Literatura
Caroline Leaf
Nie ma drugiego takiego, jak Ty! Gdy Bóg stworzył plan dla wszechświata, byłeś już jego częścią. Nauka i Pismo Święte pokazują, że jesteś wyjątkowym, wspaniale stworzonym i inteligentnym człowiekiem, któremu powierzono zadania, jakich nikt inny nie może wykonać. Zatem im mocniej rozwiniesz swoje Doskonałe Ja, tym większego spełnienia doświadczysz. Czym jest Doskonałe Ja? Jest ono sposobem, w jaki przetwarzasz i przedstawiasz swoją wyjątkowość poprzez to, jak myślisz, odczuwasz i dokonujesz wyborów. Wszystko, co robisz i czego doświadczasz, ma wpływ na świat, dlatego tak ważne jest, byś zrozumiał: czym jest twoje Doskonałe Ja, kiedy wychodzisz poza swoje Doskonałe Ja, jakie są umysłowe, fizyczne i duchowe konsekwencje wyjścia poza Doskonałe Ja, jak pozostać w swoim Doskonałym Ja. Książka Doskonałe Ja opiera się na trzydziestu latach badań i dwudziestu pięciu latach pracy klinicznej dr Caroline Leaf. Zawiera nowy, przełomowy sposób myślenia i otwierający oczy kwestionariusz, który pomoże ci zrozumieć Doskonałe Ja. Jesteś zmęczony życiem w dusznym pudełku, wypełnionym oczekiwaniami? Doskonałe Ja pomoże ci zrozumieć, że w ogóle nie powinieneś był się w nim znaleźć! „W książce Doskonałe Ja dr Leaf przedstawia nowe poglądy i praktyczne rozwiązania, dzięki którym możemy stać się wyjątkowymi ludźmi, jakimi stworzył nas Bóg. To bardzo ważny temat w moim nauczaniu. Głęboka analiza tego zagadnienia, jakiej dokonała dr Leaf, pomoże czytelnikom zrozumieć, w jaki sposób mogą zrealizować cele, jakie wyznaczył im Bóg”. Joyce Meyer, nauczycielka Biblii i autorka bestselerów Dr Caroline Leaf jest autorką książek Włącz swój mózg oraz Myśl i Jedz mądrze, a także gospodarzem programu The Dr. Leaf Show. Od ponad trzydziestu lat prowadzi badania nad wzajemnymi zależnościami umysłu i ciała, które związane są z myśleniem, uczeniem się, emocjami, odnowieniem umysłu, uzdrowieniem, potencjałem i edukacją. Leaf i jej mąż Mac mieszkają z czworgiem dzieci w Kalifornii.
Stanisław Cat-Mackiewicz
Studiowanie życiorysu Dostojewskiego dlatego tak jest pasjonujące, że w tym życiorysie wciąż spotykamy ludzi z klimatu i atmosfery "dostojewszczyzny". Wciąż spotykamy ludzi stojących jedną nogą w domu wariatów, fantastów, dziwaków, awanturników. Taki już jest powieści Dostojewskiego geniusz miejsca i geniusz czasów, owej Rosji z czasów niewoli chłopów i uwalniania tych chłopów, z czasów autokraty Mikołaja I i cesarza-rewolucjonisty Aleksandra II. Stanisław Cat-Mackiewicz Dostojewski Mackiewicza pokazuje i zaświadcza, że pisarstwo Dostojewskiego nie jest żadnym "pakowaniem w symbole", żadnym "szyfrowaniem", za którym kryłoby się jednoznaczne, rozstrzygające i kojące rozwiązanie. Pisarstwo Dostojewskiego jest pisarstwem wprost, jest szczytem realizmu, niepotrzebującym posiłkowania się żadnym dodatkowym komplikowaniem swej treści, gdyż ona sama jest wystarczająco, bo nieskończenie, skomplikowana. Dostojewski dotyka samej rzeczywistości, rzeczywistości osoby, i rzeczywistości tej nie imituje w żadnej symbolice. prof. Janusz Dobieszewski
Dostojewski i laboratorium idei
Jan Krasicki
Dostojewski filozofem nie był, a jednak problemy filozoficzne nurtowały go całe życie - jako coś bardzo głębokiego, otchłannego, wręcz obsesyjnego. Książka prof. Jana Krasickiego koncentruje się właśnie na tym aspekcie twórczości genialnego rosyjskiego pisarza. Pod swą badawczą lupę jej autor bierze wielkie idee, które znalazły swój wyraz m.in. w "Idiocie", "Braciach Karamazow", "Biesach": stosunek do dobra, prawdy i piękna, napięcie między rozumnością a szaleństwem czy specyficznym dla rosyjskiej kultury "jurodztwem", rozumienie miłości, wolności, a wreszcie kobiecości i męskości. Prof. Krasicki ukazuje, że Dostojewski nie pozostawał dłużnikiem ani zakładnikiem doktryn filozoficznych i teologicznych żywotnych w jego wieku, lecz stawiał swoje pytania i szukał na nie własnych odpowiedzi. Nie był przy tym chłodnym obserwatorem, spekulującym nad konceptami w zaciszu gabinetu - o pochłaniających go ideach, nie tylko myślał, ale całym sobą je przeżywał. Dzięki własnemu doświadczeniu egzystencjalnemu jest ich żywym świadkiem, a nieraz nawet stawał się ich ofiarą.
Dorota Sumińska
Dość! krzyczy Dorota Sumińska, bo jak nikt inny rozumie zwierzęta i z dnia na dzień coraz bardziej nienawidzi ludzkości, która uważa się za ważniejszą od wszystkiego, co człowiekiem nie jest. Zasiada na tronie świata i chce być jego panem. Panem życia i śmierci. Dąży do podporządkowywania sobie innych żywych istot, stanowienia o ich wolności i przestrzeni do życia, godzinach snu, posiłku, wypróżniania się i zażywania cielesnych przyjemności; do zabierania im dzieci; do zmieniania ich życia w piekło. Gdy takie traktowanie dotyczy samego człowieka, bez ogródek nazywamy je zbrodnią, bestialstwem, mordem. A jednocześnie ze zniewolenia i zabijania zwierząt uczyniliśmy dochodowy interes. To książka protest. Książka manifest. Krzyk suki w ludzkiej skórze jak pisze o sobie Sumińska. Do bólu prawdziwy, gorzki i bolesny głos w sprawie zwierząt i ludzi, dobitny niczym Głód Caparrósa. Dorota Sumińska pisarka oraz lekarka weterynarii z wieloletnią praktyką, psycholog zwierzęcy z zamiłowania, wegetarianka z przekonania. Od przeszło dwudziestu lat prowadzi popularny radiowy program Wierzę w zwierzę. Przez lata prowadziła też telewizyjny Zwierzowiec. Autorka książek dla dorosłych i dla dzieci o zwierzętach, ludziach, podróżach i życiu, w tym bestsellerów: Autobiografia na czterech łapach, Dalej na czterech łapach, Zwierz w łóżku, Świat według psa, Zwykłe niezwykłe życie, Dlaczego oczy kota świecą w nocy?, Dlaczego hipopotam jest gruby? i Dlaczego ziewamy?. W swoim podwarszawskim domu opiekuje się ponad dwudziestoma, pokiereszowanymi przez życie i porzuconymi przez człowieka psami i kotami.
Zula Ankanon
Kiedy liczba serduszek na Instagramie miesza się z ponurą rzeczywistością Daniel po dziesięciu latach wychodzi z więzienia. Nikt na niego nie czeka, poza tym jego sąsiedzi wciąż widzą w nim tylko mordercę, a ludzie ze światka przestępczego, w którym się obracał przed wyrokiem, nie zapominają. Anastazja jest influenserką. Świetnie zarabia, jej profil na Instagramie cieszy się ogromną popularnością. Sława ma jednak ciemne strony, o czym Anastazja boleśnie się przekonuje. Pewnej nocy na moście dochodzi do przypadkowego spotkania dwójki nieznajomych. Daniel, nie mając nic do stracenia, chce skoczyć. Anastazja ratuje niedoszłego samobójcę, po czym znika. Daniel, budząc się następnego dnia, odkrywa, co jeszcze zrobiła dla niego jego wybawicielka. Za wszelką cenę postanawia ją odnaleźć. Nie wie, jak mało pozostało mu czasu
Dotknąć jednego słowa. Rozważania inne od innych
ks. Jan Twardowski
Chciałbym dotknąć jednego słowa z tekstu dzisiejszej Ewangelii (). Siedzi w słowniku pośród tysiąca słów, jak gdyby nigdy nic, a można zamyślić się nad nim, jak nad świętym obrazkiem. Wyraz, z którym się nie liczymy. Zapominamy o nim. Przeskakujemy jak przez płotek () Tymczasem ten niewielki wyraz jest wzruszający. Zawsze siedzący poza królem na wysokim tronie biedny kopciuszek na małym stołeczku. Jaki to wyraz? Ksiądz Jan Twardowski (19152006), kaznodzieja o duszy poety, polonista z pasją detektywa, komentując Pismo Święte, często wybierał z niego pojedyncze słowa i brał je pod lupę. Szukał w nich ukrytych znaczeń, symboliki, by następnie budować homilie wokół tego jednego, wyodrębnionego wyrazu (na przykład: kubek, sieć, tunika, wół, wróbel, pokój, złodziej, małoduszny, łowić, gdyby, teraz). Skupiał się na jego pochodzeniu, rozumieniu w realiach Biblii, aktualności w dzisiejszym języku. A że sam o sobie mówił, że jest inny od innych, to i tego typu homilie można uznać za inne od innych. Stanowią one źródło dla zebranych w niniejszej książce rozważań. Pokazują, co można wyczytać poprzez analizę jednego wyrazu. Książka Dotknąć jednego słowa. Rozważania inne od innych pokazuje językową pasję Jana Twardowskiego i uczy zatrzymywania się na szczególe. W myśl przyjętej przez księdza poetę zasady: szczegół zbliża do poznania dogłębniejszego i bardziej wnikliwego.
Nika Kardasz
Przyjechałam go zniszczyć, a nie kochać. Borys jest trenerem i najbardziej kocha piłkę nożną, ale w końcu jest gotowy otworzyć serce na miłość. Pewnego dnia w jego życiu pojawiają się dwie piękne kobiety, Lena i Maja. Obie mają mnóstwo tajemnic i powodów by rozkochać go w sobie. Na początku ich intencje nie są szczerze, ale wszystko się zmienia, kiedy uczucia wymykają się spod kontroli, a do serca zaczyna pukać miłość. Jest końcówka sezonu piłkarskiego, a w życiu Borysa dzieje się prawdziwa rewolucja. Mężczyzna gubi się pomiędzy obowiązkami, a uczuciami, które zmieniają się jak w kalejdoskopie. Pragnie Mai, troszczy się o Lenę, czuje nienawiść, zazdrość i ogromne przytłoczenie. A tajemnice powoli zaczynają wychodzić z mroku
Adania Shibli
Dziewczynka stoi w słońcu obok zbiornika na wodę i dłonią ściera z niego rdzę, jakby to były płatki złota. Dziewczynka siedzi na pace pikapa, a ojciec wiezie ją na szczyt wzgórza, z którego wyrasta tęcza. Dziewczynka szuka w szafie czarnych ubrań, w których pójdzie na pogrzeb brata. "Dotyk" to proza złożona z niepozornych obrazów, zza których przeziera groza codziennego życia we współczesnej Palestynie. Główna bohaterka tej noweli, bezimienna mała dziewczynka, mierzy się z dojmującym poczuciem niedopasowania, całe dnie spędzając w milczeniu. Świata doświadcza - a my, czytający, wraz z nią - poprzez szczegół: portret zmarłego brata wiszący nad telewizorem, widok w lusterku wstecznym samochodu, w którym zamyka się na długie godziny, strzępy rozmów dorosłych o masakrze w Sabrze i Szatili. W końcu azylem staje się dla niej literatura, ale ceną, jaką za to płaci, jest dalsza izolacja od najbliższych i pogłębiające się doświadczenie wyobcowania. * Fragment: Dziewczynka przestała spożywać posiłki razem z rodzeństwem, bo więcej przy nich było krzyku niż jedzenia. Jadała sama, potem sama zasypiała w salonie, bo krzyki sióstr niosły się aż do sypialni. Później ojciec zbudował ścianę oddzielającą jej posłanie od kanapy dla gości, ponieważ goście robili jeszcze więcej hałasu niż rodzeństwo. Lecz dźwięki wciąż do niej podpełzały przez otwory w drzwiach, szczelinę między dolną częścią drzwi a podłogą, między drzwiami a framugą, i ze wszystkich miejsc. Za dnia szła daleko na pola, wieczorem siedziała w ojcowskim samochodzie i wracała do domu dopiero wtedy, kiedy wszyscy usnęli. Kluczyki do samochodu kładła na kominku i szła do swojego pokoju, a kiedy rozlegał się kolejny dźwięk, oddalała się. Samotność strzegła dla dziewczynki miejsca pośród ciszy. * Adania Shibli - urodziła się w 1974 roku w Palestynie. Autorka powieści, m.in. "Drobnego szczegółu" nominowanego do Międzynarodowego Bookera, tekstów scenicznych, opowiadań i esejów, które były publikowane w różnych antologiach, albumach o sztuce i magazynach literackich. Wykładała na Uniwersytecie Nottingham, obecnie pracuje na Uniwersytecie Birzeit w Palestynie.