Literatura

Wojna z polowaniem na mamuta

Jack London

“Wojna z polowaniem na mamuta” to opowiadanie Jacka Londona, amerykańskiego pisarza i podróżnika, który zasłynął takimi powieściami jak “Zew krwi”, “Wilk morski” czy “Biały kieł”.   “Pogląd na niemożliwości i nieprawdopodobieństwa mam nieco odmienny od państwa. Wierzę w nieprawdopodobieństwa, które stają się prawdą. Wcale się nie dziwię, gdy to, co wydawało się niemożliwe, ziściło się, jako możliwość jasna, jak słońce. Wogóle nie dziwię się, a raczej dziwię się bardzo rzadko, ale wtedy zdziwienie moje graniczy z przerażeniem. Czuję wtedy, że ogarnia mnie całego od cebulek włosów do paznokci u nóg zdziwienie twarde, stężone, zapychające mi gardło tak, że mi oddychać i mówić trudno. Dziwię się raz na pięć, sześć lat, a przytem — to ciekawe — po pięć, sześć razy w dniu, w którym skłonny jestem do dziwienia się. Jest to jakiś chorobliwy atak dziwienia się z lada błahego powodu. Chciałbym jeszcze zaznać kiedy w życiu uczucia strachu i bólu głowy, szczególniej tego ostatniego, o którym wspominają mi często moi znajomi, a nawet własna żona. Nie wiem, co to jest strach i ból głowy. Żona powiedziała mi, iż to dlatego prawdopodobnie, że nie mam głowy. Zła była, że jej powiedzenie wziąłem na serjo. Cóż robić? Wierzę w nieprawdopodobieństwa, nie dziwię się i nie boję, więc uwierzyłem, że nie mam głowy, która mnie z tego powodu nie boli. Inny na moim miejscu zdziwiłby się, nie dał wiary albo nawet że przeraził się.”   Fragment.  

Wojna z Zachodem

Douglas Murray

Dlaczego tak skupiamy się na grzechach zachodniej cywilizacji, skoro w tej chwili w Chinach działają obozy koncentracyjne?   Krytyczne podejście do zachodniej kultury jest ostatnio bardzo modne. Czasami jest to niewątpliwie potrzebne, jednak w wielu przypadkach antyzachodnia retoryka podkopuje fundamenty naszej cywilizacji. W końcu, jeśli odrzucamy idee Kanta, Hume'a i Milla z powodu ich opinii na temat rasy, to czy nie powinniśmy odrzucić również Marksa, w którego pracach jest tak wiele rasistowskich i antysemickich wątków? Ameryka ma problem z rasizmem, ale to samo można powiedzieć o Bliskim Wschodzie i Azji. Co gorsza, korzyści z tej sytuacji odnoszą wrogowie demokracji i łamiące prawa człowieka reżymy, które dzięki temu starają się odwrócić uwagę od swoich przestępstw. Mordujący własny naród dyktatorzy chętnie powtarzają modne hasła i retorykę ruchów antyrasistowskich, jednocześnie wzmacniając swoje autorytarne rządy. Jeśli chcemy, by Zachód przetrwał, musimy go bronić. W swojej najnowszej książce Douglas Murray występuje w obronie zachodniej cywilizacji. Pokazuje, jak wielu ludzi o dobrych intencjach zostało oszukanych przez obłudną antyzachodnią retorykę, oraz obala niespójne argumenty krytyków Zachodu.

Wojna żydowska

Józef Flawiusz

Klasyczny tekst w nowoczesnej formie ebooka. Pobierz go już dziś na swój podręczny czytnik i ciesz się lekturą! W pustynię zmieniona ziemia palestyńska, runęła w gruzy stołeczna Jerozolima, po wspaniałej świątyni Heroda Wielkiego została góra popiołów. Gdzież świadkowie historyczni tych wstrząsających zdarzeń? Gdzie śpiewacy ruin, opłakujący okropny los zabitych i stokroć okropniejszy los żywych, których pognano w niewolę? (...) Nie ma ich, wszyscy przepadli, wszystkich zasypał pył wieków, kamień na kamieniu nie pozostał, żaden szmat pergaminu. I oto nad ruiną ojczyzny palestyńskiej i nad ruiną stolicy ukazuje się jedyny świadek, jedyna twarz, jedyne oblicze, utkane z najsprzeczniejszych rysów. (...) Józefie, synu Mateusza, rzymski Flawiuszu, ironia dziejów jest niezgłębiona! (Fragment z Przedmowy tłumacza).    

Wojny domowe. Dwie i pół

Jarosław Bratkiewicz

Wojnę domową poprzedza rewolucja nowoczesności, zdetonowana przez zmiany społeczno-ekonomiczne i świadomościowe. Wtedy też wspólnota etniczna rozszczepia się na dwie antagonistyczne części, które poczuwają się do odmiennych systemów wartości, inaczej oceniają wspólną przeszłość i widzą rozdzielną przyszłość. W wojnie domowej zderzają się dwie wykluczające się kultury w obrębie tej samej jedni etnicznej. Uprzystępniają to przypadki wojen domowych - w Stanach Zjednoczonych między kapitalistyczną Północą a secesjonistycznymi stanami południowymi, feudalno-niewolniczymi w swym jestestwie, oraz w Rosji, gdzie starli się dziedzice Rosji petersburskiej, proeuropejskiej, z żywiołem ludowym, wymodelowanym przez schedę eurazjatycką, moskiewską. Wojna domowa w Polsce chromała dotąd w połowiczności. W czasach nowożytnych sprawa wybicia się na niepodległość przytłaczała kwestię unowocześnienia i retuszowała wynikające stąd antagonizmy. Konflikty między tradycjonalistami a modernizatorami nie przybierały drastycznych rozmiarów. Od 1980 roku w kraju toczy się rewolucja unowocześnienia, nad którą wciąż nawisa cień wojny domowej. Jarosław Bratkiewicz (ur. 1955) - w 1980 roku ukończył z wyróżnieniem Moskiewski Państwowy Instytut Spraw Międzynarodowych (MGIMO) w Moskwie. Od 1982 roku pracował w PAN, podejmując zarazem aktywność w podziemiu solidarnościowym. W 1991 roku został zatrudniony w BBN przy Kancelarii Prezydenta RP. Rok później podjął pracę w MSZ, w latach 1996-2001 był ambasadorem RP na Łotwie. Po powrocie kontynuował pracę w MSZ jako szef Grupy Zadaniowej ds. Iraku, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania, dyrektor Departamentu Wschodniego, a w latach 2010-2015 Dyrektor Polityczny MSZ. To zaś, co się działo po dojściu PiS-u do władzy, nie zasługuje na pamięć i wzmiankę - cacatum non est pictum.

Wojny prywatne 1

Adam Hilkiewicz

Dziennikarz śledczy, podczas rozpracowywania pozornie rutynowej sprawy, trafia na zagadkę, której nie potrafi rozwiązać. Razem z byłym agentem kontrwywiadu stopniowo dochodzą do zaskakujących wniosków. W elitach polskich władz, niezależnie pod jakim występują szyldem politycznym, usadowieni są agenci wpływu międzynarodowej finansjery i prowadzą swoje gry. Agent kontrwywiadu zaznajamia dziennikarza z dobrze udokumentowanymi, także przez wywiady innych państw oraz niezależnych badaczy, interwencjami finansjery w przełomowe wydarzenia historyczne. Widać je od czasów rewolucji francuskiej, potem poprzez wojny napoleońskie, wiosnę ludów, wojnę secesyjną w Stanach Zjednoczonych, rewolucję bolszewicką, wielki kryzys aż po obie wojny światowe. Finansjera, oprócz wywoływania wojen, dzięki którym może umacniać swoją władzę, niezmiernie się bogacić i osiągać inne, bardziej szokujące nawet cele, posługuje się również wieloma innymi metodami, zarówno wobec państw i całych społeczeństw, jak i wobec jednostek. Na porządku dziennym było i jest mordowanie wybitnych ludzi, którzy bezpośrednio jej zagrażają. Finansjera zawsze jednak działa w ukryciu, pod nazwą innych, mniej lub bardziej tajnych organizacji lub też przeciwnie, ogólnie znanych, natomiast głoszących, że mają za swój cel działanie dla dobra ludzkości. Jedną z takich metod jest wykorzystywanie wybranych postaci lub partii politycznych do głoszenia ideologii, które mają zamaskować jej prawdziwe cele ― kiedyś takich ideologii jak socjalizm utopijny, kapitalizm, faszyzm czy komunizm, dzisiaj, jako że te odeszły do lamusa, takich jak demokracja, prawa człowieka, czy tolerancja. Te zaś są następnie rozpowszechniane na wszelkie możliwe sposoby poprzez należące do finansjery środki masowego przekazu nazywane od pewnego momentu mainstreamowymi, a także np. książki, filmy, rozmaite festiwale, zawody sportowe, reklamy itp. Para głównych postaci, razem z czynnym agentem kontrwywiadu, trafia na ślad zaszyfrowanego, starannie ukrytego, bardzo ważnego dokumentu, który ma zawierać między innymi spisane przez samą finansjerę dawne i obecne jej poczynania, jak też plany na przyszłość. Może on znajdować się w odosobnionej posiadłości pewnego człowieka w podwarszawskiej miejscowości. Szukają usilnie tego dokumentu, ale szybko okazuje się, że poszukiwania te grożą śmiercią.

Wojny prywatne 2

Adam Hilkiewicz

Po zniknięciu na parę miesięcy Tadeusza Ulbiniewicza, Florian decyduje się na przeszukanie opuszczonego zamku, żeby odnaleźć tajne dokumenty ukryte tam przez finansjerę. Nie wiedząc, w jakiej formie zostały one utworzone chce wykorzystać nowoczesną aparaturę do zbadania zamku centymetr po centymetrze. Od posła Tomasza Szulca, który chciałby się im odwdzięczyć za wyṥwiadczoną mu kiedyṥ przysługę, a który posiada informacje niedostępne dla zwykłych ludzi, dowiadują się, że Tadeusz Ulbiniewicz wrócił do kraju, ale nie do swojego zamku, lecz ukrył się gdzieṥ w Warszawie. Uważają, że wrócił do Polski właṥnie po te dokumenty, nadal znajdujące się w zamku, żeby wywieźć je ostatecznie zagranicę. Ukrywa się dlatego, że szukają go zarówno ci, którzy mu je przekazali jak i ci, którzy zamierzają mu je odebrać. Z podsłuchów założonych w jego kryjówce wynika, że często porozumiewa się z kimṥ z Warszawy, a o istnieniu tutaj jakiegokolwiek jego przyjaciela nie mieli do tej pory pojęcia. Jest on jego informatorem i zarazem spełnia jego polecenia. Przekonują się też w pewnym momencie, że Tadeusz Ulbiniewicz jest w dodatku poszukiwany przez CIA, co nasuwa przypuszczenie, że również jej agenci chcieliby dostać dokumenty finansjery w swoje ręce. Cały czas nurtuje ich pytanie, kto pierwszy wydał polecenie napaṥci na jego zamek, kiedy to w walce został zastrzelony jego sekretarz. Wiedzą tylko to, że ten ktoṥ również poszukuje tych samych dokumentów, a zatem od początku mieli konkurencję. Co jeszcze bardziej komplikuje sytuację, na Karola Wagnera ktoṥ wysłał młodego człowieka, który, oprócz wczeṥniej policji, miał przeszukać jeszcze raz jego dom, żeby odebrać mu fałszywy, jak się już przekonali, dysk CD. Nie mają jednak żadnej pewnoṥci, że stoi za tym jedna i ta sama osoba. Ich główny konkurent powinien wiedzieć, czego szukał w zamku, czyli nie fałszywego dysku CD. Być może dokumentami zainteresowany jest zatem jeszcze ktoṥ inny. Trochę dzięki zbiegowi okolicznoṥci poznają w końcu tożsamoṥć głównego konkurenta, tego, kto pierwszy dostał się do zamku. Jego życiorys, dotychczasowa działalnoṥć i jego motywacje są dla nich wielką niespodzianką. Kolejne wydarzenia zmierzają nieuchronnie do ostatecznej, dramatycznej konfrontacji wszystkich poszukujących tajnych dokumentów finansjery, w której biorą udział także agenci CIA.

Wojny Zachodu. Interwencje zbrojne państw zachodnich po zimnej wojnie

Marek Madej, Bolesław Balcerowicz, Agnieszka Bieńczyk-Missala, Patrycja...

Ostatnią wielką, zwycięską wojną Zachodu była zimna wojna. Po tym zwycięstwie zapowiadało się długie jego panowanie w porządku światowym. I oto stała się rzecz nieoczekiwana. W pozimnowojennym ćwierćwieczu państwa zachodnie zdecydowały się na przeprowadzenie kilku interwencji zbrojnych, które przyspieszyły kres dominacji Zachodu w świecie. Paradoks tym większy, że właściwie wszystkie te wojny kończyły się militarnym zwycięstwem i zarazem polityczną porażką. Wojny Zachodu są pierwszą publikacją w świecie zachodnim, która w sposób całościowy i zgodnie z rygorami studiów strategicznych odnosi się do tego zjawiska. To książka ważna również dlatego, że Polska brała udział w kilku z analizowanych tu interwencji. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że stanie się niezbędną lekturą polityków i ich doradców, badaczy, studentów i komentatorów zajmujących się kluczowym zagadnieniem życia międzynarodowego, czyli użyciem siły w celach politycznych. Nie ma dotychczas w piśmiennictwie polskim podobnego opracowania. Dzieło zespołu badaczy skupionych w Zakładzie Studiów Strategicznych Instytutu Stosunków Międzynarodowych UW jest rzeczywiście pionierskie, zarówno pomysł, jak i jego realizacja.[...] Praca ta ma oczywiście charakter ściśle naukowy, ale czyta się ją łatwo i ze zrozumieniem. [...] Opracowanie jest nowe i świeże, daje wiele punktów wyjścia do tak potrzebnej dzisiaj dyskusji o strategicznych problemach współczesnego świata, o konfliktach zbrojnych i o interpretacji terminu ,,zwycięstwo". prof. dr hab. Michał Chorośnicki W tomie publikują: Bolesław Balcerowicz, Agnieszka Bieńczyk-Missala, Patrycja Grzebyk, Robert Kupiecki, Roman Kuźniar, Marek Madej, Kamila Pronińska, Anna Wojciuk.

Wojownicy (#10). Blask gwiazd

Erin Hunter

Nowy dom, nowe problemy Wojownicy wreszcie dotarli do nowego domu, ale w ich życiu nadal nie zapanował spokój. Koty muszą ustalić nowe granice terytorium, odnaleźć nowe miejsce komunikacji z przodkami, a co najważniejsze, poradzić sobie z kolejnym niebezpieczeństwem, które tym razem zrodziło się w ich własnych szeregach.