Literatura

Alicja w zwierciadlanym domu, czyli po drugiej stronie lustra

Lewis Carroll

Książka dla wspólnej lektury wszystkich pokoleń – każdy znajdzie tu swoje własne odczytanie i swoje własne oczarowanie.   Alicja w zwierciadlanym domu, czyli po drugiej stronie lustra to kontynuacja baśniowej opowieści o przygodach Alicji w Kra­inie Czarów. Tym razem przenosi nas do fantastycznego świata, który kryje się za lustrzanym odbiciem pokoju Alicji. Dziewczynka po raz kolejny trafia do krainy jak ze snu, w której pełno jest intrygujących postaci, tajemniczych miejsc i niespodziewanych wydarzeń. Lewis Carroll, wykładowca matematyki w Oxfordzie, przemycił w tej opowieści zapis partii szachów. Alicja wykonuje kolejne kroki na magicznej planszy, by wreszcie stać się królową. Opowieść, która wyszła spod pióra tego niezwykłego autora, jest jednocześnie poważna i zabawna, baśniowa i realistyczna, absurdalna i logiczna, pełna czułości i sarkazmu. Fascynująca zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, bo każdy znajdzie w niej ścieżkę dla siebie.

Alina, alinka

Magdalena Lewańska

Czy mąż, poczciwy Peter, może być zdolny do podstępnych akcji przeciw ukochanej żonie? Alinie trudno w to uwierzyć. Jak jednak wytłumaczyć to, co zaczyna się dziać w ogromnym starym domu, do którego wprowadzają się, gdy Peter zaczyna dobrze zarabiać? Drobne zdarzenia, banalne drobiazgi coraz bardziej niepokoją Alinę, gdyż często są związane z niewytłumaczalnymi zmianami nastroju, niemal przejściowymi zmianami jej osobowości. Magdalena Lewańska W regale z polską literaturą można by, kierując się kolejnością liter w alfabecie, postawić książki Magdaleny Lewańskiej pomiędzy dziełami Leśmiana z lewej, a Mickiewicza z prawej. Na Parnasie posadzą ją w innym towarzystwie - przy stoliku autorów, którzy swymi łatwo strawnymi utworami umilali czytelnikom wakacyjny wypoczynek, odpędzali nudę podróży pociągiem, odwracali uwagę w poczekalni dentysty, jednym słowem dawali rozrywkę nie pozostawiającą gorzkiego posmaku straconego czasu. Magdalena Lewańska jest z wykształcenia biologiem. Wychowała się we Wrocławiu, ale od czterdziestu lat mieszka w Niemczech. Pisze opowiadania, powieści i utwory dla dzieci. W Polsce ukazały się jej trzy powieści: Wszystkie moje kaczuszki (Prószyński i S-ka 1999), Tajemnica drewnianej sowy (Stentor 2008) i Detektyw i panny ( JanKa 2011). Publikowała także opowiadania w Esensji (jedno z nich: Stara plebania zdobyło nagrodę tego miesięcznika) w kwartalniku Qfant i w Podkowiańskim Magazynie Kulturalnym". W wolnym czasie z zamiłowaniem pracuje w ogrodzie. Lubi spacery i jazdę na rowerze.

Alina. Sekrety trzeciego wieku

Leon Durka

Dwie starsze już panie, pełne energii i chęci życia, zmagają się ze współczesnym światem. Historia, w  której wspomnienia dwóch różnych  osobowości mieszają się z  rzeczywistością, a  wewnętrzna siła, pomimo ograniczeń wieku pcha ku życiu... Opowieść o sile, o wytrwałości. Opowieść pełna humoru i zabawnych epizodów. Opowieść o niespodziewanym zakończeniu.

Alkad z Zalamei

Pedro Calderón de la Barca

Pedro Calderón de la Barca - Alkad z Zalamei. Jedno z najważniejszych dzieł hiszpańskiego teatru barokowego, które porusza do dziś swoją uniwersalną wymową i siłą emocji. Calderón de la Barca tworzy poruszający dramat, w którym konflikt jednostki z władzą urasta do rangi moralnej próby. W centrum opowieści znajduje się prosty, lecz szanowany człowiek, który niespodziewanie staje przed dramatycznym wyborem - ma osądzić zbrodnię dotykającą bezpośrednio jego najbliższych. Gdy prawo zderza się z przemocą ze strony uprzywilejowanych, stawką staje się nie tylko sprawiedliwość, ale i godność ludzka. Dzieło pełne napięcia, głębi psychologicznej i błyskotliwego dialogu. Porusza aktualne do dziś kwestie odpowiedzialności, etyki, siły obywatelskiego sumienia i społecznej równości wobec prawa. W Polsce sztuka miała swoją pierwszą prezentację sceniczno-literacką już w XVIII wieku, zyskując lokalny charakter i przyciągając uwagę widowni przez kolejne dekady. Dla miłośników klasyki, literatury dramatycznej i dzieł o silnym ładunku społecznym - lektura obowiązkowa.

Alkohol i muzy. Polscy artyści i ich ulubione trunki

Sławomir Koper

Trudno wyobrazić sobie dzieje kultury polskiej bez alkoholu. Nie wiadomo, co dokładnie pijali Gall Anonim, Wincenty Kadłubek czy Jan Długosz, ale na pewno mieli do dyspozycji piwo, wino i miód. Najpopularniejsze było piwo, a że zawierało znacznie mniej alkoholu niż jego dzisiejszy odpowiednik, to wypijano je w ogromnych ilościach. Skłonność do mocnych trunków przejawiali szczególnie poeci. Wszak cykl rubasznych utworów wśród których prym wiedzie słynna fraszka O doktorze Hiszpanie dokumentująca rozrywkową atmosferę na dworze ostatnich Jagiellonów Jak Kochanowski napisał, opierając się na własnym doświadczeniu. Na alkoholowe pokusy nie byli też odporni literaci epoki romantyzmu. Doskonale wiedzieli, gdzie w Wilnie można najtaniej kupić trunki albo jakie zioła należy zażyć po wieczornym pijaństwie. Natomiast nas wieszcz narodowy Adam Mickiewicz ma na koncie improwizacje nie tylko patriotyczne pod wypływem procentów deklamował na jednym z przyjęć: Lejcie do szklanki! Bijcie w kieliszki! Dalej do flaszki!. Podczas paryskich spotkań emigracyjnych trunków nadużywał nawet subtelny Fryderyk Chopin (zapewne z powodu nostalgii). Stawał się wówczas największą atrakcją wieczoru, gdyż bez oporów dawał pokaz swojego talentu i wirtuozerii. O alkoholu w dziejach polskiej kultury można pisać bez końca. Wódka oraz inne trunki zawsze były obecne w życiu artystów i tak już chyba zostanie. To kwestia pewnej wrażliwości i sposobu życia Zatem - do dna, drodzy Państwo! * Szedłem spać trzeźwo, a wstanę pijany. Jan Kochanowski * Romantyczne upojenia filomatów * Król życia na wielu fortepianach. Artur Rubinstein * Alkoholowe (i nie tylko ) demony Stanisława Przybyszewskiego. * Wóda leje się strumieniem. Strumieniem zwanym Skamander * Konstanty Ildefons Gałczyński. Dekadencja na wesoło * Wielka improwizacja w barze dla woźniców. Stefan Jaracz i jego szewskie pasje * W tłumie alkoholików za życia i na upiornym pogrzebie. Ireneusz Iredyński * Wódka, kobiety ipoezja. (w dowolnej kolejności). Stanisław Grochowiak.

Alkohol. Piekło kobiet

Monika Sławecka

Statystyki są zastraszające: codziennie w Polsce sprzedawane są trzy miliony tak zwanych małpek, a Polacy piją więcej niż w okresie PRL-u. Książka Alkohol. Piekło kobiet Moniki Sławeckiej ukazuje portret Polek, które zmagają się z chorobą alkoholową. Są wśród nich kobiety znane i nieznane, aktorki i pielęgniarki, dyplomatki i sprzedawczynie. Łączy je jedno: uzależnienie. Autorka wraz z bohaterkami rozmów zaprasza czytelnika w intymny świat doświadczeń, przeżyć i trudnych emocji, które bywają zarówno przyczynami alkoholizmu, jak i jego konsekwencjami. Szczere wyznania kobiet dotkniętych nałogiem i tych, które próbują im pomóc, pozwalają odnaleźć odpowiedź na pytania, które nie zawsze chcemy sobie zadawać. Gdzie leży granica? I co możemy zrobić, jeśli ją przekroczymy? Monika Sławecka (ur. 1987) absolwentka filmoznawstwa i scenariopisarstwa. Od ponad dekady pracuje w branży filmowej i telewizyjnej. Współpracowała jako asystentka reżyserów Marcina Wrony, Macieja Sobocińskiego (polska edycja Saturday Night Live) i Marcina Ziębińskiego. Dotychczas zajmowała się pisaniem reportaży (w tym głośnych Balet, który niszczy i Porwania), a także pracowała przy scenariuszach wielu polskich filmów.

Alkohol, prochy i ja

Barbara Rosiek

"Alkohol, prochy i ja" Barbary Rosiek to mocna, bezlitośnie szczera opowieść o zmaganiu się z uzależnieniem i o próbach odzyskania kontroli nad własnym życiem. Autorka prowadzi czytelnika przez najbardziej mroczne zakamarki nałogu - momenty upadku, desperacji i samotności - ale jednocześnie pokazuje, jak rodzi się w człowieku determinacja, by się podnieść. To książka, która uderza autentycznością: Rosiek nie moralizuje, nie ukrywa słabości, tylko odsłania całą prawdę o walce, która toczy się nie tylko z substancjami, lecz także z własnym lękiem, wstydem i poczuciem bezradności. Lektura poruszająca, intensywna i dająca do myślenia. O autorce Barbara Rosiek była psycholożką kliniczną, poetką i pisarką, znaną z odważnych, autobiograficznych książek dotyczących uzależnień i zdrowia psychicznego. Jej twórczość - oparta na osobistych doświadczeniach - stała się ważnym głosem w polskiej literaturze, a jej szczerość i wrażliwość sprawiły, że zyskała szerokie grono wiernych czytelników.

Alkoholowe dzieje Polski. Czasy rozbiorów i powstań T.2

Jerzy Besala

Kontynuacja niezwykle poczytnych Alkoholowych dziejów Polski. Czasy Piastów i Rzeczypospolitej szlacheckiej Wiek XIX to czasy przełomu cywilizacyjnego, także w produkcji i piciu alkoholu. Staropolskie biesiadowanie odchodziło w niepamięć, węgrzyna zastępował coraz częściej szampan, w dobrym towarzystwie nie wypadało pić wódki, a arak najczęściej dolewano do herbaty. Jerzy Besala barwnie opisuje, jakie były nowe wzorce, mody i trunki w różnych warstwach społecznych i wojsku, w jaki sposób pito i jakie były motywy spożywania alkoholu, nie zapominając przy tym o tle zdarzeń i wiernie oddając ducha czasów.