Literatura
J.L. Beck
Dawniej moje życie było proste. Spokojne. Bezpieczne. Ale zakochałam się w groźnym handlarzu bronią Callumie Torrio. Nasza historia miłosna od samego początku była skazana na porażkę. Zakazana. Przyciągnęło nas pożądanie, któremu nie powinniśmy byli dać się zwieść. Tajemnice Calluma zagrażały mojemu życiu, a kiedy w końcu poznałam prawdę i dowiedziałam się, jaką odegrał rolę w śmiertelnym wypadku mojej matki, nie miałam wyboru. Musiałam od niego uciec. Tylko że on za wszelką cenę musiał mnie do siebie przywiązać. Król musi mieć królową u boku. Gdzie szukać pomocy, kiedy odczuwasz przytłaczający ból, a mężczyzna, którego wydawało ci się, że znasz, okazuje się złoczyńcą?
Kathy Acker
[O KSIĄŻCE] W Imperium postradanych zmysłów (Empire of the Senseless) Kathy Acker powraca do tematów znanych polskim czytelniczkom z Kici króla piratów oraz Krwi i flaków w szkole średniej: (nie)możliwej miłości i wolności w patriarchacie, przemocy seksualnej, masochistycznej erotyki, systemowego rasizmu, braku perspektyw i rozczarowania młodych ludzi światem spustoszonym przez kapitalizm. Imperium postradanych zmysłów osadzone jest w trzech przeplatających się porządkach: dystopijnym Paryżu niedalekiej przyszłości; w późnoreaganowskich latach 80. XX wieku z CIA ingerującym w rewolucję algierską; legendzie o piracie Thivaiu i cyborgini Abhor, parze kochanków-terrorystów. Cyberpunkowe tropy nadają nowej głębi charakterystycznym dla amerykańskiej autorki eksperymentom językowym. Dekompozycja narracji mapuje miasto w ruinach, badanie materialności języka podąża za aparatem kontroli przepływów semiotycznych, a neurofarmaceutyki i bioniczna protetyka to technologie rozregulowania wzorców płciowych i erotycznych. Jeśli, cytując Abhor, należy "używać fikcji, w imię naszego przetrwania, przetrwania nas wszystkich", to dla Acker właśnie kobieta jako konstrukt - podobnie jak "artysta, choć politycznie i społecznie bezsilna - musi znaleźć sposób na przetrwanie dla nas wszystkich". Od tego postulatu wywodzi się impuls Acker do eksploracji własnej ecriture feminine po skomponowaniu "elegii dla świata ojców". Kathy Acker (1947-1997) - amerykańska powieściopisarka postmodernistyczna, debiutowała jako reprezentantka eksperymentalnego nowojorskiego podziemia literackiego połowy lat 70., jednocześnie zarabiając na życie tańcem erotycznym. Na początku lat 80. mieszkała w Londynie, gdzie napisała kilka swoich najbardziej cenionych przez krytykę utworów. Po powrocie do USA pod koniec lat 80. przez około sześć lat pracowała jako adiunkt w San Francisco Art Institute. Oprócz kilkunastu powieści pozostawiła po sobie kilka zbiorów poezji, scenariusze filmowe, liczne eseje i teksty z teorii literatury oraz jedno libretto operowe. Zmarła na raka piersi w klinice medycyny alternatywnej w Tijuanie. W Polsce ukazały się dwie jej powieści: Kicia, król piratów w przekładzie Katarzyny Karłowskiej (Zysk i S-ka, 2002) oraz Krew i flaki w szkole średniej w przekładzie Andrzeja Wojtasika (Ha!art, 2022). [BLURBY] U Acker prawdziwe musi być martwe, żeby było prawdziwe, żeby mogło umrzeć. Tylko tak rozpędzone koło, eskortowane przez gang motocyklistów, wywiezie nas poza Imperium. Gdzie chcemy. Karolina Krasny *** Baśń o byciu martwym, ruchaniu, zbiegu i entropii. Stenografia noise'u. Patrick Leftwich *** Trzecia Kathy Acker po polsku! To piękna wiadomość i coś jak mały najazd tej niezwykle intensywnej pisarki na polszczyznę. Uważna lektura może dać nam wszystkim świetne narzędzia do uciekania, przeżywania, wymyślania i kochania. W Imperium postradanych zmysłów, dzięki pracy tłumacza, możemy dać się wziąć Acker w podróż i chłonąć jej punk, jej niepokój, jej seks, jej prędkości i jej niesamowitą zdolność do przetwarzania przemocy przez swoje literackie awatary. Mateusz Górniak *** Jeśli cokolwiek jest ważne dla kogokolwiek to jest to ruchanie bo ruchanie jest zawsze bolesne jak AIDS czy inny syf ale na tym polega życie dlatego bohaterki powieści postanawiają mordować każdego kto nic nie znaczy jest czarna krew z pizdy i ruchanie bo chociaż świat jest zjebany to jest też ruchanie a ruchanie jest najlepsze na świecie jeśli w ogóle cokolwiek gdziekolwiek jest lepsze od niczego. Jacques de Cote [FRAGMENT] Nie wiedziałam gdzie był Thivai. Gdzie do diabła był Thivai. W tym postapokaliptycznym syfie. Jebać go, był tylko mężczyzną. Mężczyźni, w szczególności hetero mężczyźni, są nic niewarci. Już nie są. Coś jak sukces. Być może, przed rewolucją, mężczyźni odnosili zbyt wiele sukcesów. Nieważne, większość ludzi teraz to kobiety. W tym mieście kobiety są tym kim były od zawsze, prostytutkami: żyją razem i robią to na co mają ochotę. Czułam się jak mutant w tak społecznym, towarzyskim mieście, ale nigdy nigdzie nie czułam przynależności. W tym mieście nie czułam przynależności w sposób absolutny bo nigdy nie kantowałam, bo seksualność była dla mnie zbyt druzgocąca, i byłam przyzwyczajona do Thivaia przy mnie żebym mogła go nienawidzić do głębi. Ponieważ rozumiem czemu są tylko kobiety w tym świecie i nie rozumiem tego wcale, czuję się dziwnie ze sobą: nie wiem czy wiem czy nie wiem i czy mogę wiedzieć.
J.L. Beck
Popełniłam błąd. Kiedy miałam szesnaście lat, zakochałam się w niewłaściwym mężczyźnie. Nazywał się Callum Torrio. Bezwzględny miliarder. Groźny przestępca. Ojciec mojej najlepszej przyjaciółki. Kiedy miałam dwadzieścia jeden lat, porzuciłam nadzieję, że kiedykolwiek mnie zauważy. Był dwadzieścia lat starszy ode mnie, miał konszachty z mafią i handlował bronią. Mądrze byłoby zapomnieć o jego istnieniu. Ale nie potrafiłam. Lodowate spojrzenie jego niebeskich oczu i duże, silne dłonie stanowiły sedno moich mocno realistycznych snów. Aż którejś nocy wszystko się zmieniło. Ożywił każdą fantazję, którą wcześniej ledwo ośmielałam się snuć. Dominujący i zaborczy, wielbił mnie i wychwalał. Całe życie byłam trzymana pod kloszem i kontrolowana, a on sprawił, że poczułam się jak prawdziwa kobieta. Tyle że Callum miał mroczne tajemnice i przeszłość, która nie chciała mu dać o sobie zapomnieć. Wiedziałam, że był złym człowiekiem, ale nie spodziewałam się, że aż tak bardzo...
Kordian Grajewski
Emocjonująca opowieść o bezwzględnej walce o władzę, której akcja toczy się w świecie inspirowanym historią imperiów wschodnich. Nieznająca litości Sułtanka Matka Sofia jest gotowa zniszczyć każdego, kto stanie jej na drodze do absolutnej dominacji nad Imperium. Nawet własnego syna. Zanim książę Mehmed, jej wnuk i następca tronu, zdąży pojąć, jak zawiłe są pałacowe rozgrywki, wybucha bunt janczarów lojalni dotąd wojownicy zaczynają podważać jego autorytet. W labiryncie dworskich korytarzy roi się od kolejnych intryg, a młody władca nie zdaje sobie sprawy, że złowrogie miecze zdrajców czają się, aby uderzyć. Nieszczęścia potęguje fakt, iż sąsiednie Królestwo Anhatolyi szykuje się do wojny. Kordian Grajewski ur. w 2006 roku w Żninie, miłośnik kinematografii oraz wielki fan światotwórstwa. Pasjonat Gry o tron, sympatyk popkultury w każdej postaci i kolekcjoner Funko Pop. Pierwszy tom sagi Imperium napisał już jako piętnastolatek, a obecnie marzy o jego serialowej adaptacji.
Imperium sztucznej inteligencji. Sny i koszmary w OpenAI Sama Altmana
Karen Hao
Książka na longliście nagrody Financial Times & Schroders Business Book of the Year 2025 Bestseller New York Timesa Książka na shortliście nagrody Foyles Non-Fiction Book of the Year 2025 Kiedy dziennikarka technologiczna Karen Hao przekraczała próg siedziby OpenAI w 2019 roku, była przekonana, że trafia do świata good guys ludzi, którzy w imię dobra publicznego budują organizację non-profit mającą uczynić sztuczną inteligencję bezpieczniejszą dla wszystkich. Sam Altman mówił o etyce, odpowiedzialności i konieczności stawiania tamy siłom wolnego rynku. Brzmiało to jak manifest nowej epoki. Karen wierzyła w każde słowo. Jak bardzo się myliła. Wystarczyło kilka spotkań i rozmów z pracownikami firmy, by przedstawiona przez Altmana idealna wizja zaczęła pękać. A kiedy na łamach MIT Technology Review ukazał się pierwszy krytyczny tekst Hao, sen o transparentnej organizacji zamienił się w koszmar: Altman osobiście zakazał jej kontaktów z kimkolwiek z OpenAI. Drzwi do rozwijającego się imperium zatrzasnęły się przed nią z hukiem. Od tej chwili Hao działała samotnie i właśnie wtedy jej dziennikarskie śledztwo nabrało tempa. Dzięki pieczołowicie budowanym relacjom z osobami z najbliższego otoczenia Altmana Hao odsłania kulisy sukcesu ChatGPT: niewidzialną pracę tysięcy nisko opłacanych ludzi z Globalnego Południa, niepohamowany głód mocy obliczeniowej, pożerające środowisko centra danych i gigantyczne zbiory danych gromadzone bez refleksji nad ich kosztami. Ta książka to nie tylko dramatyczna historia wzlotów i upadków Sama Altmana. To porywający, bezkompromisowy reportaż, który odsłania ciemną stronę OpenAI projektu, który w wizji Altmana miał być dla ludzkości zbawieniem, a coraz wyraźniej staje się jej koszmarem. Karen Hao jest nagradzaną dziennikarką zajmującą się wpływem sztucznej inteligencji na społeczeństwo. Publikuje m.in. w The Atlantic a wcześniej była starszą redaktorką ds. sztucznej inteligencji w MIT Technology Review, a także reporterką The Wall Street Journal, gdzie zajmowała się amerykańskimi i chińskimi firmami technologicznymi. Za swoją pracę otrzymała liczne wyróżnienia. Jej książka Imperium sztucznej inteligencji stała się światowym bestsellerem.
Tadeusz Święchowicz
Jak Ukraina potrafiła wyrwać się z uścisku Rosji i dlaczego Moskwa przegapiła ten moment? Czy to jest nasza wojna i po której stronie powinniśmy się opowiedzieć? Dlaczego Putin zakłócił pokój świata? Jaki plan ekspansji przewiduje Kreml i co jest jej zasadniczym celem? Skąd Moskwa czerpie środki na próbę wskrzeszenia dawnego imperium? Przeczytaj tę książkę i pomyśl ZANIM BĘDZIE ZA PÓŹNO!
Andrzej Miszczak
Oto Europa niedalekiej przyszłości, targana falami terroryzmu i wykasłująca ze śliną kolejne mutacje wirusów. Europa, na rubieżach której nadal widać łuny i czarne dymy. Również doktorem Derekiem Ruyterem, neurochirurgiem z lemburskiego Oostenlo, szarpią spazmy nieprzepracowanej żałoby po stracie najbliższej osoby, a torsje łagodzą pigułki oraz terapie. Ruyter jednak będzie musiał wziąć udział w grze, i bynajmniej nie chodzi o karty. W puli, jak się okaże, leży sporo żetonów o wysokich, bardzo wysokich nominałach. Pojawia się ktoś, kto wyjaśnia Derekowi zasady tej gry, ale czy wyjaśnienia nie są przypadkiem zaciemnieniami? Impneurium. Sygnały z kosmosu to mozaikowa opowieść o miłości i nienawiści, ale też o prawie do zemsty i o rozpoczęciu nowego życia, nie tylko uczuciowego. Czy niesiemy na plecach krzyże, których deski pozbijali nasi przodkowie i czy ponosimy odpowiedzialność za ich czyny? To również historia o zaświatach, których - tak przynajmniej wydawało się Ruyterowi, umysłowi ścisłemu - nie ma. A może jednak istnieją? Przecież religie mówią, że coś czeka nas "po drugiej stronie"... A właśnie - religie. Co mogło być ich początkiem? To science fiction bliskiego zasięgu zmiksowane z technothrillerem. Wybuchy uczuć i eksplozje bomb. Przyziemne problemy i orbitalna eskapada, która - wyciągając na światło dzienne tajemnicę z przeszłości - nieoczekiwanie zatrzęsie Starym Kontynentem, jakby nie miał on dość problemów. Jesteście gotowi sprawdzić, kto za tym wszystkim stoi? --------- Andrzej Miszczak (1970) publikuje niewiele, choć czytelnicy fantastyki mogą go kojarzyć od 20 lat. Gościł na łamach czasopism (Nowa Fantastyka) i w kilku antologiach (m.in. "Science Fiction", "Głos Lema", "Mars", "Epidemie"). Udział w jednej z nich ("Nowe idzie") zaowocował nominacją do Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla. Ale to dawne dzieje, niemal prehistoria. Być może nadszedł czas na tzw. nowe otwarcie...
Justyna Bik
Czy też próbowali Cię nauczyć, że są poprawne i niepoprawne interpretacje wierszy? Zapraszam Cię w podróż, gdzie KAŻDA INTERPRETACJA JEST POPRAWNA. Jest poprawna, bo jest Twoja prywatna. Oddaję w Twoje ręce "Impresje", niech staną się naprawdę Twoje. Może masz ochotę przejrzeć się w moich słowach? Albo się z nimi nie zgodzić? Odnaleźć w nich kawałek własnej historii? Nieustannie otaczają nas impresje. Ulotne chwile, silne emocje, myśli. Te zapisane w oglądanym przez Ciebie tomiku kiedyś były moje, teraz chcę, aby stały się Twoje. Zanurz się w wierszach, które nie narzucają jednej właściwej interpretacji, ale otwierają przed Tobą przestrzeń do odkrycia własnych emocji i refleksji. Czy dasz się ponieść interpretacji, którą tylko Ty możesz stworzyć? Życzę Ci wielu wspaniałych impresji każdego dnia. Justyna Bik W tym miejscu zwykle znajduje się biogram autora, ale informacje o tym, kim jestem, mogłyby wpływać na interpretację moich słów, a mi zależy na tym, aby dać Ci możliwość czytania tych wierszy bez zakłóceń. Jeśli jednak chcesz dowiedzieć się o mnie i mojej twórczości więcej, serdecznie zapraszam na Instagram: @justyna.bik. Książka została zaprojektowana do czytania i oglądania w układzie dwustronnym. Czytanie jej w takim układzie umożliwia dostrzeżenie dodatkowych detali oraz powiązań między tekstami a ilustracjami. Dlatego przy zakupie e-booka bardzo polecamy ustawienie widoku na układ dwustronny. Taką opcję można znaleźć w ustawieniach pliku PDF, a także w większości programów obsługujących czytniki e-booków.