Literatura
Charles Baudelaire
Kwiaty zła to wydane w 1857 roku najbardziej znane dzieło Charlesa Baudelairea. Autor porusza w nim odważne, erotyczne tematy, obrazuje brzydotę, śmierć oraz zło, co wywołało niemały skandal. Baudelaire oraz jego wydawca zostali skazani podczas procesu sądowego na karę grzywny za niemoralność, a z tomu usunięto sześć wierszy. Charles Pierre Baudelaire był francuskim poetą parnasistą, prekursorem symbolizmu i dekadencji, należał do tzw. poetów przeklętych.
Józef Czechowicz
kwiecień tych co bez troski wiosną jasnych oddechów gołębianych słuchaj w pianie promyków ranek wiosnę wartko wiózł aż kipiał lazurowy puchar bo to radość biegła wzwyż po drzewach a seledyn młodziutkiej korony owych brzóz poblask z wisły od dołu rozgrzebał na wodzie lekki przewiew grzebieniem jeszcze sennym falę sycił promienny i szyby świecą kwietniowołagodny brzask w który się niebo wtula bo niebo tam osiada brzozy na błękit zachodzą od chwieją się znów przy chwieją raz wraz koleją raz wraz każda jest szumu strużącego się zieloną balladą a jak ten bruk uliczny kryształem błyszczy jakiem dudnieniem wtóruje wodogrzmotom kół jeszcze nie wszystko nie wszystko dzieciaczki po świętach w tornistrze resztę wiosny przywieziecie z pól [...]Józef CzechowiczUr. 15 marca 1903 r. w Lublinie Zm. 9 września 1939 r. w Lublinie Najważniejsze dzieła: ballada z tamtej strony, żal, nic więcej, nuta człowiecza, tomy wierszy: Kamień (1927), Dzień jak co dzień (1930), Ballada z tamtej strony (1932), W błyskawicy (1934), Nic więcej (1936), Nuta człowiecza (1939). Polski poeta dwudziestolecia międzywojennego, w latach trzydziestych związany z grupą literacką Kwadryga, przedstawiciel tzw. drugiej Awangardy, której twórczość cechował katastrofizm. Jako ochotnik jeszcze przed zdaniem matury wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. Z wykształcenia, zamiłowania i zawodu nauczyciel (ukończył też studia w zakresie pedagogiki specjalnej). Redaktor m. in. czasopism dla dzieci "Płomyk" i "Płomyczek". Współpracował z wieloma pismami: "Reflektorem" (tu debiutował jako poeta w 1923 r.), Zet, Głosem Nauczycielskim, Pionem i Kameną, w Polskim Radiu pracował w dziale literackim, pisał słuchowiska radiowe. Zginął tuż po wybuchu II wojny światowej, podczas bombardowania. Charakterystyczną cechą wierszy Czechowicza jest niestosowanie wielkich liter i znaków interpunkcyjnych, co decyduje o poetyckiej wieloznaczności tekstów. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Kwietniowe deszcze, słońce sierpniowe
Izabela Skrzypiec-Dagnan
Czasem nieplanowane wyprawy stają się podróżami życia Tina Wagner właśnie skończyła trzydzieści lat i czuje, że znalazła się na zakręcie. Pewnego dnia w jej ręce wpadają klucze do domu położonego w Beskidach, w którym ostatnie lata życia spędziła jej ciocia. Janina była aktorką teatralną i osobą wyjątkową tajemniczą, wyzwoloną, idącą zawsze pod prąd. Tina podejmuje spontaniczną decyzję i wyrusza w podróż na drugi kraniec Polski. Dom cioci okazuje się zupełnie inny, niż się spodziewała. Czuje się w nim zadziwiająco dobrze i postanawia zostać nieco dłużej. Jej spokój mąci pewne wydarzenie. Dowiaduje się, że spotkany przypadkiem motocyklista popełnił samobójstwo. Na miejscu tragicznego zdarzenia Tina poznaje zagadkowego mężczyznę, Marcina. Nowy dom, nowo poznani ludzie mają swoje tajemnice. Tina będzie musiała poszukać odpowiedzi na ważne pytania. Czym zakończy się wyprawa, która miała być tylko kilkutygodniowym wypadem? Kwietniowe deszcze, słońce sierpniowe to kolejna, po ciepło przyjętej przez czytelników Świetnie się bawię w Twoich snach z 2019 roku, powieść Izabeli Skrzypiec-Dagnan.
Maurice Leblanc, Maurice Leblanc
Le manoir délabré de La Barre-y-va est lespace dévénements mystérieux et horribles. Rentant tard du théâtre un soir du mois daot, le vicomte Raoul dAvenac découvre son appartement éclairé. Il y est visité par une jolie fille qui lattend en détresse. Catherine Montessieux, la jeune femme qui en est lhéritiere, ne peut plus dormir tranquillement. Une vieille demi folle lavertit dun péril quelle ne peut préciser. Et maintenant laventurier devenu détective va entreprendre de résoudre la plus inextricable des énigmes...
Przemysław Piotrowski
Kolumbia to trudny kraj. Chciałbym, abyście to zrozumieli już na samym początku, zanim jeszcze zabierzecie się do czytania. Byłem tam, doświadczyłem jej, odczułem na własnej skórze. Można powiedzieć o niej tyle dobrego, co złego, bo choć jest najpiękniejszym krajem, jaki widziałem, to ma w sobie coś tak ponurego i mrocznego, że gdy piszę te słowa, mam nieodparte wrażenie, że to jedno z absolutnie nielicznych miejsc na świecie, gdzie mógł narodzić się potwór, którego historię postaram się Wam opowiedzieć. Luis Alfredo Garavito Cubillos to najstraszniejszy i najokrutniejszy seryjny morderca w historii świata. Pewnie teraz drapiecie się po głowie i mogę się założyć, że wielu z Was po raz pierwszy widzi to nazwisko. Na pewno słyszeliście jednak o Tedzie Bundym, Jeffreyu Dahmerze czy Johnie Waynie Gacym. To o nich piszą książki i robią filmy, ale nawet wszyscy oni razem wzięci wydają się zaledwie niesfornymi łobuzami przy Bestii z Génovy. Garavito to sadysta i pedofil oskarżony, a następnie skazany za zabicie 138 dzieci, choć niektóre szacunki sugerują, że ofiar mogło być nawet 600! Do dziś na terenie Kolumbii, Ekwadoru i Wenezueli odnajdywane są szczątki, które wiąże się z jego zbrodniczą działalnością. Mówi się, że to życie pisze najstraszniejsze scenariusze. I najbardziej niewiarygodne. Trudno się nie zgodzić, bo tak się składa, że Bestii właśnie kończy się wyrok. I niewykluczone, że gdy czytacie te słowa, Luis Garavito znów jest wśród nas. Oto jego historia
Émile Zola
Cest lun des romans les plus profonds et les plus tragiques. Lauteur a essayé de faire ce que peu de gens avaient auparavant. Le sujet principal était létude du monde intérieur du maniaque meurtrier. Le personnage principal a fait de son mieux pour faire face a la soif de violence.
Maurice Leblanc
Ce livre est la fin dune histoire passionnante commencée avec le roman de Maurice Leblanc La Comtesse de Cagliostro. Cest une histoire o se mlent lamour et lhaine et o se retrouvent des fantômes du passé travers la Cagliostro. Arsene Lupin doit se surpasser pour éviter la vengance haineuse qui le chasse! Alors, combien de difficultés la destinée prépare pour lui? Est-il assez fort pour les surmonter?
Pierre Loti
De jeunes filles avec des visages de marionnettes et de tres petits yeux félins traînent leurs grands souliers de bois; Les enfants japonais sont tres drôles dans leurs longs vtements colorés, venant en groupes pour effectuer leurs prieres, se tenant la main; belles dames avec un petit pain compliqué venant la pagode pour prier et rire; Des paysans aux cheveux longs, des bonzes ou des marchands, autant de marionnettes imaginables de ce joyeux petit homme, sont passés par Kaka-San, qui les voyait encore, et devant Toto-San, qui ne les revit jamais.