Literatura
Piotr Zmarzłowski
Robert, były pilot wojskowy, właściwie już nie pamięta, jak to jest spędzić dzień na trzeźwo. Po wyjściu z kolejnego ciągu orientuje się, że... ludzkość niemal przestała istnieć. Tajemnicze promieniowanie z kosmosu zabiło miliardy przeżyli tylko ci, którzy w chwili katastrofy byli głęboko pod ziemią. Nowe społeczeństwo to chaotyczna mieszanka desperatów, dla których najcenniejszym zasobem staje się przyszłość gatunku a więc dzieci. Dręczony poczuciem winy Robert nie może przestać myśleć o swoim synu, który prawdopodobnie również przeżył. Mężczyzna rusza więc w szaleńczą pogoń nie tylko za swoim dzieckiem, lecz także za własnym odkupieniem. Co okaże się trudniejsze przetrwać apokalipsę czy zmierzyć się z własnym sumieniem? To opowieść o ojcostwie, winie i próbie odnalezienia się w świecie, w którym po apokalipsie nie ma już łatwych wyborów. Piotr Zmarzłowski z wykształcenia i zawodu architekt, z zamiłowania fotograf i stolarz. Jako pisarz porusza się w różnych gatunkach i formach literackich i nie boi się stawiania trudnych pytań. Autor powieści Cykl i Czterdziestka, po raz pierwszy opublikowanych w 2024 r.
W pisarskim czyśćcu. Sylwetki dwudziestowiecznych pisarzy
Krzysztof Masłoń
Nie ma literatury polskiej bez Zbigniewa Herberta, ale i bez Wisławy Szymborskiej, bez Tadeusza Konwickiego i Marka Nowakowskiego, bez zapisującego w jej historii najnowsze rozdziały Jarosława Marka Rymkiewicza. O nich wszystkich i o wielu innych dwudziestowiecznych pisarzach polskich opowiada książka Krzysztofa Masłonia. Każdy z bohaterów książki zmierzał własną drogą do pisarskiego nieba, niejednego jednak poprowadziła ona w odwrotnym kierunku. A, jak to zwykle bywa, dla większości metą okazał się półmetek znaleźli się w literackim czyśćcu. Od Czytelników zależeć będzie, kiedy i czy w ogóle się z niego wydostaną.
Jerzy Bandrowski
Książka napisana we Lwowie w 1915 roku. Opisuje historię tego miasta w czasie I wojny światowej - od zamordowania austriackiego następcy tronu, Franciszka Ferdynanda, do wkroczenia wojsk rosyjskich. Pisana z osobistej perspektywy polskiego uchodźcy, jest zbiorem jego luźnych refleksji i spostrzeżeń, nie ma ambicji ukazania prawdy historycznej.
W płomieniach miłości Ponadczasowe historie miłosne Barbary Cartland
Barbara Cartland
Przymusowe małżeństwo, wielka fortuna i ucieczka, która może zmienić wszystko. Lord Edgar nie ma wyboru musi poślubić bogatą pannę albo opuścić Anglię. Jego wybranką zostaje Vina, wychowana w Indiach dziedziczka wielkiej fortuny. Problem? Ona nic o tym nie wie. Gdy prawda wychodzi na jaw, przerażona dziewczyna ucieka, a Edgar rusza jej śladem. Czy to, co miało być układem, przerodzi się w prawdziwą miłość? Pozycja obowiązkowa dla fanek i fanów Jane Austen i Bridgertonów pełna napięcia, emocji i romantyzmu historia, która skradnie wasze serca. Powieści Barbary Cartland zostały stworzone w latach 1925-2001 i autorka używa w nich języka kontekstowego, odzwierciedlającego daną epokę. Barbara Cartland (19012000) - brytyjska pisarka romansów historycznych w stylu Bridgertonów. Znana z niezwykle płodnej twórczości, obejmującej ponad 700 powieści sprzedanych w setkach milionów egzemplarzy.
Clarice Lispector
Opublikowana w 1943 roku powieść W pobliżu dzikiego serca była literackim trzęsieniem ziemi i pozwoliła debiutującej nią, zaledwie dwudziestotrzyletniej Clarice Lispector wejść z przytupem do grona największych światowych pisarzy. Historia o dojrzewaniu, rodzeniu się świadomości własnego ciała, buncie wobec zastanych konwencji i społecznych norm, była tak świeża, nowatorska w formie, że z miejsca zachwyciła krytyków, przynosząc młodej autorce prestiżową brazylijską nagrodę Graçy Aranhi. Dostrzegano w tej powieści wpływy Hermana Hessego, pisarza, którego Lispector lubiła od nastoletnich lat, ale też Jamesa Joycea i Virginii Woolf, do czego autorka się wyraźnie dystansowała napisała bowiem W pobliżu dzikiego serca zanim miała okazję się zapoznać z utworami wielkich modernistów. Zresztą ta pierwsza, młodzieńcza powieść wybrzmiewała głosem osobnym, demolując dotychczasowe kanony i stając się utworem kultowym dla wielu pokoleń pisarek i pisarzy. Lispector, podobnie jak w kolejnych swoich utworach, analizuje tu kondycję kobiety, ale jednocześnie ją przekracza, próbując dotrzeć do czystego, niezapośredniczonego przez kulturę doświadczenia. Tym samym rozsadza ramy języka, zrywa z logiką, łamie składnię, by dokopać się do tego, co jeszcze nie zostało unieruchomione przez ideę co żywe, dzikie, nieludzkie. Byłaby Kafką, gdyby Kafka był Żydówką. Byłaby Rilkem, gdyby Rilke był brazylijskim Żydem urodzonym w Ukrainie. Byłaby Rimbaudem, gdyby Rimbaud był matką i dożył pięćdziesiątki. Byłaby Heideggerem, gdyby Heidegger umiał przestać być Niemcem. Hélene Cixous Clarice była obca na tej ziemi i przeszła przez świat tak, jakby w środku nocy przybyła do nieznanego miasta ogarniętego generalnym strajkiem komunikacji. Carlos Drummond de Andrade Najważniejsza pisarka żydowska od czasów Kafki. Benjamin Moser Ona jest lepsza niż J. L. Borges Elisabeth Bishop Jedna z najbardziej tajemniczych pisarek XX. wieku. Orhan Pamuk Po prostu wybitna. Jonathan Franzen Czarująca, elokwentna, nastrojowa. Lispector to ta sama liga, co Kafka i Joyce. Edmund White
Clarice Lispector
Opublikowana w 1943 roku powieść W pobliżu dzikiego serca była literackim trzęsieniem ziemi i pozwoliła debiutującej nią, zaledwie dwudziestotrzyletniej Clarice Lispector wejść z przytupem do grona największych światowych pisarzy. Historia o dojrzewaniu, rodzeniu się świadomości własnego ciała, buncie wobec zastanych konwencji i społecznych norm, była tak świeża, nowatorska w formie, że z miejsca zachwyciła krytyków, przynosząc młodej autorce prestiżową brazylijską nagrodę Graçy Aranhi. Dostrzegano w tej powieści wpływy Hermana Hessego, pisarza, którego Lispector lubiła od nastoletnich lat, ale też Jamesa Joycea i Virginii Woolf, do czego autorka się wyraźnie dystansowała napisała bowiem W pobliżu dzikiego serca zanim miała okazję się zapoznać z utworami wielkich modernistów. Zresztą ta pierwsza, młodzieńcza powieść wybrzmiewała głosem osobnym, demolując dotychczasowe kanony i stając się utworem kultowym dla wielu pokoleń pisarek i pisarzy. Lispector, podobnie jak w kolejnych swoich utworach, analizuje tu kondycję kobiety, ale jednocześnie ją przekracza, próbując dotrzeć do czystego, niezapośredniczonego przez kulturę doświadczenia. Tym samym rozsadza ramy języka, zrywa z logiką, łamie składnię, by dokopać się do tego, co jeszcze nie zostało unieruchomione przez ideę co żywe, dzikie, nieludzkie. Byłaby Kafką, gdyby Kafka był Żydówką. Byłaby Rilkem, gdyby Rilke był brazylijskim Żydem urodzonym w Ukrainie. Byłaby Rimbaudem, gdyby Rimbaud był matką i dożył pięćdziesiątki. Byłaby Heideggerem, gdyby Heidegger umiał przestać być Niemcem. Hélene Cixous Clarice była obca na tej ziemi i przeszła przez świat tak, jakby w środku nocy przybyła do nieznanego miasta ogarniętego generalnym strajkiem komunikacji. Carlos Drummond de Andrade Najważniejsza pisarka żydowska od czasów Kafki. Benjamin Moser Ona jest lepsza niż J. L. Borges Elisabeth Bishop Jedna z najbardziej tajemniczych pisarek XX. wieku. Orhan Pamuk Po prostu wybitna. Jonathan Franzen Czarująca, elokwentna, nastrojowa. Lispector to ta sama liga, co Kafka i Joyce. Edmund White
W podróży do prawdziwego szczęścia
Anna Uchyła
FLY – First Love Yourself, to zasada numer jeden w podróży do szczęśliwego życia. Czy zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego czasem robisz albo mówisz coś, czego wcale nie chcesz? Reagujesz zbyt impulsywnie, a później tego żałujesz? Tkwisz w jakiejś sytuacji, choć wcale nie masz na to ochoty? Uśmiechasz się, gdy chcesz płakać? Mówisz, że nigdy byś nie zrobiła, a jednak gdy nadarza się sytuacja, to robisz? Jeśli na powyższe pytania odpowiedziałaś twierdząco oznacza to, że najprawdopodobniej nie jesteś ze sobą pogodzona. Pokażę Ci dlaczego tak się dzieje i jak możesz dokonać zmian w swoim życiu. Wszystko, o czym tu przeczytasz, sprawdziłam na sobie w najtrudniejszych momentach mojego życia jakie przechodziłam. Wierzę, że szczęście jest wyborem i to, czy się na nie zdecydujemy zależy tylko od nas samych. Jeśli kiedykolwiek poczułaś niewystarczająco dobra, by spełniać swoje marzenia, by być kochaną lub po prostu szczęśliwą, to jest to idealna lektura dla Ciebie.
Artur Gruszecki
Artur Gruszecki W podziemiach ruin ISBN 978-83-288-2303-7 I Niedaleko granicy Marchii Brandeburskiej, a dzisiejszych Prus, stał nad Notecią zameczek obronny, Ostrów. Gruby mur otaczał go wokoło, wewnątrz wznosił się piętrowy dom, w którym przemieszkiwała z dziada pradziada rodzina szlachecka Dzierzbickich. W czasie, w którym rozpoczyna się to opowiadanie, właścicielem zameczku był Maciej Dzierzbicki. Jako młodzieniec brał on udział w sławnej wyprawie Króla Jana ... Artur Gruszecki Ur. 24 sierpnia 1852 w Samborze Zm. 16 kwietnia 1929 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Tuzy (1893), Krety (1897), Hutnik (1898), W starym dworze (1898), Szarańcza (1898-1899), Zwyciężeni (1901), Tam, gdzie się Wisła kończy (1903), Nad Wartą (1905), Maryawita (1912), Za króla Stefana (1939) Polski powieściopisarz i publicysta. W 1878 r. wydawał w Krakowie czasopismo Dwutygodnik naukowy, a w 1883 Wędrowca. W 1899 r. jako wysłannik Tygodnika Ilustrowanego wyjechał do Brazylii, by zbadać życie mieszkających tam Polaków. Wzorując się na Emilu Zoli, pisał o klasie robotniczej, nędzy, wyzysku. Głównymi tematami jego dzieł były przemysł, praca organiczna, wierność ojczystej ziemi. W poszczególnych utworach starał sie ukazać szczegółowo różne warstwy społeczeństwa. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Lisa Kleypas
Szósty tom romantycznej serii o rodzinie Ravenelów. Magnat kolejowy Tom Severin jest wystarczająco bogaty i potężny, by móc zaspokoić każde swoje pragnienie. Wszystko i wszyscy są na jego rozkazy, znalezienie żony nie powinno więc stanowić problemu. Niestety, rzeczywistość okazuje się o wiele bardziej skomplikowana - jego wybranka, lady Cassandra Ravenel, piękna i bystra arystokratka, jest zdeterminowana, by wyjść za mąż z miłości. Tylko że to uczucie jest jedyną rzeczą, jakiej nie może jej dać Chociaż bezwzględny Tom Severin niewątpliwie zainteresował Cassandrę, to życie u jego boku w świecie, gdzie liczy się jedynie wygrana, nie jest już tak zachęcającą wizją. Gdy jednak reputacja dziewczyny legnie w gruzach, propozycja mężczyzny okazuje się wybawieniem. Severin jest pewien, że zdobył to, czego chciał ale czy na pewno? Jest jedna lekcja, której jeszcze musi się nauczyć od swojej narzeczonej: nigdy nie lekceważ rodziny Ravenelów. Pogoń za ręką Cassandry może niedługo dobiec końca... ale pogoń za jej sercem dopiero się zaczyna Lisa Kleypas (ur. 1964) - amerykańska pisarka, której romanse stały się bestsellerami na całym świecie. Tworzy opowieści historyczne i współczesne, a grono ich wiernych czytelniczek powiększa się z każdą nową książką. Mieszka w stanie Waszyngton wraz z mężem i dwójką dzieci.
Jørgen Jæger
Czy stary Holgersen ściga cienie we własnym umyśle, czy ktoś naprawdę czyha na jego życie? Ingolf Holgersen ma pieniądze i wspaniałą posiadłość. Wiele osób mu tego zazdrości. Nie wiedzą jednak, że mężczyzna cierpi na schizofrenię paranoidalną i w pewnych okresach czuje się prześladowany. Gdy Holgersen informuje swojego syna Catona, że strzelał do niego człowiek w czerni, Caton jest przekonany, że choroba ojca odezwała się na nowo, nie ma bowiem żadnych śladów zagrożenia. Ole Vik, szef miejscowej policji w miasteczku Fjellberghavn, starannie bada sprawę, lecz i on nie znajduje śladów tajemniczego napastnika. Sprawa ma zostać umorzona, gdy nieoczekiwanie pojawia się pewien trop... Jorgen Jaeger to chwalony przez krytyków norweski autor kryminałów. "W pogoni za cieniem" to jego debiut literacki, a zarazem pierwszy tom serii powieści kryminalnych, w których śledztwo prowadzi lensman Ole Vik.
W pogoni za kogutkiem i inne opowieści z okolic Puszczy Białowieskiej
Anita Klecha
Puszcza Białowieska - wizytówka Podlasia - od zawsze skrywała w sobie wiele tajemnic. Opowiadania z okolic ostatniego pierwotnego lasu Europy to podróż do świata, którego już nie ma. Fikcja łączy się tu z opisami wspaniałej przyrody i echem bogatej historii. Zapraszamy do lektury tekstów na jeden wieczór!
Antoni Ossendowski
Akcja powieści "W polskiej dżungli" rozgrywa się w latach międzywojennych na Polesiu. Czwórka młodych turystów wyrusza na wakacyjną wyprawę z jednej strony, aby podziwiać piękno dziewiczej przyrody poleskiej, z drugiej zaś - aby przypatrywać się rozwojowi cywilizacyjnemu tego zaniedbanego niegdyś terenu. Któż mógłby przypuszczać, że Polesie okaże się krainą tajemniczą i nieokiełznaną, pełną dzikich zwierząt i bezwzględnych kłusowników, zdradliwych bagien i topielisk, gdzie wybuchają niszczące pożary, domem mrukliwych Poleszuków i wytrwałych osadników, terenem znachorów i wodzianków - prawdziwą polską dżunglą w której nastoletnich wędrowców czeka wiele niebezpiecznych przygód. "Piękny zwierz zatrzymał się na szczęście i stał, otrząsając się cały i nogami, czyli, jak mówią myśliwi, biegami, odpędzając tnące go bąki - te same, co przez cały dzie dokuczały chłopakowi ..."
Ferdynand Antoni Ossendowski
Powieść przygodowa Antoniego Ferdynanda Ossendowskiego, której akcja rozgrywa się w okresie międzywojennym. Czworo młodych turystów rusza na Polesie, aby przeżyć wakacyjną przygodę. Ciekawi ich piękno poleskiej natury, a także dokonujący się tam postęp cywilizacyjny. Polesie zaskoczy ich jednak jako kraina dzika, pełna niebezpieczeństw i ludzi o dziwnych zwyczajach istna polska dżungla.
Władysław Reymont
„W polu„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “Michał Kozioł porwał się gwałtownie z barłogu, jakby na mocny głos, wrzeszczący mu do ucha, by wstawał czemprędzej. Nie dojrzał jednak nikogo, w ciemnościach rozlegały się jeno chrapania śpiących. To znowu wyraźnie usłyszał, jako ktoś chodzi nad nim po rumowiskach chałupy. Wylazł śpiesznie z głębokiego dołu na świat, przytaił dech i napróżno brodził oczami w ciemnościach i nasłuchiwał. Noc jeszcze była zupełna.” Fragment
Władysław Reymont
„W polu„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “Michał Kozioł porwał się gwałtownie z barłogu, jakby na mocny głos, wrzeszczący mu do ucha, by wstawał czemprędzej. Nie dojrzał jednak nikogo, w ciemnościach rozlegały się jeno chrapania śpiących. To znowu wyraźnie usłyszał, jako ktoś chodzi nad nim po rumowiskach chałupy. Wylazł śpiesznie z głębokiego dołu na świat, przytaił dech i napróżno brodził oczami w ciemnościach i nasłuchiwał. Noc jeszcze była zupełna.” Fragment
Władysław Reymont
„W polu„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “Michał Kozioł porwał się gwałtownie z barłogu, jakby na mocny głos, wrzeszczący mu do ucha, by wstawał czemprędzej. Nie dojrzał jednak nikogo, w ciemnościach rozlegały się jeno chrapania śpiących. To znowu wyraźnie usłyszał, jako ktoś chodzi nad nim po rumowiskach chałupy. Wylazł śpiesznie z głębokiego dołu na świat, przytaił dech i napróżno brodził oczami w ciemnościach i nasłuchiwał. Noc jeszcze była zupełna.” Fragment
Stefan Grabiński
W tomie W pomrokach wiary autorstwa Stefana Grabińskiego znajduje się sześć utworów: Puszczyk, Pomsta ziemi, Szalona zagroda, Wampir, Podzwonne i Klątwa. Każdy z nich na swój sposób eksploruje tematykę wiary, porusza kwestie wierzeń, przesądów oraz mechanizmów psychologicznych z pogranicza metafizyki, takich jak siła sugestii czy myślenie fatalistyczne. Stefan Grabiński (18871936) uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli nurtu grozy w polskiej literaturze międzywojennej, o czym świadczy miano polskiego Poe lub polskiego Lovecrafta. Jest też wysoko ceniony w zagranicznych kręgach literatury grozy.
W pomrokach wiary. Opowieści niesamowite
Stefan Grabiński
Zbiór opowiadań znakomitego pisarza, Stefana Grabińskiego, tworzącego przed drugą wojną światową, specjalizującego się w opowieściach niesamowitych, zwanego polskim Edgarem Allanem Poe. Tom zawiera 11 opowieści grozy, które polecamy do czytania ludziom o mocnych nerwach. I ostrzegamy, by ich nie czytać po zmroku! Kto sięgnie po ten zbiorek, na pewno się nie zawiedzie! Mistrzostwo pióra, subtelne wprowadzanie w nastrój, zaskakujące zakończenia opowiadań: Na Wzgórzu Róż, Po stycznej, Zez, Cień, Puszczyk, Wampir, Szalona Zagroda, Pomsta Ziemi, Klątwa, Podzwonne, Klasztor i morze.
Janusz Gudowski
Opisane w książce obserwacje z różnych stron świata, ich interpretacje, konkluzje dotyczą prawie wyłącznie tematów, które uznalibyśmy za wrażliwe politycznie. W takiej sytuacji najłatwiej jest wybrać jedną z dwóch dróg: politycznej poprawności albo niepoprawnego skandalu. A jednak... Autor, chcąc pozostać sobie wiernym, wielokrotnie cytuje niepoprawne politycznie myśli, opisuje wydarzenia, które doprowadziły do przewartościowania procesów i ostatecznej interpretacji faktów, których był świadkiem. Pewnie czasem Czytelnik żachnie się, czytając wstęp którejś opowieści, by pod koniec przyznać, że przecież jego droga wyzwalania się z pewnych negatywnych stereotypów też była daleka od politycznej poprawności. Ta jest rezultatem, a nie początkiem szlaku, którym idzie obserwator czy badacz. Wiedza poszerza się z reguły wtedy, gdy pogłębiamy obserwacje, a nie wtedy, gdy je rozszerzamy. Janusz Gudowski ma swoje kraje, swoje miejsca, swoje procesy i swoje obserwacje, które lubi powtarzać, porównywać w czasie, tak aby zamknąć wątek, mówiąc: tak, teraz rozumiem. Czasem trzeba na to dziesięcioleci, ażeby móc powiedzieć: tak, rozumiem więcej. Regionem, gdzie dusza Janusza Gudowskiego zamieszkała od dziesięcioleci, jest Bliski Wschód. Są to także Indie. Serce jednak zostało na Ukrainie. Czytelnicy po przeczytaniu książki w Poprzek Kultur nie będą mieli co do tego wątpliwości. Izabella Łęcka, Zanim to przeczytasz
Janusz Gudowski
Opisane w książce obserwacje z różnych stron świata, ich interpretacje, konkluzje dotyczą prawie wyłącznie tematów, które uznalibyśmy za wrażliwe politycznie. W takiej sytuacji najłatwiej jest wybrać jedną z dwóch dróg: politycznej poprawności albo niepoprawnego skandalu. A jednak... Autor, chcąc pozostać sobie wiernym, wielokrotnie cytuje niepoprawne politycznie myśli, opisuje wydarzenia, które doprowadziły do przewartościowania procesów i ostatecznej interpretacji faktów, których był świadkiem. Pewnie czasem Czytelnik żachnie się, czytając wstęp którejś opowieści, by pod koniec przyznać, że przecież jego droga wyzwalania się z pewnych negatywnych stereotypów też była daleka od politycznej poprawności. Ta jest rezultatem, a nie początkiem szlaku, którym idzie obserwator czy badacz. Wiedza poszerza się z reguły wtedy, gdy pogłębiamy obserwacje, a nie wtedy, gdy je rozszerzamy. Janusz Gudowski ma swoje kraje, swoje miejsca, swoje procesy i swoje obserwacje, które lubi powtarzać, porównywać w czasie, tak aby zamknąć wątek, mówiąc: tak, teraz rozumiem. Czasem trzeba na to dziesięcioleci, ażeby móc powiedzieć: tak, rozumiem więcej. Regionem, gdzie dusza Janusza Gudowskiego zamieszkała od dziesięcioleci, jest Bliski Wschód. Są to także Indie. Serce jednak zostało na Ukrainie. Czytelnicy po przeczytaniu książki w Poprzek Kultur nie będą mieli co do tego wątpliwości. Izabella Łęcka, Zanim to przeczytasz