Literatura
W poszukiwaniu zapomnienia 1: Bezwstydna propozycja opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Pierwsze opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Kiedy mąż Karoliny idzie do więzienia na dwa lata, ta popada w depresję. Szuka sposobów, by zagłuszyć ból duszy. W pewnym momencie poznaje Aleksandra - tajemniczego mężczyznę, który proponuje jej układ. Kobieta jest zbulwersowana, jednak przyjmuje wyzwanie. Jaki to będzie miało wpływ na jej życie i małżeństwo?
W poszukiwaniu zapomnienia 1: Bezwstydna propozycja opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Pierwsze opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Kiedy mąż Karoliny idzie do więzienia na dwa lata, ta popada w depresję. Szuka sposobów, by zagłuszyć ból duszy. W pewnym momencie poznaje Aleksandra - tajemniczego mężczyznę, który proponuje jej układ. Kobieta jest zbulwersowana, jednak przyjmuje wyzwanie. Jaki to będzie miało wpływ na jej życie i małżeństwo?
W poszukiwaniu zapomnienia 1: Bezwstydna propozycja opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Pierwsze opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Kiedy mąż Karoliny idzie do więzienia na dwa lata, ta popada w depresję. Szuka sposobów, by zagłuszyć ból duszy. W pewnym momencie poznaje Aleksandra - tajemniczego mężczyznę, który proponuje jej układ. Kobieta jest zbulwersowana, jednak przyjmuje wyzwanie. Jaki to będzie miało wpływ na jej życie i małżeństwo?
W poszukiwaniu zapomnienia 2: Chcę więcej opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Drugie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Aleksander wyznacza kolejne spotkanie, które odbywa się w ciemności. Co szykuje dla Ewy? I dlaczego staje się zazdrosna, gdy niespodziewanie spotyka go z inną kobietą? Tymczasem mąż próbuje skłonić ją do wizyty intymnej w więzieniu.
W poszukiwaniu zapomnienia 2: Chcę więcej opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Drugie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Aleksander wyznacza kolejne spotkanie, które odbywa się w ciemności. Co szykuje dla Ewy? I dlaczego staje się zazdrosna, gdy niespodziewanie spotyka go z inną kobietą? Tymczasem mąż próbuje skłonić ją do wizyty intymnej w więzieniu.
W poszukiwaniu zapomnienia 2: Chcę więcej opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Drugie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Aleksander wyznacza kolejne spotkanie, które odbywa się w ciemności. Co szykuje dla Ewy? I dlaczego staje się zazdrosna, gdy niespodziewanie spotyka go z inną kobietą? Tymczasem mąż próbuje skłonić ją do wizyty intymnej w więzieniu.
W poszukiwaniu zapomnienia 3: Mroczne fantazje opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Trzecie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Okazuje się, że nic nie jest takie proste, jak się wydaje. Wychodzą na jaw tajemnice dotyczące długów Pawła - męża Ewy. Ta staje przed wyzwaniem i boi się o swoją przyszłość. Aleksander próbuje się dowiedzieć, o co chodzi, ale Ewa jest tajemnicza. Napięcie między kochankami wzrasta. Do tego dochodzi spotkanie z Pawłem w więzieniu. Jakie będzie miało konsekwencje dla Ewy? Kobietą targają lęki, ale i rozbudzone przez Aleksandra fantazje, które przejmują coraz większą kontrolę nad jej życiem...
W poszukiwaniu zapomnienia 3: Mroczne fantazje opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Trzecie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Okazuje się, że nic nie jest takie proste, jak się wydaje. Wychodzą na jaw tajemnice dotyczące długów Pawła - męża Ewy. Ta staje przed wyzwaniem i boi się o swoją przyszłość. Aleksander próbuje się dowiedzieć, o co chodzi, ale Ewa jest tajemnicza. Napięcie między kochankami wzrasta. Do tego dochodzi spotkanie z Pawłem w więzieniu. Jakie będzie miało konsekwencje dla Ewy? Kobietą targają lęki, ale i rozbudzone przez Aleksandra fantazje, które przejmują coraz większą kontrolę nad jej życiem...
W poszukiwaniu zapomnienia 3: Mroczne fantazje opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Trzecie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Okazuje się, że nic nie jest takie proste, jak się wydaje. Wychodzą na jaw tajemnice dotyczące długów Pawła - męża Ewy. Ta staje przed wyzwaniem i boi się o swoją przyszłość. Aleksander próbuje się dowiedzieć, o co chodzi, ale Ewa jest tajemnicza. Napięcie między kochankami wzrasta. Do tego dochodzi spotkanie z Pawłem w więzieniu. Jakie będzie miało konsekwencje dla Ewy? Kobietą targają lęki, ale i rozbudzone przez Aleksandra fantazje, które przejmują coraz większą kontrolę nad jej życiem...
W poszukiwaniu zapomnienia 4: Gdy Cię poznałam opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Czwarte opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Szukając pocieszenia, zrozpaczona Ewa wspomina gorące początki znajomości z mężem. Wkrótce jednak zostaje napadnięta, a z opresji ratuje ją człowiek Aleksandra. Tym razem mężczyzna zabiera kobietę w tajemnicze miejsce. Czy jego uczucia wobec niej zaczynają się zmieniać? I co poczuje Ewa, gdy Aleksander wyjawi jej o sobie nowe informacje? Czyżby... ukłucie zazdrości? Czy w ich układzie jest na nią miejsce?
W poszukiwaniu zapomnienia 4: Gdy Cię poznałam opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Czwarte opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Szukając pocieszenia, zrozpaczona Ewa wspomina gorące początki znajomości z mężem. Wkrótce jednak zostaje napadnięta, a z opresji ratuje ją człowiek Aleksandra. Tym razem mężczyzna zabiera kobietę w tajemnicze miejsce. Czy jego uczucia wobec niej zaczynają się zmieniać? I co poczuje Ewa, gdy Aleksander wyjawi jej o sobie nowe informacje? Czyżby... ukłucie zazdrości? Czy w ich układzie jest na nią miejsce?
W poszukiwaniu zapomnienia 4: Gdy Cię poznałam opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Czwarte opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Szukając pocieszenia, zrozpaczona Ewa wspomina gorące początki znajomości z mężem. Wkrótce jednak zostaje napadnięta, a z opresji ratuje ją człowiek Aleksandra. Tym razem mężczyzna zabiera kobietę w tajemnicze miejsce. Czy jego uczucia wobec niej zaczynają się zmieniać? I co poczuje Ewa, gdy Aleksander wyjawi jej o sobie nowe informacje? Czyżby... ukłucie zazdrości? Czy w ich układzie jest na nią miejsce?
W poszukiwaniu zapomnienia 5: Cztery pokoje opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Piąte opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Tym razem Aleksander zabiera Ewę do tajemniczego seks klubu, gdzie kobieta ma szansę przetestować granice swojej seksualnej ekspresji. Mimo że tę dwójkę miał łączyć tylko układ oparty na seksie, zaczynają się do siebie zbliżać. Sytuacja komplikuje się, gdy wychodzi na jaw rodzinna tajemnica Aleksandra. Końcówka wspólnego wieczoru będzie dla Ewy bardzo zaskakująca...
W poszukiwaniu zapomnienia 5: Cztery pokoje opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Piąte opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Tym razem Aleksander zabiera Ewę do tajemniczego seks klubu, gdzie kobieta ma szansę przetestować granice swojej seksualnej ekspresji. Mimo że tę dwójkę miał łączyć tylko układ oparty na seksie, zaczynają się do siebie zbliżać. Sytuacja komplikuje się, gdy wychodzi na jaw rodzinna tajemnica Aleksandra. Końcówka wspólnego wieczoru będzie dla Ewy bardzo zaskakująca...
W poszukiwaniu zapomnienia 6: Czułość opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Szóste opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Ewa niespodziewanie spędza noc w domu Aleksandra, gdzie ma okazję poznać jego siostrę, z którą łapie więź porozumienia. Wydaje się, że i z Aleksandrem jest już bliżej niż kiedykolwiek wcześniej odkrywa przed Ewą swoje wrażliwe oblicze, a ich seks po raz pierwszy nasycony jest taką czułością. Czy jednak lubiący kontrolę, szorstki i nieprzyzwyczajony do okazywania uczuć mężczyzna długo pozwoli sobie na taką słabość"?
W poszukiwaniu zapomnienia 6: Czułość opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Szóste opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Ewa niespodziewanie spędza noc w domu Aleksandra, gdzie ma okazję poznać jego siostrę, z którą łapie więź porozumienia. Wydaje się, że i z Aleksandrem jest już bliżej niż kiedykolwiek wcześniej odkrywa przed Ewą swoje wrażliwe oblicze, a ich seks po raz pierwszy nasycony jest taką czułością. Czy jednak lubiący kontrolę, szorstki i nieprzyzwyczajony do okazywania uczuć mężczyzna długo pozwoli sobie na taką słabość"?
W poszukiwaniu zapomnienia 7: W labiryncie uczuć opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Siódme opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Ewa jest coraz bardziej zagubiona: pragnie Aleksandra, ale przeraża ją jego zmienność i niestabilność ich relacji. Jakby tego było mało, mąż Ewy informuje ją, że niedługo się zobaczą. Ewę zalewa fala sprzecznych uczuć. Postanawia zadbać o siebie i zerwać układ z Aleksandrem, co spotyka się z jego gwałtownym sprzeciwem. Pojawia się u niej w domu i domaga wyjaśnień. Czy tym razem pożądanie wygra z rozumem?
W poszukiwaniu zapomnienia 7: W labiryncie uczuć opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Siódme opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Ewa jest coraz bardziej zagubiona: pragnie Aleksandra, ale przeraża ją jego zmienność i niestabilność ich relacji. Jakby tego było mało, mąż Ewy informuje ją, że niedługo się zobaczą. Ewę zalewa fala sprzecznych uczuć. Postanawia zadbać o siebie i zerwać układ z Aleksandrem, co spotyka się z jego gwałtownym sprzeciwem. Pojawia się u niej w domu i domaga wyjaśnień. Czy tym razem pożądanie wygra z rozumem?
W poszukiwaniu zapomnienia 8: Zostań opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Ósme i ostatnie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Ewa podejmuje wreszcie decyzję dotyczącą swojego małżeństwa i próbuje na nowo poukładać sobie życie, gdy nagle na ulicy dostrzega dawnego kochanka, którego nie widziała od kilku miesięcy. To spotkanie pociąga za sobą kolejne wydarzenia i Ewa staje przed dylematem: czy dać kolejną szansę mężczyźnie, który wzbudza w niej największą namiętność życia, mając na uwadze mroczną przeszłość ich relacji? Czy zaufać mu, gdy twierdzi, że się zmienił? W podjęciu decyzji nie pomaga jej na pewno mącąca zmysły żądza... Jaki będzie wielki finał tej historii naznaczonej bólem, rozterkami i trudną miłością, która zupełnie niespodziewanie połączyła tych dwoje?
W poszukiwaniu zapomnienia 8: Zostań opowiadanie erotyczne
Annah Viki M.
Ósme i ostatnie opowiadanie z cyklu W poszukiwaniu zapomnienia" autorstwa Annah Viki M. Ewa podejmuje wreszcie decyzję dotyczącą swojego małżeństwa i próbuje na nowo poukładać sobie życie, gdy nagle na ulicy dostrzega dawnego kochanka, którego nie widziała od kilku miesięcy. To spotkanie pociąga za sobą kolejne wydarzenia i Ewa staje przed dylematem: czy dać kolejną szansę mężczyźnie, który wzbudza w niej największą namiętność życia, mając na uwadze mroczną przeszłość ich relacji? Czy zaufać mu, gdy twierdzi, że się zmienił? W podjęciu decyzji nie pomaga jej na pewno mącąca zmysły żądza... Jaki będzie wielki finał tej historii naznaczonej bólem, rozterkami i trudną miłością, która zupełnie niespodziewanie połączyła tych dwoje?
Przemysław Kaniecki, Tadeusz Konwicki
"Ja bardzo dużo czytam, moja córka Marysia wygrzebuje dla mnie gdzieś w księgarniach odpowiednie książeczki, i ja tu nawet w rozmowie z panem czasem się posługuję taką pseudowiedzą, że niby coś wiem z zakresu nauki: astronomii, biologii. Tylko że ja mam ułomną pamięć i w szczegółach mogę coś przekręcić, coś przeinaczyć, coś nie tak podać. Ale w tym moim bełkocie przesłanie, to, do czego zmierzam, mnie się wydaje chyba słuszne. Na przykład, panie Przemku, początkowo, jak zacząłem to czytać, doznawałem szoku, gdy panowie astronomowie z lubością podawali odległości w kosmosie. 4 miliardy kilometrów. Mało, 4 miliardy lat świetlnych! Ja tak troszkę byłem w lekkim, nie za silnym, szoku. A potem nagle ten szok zaczął się we mnie uspokajać i ucichł. Dlaczego. Dlatego, że ja uświadomiłem i znowuż może błądzę, ale wolno mi chyba czasem pobłądzić otóż ja uświadomiłem sobie takie być może absolutne prawo: że jak jest jakiś daleki szlak, to wiadomo, że są skróty, że jest zawsze jakaś ścieżka, która to wszystko skraca. Czyli nagle te przerażające odległości przestały mnie straszyć, ponieważ przypomniałem sobie, że mamy pewne obszary mózgu niewykorzystane, o czym medycyna i nauka od lat wie, mamy w naszej duchowości w moim przekonaniu coś, co trudno nazwać, a co daje ogromne, nieprzeniknione jeszcze perspektywy. Czyli skrót jest w nas. Ten nieprawdopodobny niesamowity skrót". (fragment jednej z rozmów) "Każda książka Konwickiego była projektem jakiegoś innego widzenia świata, poszerzenia ram rzeczywistości. Także i ta, ujmująca, choć na pozór jest tylko wspomnieniem życia, jest zarazem kreacją zwróconą w jakąś nieokreśloną przyszłość". Tadeusz Sobolewski, "Gazeta Wyborcza" "Konwicki to 'chytra Litwina'. Niby udzielił wywiadu, ale napisał scenariusz autobiograficznego filmu, a może Teatru TV coś w rodzaju 'Kartoteki rozrzuconej', w której dopowiedział wątki rozpoczęte w poprzednich książkowych rozmowach 'Pół wieku czyśćca' i 'Pamiętam, że było gorąco', zgodnie z różewiczowską zasadą 'zawsze fragment'. Jacek Cieślak, "Rzeczpospolita" "Po lekturze tej książki trudno uwierzyć, że Konwicki od lat nie pisze i uważa się za twórcę, który nie ma już nic do powiedzenia. Bo ma: o litewskim niebie, traumie wojny, uwiedzeniu i przerażeniu komunizmem, naturze ludzkiej, pamięci, miłości, sztuce. Biegiem do księgarni!" Piotr Kofta, "Wprost" "(...) świadome odgrywanie relacji mistrz - uczeń, czy raczej idol - wyznawca, nadaje tym rozmowom specyficzny klimat i mnóstwo uroku". Juliusz Kurkiewicz, "Duży Format" - "Gazeta Wyborcza" "Zgrywa się [Konwicki] w tej książce, pozując na 'strasznego dziadunia', co to 'Przemeczka kochanego' napoi nalewką, poczęstuje herbatnikiem, zagrozi pobiciem, a gdy minie czas kolejnego spotkania, bezceremonialnie wygna do domu. Bardzo to zabawne i bardzo sympatyczne, jak cała ta książka". Jacek Wakar, "Przekrój" "Gdy czyta się W pośpiechu (...) niejednokrotnie ma się ciarki na plecach! Wspaniała książka, swoista 'spowiedź' człowieka, któremu polska kultura zawdzięcza niezwykle dużo. Smutek i powaga przeplatają się tu z ironią, a niebywała inteligencja i trafność spostrzeżeń Konwickiego po prostu porażają czytelnika". Michał Nogaś, "Trójka" "Wszystkich, którzy wydali jęk zawodu, oczekując kolejnej powieści Konwickiego, warto uspokoić publikacja W pośpiechu jest co najmniej równie frapująca co 'prawdziwe' książki tego autora". Maciej Robert, "Uważam Rze" "Książka (...) toczy się tak, jak się zaczyna - gwałtownie, w zmiennym rytmie i pozornym nieporządku. Konwicki zdaje się w tym wywiadzie-rzece mówić o wszystkim i niczym, zahaczając o ważne tematy i prędko od nich odskakując, by potem, w najmniej spodziewanym momencie, znowu wrócić do problemu. Jest więc, faktycznie, dużo nerwów, dużo stresu i dużo niepokoju". Marcin Wilk, "Dziennik Polski" "Przed oczyma czytelników przesuwa się cały teatr, ze scenami dramatycznymi i ze scenami zabawnymi. Spektakl w dwunastu odsłonach. Kaniecki nie upiera się, żeby koniecznie być jego reżyserem. Nie protestuje, kiedy Konwicki demoluje mu plan pytań, nie forsuje własnego scenariusza. I wie, co robi. Pozwala pisarzowi mówić". Elżbieta Sawicka, "Zeszyty Literackie" "Ale i tak tym, co najbardziej mnie w tej lekturze wzięło, urzekło i zafascynowało była polszczyzna Konwickiego. Konwicki kopie dupę nie tylko mnie, prostemu czytelnikowi, lecz i zawodowym literatkom i literatom, którzy ze swoimi wypoconymi frazami ala późny Bernhard czy środkowa Jelinek mogą mu skoczyć". Łukasz Najder, "
Przemysław Kaniecki, Tadeusz Konwicki
"Ja bardzo dużo czytam, moja córka Marysia wygrzebuje dla mnie gdzieś w księgarniach odpowiednie książeczki, i ja tu nawet w rozmowie z panem czasem się posługuję taką pseudowiedzą, że niby coś wiem z zakresu nauki: astronomii, biologii. Tylko że ja mam ułomną pamięć i w szczegółach mogę coś przekręcić, coś przeinaczyć, coś nie tak podać. Ale w tym moim bełkocie przesłanie, to, do czego zmierzam, mnie się wydaje chyba słuszne. Na przykład, panie Przemku, początkowo, jak zacząłem to czytać, doznawałem szoku, gdy panowie astronomowie z lubością podawali odległości w kosmosie. 4 miliardy kilometrów. Mało, 4 miliardy lat świetlnych! Ja tak troszkę byłem w lekkim, nie za silnym, szoku. A potem nagle ten szok zaczął się we mnie uspokajać i ucichł. Dlaczego. Dlatego, że ja uświadomiłem i znowuż może błądzę, ale wolno mi chyba czasem pobłądzić otóż ja uświadomiłem sobie takie być może absolutne prawo: że jak jest jakiś daleki szlak, to wiadomo, że są skróty, że jest zawsze jakaś ścieżka, która to wszystko skraca. Czyli nagle te przerażające odległości przestały mnie straszyć, ponieważ przypomniałem sobie, że mamy pewne obszary mózgu niewykorzystane, o czym medycyna i nauka od lat wie, mamy w naszej duchowości w moim przekonaniu coś, co trudno nazwać, a co daje ogromne, nieprzeniknione jeszcze perspektywy. Czyli skrót jest w nas. Ten nieprawdopodobny niesamowity skrót". (fragment jednej z rozmów) "Każda książka Konwickiego była projektem jakiegoś innego widzenia świata, poszerzenia ram rzeczywistości. Także i ta, ujmująca, choć na pozór jest tylko wspomnieniem życia, jest zarazem kreacją zwróconą w jakąś nieokreśloną przyszłość". Tadeusz Sobolewski, "Gazeta Wyborcza" "Konwicki to 'chytra Litwina'. Niby udzielił wywiadu, ale napisał scenariusz autobiograficznego filmu, a może Teatru TV coś w rodzaju 'Kartoteki rozrzuconej', w której dopowiedział wątki rozpoczęte w poprzednich książkowych rozmowach 'Pół wieku czyśćca' i 'Pamiętam, że było gorąco', zgodnie z różewiczowską zasadą 'zawsze fragment'. Jacek Cieślak, "Rzeczpospolita" "Po lekturze tej książki trudno uwierzyć, że Konwicki od lat nie pisze i uważa się za twórcę, który nie ma już nic do powiedzenia. Bo ma: o litewskim niebie, traumie wojny, uwiedzeniu i przerażeniu komunizmem, naturze ludzkiej, pamięci, miłości, sztuce. Biegiem do księgarni!" Piotr Kofta, "Wprost" "(...) świadome odgrywanie relacji mistrz - uczeń, czy raczej idol - wyznawca, nadaje tym rozmowom specyficzny klimat i mnóstwo uroku". Juliusz Kurkiewicz, "Duży Format" - "Gazeta Wyborcza" "Zgrywa się [Konwicki] w tej książce, pozując na 'strasznego dziadunia', co to 'Przemeczka kochanego' napoi nalewką, poczęstuje herbatnikiem, zagrozi pobiciem, a gdy minie czas kolejnego spotkania, bezceremonialnie wygna do domu. Bardzo to zabawne i bardzo sympatyczne, jak cała ta książka". Jacek Wakar, "Przekrój" "Gdy czyta się W pośpiechu (...) niejednokrotnie ma się ciarki na plecach! Wspaniała książka, swoista 'spowiedź' człowieka, któremu polska kultura zawdzięcza niezwykle dużo. Smutek i powaga przeplatają się tu z ironią, a niebywała inteligencja i trafność spostrzeżeń Konwickiego po prostu porażają czytelnika". Michał Nogaś, "Trójka" "Wszystkich, którzy wydali jęk zawodu, oczekując kolejnej powieści Konwickiego, warto uspokoić publikacja W pośpiechu jest co najmniej równie frapująca co 'prawdziwe' książki tego autora". Maciej Robert, "Uważam Rze" "Książka (...) toczy się tak, jak się zaczyna - gwałtownie, w zmiennym rytmie i pozornym nieporządku. Konwicki zdaje się w tym wywiadzie-rzece mówić o wszystkim i niczym, zahaczając o ważne tematy i prędko od nich odskakując, by potem, w najmniej spodziewanym momencie, znowu wrócić do problemu. Jest więc, faktycznie, dużo nerwów, dużo stresu i dużo niepokoju". Marcin Wilk, "Dziennik Polski" "Przed oczyma czytelników przesuwa się cały teatr, ze scenami dramatycznymi i ze scenami zabawnymi. Spektakl w dwunastu odsłonach. Kaniecki nie upiera się, żeby koniecznie być jego reżyserem. Nie protestuje, kiedy Konwicki demoluje mu plan pytań, nie forsuje własnego scenariusza. I wie, co robi. Pozwala pisarzowi mówić". Elżbieta Sawicka, "Zeszyty Literackie" "Ale i tak tym, co najbardziej mnie w tej lekturze wzięło, urzekło i zafascynowało była polszczyzna Konwickiego. Konwicki kopie dupę nie tylko mnie, prostemu czytelnikowi, lecz i zawodowym literatkom i literatom, którzy ze swoimi wypoconymi frazami ala późny Bernhard czy środkowa Jelinek mogą mu skoczyć". Łukasz Najder, "
Piotr Rozmus
Nie wirus, lecz ludzie są najgroźniejszą zarazą... Weekend w Świnoujściu miał być tylko chwilą oddechu od wypalonego małżeństwa i korporacyjnej rutyny. Julia Walter, ambitna menedżerka, przyjeżdża na konferencję o pandemii, szukając luksusu i spokoju. Zamiast tego spotyka widmo z przeszłości - byłego przełożonego, który kilka godzin później zostaje znaleziony martwy. Świat po COVID-zie tylko udaje normalność, a pod jej powierzchnią wrze sieć powiązań, kłamstw i strachu. Kiedy wszystko wokół zaczyna się sypać, Julia odkrywa, że najbardziej przyciąga ją ten, którego powinna się bać. Bo czasem największe zagrożenie nosi maskę pragnienia. W tej historii nikt nie jest przypadkowy. A pytanie nie brzmi "czy", tylko: "kiedy padnie na Ciebie?".
Aleksandra Kosowska
Co zrobiłabyś, gdy pewnego dnia twój świat przestał istnieć, gdyby twoje wspomnienia zostały wymazane? Czy bez nich dalej byłabyś sobą? Czy umiałabyś zacząć wszystko od nowa? Przed takim dylematem staje dwudziestokilkuletnia Oliwia. Od śmierci ratuje ją nieznany mężczyzna Mateo. Niedoszła samobójczyni niczego nie pamięta, jedyne, co wie o sobie, to imię, którym podpisała list pożegnalny. Zbieg okoliczności sprawia, że Oliwia sprowadza się do domu swojego wybawiciela. Mateo to mężczyzna z przeszłością. W swoim życiu doznał wiele bólu, podjął też kilka złych decyzji, za które płaci do teraz. Nie jest w stanie zrozumieć, co mogło pchnąć Oliwię do takiego kroku. Życie pod jednym dachem nie jest łatwe, ale tylko do chwili, gdy na jego oczach ona zaczyna odkrywać swoją przeszłość. Co oznaczają przerażające obrazy, które widzi? Jaką tajemnicę skrywa przeszłość? I jak żyć dalej?
W północ się odzieję. Świat Dysku. Tom 38
Terry Pratchett
Kiedy ludzie zwracają się przeciw czarownicom, cierpią niewinni. Tiffany Obolała jest czarownicą. Bardzo się stara, pomagając mieszkańcom Kredy. Nawet jeśli jej praca obejmuje głównie bandażowanie nóg i ma niewiele wspólnego z no... magią. I utrudnia sen. Ale gdzieś, kiedyś istniał splątany kłąb zła i pogardy, nienawiści i wrogości. Teraz się przebudził. Budzi też dawne opowieści, te o złych, starych czarownicach. I nagle Tiffany nie jest już taka pewna, czy postępuje słusznie. A jej mali sprzymierzeńcy waleczni Nac Mac Feeglowie tylko wszystko komplikują. Sytuacja powinna się poprawić, kiedy Tiffany wreszcie porządnie się wyśpi. Ale wcale się nie poprawia. I wkrótce stanie się o wiele, wiele gorsza Pratchett jest bez wątpienia najbardziej dowcipnym pisarzem fantasy. Ale śmiech, który wywołuje, to nie rechot, ale uśmiech porozumiewawczy. Humor pojawia się wszędzie, w dialogach, monologach wewnętrznych, a nawet tak nudnych z natury rzeczy fragmentach, jak opisy przyrody. Piotr Sarzyński, Polityka Błyskotliwe, zabawne dialogi! Autor zdobywa szczyty wyobraźni. The Times Pasja dla języka, słownych gierek i żartów aż tryska ze stron. Daily Telegraph Terry Pratchett (ur. 1948) jako autor opowiadań zadebiutował w wieku 15 lat, w 1971 r. wydana została jego pierwsza powieść Dywan, a potem kolejne Ciemna strona Słońca i Strata. W 1983 r. ukazała się pierwsza powieść z cyklu Świat Dysku Kolor magii. W 1998 r. został uhonorowany przez królową Orderem Imperium Brytyjskiego za zasługi dla literatury.
Ken McClure
Czy to możliwe, by znów zagrażała nam dżuma, największa epidemia, która zabiła jedną trzecią ludności Europy? John Motram, biolog komórkowy z Newcastle University usiłując udowodnić, że dżumę wywołał nieznany wirus, wybiera się do szkockiego opactwa, gdzie spoczywają zabalsamowane zwłoki ofiar zarazy. Niestety uczony już pierwszego dnia badań zapada na tajemniczą chorobę, łudząco przypominającą dżumę. Dr Dunbar podejmuje heroiczną walkę o życie chorego naukowca i przemierzając podziemne krypty pełne zabójczych zarazków, odkrywa przerażające plany pewnej fundacji. ,,W proch się obrócisz" to ósmy z thrillerów o śledztwach dra Dunbara, można go uznać za oddzielną historię lub czytać bez zachowania kolejności serii. Jeśli lubisz thrillery naszpikowane medycznymi zagwozdkami o wirusach i szukasz powieści z mistrzowsko nakreślonymi postaciami, oto lektura idealna dla ciebie.
Ken McClure
Czy to możliwe, by znów zagrażała nam dżuma, największa epidemia, która zabiła jedną trzecią ludności Europy? John Motram, biolog komórkowy z Newcastle University usiłując udowodnić, że dżumę wywołał nieznany wirus, wybiera się do szkockiego opactwa, gdzie spoczywają zabalsamowane zwłoki ofiar zarazy. Niestety uczony już pierwszego dnia badań zapada na tajemniczą chorobę, łudząco przypominającą dżumę. Dr Dunbar podejmuje heroiczną walkę o życie chorego naukowca i przemierzając podziemne krypty pełne zabójczych zarazków, odkrywa przerażające plany pewnej fundacji. ,,W proch się obrócisz" to ósmy z thrillerów o śledztwach dra Dunbara, można go uznać za oddzielną historię lub czytać bez zachowania kolejności serii. Jeśli lubisz thrillery naszpikowane medycznymi zagwozdkami o wirusach i szukasz powieści z mistrzowsko nakreślonymi postaciami, oto lektura idealna dla ciebie.
Monika Wawrzyńska
Relacja matki i córki rzadko bywa łatwa i najwyraźniej w niektórych przypadkach nawet śmierć niewiele pomaga. Matka Michaliny, spokojnej pracownicy biura rachunkowego Kwity i Pity, potrafi wywrócić jej życie do góry nogami nawet zza grobu. Najwyraźniej usatysfakcjonowanie Stefanii Poręby było tak samo niemożliwe za jej życia, jak i po śmierci. Aby wypełnić ostatnią wolę matki, Michalina wyrusza w szaloną eskapadę po cmentarzach w celu wybrania najlepszego miejsca pochówku. Podróż z urną na tylnym siedzeniu samochodu obfituje w liczne niespodzianki, a Michalina, gdyby tylko wiedziała, co ją czeka, od razu wysypałaby prochy rodzicielki do kanału Żerańskiego. W życiu jednak naprawdę pewne są tylko śmierć i podatki.
Monika Wawrzyńska
Relacja matki i córki rzadko bywa łatwa i najwyraźniej w niektórych przypadkach nawet śmierć niewiele pomaga. Matka Michaliny, spokojnej pracownicy biura rachunkowego Kwity i Pity, potrafi wywrócić jej życie do góry nogami nawet zza grobu. Najwyraźniej usatysfakcjonowanie Stefanii Poręby było tak samo niemożliwe za jej życia, jak i po śmierci. Aby wypełnić ostatnią wolę matki, Michalina wyrusza w szaloną eskapadę po cmentarzach w celu wybrania najlepszego miejsca pochówku. Podróż z urną na tylnym siedzeniu samochodu obfituje w liczne niespodzianki, a Michalina, gdyby tylko wiedziała, co ją czeka, od razu wysypałaby prochy rodzicielki do kanału Żerańskiego. W życiu jednak naprawdę pewne są tylko śmierć i podatki.
Jerzy Żuławski
W prosektorium Sala wielka i chłodna. Okna lśnią wysoko śmigłe, wąskie, ostrymi sklepione łukami, — szyby w ołów oprawne. Jasne słońca oko, błądząc długo pomiędzy winem i bluszczami, padło wreszcie do środka. Złote, drżące płaty rzuca wkoło niepewne; cofnąć by się chciało, wrócić znowu pomiędzy drzewa, zieleń, kwiaty — bo tak strasznie tu wewnątrz, że słońce zadrżało. Wszędzie stoły i trupy. Zimne, nagie ciała, usta strasznie rozwarte i rozwarte oczy: słońce piersi dotyka — pierś twarda jak skała, pojrzy w oko — i krzepnie jak w lodu przeźroczy; włosa szuka — lecz w czaszce gładko wygolonej siebie tylko zoczyło — zlękło się zwierciadła, więc co prędzej w obłoków skryło się zasłony i posępność znów większa w chłodną salę wpadła. [...]Jerzy ŻuławskiUr. 14 lipca 1874 w Lipowcu Zm. 9 sierpnia 1915 w Dębicy Najważniejsze dzieła: Na srebrnym globie. Rękopis z Księżyca (1903), Zwycięzca (1910), Stara Ziemia (1911) Pisarz, poeta i dramaturg okresu Młodej Polski; znany i ceniony przez głównych jej przedstawicieli: Przybyszewskiego, Kasprowicza, Tetmajera i innych. Studiował w Szwajcarii, początkowo na politechnice w Zurychu, następnie na Wydziale Filozoficznym uniwersytetu w Bernie, gdzie uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy o filozofii Spinozy (Benedykt Spinoza. Człowiek i dzieło; wyd. 1902). Jako twórca swej epoki, wpisuje się w nurty dekadentyzmu i katastrofizmu. Od 1910 roku mieszkał w Zakopanem, w willi ,,Łada", gdzie spotykali się literaci starego i nowego pokolenia (np. Witkacy). Był współzałożycielem TOPR, brał udział w akcjach ratowniczych w górach. Był jednym z pierwszych polskich pisarzy science fiction; patronuje polskiej nagrodzie w zakresie literatury fantastycznej ufundowanej w 2008 r. Na podstawie jego Trylogii księżycowej powstał film Andrzeja Żuławskiego Na srebrnym globie (1976-1977, ukończony po przerwie w 1988 r.). Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Maciej Roman Wierzbiński
Zbiór nowel opisujących stosunki polsko-niemieckie w Poznańskiem w czasach zaboru pruskiego. Autor w twórczości odwołuje się do prywatnych, negatywnych doświadczeń z władzami niemieckimi. Maciej Roman Wierzbiński (1863-1933) polski dziennikarz, działacz i pisarz. Był redaktorem Dziennika Kujawskiego i tygodnika Praca. W 1906 roku został skazany na dwa lata więzienia za publikowanie artykułów o antyniemieckim strajku szkolnym we Wrześni. Doświadczenie to wpłynęło na jego dalszą twórczość w jego powieściach często pojawiały się akcenty skierowane przeciwko pruskiemu zaborcy. Krótko przed śmiercią został wyróżniony nagrodą literacką im. Elizy Orzeszkowej.