Literatura

Bursztyn. W jego młodych ramionach świąteczna erotyka

Annah Viki M.

30-letnia dziewczyna po rozstaniu ze swoim długoletnim partnerem wyjeżdża do nadmorskiej miejscowości, gdzie zamierza sama spędzić święta i Sylwestra. Tam niespodziewanie poznaje młodszego od siebie chłopaka, który zaczyna jej się podobać. On także coś do niej czuje. Czy ta znajomość ma szansę? I jaką rolę w tym wszystkim odegra bursztyn?

Bursztyn. W jego młodych ramionach świąteczna erotyka

Annah Viki M.

30-letnia dziewczyna po rozstaniu ze swoim długoletnim partnerem wyjeżdża do nadmorskiej miejscowości, gdzie zamierza sama spędzić święta i Sylwestra. Tam niespodziewanie poznaje młodszego od siebie chłopaka, który zaczyna jej się podobać. On także coś do niej czuje. Czy ta znajomość ma szansę? I jaką rolę w tym wszystkim odegra bursztyn?

Bursztyn. W jego młodych ramionach świąteczna erotyka

Annah Viki M.

30-letnia dziewczyna po rozstaniu ze swoim długoletnim partnerem wyjeżdża do nadmorskiej miejscowości, gdzie zamierza sama spędzić święta i Sylwestra. Tam niespodziewanie poznaje młodszego od siebie chłopaka, który zaczyna jej się podobać. On także coś do niej czuje. Czy ta znajomość ma szansę? I jaką rolę w tym wszystkim odegra bursztyn?

(Bursztyn, żyto dojrzałe...)

Charles Guérin

(Bursztyn, żyto dojrzałe...) Bursztyn, żyto dojrzałe, blaskiem lśniące ule,  Których plastry tak szumią jak Fingala grota,  Porównane z splotami, którymi się czulę,    Ustępują w przepychu złota.    Niechby luba ma błogo usnęła koło mnie,  A nie zdrożę się nigdy, oglądając z bliska,  Jak włosy oplatają jej biel nieprzytomnie,    Niby słońca przestronna kołyska. [...]Charles GuérinUr. 29 grudnia 1873 w Lunéville w płn.-wsch. Francji Zm. 17 marca 1907 tamże Najważniejsze dzieła: Fleurs de Neige (Śnieżne kwiaty), Le Sang des Crépuscules (Krew jutrzenki), Le Semeur de cendres (Siewca popiołów) Najstarszy z ośmiorga dzieci w bogatej rodzinie, prowadzącej słynną fabrykę porcelany. Studiował w Nancy, gdzie przygotowywał licencjat z języka niemieckiego. Jego twórczość, początkowo naznaczona tradycją humanistyczno-religijną, wyniesioną z domu, ulegała też wpływom symbolizmu, a zwłaszcza belgijskiego poety Georges'a Rodenbacha. W Paryżu uczestniczył w życiu bohemy artystycznej, bywał na spotkaniach wtorkowych u Stephane'a Mallarmego, publikował artykuły krytycznoliterackie. Podróżował po Europie, pisywał notatki z podróży, zbierał materiały do powieści. Umarł w wieku 33 lat, przyczyną śmierci był guz mózgu. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Bursztynowa czarownica

Wilhelm Meinhold

Poruszająca historia dziewczyny, oskarżonej o czary. Akcja tej powieści rozgrywa się podczas wojny trzydziestoletniej. Maria Schweidler, córka pastora, pragnąc uśmierzyć ból i nędzę dotkniętych wojną mieszkańców wioski, postanawia sprzedać znaleziony przez nią bursztyn i kupić jedzenie dla głodujących. Pada jednak ofiarą plotek rozsiewanych przez parającą się czarami sąsiadkę i staje przed sądem, oskarżona o bycie wiedźmą. Bursztynowa czarownica jest jedną z najciekawszych powieści Wilhelma Meinholda, autora słynnej Sydonii. Dla Oscara Wildea była najbardziej ulubioną lekturą wieku młodzieńczego. Napisana w kronikarskim stylu i zgrabnie osadzona w realiach epoki, jest jednocześnie dziełem poetyckim i wciągającym.

Bursztynowa Góra

Sofia McTell

Obsesja stworzenia doskonałego scenariusza filmowego pochłania Sofię bez reszty. Każda ze scen jest dla niej próbą rozliczenia się z przeszłością, w której główną rolę odgrywa utracona przyjaciółka. Gdy Mia wyrasta z relacji mistrzuczeń i decyduje się coraz odważniej sięgać po marzenia, wieloletnia przyjaźń z Sofią zaczyna rozpadać się pod ciężarem oczekiwań i niewypowiedzianych żali. Jej bolesne zakończenie pozostawia po sobie posmak zdrady, której nie sposób wymazać z pamięci. Najbliższe osoby potrafią skrywać największe sekrety czy odważysz się je odkryć? Bursztynowa góra to historia o skomplikowanej relacji dwóch kobiet, poszukiwaniu tożsamości zmieniającej się wraz z upływem czasu, a także odkrywaniu własnych i cudzych granic. Miłość i przyjaźń mogą przyjmować różne formy, a psychologiczne zawiłości między bohaterkami demaskują, jak mało wiemy o uczuciach, które wydają się niepodważalne. Sekretnie rozkoszowałam się testowaniem granicy, do której mogę się bezkarnie posunąć, nie tracąc jej przyjaźni. Pozornie mogło się wydawać, że podobnie zachowują się uczniowie wobec swoich nauczycieli. Jednak zasadnicza różnica polegała na tym, że ja dobrze wiedziałam, gdzie leży granica. Leżała daleko poza zasięgiem mojego wzroku. Mimo tej świadomości pragnęłam ją ciągle na nowo odkrywać i cieszyć się radością bogatego rolnika, przed którym rozpościerają się niekończące się pola uprawne. Sofia McTell psychoterapeutka i psycholożka. Spośród wszystkich miejsc na świecie wybrała dla siebie Kaszuby. Kocha swoją pracę, sztukę, przyrodę, podróże, dobrą kuchnię I chociaż brzmi to banalnie, jej życie nigdy takie nie było. Mogłoby być materiałem na niejedną powieść. Niejedna powieść też sprawiła, że jej życie nigdy nie było banalne. Bursztynowa Góra jest debiutem literackim autorki.

Bursztynowy Anioł

Anna Tabak

Poznajcie Aśkę pozytywnie zakręconą studentkę ekonomii, której złośliwy los co rusz rzuca kłody pod nogi. Zakończenie kilkuletniego związku, zawalone egzaminy, uciążliwa praca Dobrze, że pod ręką są przyjaciółki, na które zawsze można liczyć i pogadać dosłownie o wszystkim. I jeszcze kolega o dziwnie brzmiącym imieniu, który udzieli wsparcia w każdej sytuacji. Co ona by bez nich zrobiła? Niespodziewanie w życiu Asi następuje zwrot o 180 stopni: pojawia się idealny mężczyzna, dzięki któremu jej szara rzeczywistość zaczyna przypominać bajkę. Przystojny, bogaty, dżentelmen w każdym calu Czyżby to był wymarzony książę? A może dziewczynie pisany jest ktoś inny? I co ze znienawidzonymi studiami i aktorstwem, które od zawsze było jej pasją? Po prostu przeczytajcie! Bursztynowy Anioł to napisana od serca historia o miłości, ponadczasowej przyjaźni, szukaniu własnej ścieżki, a także zwykłych codziennych problemach i trudnej sztuce dokonywania wyborów. Porwie każdą młodą czytelniczkę rozbawi, wzruszy, a może i zainspiruje do zmian we własnym życiu.

Burza

William Shakespeare

Antonio z pomocą króla Neapolu Alonso, pozbawia swojego brata Prospera tronu. Na skutek wydarzeń obalony władca, wraz ze swoją córką Mirandą, zostaje wygnany z Mediolanu i wyprawiony na morze. Wygnańcy docierają na wyspę, gdzie spędzają długich dwanaście lat. Dzięki magicznym umiejętnościom Prospero uwalnia ducha Ariela, który staje się jego sługą i niewolnikiem. Kiedy w pobliżu wyspy przepływa statek, Prospero kolejny raz używa magii. Wywołuje burzę, przez którą statek ulega zniszczeniu, a jego pasażerowie trafiają na wyspę. Wśród nich jest Antonio i Alonso. Dochodzi do ponownej konfrontacji braci i walki o władzę. Burza" to jedno z ostatnich dzieł Shakespearea, które stosunkowo niedawno zyskało uznanie wśród badaczy literatury. Jest zarazem jedynym dramatem, w którym autor zachował zasadę trzech jedności: czasu, miejsca i akcji.

Burza

Władysław Reymont

„Burza„ to nowela Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.   „— Przynieść śniadanie?  — Zejdę do jadalni! — szepnął niechętnie, srogo na nią spoglądając.  — Wie pan, panie z wieży jutro wyjeżdżają! — powiedziała, stając przy drzwiach.  — Jutro odjeżdżają?… — Usiadł na łóżku ze zdumienia.  — Była w nocy depesza, i panienka mówiła patronowi, że jutro…  — Jutro… nie, to niemożebne! — wykrzyknął do siebie.  — Tak mówiła, żądała rachunku!…  Nic się już nie odezwał, ale skoro Bretonka wyszła, zaklął mocno i zapalił papierosa, nie smakował mu jednak, i tak mu ręce drżały, że rzucił go przez okno i utonął oczami w słonecznej pożodze, skrzącej się w koliskach fal, wzdymających się leniwie pod wiotką przysłoną mgieł, przeżuwał tę wieść niespodziewaną i bolesną.”   Fragment książki „Burza”  

Burza

William Shakespeare

Na skutek intryg i zawiści Prospero, prawowity książę Mediolanu, zostaje pozbawiony przez swojego brata tronu i wraz z córką Mirandą wyprawiony na morze w łodzi. Trafiają oni na niemal bezludną wyspę, na której spędzają wiele lat. Aż nagle u wybrzeży wyspy pojawia się statek. Dzięki swoim umiejętnościom magicznym Prospero wywołuje burzę, która sprowadza załogę statku na wyspę...

Burza

Władysław Reymont

„Burza„ to nowela Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.   „— Przynieść śniadanie?  — Zejdę do jadalni! — szepnął niechętnie, srogo na nią spoglądając.  — Wie pan, panie z wieży jutro wyjeżdżają! — powiedziała, stając przy drzwiach.  — Jutro odjeżdżają?… — Usiadł na łóżku ze zdumienia.  — Była w nocy depesza, i panienka mówiła patronowi, że jutro…  — Jutro… nie, to niemożebne! — wykrzyknął do siebie.  — Tak mówiła, żądała rachunku!…  Nic się już nie odezwał, ale skoro Bretonka wyszła, zaklął mocno i zapalił papierosa, nie smakował mu jednak, i tak mu ręce drżały, że rzucił go przez okno i utonął oczami w słonecznej pożodze, skrzącej się w koliskach fal, wzdymających się leniwie pod wiotką przysłoną mgieł, przeżuwał tę wieść niespodziewaną i bolesną.”   Fragment książki „Burza”  

Burza

Władysław Reymont

„Burza„ to nowela Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.   „— Przynieść śniadanie?  — Zejdę do jadalni! — szepnął niechętnie, srogo na nią spoglądając.  — Wie pan, panie z wieży jutro wyjeżdżają! — powiedziała, stając przy drzwiach.  — Jutro odjeżdżają?… — Usiadł na łóżku ze zdumienia.  — Była w nocy depesza, i panienka mówiła patronowi, że jutro…  — Jutro… nie, to niemożebne! — wykrzyknął do siebie.  — Tak mówiła, żądała rachunku!…  Nic się już nie odezwał, ale skoro Bretonka wyszła, zaklął mocno i zapalił papierosa, nie smakował mu jednak, i tak mu ręce drżały, że rzucił go przez okno i utonął oczami w słonecznej pożodze, skrzącej się w koliskach fal, wzdymających się leniwie pod wiotką przysłoną mgieł, przeżuwał tę wieść niespodziewaną i bolesną.”   Fragment książki „Burza”