Literatura
Wojciech Wolnicki
Kara Wojciech Wolnicki. Kryminał o zagrożeniu, które czai się najbliżej Kara Wojciecha Wolnickiego to niepokojący kryminał o zaginięciu i śmierci dziewięcioletniego Mateusza oraz o policyjnym duecie, który odkrywa, że pozorny wypadek może być częścią znacznie większej tragedii. To opowieść o zaniedbaniu, traumie i złu, którego ofiarami stają się niewinne dzieci. Kluczowe informacje: gatunek kryminał trzeci tom Śląskiej Serii Kryminalnej Kozak i Wolf każdy tom przedstawia osobną sprawę kryminalną serię łączą prywatne losy głównych bohaterów miejsce akcji Górny Śląsk, w tym Rybnik główny temat zaginięcie i śmierć dziecka emocje niepokój odbiorcy miłośnicy seriali i filmów kryminalnych o pracy policji Dla kogo i czego można się spodziewać? Dla kogo: dla czytelników lubiących kryminały, w których śledztwo prowadzą policjanci, a kolejne tropy odsłaniają zagrożenie ukryte w codziennym otoczeniu. Hak fabularny: śmierć dziewięcioletniego Mateusza początkowo wygląda na nieszczęśliwy wypadek, jednak cyfry zapisane na jego przedramieniu przypominają oznaczenia znalezione przy ciele innego chłopca. Śledztwo: podkomisarz Kozakiewicz i Wolf próbują odzyskać dane z telefonu Mateusza, w którym ktoś przywrócił ustawienia fabryczne. Klimat: narastający niepokój, poczucie bezradności i świadomość, że niebezpieczeństwo może pojawić się tam, gdzie nikt się go nie spodziewa. Seria: trzeci tom cyklu Kozak i Wolf; sprawę kryminalną można czytać osobno, ale znajomość wcześniejszych części pozwala lepiej śledzić prywatne perypetie bohaterów. O czym jest książka Kara? Zaniedbywane dziecko szuka uwagi poza domem. Nigdy jednak nie wiadomo, kto mu ją okaże i jakie będzie miał zamiary. Poszukiwania dziewięcioletniego Mateusza kończą się tragicznie. Chłopiec spada z rusztowania i ginie na miejscu. Wszystko wskazuje na nieszczęśliwy wypadek, ale uwagę policji przyciągają cyfry zapisane na przedramieniu ofiary. Podobne oznaczenia znaleziono wcześniej w miejscu śmierci jedenastoletniego Jerzyka, potrąconego przez samochód. Przesłuchania pracowników rybnickiej szkoły i rozmowy z rodzicami nie przynoszą przełomu. Nowym tropem staje się telefon Mateusza, w którym ktoś przywrócił ustawienia fabryczne. Jaką zagadkę rozwiązują Kozak i Wolf? Podkomisarz Kozakiewicz podejrzewa, że wyczyszczony telefon chłopca może zawierać informacje ważne dla sprawy. Prosi Wolfa o pomoc w odzyskaniu danych, a policyjny duet ponownie łączy siły. Śledczy muszą ustalić, czy śmierć Mateusza rzeczywiście była wypadkiem, co łączy ją ze śmiercią Jerzyka i kto próbował usunąć cyfrowe ślady. Stawką jest nie tylko rozwiązanie zagadki, lecz także zapobieżenie kolejnym tragediom. Dlaczego Kara budzi niepokój? Powieść pokazuje świat, w którym zło nie zawsze ma groźną twarz. Może pojawić się pod postacią zainteresowania, którego zaniedbane dziecko nie otrzymuje w domu. Wojciech Wolnicki porusza temat traum, zaniedbań i ich konsekwencji. Stawia pytanie o to, czy ludzie rodzą się źli, czy też dopiero krzywda i brak opieki uwalniają w nich to, co najgorsze. Czy Karę można czytać bez znajomości wcześniejszych tomów? Tak. Każdy tom Śląskiej Serii Kryminalnej Kozak i Wolf opowiada osobną historię kryminalną, dlatego zagadkę przedstawioną w Karze można śledzić niezależnie. Warto jednak czytać serię po kolei, ponieważ kolejne części łączą prywatne perypetie głównych bohaterów. Kara jest trzecim tomem cyklu. Dla kogo jest ten kryminał? Kara jest przeznaczona dla miłośników seriali i filmów kryminalnych, których bohaterami są policjanci. Spodoba się czytelnikom zainteresowanym pracą śledczych, analizowaniem tropów i sprawami, w których pozorny wypadek prowadzi do pytań o możliwe przestępstwo. To również propozycja dla osób szukających kryminału o poważnym społecznym tle. Historia koncentruje się na krzywdzie dzieci, zaniedbaniu i niebezpieczeństwach ukrytych w ich najbliższym otoczeniu. O autorze Wojciech Wolnicki łączy wykształcenie ścisłe i humanistyczne. Ukończył Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej oraz scenariopisarstwo w AMA Film School. Pochodzi z Krakowa, a od kilku lat mieszka na Górnym Śląsku. Interesuje się człowiekiem i opisuje jego zachowania, sięgając po różne gatunki literackie. Nakładem Wydawnictwa Dolnośląskiego ukazuje się jego seria kryminalna Kozak i Wolf. Co o książce mówi Leszek Koźmiński? Zło ma tu miły uśmiech i dostęp do naszych dzieci. Po przeczytaniu tej powieści inaczej spojrzycie na telefon w dziecięcej dłoni. Leszek Koźmiński, kryminalnetropy.pl Często zadawane pytania FAQ O czym jest książka Kara? To kryminał o zaginięciu i śmierci dziewięcioletniego Mateusza. Policyjny duet próbuje ustalić, czy tragiczne zdarzenie było wypadkiem i co łączy je ze śmiercią innego chłopca. Do jakiego gatunku należy Kara? Kara jest kryminałem skupionym na policyjnym śledztwie i narastającym poczuciu zagrożenia. Kto prowadzi śledztwo? Sprawą zajmują się podkomisarz Kozakiewicz i Wolf, czyli główni bohaterowie Śląskiej Serii Kryminalnej Kozak i Wolf. Czy Kara jest częścią serii? Tak. To trzeci tom Śląskiej Serii Kryminalnej Kozak i Wolf. Czy można przeczytać Karę bez znajomości poprzednich tomów? Tak. Każdy tom przedstawia osobną zagadkę kryminalną, ale warto zachować kolejność, aby śledzić prywatne losy bohaterów. Gdzie rozgrywa się akcja książki? Akcja jest związana z Górnym Śląskiem. Ważnym miejscem dla śledztwa jest rybnicka szkoła, do której uczęszczali Mateusz i Jerzyk. Jaki jest główny trop w śledztwie? Policję interesują cyfry zapisane na przedramieniu Mateusza oraz telefon chłopca, w którym ktoś przywrócił ustawienia fabryczne. Jakie emocje wywołuje książka? Powieść ma budzić niepokój. Porusza temat krzywdy dzieci, zaniedbania i zagrożenia ukrytego w codziennym otoczeniu. Dla kogo jest Kara? Dla miłośników kryminałów, seriali policyjnych i historii opartych na śledztwie prowadzonym przez stały duet bohaterów.
Gabriela Zapolska
Gabriela Zapolska Menażeria ludzka Kozioł ofiarny Pan Wentzel zmarszczył brwi i położył kanciastą linię obok siebie. Proszę o spokój! wyrzekł ochrypłym głosem. Oko brandenburskie! odpowiedział natychmiast Julusiek. Z perską źrenicą dorzucił Marian, pakując ręce w kieszenie od spodni. Pan Wentzel podniósł swą spiczastą głowę, pokrytą najeżonym włosem, i spojrzał na porozkładane na krzesłach dzieci. Proszę o spokój! powtórzył, a wargi wybladłych ust drżały... Gabriela Zapolska Ur. 30 marca 1857n r. w Podhajcach na Ukrainie Zm. 21 grudnia 1921 r. we Lwowie Najważniejsze dzieła: Moralność pani Dulskiej (1906), Kaśka Kariatyda (1886), Menażeria ludzka (1893), Żabusia (1897), Sezonowa miłość (1904), Ich czworo (1907), Panna Maliczewska (1910), Skiz (1909) Właśc. Maria Gabriela Janowska z Korwin-Piotrowskich, primo voto Śnieżko, inne pseudonimy: Marya, Józef Maskoff, Walery Tomicki. Autorka opowiadań, powieści i utworów scenicznych, aktorka. Publikowała swe utwory w prasie lwowskiej, krakowskiej i warszawskiej (debiutowała ogłoszonym w 1881 r. w Gazecie Krakowskiej opowiadaniem Jeden dzień z życia róży). Jej dzieła wyróżniały się dominującym naturalizmem o tonie dydaktycznym i publicystycznym oraz zaangażowaniem społecznym. Stała się symbolem walki z zakłamaniem tzw. moralności mieszczańskiej. Zapolska pisała o drastycznych jak na jej czasy tematach, np. o prostytucji czy chorobach wenerycznych (O czym się nie mówi 1909, O czym się nawet myśleć nie chce 1914). Z tego powodu jej twórczość stała się przedmiotem krytyki ze strony kół zachowawczych. Zapolska występowała w polskich, a także europejskich teatrach. W rozwoju kariery przeszkadzał jej krnąbrny charakter. Z tego powodu nie mogła dojść do porozumienia z dyrektorami teatrów. Ostatnie lata swego życia pisarka spędziła w willi Skiz, oszukana, otumaniona i pozbawiona majątku przez hipnotyzera. autor: Paweł Przybysz Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Kradzież w kancelarii sędziego pokoju
Daniel Bachrach
Opowiadanie kryminalne warszawskiego Sherlocka Holmesa" z pierwszej połowy XX wieku, podane z pierwszej ręki. Daniel Bachrach, aspirant Urzędu Śledczego w Warszawie, wspomina sprawę kryminalną, którą prowadził. Przed śledczym Bachrachem pojawia się szansa na znakomity debiut w kijowskiej policji. Na rozkaz naczelnika przyjmuje on sprawę kradzieży na dużą sumę. Z kasetki kancelaryjnej, znajdującej się w biurze sędziego pokoju, zniknęło sześć tysięcy rubli. Sprawa jest pilna, gdyż nie był to prywatny majątek sędziego, a pieniądze rządowe. Kradzieży dokonano w trakcie przerwy na obiad, a dostęp do klucza miały tylko dwie osoby: sędzia i kancelarzysta. Czyżby o kimś zapomniano? Bachrach musi wykazać się sprytem, by dotrzeć do sprawcy przestępstwa. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi.
Kurt Matull, Matthias Blank
8. część serii sensacyjnych opowieści w starym stylu w nowoczesnej formie ebooka. Lord Lister (znany również jako John C. Raffles) to postać fikcyjnego londyńskiego złodzieja-dżentelmena, kradnącego oszustom, łotrom i aferzystom ich nieuczciwie zdobyte majątki, a także detektywa-amatora broniącego uciśnionych, krzywdzonych, niewinnych, biednych i wydziedziczonym przez los. Po raz pierwszy pojawił się w niemieckim czasopiśmie popularnym opublikowanym w 1908, autorstwa Kurta Matulla i Theo Blakensee (pseudonim pisarski Matthiasa Blanka). Seria stała się bardzo popularna nie tylko w Niemczech i została przetłumaczona na wiele języków. (opis z Wikipedii). Pobierz już dziś na swój podręczny czytnik i ciesz się lekturą!
Władysław Syrokomla
Władysław Syrokomla Gawędy Kradzione Przypowieść szlachecka. Podsłuchano W ręce aspana, Panie Jakubie, Mówisz: *kradzione lepsze* i chcesz tego dowieść; Ja sobie rozmaite przypowieści lubię, Powiem aspanu przypowieść: W samym końcu zaścianku, pilnując swéj niwy, Żył sobie szlachcic poczciwy, A miał syna wyrostka z wąsem wyżéj nosa, Chłopiec dobre miał serce, ale w głowie za to Okropnie było pstrokato, Zwyczajnie jak u młokosa. A tutże mój mospanie, obok ich st... Władysław Syrokomla Ur. 29 września 1823 w Smolhowie na Białorusi Zm. 15 września 1862 w Wilnie Najważniejsze dzieła: Margier, Urodzony Jan Dęboróg, Kasper Kaliński (Obrona Olsztyna), Janko Cmentarnik, Wielki Czwartek, Żywot poczciwego człowieka, Nagrobek obywatelowi; Chatka w lesie; Melodie z domu obłąkanych (zbiór poezji); Wycieczki po Litwie w promieniach od Wilna; Podróż swojaka po swojszczyźnie. Właśc. Ludwik Władysław Kondratowicz, pseudonim artystyczny utworzył z drugiego imienia i nazwy herbu rodzinnego. Poeta, pisarz i tłumacz doby romantyzmu. Był piewcą swojskości (przeciwny emigracji), idei demokratycznych (lecz nie rewolucyjnych), ludowości i rdzennej kultury litewskiej. Nazywał siebie ,,lirnikiem wioskowym" (tytuł jednego z wierszy), piszącym dla ,,braci w siermiędze i braci w kapocie". Jego styl cechuje programowa prostota języka, humor, niekiedy ironia (np. w nawiązaniach do sielankowych opisów życia na wsi). Solidaryzował się z egzystencją chłopów i drobnej szlachty, krytykował egoizm ziemiaństwa. Jego poglądy na współczesne mu tematy społeczne wyrażają m.in. wiersze Hulaj dusza! i Wyzwolenie włościan. Ważnym dokonaniem Syrokomli są przekłady łacińskojęzycznej literatury staropolskiej, m.in. Jana Kochanowskiego, Klemensa Janickiego, Sebastiana Klonowicza czy Macieja Kazimierza Sarbiewskiego - w pracy tej celem było przybliżenie rodakom spuścizny kultury polskiej. Ponadto tłumaczył również współczesną poezję rosyjską i ukraińską (Rylejewa, Lermontowa, Niekrasowa, Szewczenki), a nawet wielkich romantyków niemieckich (Króla Olch Goethego, liryki Heinego), te jednak przekłady nie są wierne i służyły raczej Syrokomli dla wyrażenia cudzym słowem tego, czego sam, w warunkach rosyjskiej cenzury, nie mógł pisać. Cieszył się popularnością w całym kraju, nie tylko na rodzinnej Litwie i Białorusi, ale również w Warszawie, Krakowie i w Wielkopolsce, gdzie w latach 50. przyjmowano go bardzo uroczyście. Ostatnie lata niedługiego życia Syrokomli naznaczył cień zbliżającego się powstania styczniowego. W 1861 r. wracając do Wilna z Warszawy, gdzie brał udział w manifestacjach patriotycznych (po części jako współpracownik ,,Kuriera Wileńskiego"), został aresztowany i uwięziony, a następnie osadzony przymusowo w Borejkowszczyźnie. Tam stworzył niezwykle dojrzałe liryki zebrane później w zbiorze Poezja ostatniej godziny (wyd. 1862, obejmują m.in. Melodie z domu obłąkanych). Dzięki usilnym staraniom przyjaciół zezwolono na jego powrót do Wilna na kilka miesięcy przed śmiercią. Został tam pochowany na cmentarzu na Rossie, a jego pogrzeb zgromadził tłumy i sam stał się demonstracją patriotyczną doby przedpowstaniowej. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Jonathan Carroll
Wznowienie najgłośniejszej powieści Jonatana Carrolla niezwykłej mieszanki humoru i horroru. Odwołując się do słów samego Carrolla, można by stwierdzić, iż Kraina Chichów to książka, od której czytelnikowi włos się jeży na głowie, gdyż okazuje się, że potworem może być wszystko, co nas otacza: znajomi, jedzenie na stole i półki pełne książek. Jest to też powieść o cudzie i grozie tworzenia porusza problem osiągnięcia artystycznego: czy wielki pisarz jest zarazem wielkim alchemikiem, zdolnym przemienić słowo zapisane na papierze w człowieka w niebieskim kapeluszu, który naprawdę stanie pod naszymi drzwiami? A jeżeli jest do tego zdolny, to czy jest to wspaniałe, czy potworne. Jonathan Carroll to jeden z najpopularniejszych w Polsce pisarzy amerykańskich. Wiedeńczyk z wyboru, twórca magicznych światów przelanych na karty książek. REBIS opublikował wszystkie jego powieści m.in. najsłynniejszą Krainę Chichów, a także Dziecko na niebie, Śpiąc w płomieniu i Zakochanego ducha - trzy zbiory opowiadań (m.in. w 2012 roku Kobieta, która wyszła za chmurę) i jeden zbiór scenariuszy filmowych oraz książkę blog Oko dnia.
Kraina jednej szansy. O edukacji w Korei Południowej
Anna Sawińska
Obywatele Korei Południowej należą do najlepiej wyedukowanych na świecie. Do jakiej szkoły chodziłeś? to jedno z pierwszych pytań, które pada tam podczas spotkań na stopie prywatnej czy zawodowej. Odpowiedź pozwala umiejscowić rozmówcę w hierarchii społecznej. Ukończenie dobrego uniwersytetu wpływa nie tylko na rozwój kariery, ale także szanse matrymonialne. To sposób na lepsze życie i gwarancja szacunku. Koreańscy rodzice przeznaczają ogromne sumy na naukę dzieci, a te mają w zasadzie cały dzień wypełniony zajęciami. Edukacja zapewniana przez państwo nie wystarczy, by wyprzedzić innych w wycieńczającym maratonie egzaminów. Dlatego prawie wszyscy uczniowie po lekcjach uczęszczają na korepetycje. I choć osiągane przez nich rezultaty stanowią dla wielu krajów niedościgniony wzór, psychiczne koszty, które ponoszą dzieci oraz całe rodziny, są ogromne. Anna Sawińska stara się przeanalizować przyczyny i skutki tej gorączki edukacyjnej.
Håkan Östlundh
Biznes w internecie kręci się sprawnie i dyskretnie. Wszystko idzie zgodnie z planem. Wygląda na to, że opracowali przestępstwo doskonałe. Viktor i Rafael EngstrOmowie są już blisko celu: dwóch milionów koron na koncie w dalekim kraju, w którym nikt nie zadaje wścibskich pytań. Czas na zawsze opuścić Gotlandię i Szwecję. W podróży ma im towarzyszyć Nadja - wielka miłość Viktora. Okazuje się jednak, że ktoś zna ich zamiary, i od tego czasu nic już nie jest takie, jak zaplanowali. Mange - człowiek odpowiedzialny za wwożenie do kraju estońskej amfetaminy, sprzedawanej później w sieci przez EngstrOmów, zostaje znaleziony martwy. Marzenie o wspaniałym życiu pod gorącym słońcem zmienia się w walkę o przetrwanie na zimnej listopadowej Gotlandii. Sprawa zostaje przydzielona Fredrikowi Bromanowi i jego współpracownikom z policji w Visby. Choć ślady bezwzględnego mordercy widać coraz wyraźniej, to wydaje się, jakby funkcjonariusze wciąż byli o krok za nim. Podczas wymagającego śledztwa Fredrik musi dokonać niełatwego wyboru zawodowego i podjąć jeszcze trudniejszą decyzję prywatną: czy jego rodzina powinna dalej mieszkać na Gotlandii? "Kraina poza prawem" to wciągająca i trzymająca w napięciu powieść kryminalna o pragnieniu wyrwania się z dotychczasowego życia i rozpoczęcia nowego. Bez względu na poniesione koszty.
Herbert George Wells
„Kraina ślepców” to opowiadanie autorstwa Herberta George’a Wellsa, uznanego za jednego z pionierów gatunku science fiction. Opowiadanie opisuje losy próbującego się wspiąć się na niezdobytą górę, alpinista imieniem Nuñez. Podczas wyprawy, bohater znalazł dolinę, odciętą od reszty świata, otoczoną ze wszystkich stron stromymi przepaściami. Był to legendarny „Kraj Ślepców”. Dolina była rajem dla osadników uciekających przed tyranią hiszpańskich władców, dopóki trzęsienie ziemi nie zmieniło kształtu otaczających ją gór, odcinając ją na zawsze od pozostałych terenów. Izolowana społeczność rozwijała się przez lata, pomimo choroby, która dotknęła ich, powodując ślepotę wszystkich noworodków. W miarę jak ślepota powoli rozprzestrzeniała się na wiele pokoleń, pozostałe zmysły ludzi wyostrzyły się i zanim zmarł ostatni widzący wieśniak, społeczność w pełni przystosowała się do życia bez wzroku.
H. G. Wells
Alpinista Nuez na skutek nieszczęśliwego wypadku trafia do "Kraju Ślepców" - doliny otoczonej stromymi przepaściami. Społeczność tego terenu została przed laty dotknięta chorobą, która spowodowała ślepotę niemowlaków. Z biegiem czasu ludność coraz bardziej przystosowywała się do życia bez wzroku, wyostrzając pozostałe zmysły. Widzący Nuez ma poczucie przewagi, sądzi, że łatwo byłoby mu przejąć władzę nad ślepcami. Mieszkańcy mają go jednak za dziwaka. Czy związek z miejscową dziewczyną pozwoli mu przełamać ich nieufność? Jedno z najbardziej znanych opowiadań Wellsa. W 1939 r. autor przebudował zakończenie i opublikował drugą wersję utworu.
Kraina ślepców. The Country of the Blind
Herbert George Wells
O trzy tysiące mil od Chimborazo, o sto mil od śniegów Cotopaxi, w najdzikszym łańcuchu podzwrotnikowych Andów znajduje się tajemnicza dolina Kraina Ślepców. Niegdyś dolina owa dostępna była dla ludzi: po przezwyciężeniu straszliwych grani i lodowej przełęczy, udawało się dotrzeć do odległych hal. Kilka rodzin metysów peruwiańskich ukryło się tam przed okrucieństwem i tyranią hiszpańskich władców. Wkrótce potem nastąpił tu przerażający wybuch Mindohamby, który na siedemnaście dni pogrążył Quiho w ciemnościach; woda wrzała w strumieniach Yagnachi, a ryby pływały martwe, aż po Guayaquil. Na całym zboczu górskim, od strony Oceanu Spokojnego waliły się skały, obrywały lawiny, burzyły się roztopy i nagłe powodzie, a cały łańcuch starej Arancai obsunął się i zawalił z hukiem tysiąca piorunów, odcinając Krainę Ślepców od świata. Podczas tego straszliwego wstrząsu świata, jeden z pierwszych osadników tej doliny znajdował się właśnie po przeciwnej stronie łańcucha górskiego. Nie mogąc odnaleźć zawalonego przejścia, zmuszony zapomnieć o żonie, dzieciach, przyjaciołach i dobrach, które posiadał po tamtej stronie, rozpoczął nowe życie na nizinie. Po pewnym czasie rozchorował się i oślepł, i aby się od niego uwolnić, zesłano go do kopalni, gdzie umarł samotnie. Historia jego dała początek legendzie, która trwa na przestrzeni Kordylierów i Andów do dnia dzisiejszego Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. A dual Polish-English language edition.
Kraina wiecznego zimna. Wyścig do poznania tajemnic ukrytych w lodach Antarktydy
Gillen D'Arcy Wood
Porywająca historia Białego Kontynentu, od wielkich odkryć XIX wieku po współczesne przełomy naukowe. Antarktyda, lodowe królestwo okalające biegun południowy, zajmuje ważne miejsce w ludzkiej wyobraźni. Przez wieki kusiła odkrywców, jednak jej surowy klimat i trudno dostępne wybrzeża długo odpierały ataki ludzi. Kraina wiecznego zimna opowiada historię pionierskich wypraw i zaciętej rywalizacji między francuską, amerykańską i brytyjską ekspedycją, by zdobyć i zbadać tę mroźną pustynię. Dziś Antarktyda stawia nam nowe wyzwania. Naukowcy szukają ukrytych w lodzie i na dnie morskim śladów przeszłości oraz monitorują wpływ globalnego ocieplenia na polarną czapę lodową, grożącą zatopieniem miast położonych na wybrzeżach całego świata. Gillen D’Arcy Wood przedstawia rolę Antarktydy w tektonicznych dziejach Ziemi, zmianach klimatycznych i ewolucji gatunków, przeplatając doświadczenia współczesnych odkrywców z dramatycznymi historiami odkryć wiktoriańskich prekursorów.
James Oliver Curwood
Philip Weyman bohater westernu Kraj Boga i kobiety po spędzeniu osiemnastu miesięcy wśród dzikich i niedostępnych lodów Arktyki, gdzie stracił dwóch towarzyszy, powraca do cywilizacji. Obozując w lesie, spotyka piękną Josephine. Kobieta jest śmiertelnie przerażona. Ukrywa się przed niebezpiecznymi wrogami. Weyman, oczarowany nie tylko jej urodą, ale także siłą i charakterem, na wzór średniowiecznych rycerzy składa przysięgę, że zrobi wszystko, by pomóc jej wyjść z kłopotów, nie pytając nawet o ich przyczyny. Jakiż to sekret skrywa piękna kobieta? Kto chce wyrządzić jej krzywdę? No i co czeka wędrowców w jej rodzinnym Adare House, skoro już pierwszej nocy ktoś strzela do Philipa? Weyman nawet się nie domyśla, jak wielkie czekają go kłopoty Książka była dwukrotnie ekranizowana, w 1916 i 1937 r.
Maja Kołodziejczyk
Ligvash to tajemnicze państwo w Azji, które przez lata pozostawało odcięte od reszty globu. Teraz otwiera się na świat, gdyż obecny dyktator, pragnąc ocieplić swój wizerunek, postanawia uchylić drzwi przed turystami. W ramach eksperymentalnego programu do kraju zostaje zaproszona grupa europejskich influencerów podróżniczych i dziennikarzy. Każdemu z nich przydzielono opiekuna z Ligvashu partnera dobranego z niepokojącą precyzją. Jedną z par tworzą Jennishi i Konrad, dla których wspólna wyprawa szybko staje się czymś znacznie więcej niż zaplanowaną atrakcją. On do projektu dostał się przypadkiem. Ona budzi zainteresowanie jako córka kobiety ocalałej z katastrofy nuklearnej. Razem muszą stawić czoło zadaniom przygotowanym przez organizatorów. Z czasem zaczynają otrzymywać podejrzane wiadomości i utwierdzają się w przekonaniu, że nad Ligvashem nadal wisi cień mrocznej przeszłości. W świecie, w którym nic nie dzieje się przypadkiem, a każdy gest może być obserwowany, bohaterowie muszą zdecydować, komu zaufać i czy są gotowi odkryć to, co Ligvash skrywa przed obcymi, a oni sami przed sobą.
Kraj najszczęśliwszych kobiet. O czym szepczą omańskie ściany
Anna Machowska-Wądołowska
Hasina ma sprecyzowany plan na życie, z kuzynem w roli męża byle nie jako druga żona! Naiema co prawda nigdy nie poczuła motyli w brzuchu, ale wie, że one czekają w niebie. Lea, do niedawna walcząca feministka, z zapałem neofitki studiuje od kilku miesięcy w szkole koranicznej. Amira jest nowoczesną, wyzwoloną kobietą, nie bagatelizuje jednak nigdy zagrożeń ze strony złych duchów Autorka Kraju najszczęśliwszych kobiet spędziła w Omanie dwa lata. W swojej książce bez oceniania obserwuje sytuację mieszkanek tego regionu i z uwagą wsłuchuje się nie tylko w to, o czym się głośno mówi, lecz także w to, co pada między wierszami. Jej przewodniczkami jest sześć kobiet, ale rozmawia też z wieloma innymi. Jedne urodziły się w Omanie, dla pozostałych stał się on drugim domem. Jest wśród nich córka wodza dużego omańskiego plemienia, jest wnuczka arabskiej niewolnicy, są służące, biznesmenki, wolontariuszki z Wielkiego Meczetu oraz uczennice szkoły szariatu. Ich odmienne doświadczenia ukazują islamski świat z różnych perspektyw, dając niejednoznaczny obraz kraju uznawanego przez mieszkańców za wyjątkowo szczęśliwy. Co się dzieje za zamkniętymi drzwiami kobiecych hosteli? Na czym polega nauka w szkole szariatu i czy każdy może ją podjąć? Co Omańczycy robią z dziećmi grzechu? Czy za cudzołóstwo w Omanie nadal grozi chłosta? Jak wyglądają arabskie wesela? Co grozi za praktykowanie magii? Dlaczego czasem życie w kraju najszczęśliwszych kobiet jest niemożliwe? To tylko część spośród wielu pytań, na które odpowiada ta książka.
Kraj niespokojnego poranka. Pamięć i bunt w Korei Południowej
Roman Husarski
Wpływy Korei Południowej od dłuższego czasu przenikają do masowej świadomości. Zajadamy się kimchi, słuchamy K-popu, zgłębiamy koreańskie praktyki kosmetyczne i zapartym tchem oglądamy kolejne oscarowe produkcje. Pod tą maską, którą sami Koreańczycy chcą pokazywać światu, znajdziemy jednak trudną historię i jeszcze trudniejszą współczesność. Roman Husarski porzuca stereotypy i uproszczenia i podróżując po Korei, szuka informacji u źródeł. Opowieści, które słyszy, okazują się dużo ciekawsze niż misternie kreowany wizerunek. To państwo, w którym ludzie żyją najdłużej na świecie, wielkie bogactwo spotyka się ze skrajnym ubóstwem, religie konkurują ze sobą niczym firmy, a wojny toczą nie tylko partie, lecz także regiony, pokolenia oraz płcie. Husarski barwnie opowiada o meandrach koreańskiej polityki, skomplikowanych relacjach z Japonią i Koreą Północną, ale przede wszystkim rozmawia z ludźmi, którzy zmagają się z odpowiedzią na pytanie, czym jest dla nich koreańskość i jak połączyć wieloletnią tradycję ze współczesną moralnością. Z tych opowieści wyłania się wielowymiarowa, niejednoznaczna i niezwykle fascynująca Korea. Roman Husarski wychodzi poza utarte wzorce myślenia o Korei Południowej. Porusza trudne i kontrowersyjne sprawy, o których Koreańczycy zazwyczaj nie chcą rozmawiać: niemożność poskromienia antyjapońskich sentymentów, wojskowy rygor w środowisku pracy, tłamszenie indywidualizmu przez kult harmonii i porządku. Autor uwypukla też bolączki życia publicznego: korupcję, niezdrowe relacje między biznesem a polityką i autorytarne ciągoty kolejnych rządów. Podejmuje także wątki związane z Koreą Północną, w tym z trudnymi losami uciekinierów z Północy, którzy często nie potrafią odnaleźć się w rzeczywistości Południa. Kraj niespokojnego poranka jest książką o zakorzenieniu w tym, co dawne, i żywiołowym pochłonięciu tym, co bieżące. dr Oskar Pietrewicz, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych