Literatura

Na granicy tureckiej. Historia persko-turecka

Karol May

Odwiedź krainę tajemnic i niebezpieczeństw w fascynującej podróży z mistrzem literatury przygodowej, Karolem Mayem, w książce "Na granicy tureckiej. Historia persko-turecka". Autor zabiera czytelników w pasjonującą podróż, odkrywając historię, która do niedawna była starannie ukrywaną tajemnicą. Śledź losy bohaterów, których losy splatają się w zakątkach, gdzie wróble szeptem plotkują na dachach, a fantastyczne opowieści krążą wokół, tylko po to, by prawda pozostała skryta. W tej pełnej napięcia opowieści, szajka bandytów rządzi na granicy, manipulując każdym, kto odważy się zgłębić sekrety regionu. Zanurz się w dreszcz emocji: Odkryj starożytne wierzenia Persów i tajemnice religii Orientu. Poznaj życie codzienne mieszkańców perskich wsi i miasteczek. Staw czoła krwawej zemście i niebezpieczeństwom, które czyhają na każdym kroku. Ta opowieść to mieszanka egzotycznych scenerii, zaskakujących zwrotów akcji i błyskotliwego humoru, która przeniesie Cię w odległe światy, gdzie każda strona skrywa nowe wyzwanie. "Na granicy tureckiej. Historia persko-turecka" to klasyka literatury podróżniczej, idealna dla miłośników przygód, którzy pragną oderwać się od codzienności i zanurzyć się w niezwykłym świecie Karola Maya. Nie przegap okazji, by dołączyć do tej niezwykłej podróży. Zamów swój egzemplarz już dziś i odkryj świat pełen tajemnic i niebezpieczeństw!

Na greckiej fali

Władysław Bukowiński

Na grec­kiej fa­li Błę­kit­na Mo­rza Egej­skie­go fa­la,    Wzbu­rzo­na lek­ko, nę­ci jak ko­chan­ka.  Olim­pu śnież­ny szczyt ma­ja­czy z da­la.    Od­pę­dzam tro­skę, któ­ra, jak duch Ban­ka,  Sta­je przede mną z szek­spi­row­skim ge­stem,  I -- mo­dra fa­lo -- zno­wu two­im je­stem!    Ko­chan­ko! Okręt cze­ka nas go­to­wy,    I dym z ko­mi­na jak z wul­ka­nu bu­cha...  Te­sa­lo­nic­ki brze­gu by­waj zdro­wy    Do stat­ku łód­ka po­nie­sie nas kru­cha,  A na pa­row­cu tym... Ach! Świat sze­ro­ki --  Przed na­mi prze­stwór, nad na­mi -- ob­ło­ki!    Wsia­da­my. Nie czas ża­ło­wać roz­sta­nia    Z ob­cym dro­bia­zgu ludz­kie­go mro­wi­skiem.  Olim­pu szczy­ty ob­łok już przy­sła­nia,    Słoń­ce ostat­nim swym że­gna nas bły­skiem  I ton li­lio­wy rzu­ca na wy­brze­ża...  Go­dzi­na, wie­ki pra­gnio­na, ude­rza!    Świst je­den, dru­gi, prze­cią­gły, chra­pli­wy...    Za­zgrzy­tał łań­cuch i okręt już ru­sza.  Z ka­jut na po­kład wy­bie­ga kto ży­wy    I pod osło­ną dy­mu pió­ro­pu­sza  Raz jesz­cze że­gna bli­skich garst­kę dro­gą.  Lecz my -- na brze­gu nie ma­my ni­ko­go.    Tym le­piej! Ca­ły świat nie­sie­my z so­bą...    Choć­by­śmy ni­g­dy nie wró­ci­li z dro­gi,  Ni­czy­jej du­szy nie zmro­czym ża­ło­bą,    Ni­czy­jej drzem­ki spo­kój cen­ny, bło­gi,  Znik­nie­niem na­szym zmą­co­ny nie bę­dzie...  A więc -- do śmier­ci ra­zem, ra­zem wszę­dzie! [...]Władysław BukowińskiUr. 4 lutego 1871 w Święcicy k. Sandomierza Zm. 17 kwietnia 1927 w Tworkach pod Warszawą Najważniejsze dzieła: Z marzeń i życia (1898); Nowy zeszyt. Poezje (1901); Na greckiej fali (1906); Na przełomie (1911); Poeta melodii i głębin i poetka idei (studia o Adamie Asnyku i Marii Konopnickiej, 1909) Polski poeta, krytyki literacki, publicysta i nauczyciel. Jeden z założycieli Związku Nauczycielstwa Polskiego. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim, krótki czas pracował w prokuraturze Królestwa Kongresowego. Przez większość życia był nauczycielem literatury i historii, wykładał w warszawskich szkołach średnich i Towarzystwie Kursów Naukowych (późniejsza Wolna Wszechnica Polska). Pisał do miesięcznika pedagogicznego "Nowe Tory". W 1908 roku założył miesięcznik literacko-artystyczny "Sfinks", był jego wydawcą i redaktorem do 1913 r. Udało mu się skupić wokół pisma wielu istotnych pisarzy tego okresu (m.in. E. Orzeszkową, S. Żeromskiego i T. Micińskiego). W swojej poezji podejmował tematy typowe dla okresu Młodej Polski, widoczna jest w niej również inspiracja twórczością Słowackiego. Zmarł w zakładzie dla nerwowo chorych po długiej chorobie. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Na halnym stoku

Józef Ruffer

Na hal­nym sto­ku Ol­brzy­mi, na­gi, pięk­ny, na hal­nym sto­ku le­żę,  Opar­łem sil­nie sto­py o smre­ków smu­kłą ścia­nę,  Pod gło­wą splo­tłem rę­ce i wdy­cham w krąg roz­wia­ne  Ofiar­ne ziół wes­tchnie­nia i ży­wic wo­nie świe­że...    Na­de mną błę­kit nie­ba głę­bo­ki, nie­ska­la­ny --  A po nim pły­nie świę­te, pro­mien­ne, zło­te słoń­ce,  Wy­cią­ga ku mnie rę­ce ła­god­ne, ko­cha­ją­ce  I kła­dzie po mym cie­le pro­mie­ni zło­te wia­ny. [...]Józef RufferUr. 18 marca 1878 r. w Żółkwi Zm. 27 października 1940 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Posłanie do dusz (1903), Trzy psalmy i hejnał (1917) Poeta i tłumacz. Miał wykształcenie humanistyczne oraz plastyczne - studiował na wydziale rzeźby w Krakowie i Paryżu. Wcześniej, we Lwowie, związany był z młodzieżowym środowiskiem literackim i wraz z Leopoldem Staffem i braćmi Korab-Brzozowskimi należał do kółka literackiego Czytelni Akademickiej oraz grupy Płanetnicy. Po studiach przez wiele lat (1912-1920) pracował w Bibliotece Polskiej w Paryżu, następnie powrócił do Polski; pracował jako nauczyciel i korektor. Wiersze publikował od czasów studenckich, jednak większość jego utworów pozostała rozproszona w czasopismach krajowych (?Chimera?, ?Krytyka?, ?Głos?) i emigracyjnych. Z wydanych tomików pierwszy (Posłanie do dusz) stanowi ekspresję witalizmu i optymizmu, drugi zaś jest zbiorem wierszy patriotycznych. Ze względu na styl poetycki, Ruffera trudno zaliczać do pokolenia Młodej Polski, do którego przynależał metrykalnie.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Na imię jej było Lily

Bohdan Tymieniecki

Autor „Na imię jej było Lily” Bohdan Tymieniecki walczył na licznych frontach II wojny światowej, a rozpoczął swoją wojaczkę kampanią wrześniową w 1939 roku. Następnie, po klęsce armii polskiej uciekł przez południową granicę na Węgry i następnie przedostał się do Francji, gdzie uczestniczył w kolejnej klęsce. Jak wspomina, jego oddział jako jeden z nielicznych został ewakuowany z Dunkierki z pełnym wyposażeniem i stanem osobowym, jako pełna jednostka. W Wielkiej Brytanii nie zagrzał jednak długo miejsca. Los wkrótce rzucił go na Bliski Wschód, gdzie z piechociarza przekształcił się w instruktora broni pancernej, z którą związał się do końca wojny Zmarł w Londynie w 1992 roku. Służbę zakończył w stopniu podpułkownika. Za dokonania na frontach II wojny światowej został dwukrotnie odznaczony Virtuti Militari. Po wojnie mieszkał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Do ojczyzny wrócił dopiero po śmierci – pochowany jest na warszawskich Powązkach.

Na jasnym brzegu

Henryk Sienkiewicz

Akcja utworu toczy się we Włoszech. Przedstawia perypetie blisko pięćdziesięcioletniego Polaka, artysty malarza Świrskiego. Mężczyzna zakochuje się w trzydziestopięcioletniej wdowie Helenie Elzen. Kobieta przyjmuje jego oświadczyny malarza, mimo że ma wielu wielbicieli. Wkrótce Świrski przekonuje się, jaką egoistką jest jego wybranka. Porzuca ją i wiąże się ze swoją modelką, Marynią, Włoszką polskiego pochodzenia.

Na jasnym brzegu

Henryk Sienkiewicz

Henryk Sienkiewicz Na jasnym brzegu Nowela ISBN 978-83-288-2817-9 I Malarz siedział w otwartym powozie obok pani Elzenowej, mając naprzeciw dwóch jej bliźniaków, Romulusa i Remusa, i częścią rozmawiał, częścią rozmyślał o położeniu, które wymagało prędkiego rozwiązania, częścią patrzył na morze. Patrzeć było na co. Jechali od strony Nizzy ku Monte Carlo, tak zwaną starą Korniszą, to jest drogą, ciągnącą się wzdłuż wiszarów, wysoko nad morzem. Z lewej strony zasłan... Henryk Sienkiewicz Ur. 5 maja 1846 r. w Woli Okrzejskiej na Podlasiu Zm. 15 listopada 1916 r. w Vevey (Szwajcaria) Najważniejsze dzieła: nowele: Za chlebem (1880), Janko Muzykant (1880), Latarnik (1882); powieści: Trylogia (Ogniem i mieczem 1883-83, Potop 1886, Pan Wołodyjowski 1888), Quo vadis (1896), Krzyżacy (1900), W pustyni i w puszczy (1911) Polski powieściopisarz i publicysta, laureat Nagrody Nobla za całokształt twórczości (1905). Studiował (1866-71) na różnych wydziałach Szkoły Głównej i rosyjskiego UW, lecz żadnego nie ukończył. Pracował jako dziennikarz (felietony pod pseud. Litwos) i jako korespondent w Ameryce Pn. (1876-78). Wiele podróżował (Konstantynopol, Ateny, Zanzibar). Debiutował w 1872 r. powieścią współczesną Na marne oraz tendencyjnymi nowelami Humoreski z teki Worszyłły. Sławę przyniosły mu powieści historyczne. Działacz społeczny: ufundował (1889) stypendium, z którego korzystali m.in. Wyspiański, Konopnicka, Przybyszewski i Tetmajer; założył sanatorium przeciwgruźlicze dla dzieci w Bystrem; wyjechawszy do Szwajcarii w 1914 r. organizował pomoc ofiarom wojny w Polsce. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Na jasnym brzegu

Henryk Sienkiewicz

  “Na jasnym brzegu" to nowela autorstwa Henryka Sienkiewicza, laureata literackiej Nagrody Nobla, jednego z najpopularniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX w. Akcja toczy się we Włoszech. Treścią noweli są miłosne perypetie blisko pięćdziesięcioletniego Polaka, artysty-malarza Świrskiego. Malarz ten zakochuje się w trzydziestopięcioletniej wdowie Helene Elzen, która przyjmuje jego oświadczyny, mimo że ma wielu wielbicieli. Wkrótce jednak przekonuje się, jaką egoistką jest jego wybranka. Wkrótce też porzuca ją i wiąże się z młodziutką Włoszką polskiego pochodzenia, Marynią - swoją modelką.

Na jedną kartę. Dramat w pięciu aktach

Henryk Sienkiewicz

Henryk Sienkiewicz to nie tylko autor niezapomnianych powieści i nowel, lecz także twórca sztuk scenicznych. Laureat literackiej Nagrody Nobla był także świetnym dramaturgiem. Na jedną kartę to sztuka społeczno-obyczajowa. Jej premiera odbyła się we Lwowie 14 marca 1879 r. W dwa lata później dramat wystawiono w warszawskim Teatrze Rozmaitości. Bohaterem dramatu Na jedną kartę jest człowiek z nizin społecznych, doktor Józwowicz, wychowanek i lekarz księcia Starogrodzkiego, a zarazem działacz polityczny ugrupowania demokratycznego. Prowadzi on grę polityczną i wyborczą jako kandydat na posła demokratów. Jednocześnie stara się zdobyć rękę córki księcia Starogrodzkiego, Stelli. Na drodze do szczęści stoi jednak narzeczony Stelli, Jerzy Pretwic. Józwowicz postanawia usunąć z drogi rywala. Knuje intrygę, którą doprowadza do pojedynku narzeczonego Stelli z Karolem hrabią Drahomirem...