprac. Zenona Przesmyckiego). Jest autorką poezji miłosnej, w tym śmiałych jak na owe czasy erotyków oraz liryki poświęconej przyrodzie wsi podolskiej; oba tematy prowadziły poetkę do progu mistyki. Tłumaczyła symbolistów i parnasistów francuskich i belgijskich: Ch. Baudelaire'a, P. Verlaine'a, A. Samaina, A. Mockela.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Jesienny spacer poetów

Krzysztof Kamil Baczyński

Je­sien­ny spa­cer po­etów Je­rze­mu K. W.    Drze­wa jak ru­de łby bar­ba­rzyń­ców  wni­ka­ły w ży­ły żół­tych rzek.  Bia­ło się kładł po­pio­łem tyn­ku  wto­pio­ny w wo­dę mia­sta brzeg.    Szli po dud­nią­cym mo­ście kro­ków  jak po kra­wę­dzi z kru­che­go szkła,  pod za­my­ślo­nym gro­bem ob­ło­ków,  po li­ściach jak po krwa­wych łzach.    I mó­wił pierw­szy: Oto jest pieśń,  któ­ra ude­rza w fir­ma­ment po­wiek. [...]Krzysztof Kamil BaczyńskiUr. 22 stycznia 1921 r. w Warszawie Zm. 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pokolenie, Historia, Bez imienia, Dwie miłości, Z głową na karabinie Poeta, rysownik. Twórczość poetycką rozpoczął już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Związany ze środowiskiem młodzieży lewicowej, m.in. z organizacją Spartakus działającą półlegalnie w szkołach średnich. W czasie okupacji niemieckiej zbliżył się do ugrupowań socjalistycznych, wydających podziemne pisma ?Płomienie? i ?Droga?. Od 1943 r. uczestniczył w tajnych kompletach polonistycznych, w tymże roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK ?Zośka? oraz ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych rezerwy. Uczestnik powstania warszawskiego; poległ w walce przy Placu Teatralnym (Pałac Blanka); w parę tygodni później zginęła w powstaniu żona poety Barbara, którą poślubił w 1942 r. Nie licząc dwóch zbiorków odbitych na hektografie w 7 egzemplarzach w 1940 r. i kilku wierszy w antologiach Pieśń niepodległa i Słowo prawdziwe, zdążył ogłosić, pod pseudonimem Jan Bugaj, dwa konspiracyjne zbiory: Wiersze wybrane (1942) i Arkusz poetycki (1944) wydane nakładem ?Drogi?. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Jesień

Józef Czechowicz

jesień uliczka za uliczką rzucona sierpem stromo  okuty słońca mosiądzem szedł tędy młody żołnierz  złocisty talerz fryzjera kłaniał się jemu domom  a ten sam wiatr oblizywał wisły masywne połcie    za domami podzwania tramwaj jak w bramę wchodzi w powietrze  żołnierz także się wdziera w powietrze młodo idąc  jesień biegnie na przełaj na bliskim jest kilometrze  kasztan przy rogatce już rdzawo policzki wydął    no więc będzie szaro jak film się poprzemyka  już wypukłe zdarzenia cwałują ławą dokąd  takiej geografii nie ma na życiu nie ma równika  jak pilotowi trzeba powierzyć się młodym krokom    [...]Józef CzechowiczUr. 15 marca 1903 r. w Lublinie Zm. 9 września 1939 r. w Lublinie Najważniejsze dzieła: ballada z tamtej strony, żal, nic więcej, nuta człowiecza, tomy wierszy: Kamień (1927), Dzień jak co dzień (1930), Ballada z tamtej strony (1932), W błyskawicy (1934), Nic więcej (1936), Nuta człowiecza (1939). Polski poeta dwudziestolecia międzywojennego, w latach trzydziestych związany z grupą literacką Kwadryga, przedstawiciel tzw. drugiej Awangardy, której twórczość cechował katastrofizm. Jako ochotnik jeszcze przed zdaniem matury wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. Z wykształcenia, zamiłowania i zawodu nauczyciel (ukończył też studia w zakresie pedagogiki specjalnej). Redaktor m. in. czasopism dla dzieci "Płomyk" i "Płomyczek". Współpracował z wieloma pismami: "Reflektorem" (tu debiutował jako poeta w 1923 r.), Zet, Głosem Nauczycielskim, Pionem i Kameną, w Polskim Radiu pracował w dziale literackim, pisał słuchowiska radiowe. Zginął tuż po wybuchu II wojny światowej, podczas bombardowania. Charakterystyczną cechą wierszy Czechowicza jest niestosowanie wielkich liter i znaków interpunkcyjnych, co decyduje o poetyckiej wieloznaczności tekstów. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Jesień

Bruno Schulz

Je­sień Zna­cie ten czas, gdy la­to tak buj­ne i peł­ne wi­go­ru jesz­cze nie­daw­no, la­to uni­wer­sal­ne, obej­mu­ją­ce w swej roz­le­głej sfe­rze wszyst­ko, co tyl­ko po­my­śleć się da­ło -- lu­dzi, wy­pad­ki i rze­czy -- pew­ne­go dnia do­sta­je le­d­wo do­strze­gal­ną ska­zę. Blask słoń­ca spa­da jesz­cze rzę­si­ście i ob­fi­cie, w pej­za­żu jest jesz­cze wiel­ko­pań­ski, kla­sycz­ny gest, któ­ry tej po­rze ro­ku prze­ka­zał w spu­ściź­nie ge­niusz Po­us­si­na, ale -- rzecz dziw­na -- wra­ca­my z po­ran­nej wy­ciecz­ki dziw­nie znu­dze­ni i ja­ło­wi: czyż­by­śmy się cze­goś wsty­dzi­li? [...]Bruno SchulzUr. 12 lipca 1892 w Drohobyczu Zm. 19 listopada 1942 tamże Najważniejsze dzieła: Xięga bałwochwalcza (grafiki, 1920-1922), Sklepy cynamonowe (opowiadania, 1934), Sanatorium pod Klepsydrą (opowiadania, 1937) Prozaik i artysta-plastyk. Pochodził ze zasymilowanej rodziny żydowskiej. Studiował architekturę na Uniwersytecie Lwowskim, lecz nie ukończył jej z powodów zdrowotnych. W czasie I Wojny Światowej przez pewien czas uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Później pracował w rodzinnym Drohobyczu jako nauczyciel. Schulz debiutował dzięki zainteresowaniu, jakie wobec jego prozy i osoby żywiła Zofia Nałkowska. W ogóle jego proza fascynowała innych pisarzy, takich jak Witkacy czy Gombrowicz. Po wojnie promotorami jego twórczości byli Artur Sandauer i Jerzy Ficowski. Zarówno proza, jak i prace plastyczne Schulza ujawniają tendencję do przekształcania rzeczywistości w mit bądź w wizję rodem ze snu, jak również silną fascynację erotyką o zabarwieniu masochistycznym. Groteskowy obraz świata sprzyjał przy tym okazjonalnym przebłyskom poczucia humoru. Najbardziej charakterystyczną cechą pisarstwa Schulza jest jednak język - gęsty, metaforyczny i poetycki. Schulz zginął w Drohobyczu podczas wojny, zastrzelony przez Niemca. Zaginął też wówczas rękopis jego niedokończonej powieści, zatytułowanej Mesjasz. W 2001 odnaleziono w Drohobyczu wykonane przez Schulza freski, przeniesione do Jerozolimy przez instytut Yad Vashem. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.