Literatura
Eugene Sue
Od zachodu wieje wściekły, zimny wiatr; czarne chmury pokrywają niebo, słońce zachodzi w krwawej aureoli, rzucając bladawe światło, smutne, jak ostatnie pożegnalnie, na granitowe skały Bretanii. Ocean huczy, noc zbliża się powoli; zielone bałwany tracą swą matową przezroczystość, ciemnieją i stają się bardziej jeszcze wzburzone rozbijają się z hukiem i piana ich bieleje, w miarę, jak ciemność okrywa wody. W dali od brzegu, który bałwany obsypują pienistym śniegiem, widać lekką szalupę, ginącą w nieskończoności rozigranego morza. Niekiedy żagiel tej łupiny, miotany wichrami, schyla się, aż dotyka szczytu bałwanów, wielkich, jak góry potem z powrotem stacza się w otchłań, potem znów wyskakuje na grzbiet fali, a za chwilę znowu spada w ciemną przepaść. W miarę jak się ściemnia, wiatr huczy coraz mocniej i morze coraz burzliwiej się pieni. Wśród zapadającego zmroku można jeszcze dojrzeć dwóch ludzi w łodzi, która, nim dopłynie do brzegu, zostanie chyba, zdawałoby się, ze dwadzieścia razy pochłonięta przez burzliwe morze... Podobnie jak burza, od której opisu zaczyna się ta powieść, Eugene Sue z mocnym powiewem romantyzmu opisuje życie swoich bohaterów. Teresa, młoda i naiwna dziewczyna z burżuazji, i Ewen, bogaty baron bretoński, zbłądzą w poszukiwaniu idealnego uczucia. Nieokiełznanie ich namiętności jest miarą ich nieszczęścia. Każde wydarzenie zdaje się dawać im nadzieję, ale każda burza zapowiada cierpienie, a każde pojawienie się żeglarza Mor-Nadera przypomina klątwę Czarnego Miesiąca...
Karol May
"Obaj jeźdźcy nie troszczyli się o drogę ani nie przejmowali się ulewnym deszczem. To pierwsze pozostawili swoim zmyślnym i doświadczonym koniom, z tego drugiego zaś nie robili sobie w zasadzie nic, deszcz bowiem i tak nie może przeniknąć głębiej niż do skóry. Mimo nieustannych grzmotów i błyskawic, jak też niebezpiecznej bliskości żłobiącej i szarpiącej brzegi rzeki, rozmawiali z sobą tak swobodnie, jakby podróż ich odbywała się w jasny, słoneczny dzień i wiodła przez otwartą prerię. Gdyby jednak mógł ich ktoś widzieć, to z pewnością podpadłoby mu, że mimo panujących ciemności obserwowali się bacznie nawzajem, znali się bowiem dopiero od godziny, a na Dzikim Zachodzie początkowa nieufność jest jak najbardziej na miejscu." (fragment) Tagi: klasyka,
Karol May
Powieść Karola Maya, w której ponownie spotkamy najsłynniejszych wojów Dzikiego Zachodu - Winnetou i Old Shatterhanda. Przebiegły wódz planuje atak na osadę robotniczą. Zupełnym przypadkiem dowiadują się o tym Winnetou i Old Shatterhend, którzy chcą udaremnić jego plany i uratować wielu niewinnych ludzi - razem z grupą przyjaciół ścigają się czasem, którego jest mało. Czy konie Winnetou i przyjaciół będą szybsze od samego Czarnego Mustanga? W niniejszej publikacji zachowano oryginalną pisownię.
Karol May
"Czarny Mustang" to pasjonująca powieść przygodowa autorstwa Karola Maya, która przenosi nas do świata Dzikiego Zachodu. Akcja tej barwnej opowieści rozgrywa się w osadzie robotników kolejowych, gdzie spokój zostaje zachwiany przez czające się niebezpieczeństwo. Podstępny wódz Komanczów snuje plany napadu na pracujących tam ludzi, a jedyną nadzieją na ich ocalenie zostają się Winnetou i Old Shatterhand. Kiedy nasi bohaterowie przypadkowo stają na ścieżce spisku, zegar zaczyna tykać coraz szybciej. Czasu jest niewiele, a niebezpieczeństwo wzrasta. Winnetou, wódz Apaczów o niezłomnej odwadze, oraz nieustraszony Old Shatterhand decydują się stawić czoła wyzwaniom i zbrojnej grupie Komanczów. Wspólnie z przyjaciółmi podejmują walkę, by powstrzymać atak na osadę. Każda decyzja, każdy ruch jest kluczowy, gdy śmiertelne zagrożenie zbliża się nieubłaganie. Przepięknie opisane tło Dzikiego Zachodu stwarza realistyczną atmosferę tamtych czasów, a czytelnik przenosi się w wir emocji, zmagając się razem z bohaterami. "Czarny Mustang" to nie tylko opowieść o walce o przetrwanie, ale także historia odwagi, przyjaźni i wierności wartościom. Karol May wciąga nas w niesamowitą podróż pełną niebezpieczeństw i niezapomnianych momentów. Czy duch walki i przyjaźni wystarczy, by uratować osadę? Odpowiedź kryje się na kartach tej pasjonującej książki.
Erich Maria Remarque
Rok 1923, czasy galopującej inflacji w Niemczech. Kurs marki spada z godziny na godzinę, pobrana rano wypłata staje się po południu niewiele warta. Kwitnie czarnorynkowy handel i malwersacje na ogromną skalę, w społeczeństwie wzbiera gorycz i frustracja. Mimo to trzeba jakoś żyć dalej. Ludwik Bodmer, pracownik małomiasteczkowej firmy sprzedającej nagrobki, może polegać tylko na własnym sprycie, dowcipie, godności, przyjaźni z kolegami z frontu I wojny światowej. Płata figle uciążliwym sąsiadom, szuka ucieczki od rzeczywistości w romansach i nocnych eskapadach po knajpach, marzy o miłości idealnej i spełnieniu artystycznym. A tymczasem sytuacja w Niemczech wcale się nie polepsza, gospodarka leży w gruzach, wzrasta bezrobocie, coraz większy poklask zdobywają nacjonaliści i niejaki Adolf Hitler... Remarque zawarł w Czarnym obelisku satyryczny obraz społeczeństwa republiki weimarskiej, pełen znakomicie nakreślonych, barwnych postaci, rubasznego humoru, lirycznej zadumy i przede wszystkim głębokiego humanizmu. Erich Maria Remarque (18981970) należał do pokolenia, które straciło młodość w okopach I wojny światowej. Nim zyskał sławę dzięki pacyfistycznej powieści Na Zachodzie bez zmian, parał się dziennikarstwem, był też księgowym, nauczycielem i organistą. Po dojściu Hitlera do władzy książki Remarquea trafiły na stos, a ich autor został pozbawiony niemieckiego obywatelstwa. Lata II wojny światowej spędził w USA, gdzie powstała jedna z jego najlepszych powieści Czas życia i czas śmierci. Remarque nie był eksperymentatorem. Uznanie czytelników i krytyki zdobył za jędrny styl, publicystyczną aktualność tematyki, mistrzowskie budowanie scenerii i sylwetek bohaterów. Dom Wydawniczy REBIS spośród jego utworów opublikował . Trzech towarzyszy, Nim nadejdzie lato, Hymn na cześć koktajlu i Cienie w raju, a także w nowych przekładach Ryszarda Wojnakowskiego Łuk triumfalny, Na Zachodzie bez zmian i Drogę powrotną.
Małgorzata Szejnert
Książka wybitnej dziennikarki Małgorzaty Szejnert z Warszawy, kwoki (pardon!) szkoły reporterów Gazety Wyborczej, która po przejściu w stan dziennikarskiego spoczynku (daj nam Boże taką energię po sześćdziesiątce!) postanowiła dogłębnie zbadać miejsce na ziemi, które znamy jako Giszowiec i Nikiszowiec. Zetknęła się z Giszowcem 20 lat temu, znała moje filmy i zbierała materiały przez całe lata. Kiedy uwolniła się z etatu, przystąpiła do dzieła. Powstało imponujące dokonanie sztuki dziennikarskiej, zachwycająco bogate, zawsze konkretne, ale obiektywne. Jest to historia spółki Giesche, historia Niemiec, Śląska i Polski w opisywanym dwustuletnim okresie, historia powstawania życia Giszowca i Nikiszowca, a co najważniejsze - historia kilku wybranych rodów z Giszowca, które przewijają się i krzyżują przez paskudny wiek XX. Książka otrzymała Nagrodę Mediów Publicznych COGITO w dziedzinie literatury pięknej. Książka finalistka Nagrody Literackiej Nike 2008 Książka finalistka Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus 2008 Książka finalistka Nagrody Literackiej Gdynia 2008
Aleksander Puszkin
„Czarny orzeł” to utwór autorstwa Aleksandra Puszkina, wybitnego rosyjskiego pisarza i przedstawiciela romantyzmu.
A. S. Puszkin
Zorro z rosyjskim rodowodem! Vladimir Dubrovsky jest żołnierzem gwardii cesarskiej. Po tym, jak bohatersko uratował z niebezpieczeństwa młodą damę Maschę i jej ciotkę, młodzieńcem zaczyna interesować się sama caryca Katarzyna II. Vladimir nie daje się jej uwieść, w związku z czym zostaje za nim wysłany list gończy. Mężczyzna ukrywa się w posiadłości despotycznego Cyryla Trojekurowa. Dubrovsky zatrudnia się tam jako francuski guwernant, zaś nocą ubiera czarną maskę i jako Czarny Orzeł broni terroryzowanych przez ziemianina chłopów. Okazuje się jednak, że Cyryl jest ojcem uratowanej przez Dubrovskyego Maschy. Sprawy zaczynają się komplikować. Powieść była wielokrotnie ekranizowana, . w 1925 r. formie filmu niemego "The Eagle", gdzie w głównej roli wystąpił Rudolph Valentino. W adaptacjach filmowych postać Czarnego Orła często zlewała się z bohaterem innej książki - Zorro. Pozycja obowiązkowa dla miłośników współczesnych opowieści o superbohaterach, takich jak Zorro czy Batman.