Literatura

Tym razem wyraźnie

Janusz Szuber

Po z górą 2 latach przerwy od tomu Powiedzieć. Cokolwiek sanocki poeta proponuje nam nową książkę, nieco odmienną w tonie tym razem przeplatane są tu różne formy/style dużo tu elementów onirycznych, zabaw słownych, wspomnień, pamięci o szczegółach, drążenia tematu  naszej tożsamości  w przemijającym czasie czy też nawiązań do poszczególnych grafik ulubionego przez poetę Leszka Rózgi. Janusz Szuber ur. 1947, poeta. W Wydawnictwie Literackim ogłosił: Okrągłe oko pogody (2000), Lekcja Tejrezjasza i inne wiersze wybrane (2003), Czerteż (2006), Wpis do ksiąg wieczystych (2009), Powiedzieć. Cokolwiek (2011). Wiersze Janusza Szubera czerpią z tradycji największych mistrzów: Miłosza, Herberta, Szymborskiej, wnosząc zarazem nową jakość. [] Pełne mądrości, błyskotliwe, powabne dotykają istoty bytu i scalają nasze więzi ze światem zewnętrznym. World Literature Today (z rec. tomu They Carry a Promise. Selected Poems, wyd. A. Knopf, 2009)

Tym. Wolałbym być psem

Ryszard Abraham

Stanisław Tym człowiek, który przez całe życie rozmawiał z psami, bo z ludźmi bywało trudniej. Ikona polskiego kina, wybitny aktor, scenarzysta i satyryk. W sercach i pamięci ludzi zapisał się rolą w kultowym filmie Miś. Miłośnik zwierząt, który twierdził, że zwierzęta są mądrzejsze od ludzi nie kłamią, nie udają, nie kombinują. W jego domu zawsze było więcej futra niż polityki, więcej szczekania niż gadania. Ta biografia pokazuje Tyma nie tylko jako mistrza słowa, lecz także człowieka o wielkim sercu. Zwierzęta nie mają głosu, więc trzeba mówić za nie i Tym mówił, działał, pomagał. Z humorem, ale i z czułością. Ryszard Abraham przywołuje anegdoty, prywatne historie i zaskakujące epizody z życia artysty, które świetnie pasują do jego świata pełnego absurdu, czułości i ciętej riposty.

(tym, że krótką chwilę)

Stanisław Wyspiański

(tym, że krót­ką chwi­lę) tym, że krót­ką chwi­lę  tyl­ko... jam na cię tak mi­le  pa­trzał i za uśmie­chem two­im go­nił śmia­ło,  za ciem­nych oczu two­ich przy­zwo­le­niem  nie­do­cze­ka­niem -- a sko­ro z po­chy­le­niem  gło­wy...  zda­ło mi się, że sły­szę ,,tak" z two­ich uste­czek,  to za­chwy­co­ny by­łem to­bą -- głów­ką schy­lo­ną  ni­by skrom­nie, za­lot­nie pra­wie -- cud­nie oko­lo­ną  splo­ta­mi wło­sów kru­czych -- ja­kąś wy­mo­dlo­ną  zda­łaś mi się dziew­czy­ną -- bo­ską wy­ma­rzo­ną.  Pa­mię­tam dzi­siaj jesz­cze -- ży­wo stoi w oczach  ten ob­raz -- gdy wśród tłu­mów fa­li  róż­no­barw­nej -- i ona sta­ła ja­sna ca­ła,  bia­ło­ścią twa­rzy swej od in­nych od­bi­ja­ła,  że mi się pa­nią lu­dów tych wy­da­ła,  że w gó­rze nad nią w błę­ki­tów prze­strze­niach  wi­dzia­łem wte­dy -- jak anie­li sta­li  nie­bie­scy -- co nad du­szą jej czy­stą czu­wa­li. [...]Stanisław WyspiańskiUr. 15 stycznia 1869 w Krakowie Zm. 28 listopada 1907 w Krakowie Najważniejsze dzieła: Wesele (1901); Legenda (1897), Warszawianka (1898), Lelewel (1899), Klątwa (1899), Wyzwolenie(1903), Noc Listopadowa (1903), Akropolis (1903), Powrót Odysa (1907), Sędziowie (1907) Polski dramaturg, poeta okresu Młodej Polski, malarz, grafik. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz historię sztuki, literaturę i historię na UJ. W latach 1890-1894 podróżował po Europie (Włochy, Szwajcaria, Francja, Niemcy, Praga czeska). Ożeniony z chłopką. Charakterystyczne są jego pastele ? impresjonistyczne pejzaże oraz portrety w duchu estetyki secesji, na których postacie obrysowane wyrazistym konturem uchwycone są w naturalnych pozach. Jest twórcą polichromii i witraży w kościele Franciszkanów w Krakowie. W nawiązujących do tradycji dramatu antycznego i szekspirowskiego dramatach symbolicznych Wyspiańskiego refleksji nad historią oraz problematyką narodową i społeczną dotyczącą Polski towarzyszy ideowa dyskusja z romantyzmem. autor: Katarzyna Jastrząb Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Tymon Ateńczyk

William Shakespeare

Tytułowy bohater tragedii Tymon Ateńczyk jest majętny, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby wydać huczne przyjęcie i obdarować gości hojnymi prezentami. Jednak taka postawa nie jedna mu prawdziwych przyjaciół, za to skupia wokół niego osoby interesowne. Majątek Tymona pierzcha, a przyjaźnie zostają wystawione na próbę. Dochodzi do brzemiennych w konsekwencje zbrodni. Tymon obmyśla dotkliwą zemstę na fałszywych przyjaciołach.

Tymon Ateńczyk

William Shakespeare

”Tymon Ateńczyk” to tragedia autorstwa Williama Shakespeare’a. Za materiały źródłowe, które posłużyły do jej napisania, uznaje się Życie Alcybiadesa Plutarcha i Tymona mizantropa Lukiana. Utwór ten jest przedmiotem wielu dyskusji, ze względu na to, że jest uważany za niedokończony. Istnieje także podejrzenie, iż jest to praca zbiorowa, być może nawet eksperymentalna.

Tymon Ateńczyk

William Shakespeare (Szekspir)

Ty­mon Ateń­czyk OSO­BY Ty­mon -- Ateń­czyk szla­chet­ne­go ro­du  Lu­cjusz -- pan, po­chleb­ca Ty­mo­na  Lu­kul­lus -- pan, po­chleb­ca Ty­mo­na  Sem­pro­niusz -- pan, po­chleb­ca Ty­mo­na  Wen­ty­diusz -- je­den z fał­szy­wych przy­ja­ciół Ty­mo­na  Ape­man­tus -- opry­skli­wy fi­lo­zof  Al­cy­bia­des -- wódz ateń­ski  Fla­wiusz -- in­ten­dent Ty­mo­na  Fla­mi­niusz -- słu­ga Ty­mo­na  Lu­cy­liusz -- słu­ga Ty­mo­na  Ser­wi­liusz -- słu­ga Ty­mo­na  Ka­fis -- je­den ze sług wie­rzy­cie­li Ty­mo­na  Fi­lo­tus -- je­den ze sług wie­rzy­cie­li Ty­mo­na  Ty­tus -- je­den ze sług wie­rzy­cie­li Ty­mo­na  Lu­cjusz -- je­den ze sług wie­rzy­cie­li Ty­mo­na  Hor­ten­sjusz -- je­den ze sług wie­rzy­cie­li Ty­mo­na  Dwaj słu­dzy War­ro­na  Słu­ga Izy­do­ra  Dwaj wie­rzy­cie­le Ty­mo­na  Ku­pi­do i ma­ski  Trzech cu­dzo­ziemn­ców  Po­eta  Ma­larz  Ju­blier  Ku­piec  Sta­ry Ateń­czyk  Paź  Bła­zen  Fry­nia -- ko­chan­ka Al­cy­bia­de­sa  Ty­man­dra -- ko­chan­ka Al­cy­bia­de­sa  Pa­no­wie, se­na­to­ro­wie, ofi­ce­ro­wie-żoł­nie­rze, roz­bój­ni­cy, służ­ba. [...]William Shakespeare (Szekspir)Ur. 1564 r. w Statford-upon-Avon Zm. 23 kwietnia 1616 r. w Statford-upon-Avon Najważniejsze dzieła: Ryszard III (1590-93), Sen Nocy Letniej (1595), Romeo i Julia (1595), Henryk IV (1596-98), Hamlet (1601), Otello (1604), Makbet (1606), Król Lir (1606), Burza (1611) Wybitny dramaturg, aktor, reformator teatru i poeta. O oryginalności Shakespeare'a decydowało łączenie wątków tragicznych z komicznymi, scen fantastycznych z realistycznymi, kreacja wyrazistych i złożonych charakterów postaci, które weszły następnie do kanonicznego języka kultury europejskiej, wreszcie poetycka zręczność, filozoficzna głębia i przystępności tekstów. Autor około 200 utworów, przetłumaczonych na najważniejsze języki nowożytne i inscenizowanych na całym globie. Ogromną sławę zyskał dopiero po śmierci. W latach 1590-1610 przebywał w Londynie; od 1594 był członkiem kompanii Sług Lorda Szambelana (potem: Sług Królewskich), dysponującej własnym teatrem The Glob. Cykl Sonetów napisanych już po powrocie w rodzinne strony (1609) należy do arcydzieł literatury angielskiej. autor: Karolina Strzelczak Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Type O Negative Piotr Wielki i reszta

Tomasz Jeleniewski

„Trójka pod  księżycem - dziś nadajemy z cmentarza. Everyone I Love Is Dead...” Tak rozpoczynał jedną ze swoich ostatnich audycji Tomasz Beksiński. Type O Negative  przewijał się w jego programach bardzo często i zapisał się w pamięci wielu polskich słuchaczy. Nic dziwnego - to jeden z najpiękniejszych, najmroczniejszych i najciekawszych rozdziałów w historii gotyckiego grania. Szkoda jedynie, że rozdział definitywnie zamknięty... Książka Tomasza Jeleniewskiego pozwala prześledzić losy zespołu, a także zapoznać się bliżej z jego artystycznym dorobkiem. Całość uzupełniła niezwykle dokładna dyskografia, uwzględniająca także single i wszystkie wydawnictwa promocyjne. W momencie ukazania się w 2011 roku książka „Type O Negative. Piotr Wielki i Reszta” była pierwszą w Polsce i na świecie biografią zespołu.

Typee. A Peep at Polynesian Life

Herman Melville

Basically, it turns out that the Typee tribe untouched by civilization is children of nature, surrounded by the care and warmth of their native land, spending their easy days in the shade of a palm tree, eating the fruits of breadfruit, bananas and coconuts. Here, Melville begins to compare civilized countries with a clearly backward society and concludes that the former are at a lower stage of development. And the natives with their cannibalism and promiscuity are in many ways more advanced and healthy people in social and psychological terms.