Literatura

Turniej cieni

Elżbieta Cherezińska

Lata 30. XIX wieku Kluczem do panowania nad Azją jest Afganistan, o który Wielka Brytania rywalizuje z Rosją. W Wielką Grę, nazywaną przez Rosjan Turniejem Cieni wplątane są losy Polaków: Jana Witkiewicza młodzieńca ułaskawionego z wyroku śmierci i zesłanego na Syberię, Adama Gurowskiego ucznia Hegla i przyjaciela Heinego, arcyzdrajcy sprawy polskiej, a także Rufina Piotrowskiego prostego żołnierza i najsłynniejszego uciekiniera z syberyjskiej katorgi. W śniegach Syberii, na gorących piaskach afgańskich pustyń i wybrzeżach Morza Czarnego trwa Wielka Gra. Bohaterowie rzucają cienie, ktoś jednak pociąga za sznurki marionetek. Fascynująca opowieść o Polsce. O ludzkich losach, przeznaczeniu, zdradach i niezłomności.

Turysta

Tadeusz Kwiatkowski

Na miejskim skwerku odnaleziono trupa. Ekspertyza toksykologiczna wykazała 1,6 promila alkoholu we krwi oraz cyjanek. Trucizna znajdowała się również w butelce mleka, którą mężczyzna miał przy sobie. Żona Franciszka Piwińskiego rozpoznaje zwłoki. Kobieta wyklucza samobójstwo męża, ale nie potrafi podrzucić żadnego innego tropu. Zgodne małżeństwo, spokojne życie, wspólne plany. Porucznik Tomaszek rozpoczyna skomplikowane śledztwo.

Turysta

Adam Widerski

W jednej z jaskiń Ojcowskiego Parku Narodowego dochodzi do brutalnego morderstwa. Zwłoki młodej kobiety zostały upodobnione do nietoperza - symbolu Parku. W dodatku należą do lokalnej działaczki i przewodniczki, pochowanej rok wcześniej, po śmiertelnym wypadku samochodowym. Dziwnym trafem wśród turystów zwiedzających jaskinię jest znany lekarz medycyny sądowej, Hektor Wist... jednocześnie stary znajomy komendanta miejscowej policji. Kiedy okazuje się, że patolog może być jednym z celów oprawcy, podinspektor Tobiasz Morawski decyduje się włączyć go do sprawy. Czy jednak można ufać przyjaźni sprzed ponad dwudziestu lat? Zwłaszcza gdy morderstwa wzbudzają echa dawnego wspólnego śledztwa?

Turystka

Andrzej Niemojewski

Tu­ryst­ka Śród hu­ku i świ­stu przy oknie zwie­szo­na    Mło­dziut­ka tu­ryst­ka przy­sta­je,  O szy­bę opie­ra swe wiot­kie ra­mio­na --  Za­du­ma na czo­le, wes­tchnie­nie śród ło­na    A oczy -- dwie głę­bie, dwa ra­je!    Ach, pa­ni, mgła si­wa wid­no­krąg po­wle­ka,    Myśl pło­cha grę ma­rzeń po­czy­na,  Po­gwarz­my! Bieg zbli­ża z czło­wie­kiem czło­wie­ka...  Da­le­ko po­dą­żasz? Przy­by­wasz z da­le­ka?    Gdzie kraj twój, ziom­ko­wie, ro­dzi­na?    Mów, za czym prze­bie­gasz świat z koń­ca do koń­ca    Śród ży­cia złud­ne­go po­ran­ka?  Gdzie mat­ka zo­sta­ła? Czy łza jej pa­lą­ca  Pie­ści­deł fan­ta­zji dzie­wi­czych nie zmą­ca?    A naj­przód -- czy masz już ko­chan­ka...?    Śród hu­ku i świ­stu w pę­dzą­cym wa­go­nie    O szy­by śmiech dzi­ki po­trą­ca.  Przede mną z mgły po­stać, pur­pu­rą twarz pło­nie,  Na­mięt­ność z brwi strze­la, fa­lu­je na ło­nie,    A oczy -- to czar­ne dwa słoń­ca!    Śród hu­ku i świ­stu grzmią do­łem ko­li­ska,    Świat w mgli­stej roz­ta­pia się da­li...  Już od­dech go­rą­cy w twarz po­wiał mi z bli­ska,  Śród hu­ku i świ­stu dłoń rę­kę mą ści­ska,    Na ustach szał mo­wy się pa­li:    Daj ra­mię!... Ty py­tasz gdzie mat­ka, ro­da­cy?    Ty py­tasz gdzie świ­ta cel dro­gi?  Po­eto!... Leć ze mną, po­mknie­my jak pta­cy!  W mej wil­li chleb z so­lą już cze­ka na ta­cy    A roz­kosz umai nam pro­gi. [...]Andrzej NiemojewskiUr. 24 stycznie 1864 w Rokitnicy pod Brodnicą Zm. 3 listopada 1921 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Majówka (1895), Polonia irredenta (1896), Listy człowieka szalonego (1889), Familia (1901), Ten, który jest... (1902), Ludzie rewolucji (1906), Boruch (1907) Poeta, prozaik, dramaturg, publicysta, tłumacz, religioznawca, społecznik. Używał pseudonimów literackich: Rokita, Lambro, A. Lubieniec. Pochodził z rodziny ziemiańskiej, ideowo zbliżony był do działającego w Galicji ruchu socjalistycznego (przyjaźnił się z Ignacym Daszyńskim i współpracował z czasopismem ?Ognisko?). Poetyckie początki literackie Niemojewskiego (Poezje, 1891; Poezje prozą, 1893; Poezje seria druga, 1893; Wybór poezji (1899) poświęcone były przeciwstawieniu się programowi pozytywistów, przy zachowaniu postulatu zaangażowania sztuki w życie społeczne (później też w opowiadaniu Prometeusz 1900). Wydana w 1889 r. powieść satyryczna o zacięciu publicystycznymListy człowieka szalonego zwalczała postawę dekadencką oraz hasło ?sztuka dla sztuki?, czyli filary nowego prądu artystycznego: Młodej Polski. Niemojewski szedł własną drogą. Żeby zarobić na swoje utrzymanie pracował jako urzędnik w przedsiębiorstwie górniczo-hutniczym w Sosnowcu w l. 1892-1897, co dało mu możliwość poznania z bliska warunków życia robotników i zaowocowało literackim obrazem tego środowiska (powieść Polonia irredenta powst. 1895-96, opowiadanie Listopad z 1896r. i in.). W swoim dorobku Niemojewski ma także ukazujący egzystencję rodziny chłopskiej dramat pod przewrotnym tytułem Familia (nawiązującym do znanego pod tą nazwą sojuszu możnowładczych rodów Czartoryskich i Lubomirskich). Z kolei powieść na motywach autobiograficznych Ten, który jest... (1902) przedstawia upokarzającą (gł. ze względów ekonomicznych) sytuację pisarza u schyłku XIX w. Proza Niemojewskiego łączy w sobie elementy realizmu, naturalizmu i symbolizmu. Wziął udział w rewolucji 1905 roku (literacki oddźwięk tego doświadczenia zawierają m.in. Ludzie rewolucji i opowiadanie Boruch). Jako tłumacz wsławił się przekładem Życia Jezusa Renana, którego recepcja przebiegała w atmosferze skandalu ze względu na ?świeckie?, naukowe podejście do tematu. Środowiskom klerykalnym naraził się Katechizmem wolnego myśliciela (1909) zawierającym krytykę wszelkiego dogmatyzmu; za tę publikację został skazany na rok więzienia; karę odbył w Cytadeli Warszawskiej. Ostatnie kilkanaście lat (od 1906 r. do śmierci) wypełniła mu praca publicystyczna: redagował tygodnik ?Myśl Niepodległa?, wypełniając niemal w całości kilkaset numerów pisma. Krytyczny, wręcz napastliwy wobec wszystkich, skonfliktował się ze wszystkimi środowiskami, również uprzednio zaprzyjaźnionymi; pod koniec życia zbliżył się do Stronnictwa Narodowego, jego teksty nabrały wyraźnego zabarwienia antysemickiego, a zainteresowania zwróciły się ku astrologii i kabalistyce.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Tuskuland

Krzysztof Daukszewicz

Najnowsza książka Krzysztofa Daukszewicza, znanego i cenionego satyryka, który od wielu lat obserwuje naszą rzeczywistość, to satyryczny rozrachunek z polską sceną polityczną ostatnich lat. Tak naprawdę tę książkę napisali wszyscy, którzy współtworzyli zieloną wyspę premiera Donalda Tuska. I Pan, i Pani, i nasi wybrańcy z ulicy Wiejskiej. Autor jest tylko subtelnym szydercą, inteligentnym wrażliwcem i trafnym komentatorem naszego życia codziennego.Zbiór tekstów ilustrowany rysunkami Henryka Sawki.To historia Polski w satyrze ostatnich kilku lat. Znajdziemy w niej i Antoniego Macierewicza nadającego zza brzozy, i Krystynę Pawłowicz mającą na mieście ksywkę Babeczka z kubeczka i epitafia, między innymi:Tu na cmentarzu stoi Leszek Milleri nie wie, czego chce -czy samemu się położyć,czy pogrzebać SLD.Autor będzie próbował też wyjaśnić co to jest gender, ale z dość miernym skutkiem, bo za każdym razem trafiał w Beatę Kempę. W całej książce jest dużo więcej takich zaskoczeń.Krzysztof DaukszewiczKrzysztof Daukszewicz (ur. 1947) - satyryk, felietonista, poeta, piosenkarz, gitarzysta i kompozytor. Działalność estradową rozpoczął w Szczytnie. Po przeprowadzce do Warszawy bardzo szybo zdobył popularność. Z Januszem Gajosem współtworzył Kabaret Hotel Ritz, od 1986 do 1990 roku występował w kabarecie Pod Egidą. Przez wiele lat realizował swoje programy satyryczne w TV. Od 2005 roku stały gość programu publicystyczno-satyrycznego Szkło kontaktowe w TVN 24.

Tut, Tut! Mr. Tutt

Arthur Ch. Train

American lawyer and writer, Arthur Cheney Train, also called Arthur Chesney Train, was a prolific author of legal thrillers. His most popular work featured recurring fictional lawyer Mr. Ephraim Tutt who became the best known lawyer in America, particularly after the appearance of Yankee Lawyer, an immensely popular book that purported to be Tutts autobiography. Published in 1923, these short stories take place in the ethnic, racial, social melting pot of early Twentieth-Century New York. More humorous cases starring Ephraim Tutt, a very sharp old lawyer who stands for justice, and his battles with those who dont. Mr. Tutts genial tolerance for the denizens of New York sharply contrasts with the hostility he bears towards the real villains of these stories: the judges and prosecutors who would abrogate justice for the sake of their political ambitions. A must read for fans of mysteries and also lawyers.

Tutaj, tam, tu

Joanna Sykat

Wszyscy razem - w jednym domu, ale dwu wymiarach. Ewa, Krzysiek, Bronka, Franek, kogut Rasputin, kura Helcia oraz... pewna święta. Jest ktoś kto te wymiary łączy. Jest humor, miłość, przebaczenie, nieco magii. "Tutaj, tam, tu" to lekka i mądra opowieść rodzinnych tajemnicach, o pamięci, o więziach silniejszych niż śmierć.

Tutt and Mr. Tutt

Arthur Ch. Train

Mr. Ephraim Tutt never met a hard luck story he didnt like. The rare lawyer happy to forego his fee, Tutt specializes in defending the downtrodden against the powerful and the corrupt. In Manhattan and his hometown of Pottsville, New York, he argues cases involving murder, forgery, and theft, always finding some arcane legal point to save the day much to the chagrin of the prosecution. In this delightful collection, Tutt brings his sharp mind and genial wit to bear on the cases of the Mock Hen and Mock Turtle, the Hepplewhite Tramp, the Lallapaloosa Limited and many others. Arthur Cheney Train (6 September 1875 22 December 1945) created the popular character of Mr. Ephraim Tutt, a wily old lawyer who supported the common man and always had a trick up his sleeve to right the laws injustices. Train wrote dozens of stories about Tutt in the Saturday Evening Post. The fictional Ephraim Tutt became the best known lawyer in America.