Literatura
Tadeusz Gajcy
Kolęda Ogień nieziemski pod łukiem bramy wspiętej wysoko jak dzwon lub ołtarz, łuna ofiarna jak gałąź złota spływa na głowę chłodną w konaniu -- zaśpiewajmy mu, zagrajmy, czekaj martwy na ulicznym posłaniu. Krętych chmur stoi wieniec bogaty, liczne dymy z miast ojczystych wołają, a twe okno jak gwiazda maleńkie nie przytuli do firanek białych; i nad włosem zgiętym jak kwiatem znów zahuczy śmiertelny metal -- zaśpiewajmy mu, zagrajmy, ach, uboga stajenka lecz piękna. Z lewej mur, z prawej cegła -- i wszystko. Jeszcze granie dalekie żelaza i na piersi człowieczej złe pismo, a to dar, a to ofiarna moc, co do ziemi przechyla i każe słuchać głosu jak echa wśród zmierzchu, gdy zanika i wiedzie je leśny obłok ciemny jak ziemia -- bez gwiazd. [...]Tadeusz GajcyUr. 8 lutego 1922 r. w Warszawie Zm. 16 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Wczorajszemu, Kolęda, Widma, Do potomnego, Homer i orchidea pseud. Karol Topornicki, Roman Oścień Poeta, prozaik, dramatopisarz, krytyk literacki. Ukończył gimnazjum i liceum księży marianów na Bielanach. Od 1941 r. studiował filologię polską na podziemnym UW. Członek organizacji Konfederacja Narodu; współzałożyciel (1942), a od 1943 r. redaktor konspiracyjnego czasopisma tej organizacji ?Sztuka i Naród?. Żołnierz AK; brał udział w akcji składania wieńca pod pomnikiem Kopernika (25 maja 1943 r.). Zginął w powstaniu warszawskim wraz z Zdzisławem Stroińskim na Starym Mieście. Otrzymał nagrodę na podziemnym konkursie czasopisma ?Sztuka i Naród? za wiersz Wczorajszemu (1942), włączony później do antologii Słowo prawdziwe (1942). Nagrodzony także przez czasopismo ?Kultura i Jutro? (1943) za wiersz Rapsod o Warszawie. Wyraziciel ideowego i artystycznego grupy ?Sztuka i Naród?; w artykule Już nie potrzebujemy (?SiN? nr 11, 12 z 1943 r.) i O wawrzyn (wyd. ?Kierunki? 1967, nr 19) polemizował z literackimi poprzednikami, zarzucając poetom ?Skamandra? bezideowość i koniunkturalizm, a Awangardzie Krakowskiej ? ?ekwilibrystykę intelektualną?; poetów swojej generacji uważał za kontynuatorów katastrofizmu. Sam rolę poety widział w byciu odkrywcą tajemnicy bytu i wychowawcą narodu. W poematach Z dna nawiązującym do przeżyć z wojny obronnej 1939 r. oraz Widma wyd. w debiutanckim tomie z 1943 r. (będącym poetycką odpowiedzią na cykl poetycki Borowskiego pt. Gdziekolwiek ziemia...) zawarł wizję apokaliptycznej zagłady. W śpiewogrze Misterium niedzielne (1943) podjął próbę przezwyciężenia własnego katastrofizmu, przedstawiając świat czasu wojny jako groteskę i nawiązując do folkloru warszawskich przedmieść. W ostatnim tomie zwraca uwagę jego testament poetycki Do potomnego. Często posługiwał się konwencją snu, wizji, sięgał po formy ballady, kolędy, piosenki.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Natasza Socha
Jedna nieprzemyślana decyzja może na zawsze odmienić nasz los. Boleśnie przekonała się o tym Maria, której urażona w młodości duma przekreśliła szansę na szczęście u boku ukochanego. Jesienią życia na swojej drodze spotyka Paulinę, dla której ostatni rok nie był sprzyjający. Po trudnym rozstaniu dziewczyna ma złamane serce, a do jej drzwi coraz częściej puka samotność. Teraz jeszcze zmuszona jest spędzać czas z dojrzałą podopieczną fundacji, w której pracuje, a przecież wcale nie przepada za starszymi ludźmi. Ten grudzień zapowiada się naprawdę fatalnie! Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy Paulina odkrywa, że z Marią łączy ją o wiele więcej, niż mogła przypuszczać. Poznając historię nowej znajomej, zaczyna uświadamiać sobie, co tak naprawdę jest ważne. Czy dzięki temu uda jej się zawalczyć o życie, jakiego pragnie? Natasza Socha, mistrzyni świątecznych opowieści, powraca z historią, która napawa nadzieją, radością oraz wiarą w przyszłość. I po raz kolejny udowadnia, że dobrzy ludzie są wokół nas wystarczy się dobrze rozejrzeć.
Natasza Socha
Jedna nieprzemyślana decyzja może na zawsze odmienić nasz los. Boleśnie przekonała się o tym Maria, której urażona w młodości duma przekreśliła szansę na szczęście u boku ukochanego. Jesienią życia na swojej drodze spotyka Paulinę, dla której ostatni rok nie był sprzyjający. Po trudnym rozstaniu dziewczyna ma złamane serce, a do jej drzwi coraz częściej puka samotność. Teraz jeszcze zmuszona jest spędzać czas z dojrzałą podopieczną fundacji, w której pracuje, a przecież wcale nie przepada za starszymi ludźmi. Ten grudzień zapowiada się naprawdę fatalnie! Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy Paulina odkrywa, że z Marią łączy ją o wiele więcej, niż mogła przypuszczać. Poznając historię nowej znajomej, zaczyna uświadamiać sobie, co tak naprawdę jest ważne. Czy dzięki temu uda jej się zawalczyć o życie, jakiego pragnie? Natasza Socha, mistrzyni świątecznych opowieści, powraca z historią, która napawa nadzieją, radością oraz wiarą w przyszłość. I po raz kolejny udowadnia, że dobrzy ludzie są wokół nas wystarczy się dobrze rozejrzeć.
Prosper Merimee
Nowela Kolomba zawiera motyw vendetty, prowadzącej do prywatnej wojny między rodzinami, a wynikającej z tradycji zemsty rodowej, wymuszającej wymierzanie sprawiedliwości przez członka rodziny pokrzywdzonej czy obrażonej. W tej historii młody Korsykanin Orso jest zmuszony rozważyć, czy powinien pomścić śmierć ojca, rzekomo zamordowanego przez rodzinę Barricini. Angielka, Lydia Nevil, usiłuje odwieść go od zabójstwa, podczas gdy jego siostra, Kolomba, wykorzystuje cały swój spryt, aby osiągnąć odwrotny skutek... Kolomba - jak wszystkie inne dzieła Prospera Mérimée - to znakomita literatura.
Prosper Mérimée
Kolomba to powieść Prospera Mérimée o młodej Korsykance, która z zemsty zmusza swojego brata do popełnienia morderstwa. Prosper Mérimée był francuskim dramaturgiem, historykiem, archeologiem oraz mistrzem krótkich opowieści, które zrewolucjonizowały powieść romantyczną. Inspirację stanowiła dla niego literatura francuska i rosyjska (przede wszystkim Puszkin), a jego powieści poruszały tematy mistyczne, niezwykłe oraz bardzo przygnębiające.
Prosper Mérimée
Prosper Mérimée Kolomba tłum. Tadeusz Boy-Żeleński ISBN 978-83-288-5727-8 Od tłumacza Jedno z najlepszych opowiadań Mérimée'go, Kolomba, powstało w r. 1840, zatem na szczycie twórczości tego niepospolitego i tak bardzo odrębnego pisarza. Prosper Mérimée (18031870) był współczesnym wielkiemu ruchowi romantycznemu w piśmiennictwie francuskim; mimo to zadziwiającym jest do jakiego stopnia w fali tej, wciągającej mimo różnic indywidualnych całą niemal ówczesną twórczo... Prosper Mérimée Ur. 28 września 1803 w Paryżu Zm.23 września 1870 w Cannes Najważniejsze dzieła: Wenus z Ille (1837), Mateo Falcone (1829), Colomba (1840), Lokis (1869), Carmen (1845). Francuski pisarz, historyk i archeolog. Ukończył prestiżowe liceum im. Henryka IV. W 1823 uzyskał licencjat na wydziale prawa, planując objęcie stanowiska w administracji państwowej. Pobierał także nauki z zakresu filozofii i języków obcych, ale jego pasją stała się literatura. Zbliżył się do romantyków i w 1822 napisał swoje pierwsze dzieło literackie, dramat Cromwell, który jednak nigdy nie został opublikowany. Trzy lata później wydał swoich zbiór dramatów pt. Teatr Klary Glazul, rzekomo autorstwa hiszpańskiej aktorki. W 1827 opublikował kolejną mistyfikację literacką: zbiór rzekomych ludowych poematów Hiacynta Maglanowicza, zatytułowany La Guzla albo wybór poezji z Ilirii. Sławę przyniosły mu mistrzowskie opowiadania i nowele, wydawane pod własnym nazwiskiem, początkowo na łamach ,,Revue de Paris" i ,,la Revue des Deux Mondes", następnie zebrane m.in. w tomach Mozaika (1833) i Kolomba (1840). Na podstawie jego opowiadania Carmen Georges Bizet stworzył słynną operę o tym samym tytule. W roku 1844 został mianowany członkiem Akademii Francuskiej. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Prosper Merimee
Nowela Kolomba zawiera motyw vendetty, prowadzącej do prywatnej wojny między rodzinami, a wynikającej z tradycji zemsty rodowej, wymuszającej wymierzanie sprawiedliwości przez członka rodziny pokrzywdzonej czy obrażonej. W tej historii młody Korsykanin Orso jest zmuszony rozważyć, czy powinien pomścić śmierć ojca, rzekomo zamordowanego przez rodzinę Barricini. Angielka, Lydia Nevil, usiłuje odwieść go od zabójstwa, podczas gdy jego siostra, Kolomba, wykorzystuje cały swój spryt, aby osiągnąć odwrotny skutek... Kolomba - jak wszystkie inne dzieła Prospera Mérimée - to znakomita literatura.
Prosper Mérimée
"Noc była piękna, księżyc igrał po falach, statek płynął łagodnie, pędzony lekkim wiatrem. Miss Lidia nie miała ochoty spać; jedynie obecność profana nie pozwoliła jej smakować wzruszeń, jakich na morzu i w czas pełni doświadcza wszelka ludzka istota, o ile ma bodaj źdźbło poezji w sercu. Skoro osądziła, że młody porucznik musi już spać snem sprawiedliwego, jak przystało na tak prozaiczne indywiduum, wstała, wzięła futro, zbudziła pokojową i wyszła na pokład. Nie było nikogo prócz jednego majtka; stał przy sterze i śpiewał jakąś żałosną lamentację w korsykańskim narzeczu na dziką i jednostajną nutę. Wśród ciszy nocnej ta osobliwa muzyka miała swój urok. Na szczęście miss Lidia nie rozumiała dokładnie słów piosenki. Wśród wielu ogólników jakiś energiczny wiersz poruszył żywo jej ciekawość, ale niebawem, w najpiękniejszym momencie, przychodził znowu szereg słów w dialekcie, których znaczenie jej umykało. Zrozumiała wszakże, iż chodzi o jakiś mord. Przekleństwa na morderców, groźby zemsty, pochwała zmarłego, wszystko tam było bez ładu pomieszane." (fragment). Opowiadanie o korsykańskiej vendetcie i namiętności dwóch kobiet. Tagi: klasyka, opowiadanie, korsyka,
Kolonia karna. Sceny z życia małżeńskiego
Tomasz Jastrun
Wszelkie podobieństwo do waszego małżeństwa nie jest przypadkowe. Boleśnie szczera i zwykła opowieść o miłości. Powieść Tomasza Jastruna to wnikliwa analiza związku, prawda o nas samych, o tym, jak zmieniamy się w relacji z drugim człowiekiem. Zaczyna się jak każda historia miłosna: od pasji, erotycznych uniesień, niewyobrażalnej tęsknoty za drugą osobą, obawy, czy partner tak samo kocha, czy równie mu zależy. Po namiętności przychodzi pora na bliskość i intymność ciał i dusz. Potem ciepło ustępuje rutynie i przeradza się w niechęć. Wszystkie, kiedyś urocze przyzwyczajenia, śmiesznostki partnera stają się przykre i nieznośnie irytujące. Jak to możliwe, że on tak bardzo się zmienił? Jak to możliwe, że ona tak myśli, że mówi te wszystkie rzeczy? Jak to się stało, że to, co kiedyś tak kochaliśmy, stało się nienawistne? Kolonia karna to świadectwo naszych czasów. Wielu czytelników odnajdzie tam siebie i własne małżeńskie przypadki. A też rzeczy, o których rzadko mówi się na głos. Tomasz Jastrun poeta, prozaik, eseista, reporter i krytyk literacki. Felietonista Wprost Zwierciadła, Twojego Stylu, Newsweeka, współpracował z paryską Kulturą, w 2008 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w wydawnictwie Czarna Owca ukazały się jego następujące książki: Rzeka podziemna, Gra wstępna, Gorący lód.
Kolonia karna. Sceny z życia małżeńskiego
Tomasz Jastrun
Wszelkie podobieństwo do waszego małżeństwa nie jest przypadkowe. Boleśnie szczera i zwykła opowieść o miłości. Powieść Tomasza Jastruna to wnikliwa analiza związku, prawda o nas samych, o tym, jak zmieniamy się w relacji z drugim człowiekiem. Zaczyna się jak każda historia miłosna: od pasji, erotycznych uniesień, niewyobrażalnej tęsknoty za drugą osobą, obawy, czy partner tak samo kocha, czy równie mu zależy. Po namiętności przychodzi pora na bliskość i intymność ciał i dusz. Potem ciepło ustępuje rutynie i przeradza się w niechęć. Wszystkie, kiedyś urocze przyzwyczajenia, śmiesznostki partnera stają się przykre i nieznośnie irytujące. Jak to możliwe, że on tak bardzo się zmienił? Jak to możliwe, że ona tak myśli, że mówi te wszystkie rzeczy? Jak to się stało, że to, co kiedyś tak kochaliśmy, stało się nienawistne? Kolonia karna to świadectwo naszych czasów. Wielu czytelników odnajdzie tam siebie i własne małżeńskie przypadki. A też rzeczy, o których rzadko mówi się na głos. Tomasz Jastrun poeta, prozaik, eseista, reporter i krytyk literacki. Felietonista Wprost Zwierciadła, Twojego Stylu, Newsweeka, współpracował z paryską Kulturą, w 2008 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w wydawnictwie Czarna Owca ukazały się jego następujące książki: Rzeka podziemna, Gra wstępna, Gorący lód.
H. P. Lovecraft
Na teren wsi w Nowej Anglii spada meteoryt składający się z nieznanego na Ziemi metalu i o niespotykanych dotąd właściwościach. Jaki straszliwy wpływ na mieszkańców będzie miała tajemnicza energia, którą emanuje? Kolor nie z tej planety" to horror science fiction autorstwa amerykańskiego pisarza Howarda Phillipsa Lovecrafta, który cieszy się wielką popularnością wśród czytelników w każdym wieku. Howard Phillips Lovecraft, często określany jako H.P. Lovecraft (Providence, 20 sierpnia 1890 Providence, 15 marca 1937), był amerykańskim pisarzem, poetą, krytykiem literackim i eseistą, uznawanym za jednego z największych obok Edgara Allana Poego twórców literatury grozy i przez wielu uważanym za jednego z prekursorów angloamerykańskiego gatunku science fiction. Jego twórczość, będąca połączeniem horroru, soft science fiction, dark fantasy i low fantasy, była często określana, nawet przez niego samego, terminem weird fiction (gdzie weird oznacza dziwny), uznawanym za jedno z głównych źródeł współczesnego gatunku literackiego new weird. Był autorem licznych opowiadań, m.in. Dagon, Kolor nie z tej planety, Zew Cthulhu i Zgroza w Dunwich, oraz powieści takich jak Przypadek Charlesa Dextera Warda, W górach szaleństwa i Widmo nad Innsmouth, a także kilku opowiadań pisanych wierszem. Lovecraft nie był szczególnie ceniony przez krytykę swoich czasów. Dla przykładu, opowiadanie pt. Zew Cthulhu zostało początkowo odrzucone jako zbyt "obce", według słów Wrighta, i nie cieszyło się dobrą reputacją aż do jego śmierci. Wiele z jego dzieł było źródłem inspiracji dla artystów na całym świecie, zarówno w literaturze, jak i w filmie czy muzyce. W rzeczywistości jeden z najważniejszych badaczy Lovecrafta, S. T. Joshi, określa jego twórczość jako "niedającą się sklasyfikować kombinację fantasy i science fiction, i nie jest zaskakujące, że znacząco wpłynęła ona na późniejszy rozwój obu gatunków". W swoich opowiadaniach i esejach stworzył filozofię kosmosu, która była wynikiem jego ateizmu i nowych odkryć naukowych, a jego pomysły w wielu dziedzinach często budziły kontrowersje.
H. P. Lovecraft
Na teren wsi w Nowej Anglii spada meteoryt składający się z nieznanego na Ziemi metalu i o niespotykanych dotąd właściwościach. Jaki straszliwy wpływ na mieszkańców będzie miała tajemnicza energia, którą emanuje? Kolor nie z tej planety" to horror science fiction autorstwa amerykańskiego pisarza Howarda Phillipsa Lovecrafta, który cieszy się wielką popularnością wśród czytelników w każdym wieku. Howard Phillips Lovecraft, często określany jako H.P. Lovecraft (Providence, 20 sierpnia 1890 Providence, 15 marca 1937), był amerykańskim pisarzem, poetą, krytykiem literackim i eseistą, uznawanym za jednego z największych obok Edgara Allana Poego twórców literatury grozy i przez wielu uważanym za jednego z prekursorów angloamerykańskiego gatunku science fiction. Jego twórczość, będąca połączeniem horroru, soft science fiction, dark fantasy i low fantasy, była często określana, nawet przez niego samego, terminem weird fiction (gdzie weird oznacza dziwny), uznawanym za jedno z głównych źródeł współczesnego gatunku literackiego new weird. Był autorem licznych opowiadań, m.in. Dagon, Kolor nie z tej planety, Zew Cthulhu i Zgroza w Dunwich, oraz powieści takich jak Przypadek Charlesa Dextera Warda, W górach szaleństwa i Widmo nad Innsmouth, a także kilku opowiadań pisanych wierszem. Lovecraft nie był szczególnie ceniony przez krytykę swoich czasów. Dla przykładu, opowiadanie pt. Zew Cthulhu zostało początkowo odrzucone jako zbyt "obce", według słów Wrighta, i nie cieszyło się dobrą reputacją aż do jego śmierci. Wiele z jego dzieł było źródłem inspiracji dla artystów na całym świecie, zarówno w literaturze, jak i w filmie czy muzyce. W rzeczywistości jeden z najważniejszych badaczy Lovecrafta, S. T. Joshi, określa jego twórczość jako "niedającą się sklasyfikować kombinację fantasy i science fiction, i nie jest zaskakujące, że znacząco wpłynęła ona na późniejszy rozwój obu gatunków". W swoich opowiadaniach i esejach stworzył filozofię kosmosu, która była wynikiem jego ateizmu i nowych odkryć naukowych, a jego pomysły w wielu dziedzinach często budziły kontrowersje.
H. P. Lovecraft
Na teren wsi w Nowej Anglii spada meteoryt składający się z nieznanego na Ziemi metalu i o niespotykanych dotąd właściwościach. Jaki straszliwy wpływ na mieszkańców będzie miała tajemnicza energia, którą emanuje? Kolor nie z tej planety" to horror science fiction autorstwa amerykańskiego pisarza Howarda Phillipsa Lovecrafta, który cieszy się wielką popularnością wśród czytelników w każdym wieku. Howard Phillips Lovecraft, często określany jako H.P. Lovecraft (Providence, 20 sierpnia 1890 Providence, 15 marca 1937), był amerykańskim pisarzem, poetą, krytykiem literackim i eseistą, uznawanym za jednego z największych obok Edgara Allana Poego twórców literatury grozy i przez wielu uważanym za jednego z prekursorów angloamerykańskiego gatunku science fiction. Jego twórczość, będąca połączeniem horroru, soft science fiction, dark fantasy i low fantasy, była często określana, nawet przez niego samego, terminem weird fiction (gdzie weird oznacza dziwny), uznawanym za jedno z głównych źródeł współczesnego gatunku literackiego new weird. Był autorem licznych opowiadań, m.in. Dagon, Kolor nie z tej planety, Zew Cthulhu i Zgroza w Dunwich, oraz powieści takich jak Przypadek Charlesa Dextera Warda, W górach szaleństwa i Widmo nad Innsmouth, a także kilku opowiadań pisanych wierszem. Lovecraft nie był szczególnie ceniony przez krytykę swoich czasów. Dla przykładu, opowiadanie pt. Zew Cthulhu zostało początkowo odrzucone jako zbyt "obce", według słów Wrighta, i nie cieszyło się dobrą reputacją aż do jego śmierci. Wiele z jego dzieł było źródłem inspiracji dla artystów na całym świecie, zarówno w literaturze, jak i w filmie czy muzyce. W rzeczywistości jeden z najważniejszych badaczy Lovecrafta, S. T. Joshi, określa jego twórczość jako "niedającą się sklasyfikować kombinację fantasy i science fiction, i nie jest zaskakujące, że znacząco wpłynęła ona na późniejszy rozwój obu gatunków". W swoich opowiadaniach i esejach stworzył filozofię kosmosu, która była wynikiem jego ateizmu i nowych odkryć naukowych, a jego pomysły w wielu dziedzinach często budziły kontrowersje.