Literatura

Komisarz Klara Poirot (#1). Życie nie lubi porządku

Agnieszka Świrniak

Detektyw Poirot wraca do gry! Na dodatek w Polsce i w kobiecym wydaniu. Klara Poirot jest oficerem gdańskiej policji. Nazwisko zobowiązuje - kobieta jest mistrzynią dedukcji, wirtuozem w swoim fachu. Z gracją rozwiązuje kolejne zagadki, a trzeba przyznać, że ma się nad czym głowić. Martwa ofiara homofobii, kradzież biżuterii żony premiera, śmierć biznesmena o wojskowych powiązaniach, zaginiony amator sztuki niemieckiego pochodzenia - każdej z tych spraw poświęcony jest osobny rozdział książki. W tle skomplikowane - i nie mniej emocjonujące! - życie osobiste Klary. W powieści można odnaleźć wiele nawiązań do popularnej postaci Herkulesa Poirota. Idealna lektura dla miłośników Agathy Christie. Komisarz Klara Poirot ( Piękna i zabójczo skuteczna, a na dodatek nosi nazwisko, które zobowiązuje. Oficer Klara Poirot budzi postrach w trójmiejskim półświatku i podziw w szeregach tamtejszej Policji. Nie każdy jednak jest w stanie zaakceptować wysoką pozycję kobiety w strukturach zdominowanych przez mężczyzn. Zwłaszcza, jeśli ambicja i zawodowy spryt idą w parze z niezależnością w życiu osobistym. Agnieszka Świrniak - dziennikarka, redaktorka naczelna miesięcznika "Nieco-Dziennik Etyczny". Społeczniczka od lat zaangażowana w walkę o laicyzację edukacji. Tworzy głównie opowiadania dla dzieci utrzymane w duchu racjonalizmu i ateizmu. Zdobywczyni tytułu Ateista Roku 2016 oraz nagrody Kryształowy Świecznik za wkład w budowę świeckiego państwa.

Komisarz Klara Poirot (#1). Życie nie lubi porządku

Agnieszka Świrniak

Detektyw Poirot wraca do gry! Na dodatek w Polsce i w kobiecym wydaniu. Klara Poirot jest oficerem gdańskiej policji. Nazwisko zobowiązuje - kobieta jest mistrzynią dedukcji, wirtuozem w swoim fachu. Z gracją rozwiązuje kolejne zagadki, a trzeba przyznać, że ma się nad czym głowić. Martwa ofiara homofobii, kradzież biżuterii żony premiera, śmierć biznesmena o wojskowych powiązaniach, zaginiony amator sztuki niemieckiego pochodzenia - każdej z tych spraw poświęcony jest osobny rozdział książki. W tle skomplikowane - i nie mniej emocjonujące! - życie osobiste Klary. W powieści można odnaleźć wiele nawiązań do popularnej postaci Herkulesa Poirota. Idealna lektura dla miłośników Agathy Christie. Komisarz Klara Poirot ( Piękna i zabójczo skuteczna, a na dodatek nosi nazwisko, które zobowiązuje. Oficer Klara Poirot budzi postrach w trójmiejskim półświatku i podziw w szeregach tamtejszej Policji. Nie każdy jednak jest w stanie zaakceptować wysoką pozycję kobiety w strukturach zdominowanych przez mężczyzn. Zwłaszcza, jeśli ambicja i zawodowy spryt idą w parze z niezależnością w życiu osobistym. Agnieszka Świrniak - dziennikarka, redaktorka naczelna miesięcznika "Nieco-Dziennik Etyczny". Społeczniczka od lat zaangażowana w walkę o laicyzację edukacji. Tworzy głównie opowiadania dla dzieci utrzymane w duchu racjonalizmu i ateizmu. Zdobywczyni tytułu Ateista Roku 2016 oraz nagrody Kryształowy Świecznik za wkład w budowę świeckiego państwa.

Komisarz Maigret. Maigret i gangsterzy

Georges Simenon

Najpierw pani Lognon zadzwoniła do Maigreta zaniepokojona, że jej mąż, inspektor z IX dzielnicy zaginął. Potem okazało się, że do ich domu wtargnęli podejrzani osobnicy, z rewolwerami, mówiący po angielsku. I na koniec sam inspektor Lognon nazywany nie bez kozery przez wszystkich policjantów Pechowcem zjawił się w biurze Maigreta. A historia, którą usłyszał wtedy komisarz, dowodziła niezbicie, że amerykańscy gangsterzy krążą po Paryżu...

Komisarz Maigret. Maigret i hurtownik win

Georges Simenon

Ktoś strzela do Oscara Chabuta, gdy ten opuszcza dom schadzek na ulicy Fortuny. Spotykał się tam z różnymi kobietami od lat. I dobrze o tym wiedziała jego żona, Jeanne. Każdy mógł to zrobić. Czyjś mąż lub kochanek. Są jeszcze zazdrośnicy na tym świecie" odpowiada lakonicznie pani Chabut komisarzowi, gdy ten szuka podpowiedzi, kto chciałby zabić majętnego hurtownika win.

Komisarz Maigret. Maigret i porządni ludzie

Georges Simenon

W Paryżu kończą się wakacje, ale upalne lato trwa w najlepsze, gdy komisarz Maigret zostaje wezwany do szacownej dzielnicy. A na miejscu okazuje się, że Renego Josselina, emerytowanego bogatego fabrykanta, zastrzelono we własnym mieszkaniu. Żona z córką były akurat w teatrze, a zięć, lekarz z zawodu, który grał wtedy w szachy z teściem, dostał telefon od pacjenta - jak się okazało fałszywy. Maigret - pamiętając, że w tym towarzystwie musi działać bardzo delikatnie - szybko odkrywa, że nikt obcy niepostrzeżenie nie wszedł do kamienicy. I nikt z rodziny nie miał motywu, by zabić Josselina. W dusznej, nie tylko od upału, atmosferze, przyjdzie Maigretowi zmierzyć się z najtrudniejszym chyba przypadkiem w jego karierze...

Komisarz Maigret. Maigret i sąd przysięgłych

Georges Simenon

Kiedy zamordowano Leontine Faverges i oddano jej pod opiekę czteroletnią Cecile, opinia publiczna była wstrząśnięta. Dlaczego komisarz Maigret musiał szybko wykryć mordercę. I udało mu się to. A pomógł mu anonim wskazujący na Gatona Meurant...Ale kilka miesięcy później, już podczas rozprawy sądowej, Maigret nie jest przekonany o winie Meuranta. zwłaszcza po nowych zeznaniach świadka Nicolasa Cajou a właściciela pewnego hoteliku, wynajmującego pokoje na godziny...

Komisarz Maigret. Maigret i sobotni klient

Georges Simenon

Człowiek, który przychodzi do biura komisarza Maigreta od kilku już tygodni, za każdym razem decyduje się odejść bez słowa. Wreszcie jednak odwiedza Maigreta w jego domu. I tam opowie mu swoją historię życia - dziwną i zaskakującą. Bo Leonard Planchon już od dwóch lat mieszka pod jednym dachem z żoną i... jej kochankiem. A teraz ma zamiar zabić ich oboje. I to właśnie wyznaje komisarzowi...

Komisarz Maigret. Maigret i sprawa Nahoura

Georges Simenon

Wszystko zaczęło się od nocnego telefonu doktora Pardona, który opowiedział Maigretowi o wizycie w jego gabinecie kobiety rannej od kuli. A następnego dnia komisarz zostaje powiadomiony o popełnionej właśnie zbrodni. Ofiarą jest Felix Nahour, zastrzelony w swym domu. Jego żona zniknęła w nocy... Czy te dwa wypadki łączą się w jedną sprawę? Szybko okaże się, że tak. Jednak świadkowie nocnych wydarzeń w domu przy alei du Parc-Montsouris sekretarz Nahoura, pokojówka jego żony uparcie milczą. Nic tu się nie działo tak, jak w innych rodzinach, w innych domach" stwierdzi komisarz bez poczucia zawodowej satysfakcji, gdy już zamknie to śledztwo.

Komisarz Maigret. Maigret i wyższe sfery

Georges Simenon

Kiedy Armand de Saint-Hilaire zostaje znaleziony martwy w swoim gabinecie, sprawa trafia do Maigreta. Bo zastrzelony hrabia to były ambasador i do śledztwa należy podejść delikatnie. Szybko się okaże, że to historia jak z taniego romansu, nawet jeśli wplątane są w nią osoby z wyższych sfer. A komisarz Maigret tego świata kompletnie nie zna, co od pierwszych chwil bardzo go irytuje.

Komisarz Maigret. Maigret i zabójca

Georges Simenon

W ten wczesnowiosenny, ulewny wieczór Maigret znalazł się na miejscu morderstwa przez przypadek. Kilka ciosów nożem w plecy pozbawiło życia Antoine`a Batille - syna bogatego producenta perfum. A nasuwający się motyw tej zbrodni mógł wynikać z niecodziennego hobby chłopaka. Odwiedzał on wiele, często podejrzanych miejsc i nagrywał tam z ukrycia różne rozmowy. Jedna z nich - odsłuchana z taśmy znalezionej przy ofierze - wydaje się szybko prowadzić do rozwiązania sprawy. Ale komisarz Maigret podejmuje ten wątek śledztwa bez przekonania, jakby niektóre jego elementy były od początku fałszywe...

Komisarz Maigret. Maigret ma skrupuły

Georges Simenon

Najpierw do biura Maigreta przychodzi Xavier Marton, by powiedzieć, że ma pewne podejrzenia, iż żona chce go otruć. Po niedługim czasie komisarza odwiedza żona tamtego, przyznając, że Xavier ma problemy natury psychicznej. I teraz Maigret staje przed najtrudniejszym dylematem w swej karierze: czy wszczynać śledztwo, skoro nie ma ofiary? A jeśli zbagatelizuje sprawę, czy nie okaże się, że ktoś jednak zostanie zamordowany, podczas gdy policja mogła to udaremnić?

Komisarz Maigret. Maigret na wakacjach

Georges Simenon

W nadmorskim Sables-dOlonne państwo Maigret mieli spędzić spokojne wakacje. Ale nagła choroba żony popsuła te plany. I komisarz Maigret od kilku dni odwiedza ją w szpitalu. By za którymś razem odkryć w kieszeni intrygujący list. Dotyczył jednej z pacjentek, która niedługo później zmarła. A śledczy instynkt podpowiada komisarzowi, że ta śmierć wskutek powikłań po wypadku ma swoje drugie dno... Pierwszy raz od dawna, może nawet pierwszy raz w życiu, Maigret miał wrażenie, że nie sam prowadzi grę, tylko ktoś inny manipuluje nim, jak chce".

Komisarz Maigret. Maigret podróżuje

Georges Simenon

W paryskim hotelu George V mieszkają ci, których świat zalicza do elity. Chociażby pułkownik David Ward który zostaje znaleziony martwy w wannie w swym pokoju. Albo hrabina Louise Paverini, podobno jego kochanka, która po próbie samobójczej trafia do szpitala i stamtąd niespodziewanie ucieka. Samolotem do Nicei. I teraz komisarz Maigret musi ruszyć jej śladem, poznając przy okazji ten ekstrawagancki światek, szokujący go coraz bardziej z każdym spotkanym milionerem...

Komisarz Maigret. Maigret się bawi

Georges Simenon

Od trzech lat komisarz Maigret nie miał urlopu. Tego upalnego lata nie było więc wyboru zwłaszcza po kategorycznych zaleceniach doktora Pardona. I faktycznie Maigret był na urlopie, ale... w Paryżu, choć oficjalnie przebywał w Sables dOlonne. Miał spokój od policyjnej pracy. Teoretycznie. Bo czytając gazetę, natknął się na artykuł o zbrodni w gabinecie znanego wśród paryskich elit lekarza. I teraz codziennie miał wyczekiwać na wieści z dzienników o poczynaniach inspektora Janviera, zastępującego go w tym śledztwie. A może nawet spróbować mu pomóc...

Komisarz Maigret. Maigret szuka obrony

Georges Simenon

Po raz pierwszy w swej karierze komisarz Maigret staje po drugiej stronie biurka - nie jako prowadzący przesłuchanie, ale jako ten, którego... oskarżają! A wszystko zaczęło się od dziwnego telefonu pewnej dziewczyny, która liczyła na pomoc Maigreta. Potem jednak ta młoda i ponętna Nicole Prieur oskarżyła go o... molestowanie. Ale czy tak było naprawdę? Ani Maigret, ani jego koledzy z brygady kryminalnej nie mają wątpliwości, że ktoś tu kręci. Tyle że telefon do prefekta od wysokich urzędników państwowych pokazuje komisarzowi, gdzie jest jego miejsce w hierarchii. Co nie znaczy, że Maigret nie będzie dociekał, kto i w co chciał go wrobić...

Komisarz Maigret. Maigret w pensjonacie

Georges Simenon

Po odkryciu, że Emile Paulus jeden ze sprawców napadu na bar zaszył się w pensjonacie panny Clement, policja obserwuje ten lokal. I te rutynowe czynności doprowadziłyby w końcu do aresztowania Paulusa, gdyby inspektor Janvier nie został tam postrzelony podczas kolejnego wieczornego dyżuru. Komisarz Maigret decyduje się wtedy zamieszkać w pensjonacie. I chociaż szybko udaje mu się wykryć obecność tam Paulusa, sprawy to wcale nie zamyka...

Komisarz Maigret. Noc na rozdrożu

Georges Simenon

Po siedemnastu godzinach przesłuchania Carl Andersen uparcie powtarzał, że to nie on zabił handlarza diamentami Goldberga. A że dowody były zbyt słabe, Maigret musiał wypuścić podejrzanego. Choć to nie znaczy, że nie pojedzie za nim na prowincję. Bo Andersen mieszka godzinę drogi od Paryża na słynnym Rozdrożu Trzech Wdów. Mieszka tam z siostrą, Else. A dwa pozostałe domy zajmują: agent ubezpieczeniowy Emile Michonnet i pan Oskar, właściciel stacji benzynowej i warsztatu samochodowego. I to w jednym z tych trzech domów mieszka morderca...

Komisarz Maigret. Porażka Maigreta

Georges Simenon

Gdy Ferdinand Fumal przychodzi do biura Maigreta, ten szybko kojarzy, że w czasach szkolnych niezbyt się lubili. Ale to żaden argument, by nie pomóc tamtemu. Zwłaszcza że Fumal to dzisiaj człowiek prominentny, z koneksjami, i sam minister sugeruje paryskiej Policji Kryminalnej, by szczególnie zajęto się jego sprawą. A rzecz cała wydaje się typowa, bo ktoś przysyła mu anonimy z pogróżkami. I ten "król rzeźników" oczekuje ochrony ze strony policji. Tyle że szybko okaże się, że na tę pomoc jest za późno... I teraz Maigreta męczą wyrzuty sumienia wielkie jak chyba nigdy dotąd w jego zawodowej karierze...

Komisarz Maigret. Przyjaciel Maigreta z dzieciństwa

Georges Simenon

Kolejne śledztwo Maigreta nie zaczęło się, gdy odkryto czyjeś zwłoki, ale od zjawienia się w jego policyjnym biurze kogoś dawno niewidzianego... Florentin był swego czasu szkolnym kolegą Maigreta. Potem stracili ze sobą kontakt, ale tamten wiedział, czym się Jules Maigret zajmuje...I teraz przychodzi, licząc na pomoc... Bo kochanka Florentina została właśnie zastrzelona - i to prawie w jego obecności! Prawie, bo on sam był ukryty w garderobie, gdy... przyjmowała innego mężczyznę. Tam usłyszał strzał...

Komisarz Maigret. Zwierzenia Maigreta

Georges Simenon

Po odkryciu zwłok brutalnie zamordowanej żony Adrien Josset zgłosił się na policję. Wiedział, że będzie głównym podejrzanym, chociaż utrzymywał, że jest niewinny. Przesłuchanie go przez Maigreta niewiele wniosło do sprawy. Komisarz wcale nie był przekonany, że ma do czynienia z mordercą. Jednak dla sędziego śledczego Comeliau sprawa była ewidentna i oczywista. Bo człowiek, który dzięki żonie awansował do wyższych sfer, a potem znalazł sobie młodą kochankę, nie zasługiwał na żadną obronę...

Komisja Jakiego. Czas rozliczeń

Bartłomiej Opaliński

Książka stanowi swoistą relację z pierwszego roku prac Komisji, spojrzenie na Komisje od wewnątrz przez dwóch jej członków wywodzących się z ugrupowań politycznych, które nigdy nie rządziły w Warszawie, a więc nie miały do czynienia z problemem reprywatyzacji widzianym z perspektywy rządzących. Książka dostarcza bogatego materiału, zawiera wiele faktów i informacji. Ustawodawca, widząc brak automatyzmu państwa i bezradność w walce z reprywatyzacją postanowił przejść na sterowanie ręczne i wprowadził regulacje doraźne, ale skuteczne. Relacja ma charakter obiektywny z elementami konstruktywnej krytyki. Autorzy obnażają kulisy działania Komisji, jej funkcjonowanie od kuchni, podejmowane decyzje. Opisują zarówno wszystko to co pozytywne jak również zwracają uwagę na niedostatki czy wręcz absurdy, na które natknęli się w pracy. Relacja ma więc charakter słodko-kwaśny. Choć na polskim rynku wydawniczym pojawiło się już wiele pozycji poświęconych reprywatyzacji, to jednak żadna z nich nie ukazuje Komisji w tak licznych szczegółach i kulisach jej działania. Jest to relacja osób najbliżej związanych z komisja - organem rozliczającym patologie reprywatyzacyjne, będących w sercu walki z dziką reprywatyzacją, w nieustannym ogniu walki z patologiami.

Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu

red. Marta Kalarus, red. Oskar Kalarus, red....

Tom zbiorowy Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu jest refleksją na temat funkcjonowania w epoce romantyzmu ujętych w tytule kategorii estetycznych. Każdy z zawartych w tomie artykułów porusza wspomnianą problematykę w odmienny sposób, co sprawia, że całość tomu ma charakter przekrojowy i pozwala spojrzeć na zagadnienie z różnych perspektyw. Niewątpliwym walorem książki jest fakt, iż autorzy tekstów poddają interpretacji dzieła oraz kwestie, które do tej pory nie doczekały się wnikliwego opracowania badawczego (jak np. twórczość literacka Aleksandra Grozy czy komiczne i tragiczne aspekty terminu auto-da-fé).

Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu

red. Marta Kalarus, red. Oskar Kalarus, red....

Tom zbiorowy Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu jest refleksją na temat funkcjonowania w epoce romantyzmu ujętych w tytule kategorii estetycznych. Każdy z zawartych w tomie artykułów porusza wspomnianą problematykę w odmienny sposób, co sprawia, że całość tomu ma charakter przekrojowy i pozwala spojrzeć na zagadnienie z różnych perspektyw. Niewątpliwym walorem książki jest fakt, iż autorzy tekstów poddają interpretacji dzieła oraz kwestie, które do tej pory nie doczekały się wnikliwego opracowania badawczego (jak np. twórczość literacka Aleksandra Grozy czy komiczne i tragiczne aspekty terminu auto-da-fé).

Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu

red. Marta Kalarus, red. Oskar Kalarus, red....

Tom zbiorowy Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu jest refleksją na temat funkcjonowania w epoce romantyzmu ujętych w tytule kategorii estetycznych. Każdy z zawartych w tomie artykułów porusza wspomnianą problematykę w odmienny sposób, co sprawia, że całość tomu ma charakter przekrojowy i pozwala spojrzeć na zagadnienie z różnych perspektyw. Niewątpliwym walorem książki jest fakt, iż autorzy tekstów poddają interpretacji dzieła oraz kwestie, które do tej pory nie doczekały się wnikliwego opracowania badawczego (jak np. twórczość literacka Aleksandra Grozy czy komiczne i tragiczne aspekty terminu auto-da-fé).

Kompleks grzecznej dziewczynki. Avalon Bay. Tom 1

Elle Kennedy

Romans, szalona zabawa i tęsknota Elle Kennedy w najlepszym wydaniu Mackenzie Mac Cabot to mistrzyni spełniania oczekiwań: wymagających rodziców, grupy znajomych z prestiżowej szkoły, długoletniego chłopaka. Jednak ciągłe trzymanie się zasad potrafi być wyczerpujące. I choć Mac pragnie jedynie rozwijać swój biznes internetowy, to najpierw na życzenie rodziców musi zdobyć dyplom. A to oznacza przeprowadzkę do nadmorskiego miasteczka Avalon Bay. Mac ma wprawę w tłumieniu swoich żywiołowych impulsów. Kiedy jednak poznaje Coopera Hartleya, miejscowego chłopaka z kiepską reputacją, ta umiejętność zostaje wystawiona na próbę. Cooper jest nieokrzesany. Szorstki. Szczery. Stanowi zagrożenie dla jej uporządkowanej egzystencji. Wkrótce ich przyjaźń staje się najprawdziwszą rzeczą w życiu Mac. Mimo że Cooper gardzi bogatymi i rozwydrzonymi studentami Garnet College, którzy przewijają się przez jego miasto, szybko zdaje sobie sprawę, że Mac nie jest taka jak oni, i zakochuje się w niej. Bez pamięci. Ich relacji jednak zagraża pewna tajemnica. No ale cóż, przecież nic nie może być zbyt proste, prawda? Ta urokliwa opowieść o podążaniu za głosem serca przemówi zwłaszcza do nieuleczalnych romantyków. Publishers Weekly Umiejętność Elle Kennedy tworzenia uniwersum miasteczka uniwersyteckiego uroczego, a zarazem pełnego komplikacji i dramatów jest niezrównana. Cooper i Mac są jak ogień i lód. Wzajemne przyciąganie i odpychanie, przekomarzanki i zwroty akcji sprawiają, że od książki nie można się oderwać. Przeczytałam ją jednym tchem i ty też to zrobisz. L.J. Shen, autorka bestsellerowego cyklu Święci grzesznicy

Kompleks polski

Tadeusz Konwicki

Tytuł mówi wszystko. Bohaterzy skazani na niepowodzenie, przeczuwane od początku nieszczęście i los, którego nie można odwrócić. Lubię u Konwickiego to fatum ciążące na bohaterze, romantyczne, ale bez zadęcia. Nieuchronność zdarzeń i ciężka, soczysta rzeczywistość w różnych czasach. [Ewa, lubimyczytac.pl] Tadeusz Konwicki w "Kompleksie polskim" po raz pierwszy jawnie podejmuje kwestię stanu PRL-owskiego społeczeństwa połowy lat 70. Nadaje fabule powieści oryginalną formę, zestawiając ze sobą dwa plany czasowe i dwie rzeczywistości. Z jednej strony, obserwujemy typową dla realiów PRL-u kolejkę przed sklepem jubilerskim, w której na radzieckie obrączki oczekują m.in. Konwicki, pan Duszek (stary ubek), pan Grzesio (donosiciel). Ci trzej mężczyźni snują w tym czasie refleksje o życiu i polskości, wymieniają się uwagami na temat trudów ich marnej egzystencji oraz ciężkiej sytuacji gospodarczej i politycznej, z którą przyszło im się zmierzyć. Z drugiej strony, wkraczamy w dobę powstania styczniowego ukazanego przez pryzmat życia jego przywódców. Marazm kolejki kontrastuje z przeszłością Polaków, a takie zestawienie faktów i postaci skłania do zadania pytania: czy jako naród mamy powody do dumy? "Kompleks polski" daje początek nowemu nurtowi książek pisarza utrzymanych w tonacji groteski politycznej. Ukazują one społeczeństwo na granicy rozpadu, którego przyczyną staje się rozmycie kluczowych pojęć - patriotyzmu, wolności, zdrady, niewoli. [Agora, 2010] Powstania, narodowe dramaty, losy zwyczajnych ludzi. W jedyny w swoim rodzaju sposób Konwicki potrafi przypomnieć na czym polega ta polska polskość. Obnażyć jej heroizm i pospolitość jednocześnie. Powieść posiada dwa główne wątki. Jeden z nich to kolejka do sklepu jubilerskiego w czasie lat 70. podczas nocy wigilijnej. Bohaterowie, a wśród nich sam Konwicki, czekają na radzieckie obrączki, zamiast których zostają przywiezione samowary z losami. Losy te dają możliwość wyjazdu do ZSRR. Konwicki omdlewa i zostaje przeniesiony na zaplecze sklepu, gdzie bliżej poznaje uroczą ekspedientkę. Jak to zazwyczaj bywa w noc wigilijną, bohaterowie przebaczają sobie dawne winy. Drugi wątek rozgrywa się podczas Powstania Styczniowego i jest ukazany poprzez pryzmat życia Romualda Traugutta oraz Zygmunta Mineyko. Symbolizm i ironia splecione w jednym polskim tyglu. [Audioteka] Akcja utworu dzieje się w latach 70. w Wigilię. Grupa osób oczekuje pod sklepem jubilerskim na dostawę radzieckich złotych obrączek. Wśród oczekujących są m.in.: Tadeusz Konwicki, Tadeusz Kojran (niegdyś próbujący zabić Konwickiego na zlecenie podziemia), pan Duszek (ubek, który kiedyś przesłuchiwał Kojrana), pan Grzesio (donosiciel). Kiedy wreszcie pojawia się wyczekiwana dostawa, okazuje się, że nie przywieziono obrączek, ale rosyjskie samowary wraz z losami umożliwiającymi wyjazd do ZSRR. Wygrywa Kojran, który jednak ma akurat przy sobie amerykańską wizę. Tymczasem Konwicki omdlewa i zostaje zaniesiony na zaplecze, gdzie przeżywa romans z ekspedientką. Kolejka rozchodzi się. Bohaterowie przebaczają sobie nawzajem dawne przewinienia. W ramach utworu narrator snuje refleksje na temat polskości: o literaturze, mówiącej zawsze o sprawach narodowych, o niewoli narodowej i zmarnowaniu przez Polskę szans na utworzenie silnego państwa. Ponadto w tok narracji wplecione są 2 opowiadania: (i) o Zygmuncie Mineyko, dowódcy oddziału chłopskiego w czasie powstania styczniowego, którego "żołnierze" w popłochu uciekają z pola walki jeszcze przed samą bitwą, a on sam zostaje pojmany, (ii) o Romualdzie Traugucie, który obejmuje dowodzenie skazanego na porażkę powstania. Powieść uzupełnia również list posiadany przez głównego bohatera. Dostał on go od swojego przyjaciela - emigranta. Nadawca pisze o swoim pobycie w nieokreślonym kraju napadniętym przez sąsiada, który wprowadza ustrój totalitarny z jedną partią i przywódcą, otoczonym boskim kultem. List zawiera również nostalgiczny i wyidealizowany obraz Polski jako raju i ojczyzny wolności. Ten list, w zestawieniu z rzeczywistością kolejkową, nabierał wydźwięku ironicznego. [Wikipedia] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Projekt okładki: Olga Bołdok.

Kompleks Portnoya

Philip Roth

Pośrodku żydowskiego znalazłem się żartu Roth jest najodważniejszym pisarzem w Stanach Zjednoczonych. Jest odważny moralnie, odważny politycznie. Portnoy jest częścią tej odwagi. Cynthia Ozick, Newsweek Premiera trzeciej powieści Philipa Rotha w styczniu 1969 roku wzburzyła literackim światem chodziło o główną postać, która, choć fikcyjna, rozpaliła emocje czytelników. Alexander Portnoy rocznik 1933, urodzony w Jersey City w rodzinie żydowskiej, IQ 158 leży na kozetce u psychoterapeuty. Akapit za akapitem, kartka za kartką bezlitośnie rozlicza się z historią własną i rodziny. Z matką, której czujne oko chciałoby dopilnować wszystkiego, zwłaszcza tego, co syn je i co z siebie wydala. Z ojcem, od początku dziejów cierpiącym na niestrawności. Z rodzicami w ogóle, bo Żyd, którego rodzice żyją, jest na ogół biorąc bezradnym niemowlęciem!. Próbując wydostać się z rodzinnej niewoli, Alex wpada w inną niewolę w sidła kompulsywnych erotycznych fantazji. Wyznania Alexa to przełomowy monolog w dziejach literatury amerykańskiej i światowej. Dla jednych stał się pokoleniowym manifestem. Inni zobaczyli w nim wspaniale ironiczny tekst, w którym tyrady na temat seksualności nie wykluczają rozważań o polityce i religii. Portnoy postać stworzona pół wieku temu wszedł do kanonu literackich bohaterów, ale nadal pozostaje młody. Zastanawia, drażni, pobudza do myślenia. Kompleks Portnoya znalazł się na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści XX wieku sporządzonej przez Modern Library i na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści lat 19232005 magazynu Time.

Kompleks Portnoya

Philip Roth

Pośrodku żydowskiego znalazłem się żartu Roth jest najodważniejszym pisarzem w Stanach Zjednoczonych. Jest odważny moralnie, odważny politycznie. Portnoy jest częścią tej odwagi. Cynthia Ozick, Newsweek Premiera trzeciej powieści Philipa Rotha w styczniu 1969 roku wzburzyła literackim światem chodziło o główną postać, która, choć fikcyjna, rozpaliła emocje czytelników. Alexander Portnoy rocznik 1933, urodzony w Jersey City w rodzinie żydowskiej, IQ 158 leży na kozetce u psychoterapeuty. Akapit za akapitem, kartka za kartką bezlitośnie rozlicza się z historią własną i rodziny. Z matką, której czujne oko chciałoby dopilnować wszystkiego, zwłaszcza tego, co syn je i co z siebie wydala. Z ojcem, od początku dziejów cierpiącym na niestrawności. Z rodzicami w ogóle, bo Żyd, którego rodzice żyją, jest na ogół biorąc bezradnym niemowlęciem!. Próbując wydostać się z rodzinnej niewoli, Alex wpada w inną niewolę w sidła kompulsywnych erotycznych fantazji. Wyznania Alexa to przełomowy monolog w dziejach literatury amerykańskiej i światowej. Dla jednych stał się pokoleniowym manifestem. Inni zobaczyli w nim wspaniale ironiczny tekst, w którym tyrady na temat seksualności nie wykluczają rozważań o polityce i religii. Portnoy postać stworzona pół wieku temu wszedł do kanonu literackich bohaterów, ale nadal pozostaje młody. Zastanawia, drażni, pobudza do myślenia. Kompleks Portnoya znalazł się na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści XX wieku sporządzonej przez Modern Library i na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści lat 19232005 magazynu Time.

Kompleks Portnoya

Philip Roth

Pośrodku żydowskiego znalazłem się żartu Roth jest najodważniejszym pisarzem w Stanach Zjednoczonych. Jest odważny moralnie, odważny politycznie. Portnoy jest częścią tej odwagi. Cynthia Ozick, Newsweek Premiera trzeciej powieści Philipa Rotha w styczniu 1969 roku wzburzyła literackim światem chodziło o główną postać, która, choć fikcyjna, rozpaliła emocje czytelników. Alexander Portnoy rocznik 1933, urodzony w Jersey City w rodzinie żydowskiej, IQ 158 leży na kozetce u psychoterapeuty. Akapit za akapitem, kartka za kartką bezlitośnie rozlicza się z historią własną i rodziny. Z matką, której czujne oko chciałoby dopilnować wszystkiego, zwłaszcza tego, co syn je i co z siebie wydala. Z ojcem, od początku dziejów cierpiącym na niestrawności. Z rodzicami w ogóle, bo Żyd, którego rodzice żyją, jest na ogół biorąc bezradnym niemowlęciem!. Próbując wydostać się z rodzinnej niewoli, Alex wpada w inną niewolę w sidła kompulsywnych erotycznych fantazji. Wyznania Alexa to przełomowy monolog w dziejach literatury amerykańskiej i światowej. Dla jednych stał się pokoleniowym manifestem. Inni zobaczyli w nim wspaniale ironiczny tekst, w którym tyrady na temat seksualności nie wykluczają rozważań o polityce i religii. Portnoy postać stworzona pół wieku temu wszedł do kanonu literackich bohaterów, ale nadal pozostaje młody. Zastanawia, drażni, pobudza do myślenia. Kompleks Portnoya znalazł się na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści XX wieku sporządzonej przez Modern Library i na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści lat 19232005 magazynu Time.

Kompleks Portnoya

Philip Roth

Pośrodku żydowskiego znalazłem się żartu Roth jest najodważniejszym pisarzem w Stanach Zjednoczonych. Jest odważny moralnie, odważny politycznie. Portnoy jest częścią tej odwagi. Cynthia Ozick, Newsweek Premiera trzeciej powieści Philipa Rotha w styczniu 1969 roku wzburzyła literackim światem chodziło o główną postać, która, choć fikcyjna, rozpaliła emocje czytelników. Alexander Portnoy rocznik 1933, urodzony w Jersey City w rodzinie żydowskiej, IQ 158 leży na kozetce u psychoterapeuty. Akapit za akapitem, kartka za kartką bezlitośnie rozlicza się z historią własną i rodziny. Z matką, której czujne oko chciałoby dopilnować wszystkiego, zwłaszcza tego, co syn je i co z siebie wydala. Z ojcem, od początku dziejów cierpiącym na niestrawności. Z rodzicami w ogóle, bo Żyd, którego rodzice żyją, jest na ogół biorąc bezradnym niemowlęciem!. Próbując wydostać się z rodzinnej niewoli, Alex wpada w inną niewolę w sidła kompulsywnych erotycznych fantazji. Wyznania Alexa to przełomowy monolog w dziejach literatury amerykańskiej i światowej. Dla jednych stał się pokoleniowym manifestem. Inni zobaczyli w nim wspaniale ironiczny tekst, w którym tyrady na temat seksualności nie wykluczają rozważań o polityce i religii. Portnoy postać stworzona pół wieku temu wszedł do kanonu literackich bohaterów, ale nadal pozostaje młody. Zastanawia, drażni, pobudza do myślenia. Kompleks Portnoya znalazł się na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści XX wieku sporządzonej przez Modern Library i na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści lat 19232005 magazynu Time.