Literatura

Książka

Mikołaj Łoziński

Laureat Paszportu Polityki 2011. Nowa książka jednego z najbardziej cenionych polskich pisarzy młodego pokolenia! Po kilku latach milczenia Mikołaj Łoziński napisał książkę inspirowaną historią swojej rodziny. Odsłania tajemnice i losy trzech pokoleń: od drugiej wojny światowej przez stan wojenny aż do czasów współczesnych. Czułość i empatia dla najbliższych nie wykluczają bezwzględności widzenia. Dzięki temu postaci są tak prawdziwe i nam bliskie. Powstała przejmująca opowieść o skomplikowanych, naznaczonych przez zakręty historii, ludzkich związkach i uczuciach. Książka nie jest dosłowną historią mojej rodziny. Ale jest nią inspirowana. Myślę, że każdy już na starcie przychodzi na świat z bagażem doświadczeń rodziców i dziadków. A potem z czasem dochodzą jeszcze jego własne przeżycia. I robi się coraz ciężej. Dlatego postanowiłem zajrzeć do tych bagaży - zobaczyć, co jest w środku i czy jest coś, czego mogę się pozbyć, żeby było mi lżej iść dalej. Mikołaj Łoziński Mikołaj Łoziński (ur. 1980) pisarz, którego debiutancka powieść Reisefieber (2006) została niezwykle gorąco przyjęta przez krytyków i czytelników. Skończył socjologię na Sorbonie. Laureat Nagrody Kościelskich, Nagrody Pawiego Pióra i Nagrody Fundacji Kultury.

Książka dla ludzi inteligentnych (i nie tylko)

Piotr Lewandowski

Książka dla inteligentnych (i nie tylko). To krótka podróż po odmętach autorskich spostrzeżeń. Praca jest idealna na prezent na każdą okazję i bez okazji dla aroganckiego gentlemana, nikczemnej damy, hobbysty wrażeń, kolekcjonerki doznań, wizjonera niesmaku, architektki afrontu i arogancji. Kompromitująca bez kompromisów, wstydliwa i bezwstydna, intrygująca bez intryg. Miejscami zabawna, miejscami żałosna, bywa trywialna i odkrywcza jednocześnie. Niepoprawna politycznie. Dozwolona od lat osiemnastu. Bulwersuje szczerością, gorszy autentyzmem, irytuje nietaktem.   Posiada tyle samo wad, co zalet, tyle samo poprawności, co błędów, i powoduje tyle samo zażenowania, co uśmiechu. Nie poszerza horyzontów, nie odkrywa nowych lądów, nie rozwiązuje dylematów filozoficznych, nie proponuje pokoju na świecie. Nie jest lekiem na całe zło.   Jest głosem tych, których nie słychać, myślą tych, którzy nie chcą myśleć. Jest przerwą w biegu, chwilą w natłoku zdarzeń, momentem oddechu. Dodaje odwagi bojaźliwym, pewności niepewnym, prostakom prostoty, a grubian traktuje z grubsza. Prostuje ścieżki myśli i wątpliwości, a jednocześnie prowadzi donikąd.   Nie zadowoli wszystkich, nie ucieszy każdego, ale też nie rozczaruje i nie zawiedzie. Sprawdzi się w każdych warunkach jako upominek, podstawka pod kubek, podpórka pod mebel, zapychacz miejsca i kolekcjoner kurzu.   Książka powstała po to, by każdy mógł w niej znaleźć coś dla siebie. Nie ma zamiaru nikogo obrazić.   Niniejsza publikacja daje wytchnienie i gwarantuje, że czytelnik zacznie kontemplować świat na nowo, a na pewne kwestie, takie jak miłość, przyjaźń, życie czy sukces, zacznie patrzeć z innej, niekoniecznie poprawnej perspektywy.

Książka dla Tadzia i Zosi

Maria Konopnicka

Książka dla Tadzia i Zosi" to zbiór nieco zapomnianych opowiadań Marii Konopnickiej stworzonych z myślą o dzieciach. Chyba wszyscy znamy Pimpusia Sadełko czy sierotkę Marysię, najwyższy czas poznać innych bohaterów dziecięcych opowieści jednej z najwybitniejszych polskich pisarek. W krótkich opowiadaniach dzieci dowiedzą się, jak niegdyś wyglądało życie na polskiej wsi. Poszerzą wiedzę na temat lokalnej fauny i flory, a także poznają historię naszej ojczyzny. To doskonała okazja do wspólnego spędzania czasu i połączenia dobrej zabawy z nauką.

Książka dla Tadzia i Zosi

Maria Konopnicka

“Książka dla Tadzia i Zosi” to zbiór opowiadań Marii Konopnickiej, poetki i nowelistki okresu realizmu. Jest ona uznawana za jedną z najwybitniejszych polskich pisarek.   W skład tego zbioru wchodzi 20 opowiadań dla dzieci, które przybliżają najmłodszym zjawiska związane z przyrodą, geografią i historią.  

Książka, której nikt nie przeczytał

Owen Gingerich

Z przyjemnością informuję, że mylą się ci, którzy utrzymują, że O obrotach sfer niebieskich Mikołaja Kopernika to książka, której nikt nie przeczytał. Na uzyskanie pewności w tej sprawie potrzebowałem blisko dziesięciu lat, a kolejne trzydzieści lat zajęło mi staranne udokumentowanie wpływu tego dzieła. Koniec końców miałem do czynienia z egzemplarzami, których właścicielami byli: święci, heretycy, nicponie, muzycy, gwiazdy filmowe, lekarze i maniakalni bibliofile. Jednak najbardziej interesujące są kopie należące niegdyś do astronomów i pokryte ich notatkami. Ukazują one długotrwały proces akceptowania heliocentrycznego kosmosu jako fizycznie realnego opisu świata. Są świadectwem fascynujących bitew, prowadzonych przez astronomów między sobą, jak również działań Kościoła, próbującego pogodzić się z nową rzeczywistością. Wyłania się z nich pasjonująca opowieść o tym, w jaki sposób bardzo zaawansowany matematycznie traktat z XVI wieku rozpoczął rewolucję może nawet większą niż reformacja i jak egzemplarze tego dzieła przeobraziły się w symbole kultury warte miliony dolarów.

(Książka leżała na stole...)

Krzysztof Kamil Baczyński

(Książ­ka le­ża­ła na sto­le...) 1 Książ­ka le­ża­ła na sto­le. Na książ­kę upadł pro­mień  słoń­ca peł­ne­go jak jabł­ko i ze­szli­śmy z ob­raz­ka  ja­ko chrzęsz­czą­cy ry­cerz i jak oku­ty pło­mień  ko­chać czu­łe zwie­rzę­ta i kre­ślić na pia­skach  zło­tych pu­styń -- fi­gu­ry, mia­sta i ka­na­ły,  a lu­dziom dać do rę­ki owo­ce na­brzmia­łe,  z któ­rych, gdy ści­snąć -- try­śnie anioł, młot i po­tok  krwi jak ob­łok pły­ną­cej, i śpiew sa­mo­lo­tów,  któ­re by po­pły­nę­ły lą­dom, kon­ty­nen­tom...    [...]Krzysztof Kamil BaczyńskiUr. 22 stycznia 1921 r. w Warszawie Zm. 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pokolenie, Historia, Bez imienia, Dwie miłości, Z głową na karabinie Poeta, rysownik. Twórczość poetycką rozpoczął już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Związany ze środowiskiem młodzieży lewicowej, m.in. z organizacją Spartakus działającą półlegalnie w szkołach średnich. W czasie okupacji niemieckiej zbliżył się do ugrupowań socjalistycznych, wydających podziemne pisma ?Płomienie? i ?Droga?. Od 1943 r. uczestniczył w tajnych kompletach polonistycznych, w tymże roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK ?Zośka? oraz ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych rezerwy. Uczestnik powstania warszawskiego; poległ w walce przy Placu Teatralnym (Pałac Blanka); w parę tygodni później zginęła w powstaniu żona poety Barbara, którą poślubił w 1942 r. Nie licząc dwóch zbiorków odbitych na hektografie w 7 egzemplarzach w 1940 r. i kilku wierszy w antologiach Pieśń niepodległa i Słowo prawdziwe, zdążył ogłosić, pod pseudonimem Jan Bugaj, dwa konspiracyjne zbiory: Wiersze wybrane (1942) i Arkusz poetycki (1944) wydane nakładem ?Drogi?. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Książka moich rozczarowań

Stanisław Cat-Mackiewicz

Rozczarowania polegają na tym, że to, co kiedyś było bliskie i miłe, staje się dalekie i brzydkie. Inteligentne oczy wypatrzyły, życzliwe mi ręce wybrały kilkadziesiąt moich artykułów, rozsypanych wśród lat wieczornej pisaniny "wstępniaków" i spróbowały stworzyć z nich książkę. Uśmiecham się sceptycznie do tej entrepryzy. Książka ta będzie przypominać muzealne oddziały wykopalisk antycznej rzeźby, których pełno jest we Włoszech, a które na turystach z Ameryki robią wrażenie graciarni bądź śmieciarni. Twarze bez nosów, nosy bez twarzy, ułamki czegoś, szczątka czego innego. Marmurowe okruchy, marmury, z których nie sposób skleić całości chociażby w myśli i fantazji. Myśl ludzka. Czasem jest swobodna i wolna, jak jaskółka szybująca w locie, a czasem wygląda jak gniazdo robaków, podnoszących w boleściach swoje tułowie ku górze, mające zady czymś sklejone i zmiętoszone w jedną miazgę, która je trzyma na ziemi. Takie są te biedne kalekie ułamki, szczątki mojej myśli mocarstwowej, mojej tęsknoty do Wielkości Polski i jej majestatyczności, o czym myślałem, jako o idei jedynej, mogącej ustąpić w pustkę ideową, jaką nam dało spełnienie tego, czym przed tym żyły pokolenia. Dlatego: "Książka moich rozczarowań". Nie umiałem dotychczas stworzyć w Polsce ruchu mocarstwowego, silnego, który by młodzieży polskiej dał ideały inne niż nacjonalistyczne, tak niezgodne z interesami państwa, które ma 40 procent mniejszości narodowych i które, gdyby się terytorialnie rozszerzało, jeszcze by powiększyło tę liczbę. Nie umiałem zapalić do idei wielkiej, mocarstwowej, królewskiej Polski. Ktoś, kto wybierał moje artykuły do książki, szukał nie twórcy ideologii, lecz człowieka, i dlatego powybierał rzeczy, które pisałem przeważnie w chwilach odpoczynku, słabości i depresji. Dlatego w tej książce, w której wypowiadam ułamki mojej myśli, tak dużo jest atmosfery rozczarowania. Stanisław Cat-Mackiewicz

Książka na wieczór (#1). Zemsta byłych żon

Anna Matusiak

Miały wszystko: piękne domy, luksusowe samochody, garderoby wypełnione najelegantszymi markami. Jeździły na egzotyczne wakacje, jadały lunche w najdroższych restauracjach, dbały o siebie w bajkowych spa, wiodąc dostatnie i kolore życie, pełne uważnej troski o... siebie. Aż do chwili, kiedy ich mężowie postanowili zamienić je na nowsze, ulepszone modele. Po pierwszym szoku, wywołanym gwałtowną zmianą życiowego statusu, cztery kobiety zostawione dla młodszych zaczynają planować zimną zemstę. Anna Matusiak śmiało kreśli scenariusz, który pokazuje, co by było, gdyby Zmowa pierwszych żon, amerykański hit ekranowy, została napisana w Polsce w drugiej dekadzie XXI wieku.