Literatura
Mariusz Kanios
Najnowszy kryminał mistrza suspensu i zaskakujących zwrotów akcji. Wakacje na Sycylii miały być dla Marka i Iwony ostatnią szansą na uratowanie małżeństwa. Marek od lat zdradza żonę i coraz bardziej pogrąża się w alkoholowym zamroczeniu. Wszystko zmienia się, gdy Iwona i ich córka Alicja znikają bez śladu. Marek musi otrząsnąć się z nałogu i ruszyć ich tropem. Wspólnie z młodą policjantką Carmelą Librizzi odkrywa, że ktoś manipuluje śledztwem, a wokół zaginięcia kobiet narasta sieć kłamstw i tajemnic. Każdy krok może przybliżyć go do rodziny albo sprowadzić na niego śmiertelne niebezpieczeństwo. Czy Marek zdoła je odnaleźć, zanim będzie za późno? I komu może zaufać, gdy nawet ci, którzy powinni chronić, mają coś do ukrycia? Mariusz Kanios jest jednym z najciekawszych polskich autorów kryminałów i thrillerów psychologicznych.Z wykształcenia ekonomista i archeolog, który przez wiele lat pracował jako dyrektor banku, po czym porzucił korporację na rzecz literatury. Zadebiutował w 2021 roku powieścią kryminalnąUczynkiem i zaniedbaniempierwszą częścią trylogii z komisarz Zuzanną Nowacką. Kolejne części to:Karty zła(2021) iDobry człowiek(2022). Następnie opublikował powieści w dwóch cyklach: z komisarz Alicją Romską -Szepty moich lęków(2022),Zatoka syren(2023) iFotoplastikon(2023) oraz z prokuratorem Michałem Stróżem -Pomroki(2024),Nieboskłon(2025) iNegatyw(2025). Jego twórczość charakteryzują mocno zarysowane tło psychologiczne i poruszanie trudnych społecznych tematów.
Camille Kouchner
Z posłowiem Magdaleny Kamińskiej-Maurugeon Familia grande wielka rodzina z wyboru, pełna kolorowych ptaków, artystów i wolnomyślicieli, francuska elita. Letnie miesiące spędzane w komunie w miasteczku Sanary-sur-Mer, godziny upływające na dyskusjach i zabawie. Tłumy dzieci bez nadzoru, wakacje ze snów. Jednak pod tą nieograniczoną wolnością kryło się zło, które zatruło dorosłe życie Camille i jej rodzeństwa. Camille Kouchner jako nastolatka dowiedziała się od brata bliźniaka, że był molestowany przez ich ojczyma. Stała się zakładniczką tej tajemnicy, milczenie ciążyło jej jak brzemię. Dopiero kilkadziesiąt lat później postanowiła stawić czoła wydarzeniom z przeszłości. Ich wyjawienie wstrząsnęło francuską opinią publiczną. W Familia grande Kouchner z wielką literacką wrażliwością mierzy się z własną historią. Jej wspomnienia to oszczędna i kameralna opowieść o winie i wstydzie, o miłości i żałobie. I o przemocy, która może wydarzyć się w każdej rodzinie, bez względu na jej pochodzenie i status społeczny. To nie tylko wstrząsająca historia, ale również imponujący i kunsztowny literacko debiut. LExpress Walka autorki, by przez literaturę uwolnić się od bolesnego rodzinnego sekretu, poruszyła całą Francję. The New York Times Język Kouchner jest oszczędny i zwięzły []. Zdania pędzą przez kolejne strony, wciągając nas w mrok skomplikowanej rodzinnej tajemnicy. Dagens Nyheter Przedstawienie przez Kouchner niemal obsesyjnego kultu wolności [...] z czasów jej dorastania rodzi wiele pytań. Czy naprawdę wszystko powinno być dozwolone? Czy wolność pod przymusem jest w ogóle wolnością? Czy wolność zakłada egoizm? I w końcu czy wolność jest rzeczywiście najwyższą wartością? Svenska Dagbladet Kouchner [...] konfrontuje się z brakiem empatii w społeczeństwie, w którym prawa dzieci zawsze stoją na drugim miejscu. Jej książka to odważne starcie nie tylko ze sprawcami, ale także z ludźmi u szczytu władzy, którzy świadomie przymykają oko na wyrządzane krzywdy. Expressen
Jules Verne
Le roman La famille sans nom emmene le lecteur européen létranger, dans les étendues du continent nord-américain, jusqu la partie du continent appelée le Canada, et raconte le soulevement des colons français au Québec. Les Canadiens cherchent se libérer du contrôle de la couronne britannique. Lavocat Morgaz a trahi les rebelles et a d errer avec sa famille sans rester longtemps au mme endroit. Installé la frontiere avec les Etats-Unis, Morgaz ne résiste plus au stress et se tire.
Robert E. Howard
Harrison is a brawny police detective who patrols the unquiet slums and dives of River Street, in an unnamed port city where the sun never shines. But REHs stories were far-removed from the mean streets of Hammetts and Raymond Chandlers stories in Black Mask. Like Skull-Face they owe more to Sax Rohmer and to REHs own contemporary horror stories.
Fanny Hill. Memoirs of a Woman of Pleasure
John Cleland
Fanny Hill, also known as Memoirs of a Woman of Pleasure, is an erotic novel by English novelist John Cleland. It is one of the most prosecuted and banned books in history of literature. The book is written as a series of letters from Frances Fanny Hill to an unknown woman, with Fanny justifying her life-choices to this individual. This fictional account of a young womans unconventional route to middle-class respectability is, in fact, a lively and engaging comic romp through the boudoirs and brothels of Augustan England, with a heroine whose adventures and setbacks never lessen her humanity or her determination to find real love and happiness. Fannys story offers modern readers sensuality and substance, as well as an unusually frank depiction of love and sex in the eighteenth century. The edition contains 12 original illustrations by Édouard-Henri Avril, a French painter and illustrator of erotic literature.
George Bernard Shaw
“Fanny's First Play” is a play by George Bernard Shaw, an Irish playwright who became the leading dramatist of his generation, and in 1925 was awarded the Nobel Prize in Literature. Fanny's First Play is a play by George Bernard Shaw. It was first performed as an anonymous piece, the authorship of which was to be kept secret. However, critics soon recognised it as the work of Shaw. The mystery over the authorship helped to publicise it. It had the longest run of any of Shaw's plays. It features a play within a play. The framing play is a satire of theatre critics, whose characters were based upon Shaw's own detractors, in some cases being caricatures of real critics of the day. The main play is a pastiche of the drawing room comedies in vogue at the time.
Fantasmagorie. Opowieści o umarłych
George Byron, Percy Shelley, Mary Shelley, John...
Duchy, przeklęte portrety i pokoje, w których lepiej nie nocować. Oto mrożące krew w żyłach historie, które odsłaniają cienką granicę między światem żywych i umarłych W ponury, mroczny dzień 1816 roku w willi nad Jeziorem Genewskim zebrała się grupa wybitnych angielskich pisarzy: George Byron, Percy Shelley, Mary Wollstonecraft Shelley, John William Polidori i Claire Clairmont. To na tym spotkaniu lord Byron rzucił myśl, by każdy z nich opowiedział swoją historię o duchach. I tak powstały Wampir Polidoriego i Frankenstein Mary Shelley, a co za tym idzie, narodziła się współczesna literatura grozy.
Isaac Asimov
Powieść napisana na kanwie oscarowego scenariusza filmowej superprodukcji. Czterej mężczyźni i kobieta zmniejszeni do mikroskopijnych rozmiarów wchodzą na pokład zminiaturyzowanego atomowego pojazdu podwodnego i zostają wprowadzeni do tętnicy szyjnej umierającego mężczyzny. Przepływają przez serce, wnikają do ucha wewnętrznego, gdzie mógłby ich zdruzgotać nawet najmniejszy dźwięk, i walczą z układem odpornościowym, zmierzając do mózgu, który skrywa cenną i niebezpieczną wiedzę. Ich zadaniem jest dotrzeć do skrzepu krwi i rozbić go promieniami lasera. Stawką są losy całego świata Powieść tę Isaac Asimov napisał na podstawie scenariusza Harryego Kleinera do nagrodzonej w 1967 roku dwoma Oscarami głośnej superprodukcji z Raquel Welch, Stephenem Boydem i Donaldem Pleasenceem w rolach głównych. Asimov to jeden z najważniejszych i najpłodniejszych pisarzy XX wieku, który wykreował światy i idee wciąż inspirujące i zadziwiające czytelników. - zentara.blog