Literatura
Mieczysław Ślesicki
Powieść „Brukselski trop” wnika w centrum problemów współczesnej Europy. Jest literacką refleksją nad złożoną rzeczywistością, która dotyka coraz więcej obywateli. Główny bohater zmaga się z przeciwnościami, ale również własnymi rozterkami. Jest poszukiwaczem tożsamości. Poznaje różnych przedstawicieli elit europejskich. Jaki system wartości prezentują? Czy wszystko jest jasne? Czytelne? Uczciwe? Co tak naprawdę jest najważniejsze w życiu człowieka? Mieczysław Ślesicki Mieszka w Trzciance. Absolwent UAM w Poznaniu. Autor powieści: „Gniazdo”, „Zakładnik”, „Awaria”, „Pod platanem”, „Rekonesans”, „Kopuła”.
Mieczysław Ślesicki
Powieść „Brukselski trop” wnika w centrum problemów współczesnej Europy. Jest literacką refleksją nad złożoną rzeczywistością, która dotyka coraz więcej obywateli. Główny bohater zmaga się z przeciwnościami, ale również własnymi rozterkami. Jest poszukiwaczem tożsamości. Poznaje różnych przedstawicieli elit europejskich. Jaki system wartości prezentują? Czy wszystko jest jasne? Czytelne? Uczciwe? Co tak naprawdę jest najważniejsze w życiu człowieka? Mieczysław Ślesicki Mieszka w Trzciance. Absolwent UAM w Poznaniu. Autor powieści: „Gniazdo”, „Zakładnik”, „Awaria”, „Pod platanem”, „Rekonesans”, „Kopuła”.
Bruno Kreisky. Polityka zagraniczna i dyplomacja wobec PRL (1959-1983)
Agnieszka Kisztelińska-Węgrzyńska
Dyplomacja Brunona Kreisky'ego wobec Polski w latach 1959-1983 miała przynosić korzyści obu stronom. Działając zgodnie z przekonaniem wypełniania obowiązku wobec swojego kraju, wzmacniając Wiedeń i przygotowując go do roli międzynarodowego centrum politycznego, wspomagał on zarazem rozwój państw sąsiednich. Zwracał uwagę, że w interesie Wiednia leży, by kierunek zmian na obszarze wschodnim miał charakter wyłącznie ewolucyjny. Dzięki Polsce Kreisky zmieniał swe podejście do innych krajów Europy Środkowej. Choć negatywnie oceniał polskie doświadczenia związane z kształtowaniem demokracji w przeszłości, już podczas pierwszej wizyty w 1960 r. przekonał się, że z Warszawy wychodził silny impuls do pozostałych państw regionu, zachęcający do otwarcia na Zachód. Kreisky przewidywał, że emancypacja społeczeństw za żelazną kurtyną może następować wyłącznie za przyzwoleniem Moskwy. Jakakolwiek ingerencja, zachęta i presja na obywateli państw wschodnich, mobilizująca ich do zrywów rewolucyjnych skazana była, jak sądził, na porażkę. Jednakże zawsze, kiedy do tych zrywów dochodziło - na Węgrzech, w Czechosłowacji czy Polsce - Austria pomagała poszkodowanym. Kanclerz konsekwentnie sprzeciwiał się przy tym sankcjom międzynarodowym wobec władz komunistycznych, gdyż uważał, ze godzą one przede wszystkim w zwykłych obywateli. Polskie władze wykorzystywały to podejście propagandowo.
Bruno Kreisky. Polityka zagraniczna i dyplomacja wobec PRL (1959-1983)
Agnieszka Kisztelińska-Węgrzyńska
Dyplomacja Brunona Kreisky'ego wobec Polski w latach 1959-1983 miała przynosić korzyści obu stronom. Działając zgodnie z przekonaniem wypełniania obowiązku wobec swojego kraju, wzmacniając Wiedeń i przygotowując go do roli międzynarodowego centrum politycznego, wspomagał on zarazem rozwój państw sąsiednich. Zwracał uwagę, że w interesie Wiednia leży, by kierunek zmian na obszarze wschodnim miał charakter wyłącznie ewolucyjny. Dzięki Polsce Kreisky zmieniał swe podejście do innych krajów Europy Środkowej. Choć negatywnie oceniał polskie doświadczenia związane z kształtowaniem demokracji w przeszłości, już podczas pierwszej wizyty w 1960 r. przekonał się, że z Warszawy wychodził silny impuls do pozostałych państw regionu, zachęcający do otwarcia na Zachód. Kreisky przewidywał, że emancypacja społeczeństw za żelazną kurtyną może następować wyłącznie za przyzwoleniem Moskwy. Jakakolwiek ingerencja, zachęta i presja na obywateli państw wschodnich, mobilizująca ich do zrywów rewolucyjnych skazana była, jak sądził, na porażkę. Jednakże zawsze, kiedy do tych zrywów dochodziło - na Węgrzech, w Czechosłowacji czy Polsce - Austria pomagała poszkodowanym. Kanclerz konsekwentnie sprzeciwiał się przy tym sankcjom międzynarodowym wobec władz komunistycznych, gdyż uważał, ze godzą one przede wszystkim w zwykłych obywateli. Polskie władze wykorzystywały to podejście propagandowo.
T.M. Frazier
King, bezwzględny przestępca, ponownie zostaje wciągnięty w spiralę brutalnej przemocy i krwawej zemsty. Ludzie, którzy jedynie udają, że prawo jest dla nich najwyższą wartością, próbują odebrać mu ukochaną kobietę. Król podziemia nie może sobie na to pozwolić. Musi raz jeszcze udowodnić, kto rządzi w tym okrutnym świecie... Po utracie pamięci Doe próbuje odkryć, kim była oraz komu może zaufać. Na skutek manipulacji zostaje rozdzielona z Kingiem i trafia z powrotem do rzekomo kochającej ją rodziny. Rozdarta między dawnym życiem a wielką miłością, mierzy się z bolesnymi prawdami o sobie i swojej tożsamości. Brutal to mroczna powieść erotyczna, w której gwałtowna namiętność splata się z niewyobrażalnym bólem. T.M. Frazier stworzyła historię pełną napięcia, moralnej niejednoznaczności, a także emocjonalnych wzlotów i upadków.
Achille Mbembe
Oryginalna diagnoza współczesności dokonana z perspektywy Afryki łączy elementy teorii krytycznej, myśli postkolonialnej i psychoanalizy. Tytułowy brutalizm to metafora naszej epoki, w której zachłanny kapitalizm w coraz bardziej bezwzględny sposób kruszy, rozszczepia i drenuje zarówno planetę, jak i ludzkie ciała. Paradoksalnie, technologie cyfrowe tylko pogłębiają politykę ekstrakcji, przyczyniając się do zagłady wszystkiego, co żywe. Umożliwiają też one uprawianie na niespotykaną dotąd skalę rasistowskiej polityki segregacji i sortowania ludzi, zmieniając ich w przemieszczające się ciała-granice i sprawiając, że nigdy nie będą mogli znaleźć się "u siebie". W chwili, gdy prawicowi populiści straszą widmem "wielkiego zastąpienia" białej populacji niebiałą, dokonuje się rzeczywisty proces wymiany ludzi na cyfrowe awatary i inteligentne maszyny. Ciało staje się teraz bowiem wyłącznie narzędziem w osiąganiu chwilowej rozkoszy albo obiektem poddanym obróbce termopolityki. Cyfrowy neoliberalizm doprowadził do tego, że to, co nieświadome, przestało być przedmiotem represji i wybucha w paroksyzmach narcystycznego hedonizmu i maskulinizmu. Prawdziwym laboratorium tego rodzaju brutalistycznych praktyk przez wieki była i wciąż pozostaje Afryka, poddawana kolonialnej przemocy, ekstrakcji ciał, dóbr naturalnych i obiektów sztuki. I dlatego to właśnie w Afryce - w afrykańskiej myśli, historii i doświadczeniu - szuka Mbembe odpowiedzi na pytania, jak naprawić to, co zniszczone, jak wypracować nowe formy globalnego współistnienia.
Karol May
Cykl powieściowy Ród Rodriganda, tom II. Akcja powieści toczy się w wieku XIX. Pablo Cortejo, podstępny sekretarz hrabiego Fernanda de Rodriganda postanawia uwolnić się od swego pana i na wpół żywego przekazuje go w ręce piratów, sam natomiast ujawnia testament, wedle którego spadkobiercą majątku ma zostać fałszywy hrabia Alfonso. Sprawy rodu w Meksyku wyglądają nad wyraz źle, ale nie lepiej dzieje się też w ich rodowym gnieździe, w hiszpańskim zamku, gdzie hrabia Manuelo de Rodriganda coraz bardziej podupada na zdrowiu. Nie widząc wyjścia z tej przykrej i groźnej sytuacji zdesperowana Roseta, córka hrabiego prosi o obronę doktora Sternau.
Bryk Bardzo Niekonwencjonalny (Tom 1). Adam Mickiewicz
Łukasz Radecki
Nie lubisz lub nie chcesz czytać wierszem, a chcesz poznać twórczość Mickiewicza? Musisz zaliczyć sprawdzian lub przygotowujesz się do matury? Bez obaw, mamy coś dla Ciebie! Wszystkie utwory poetyckie Adama Mickiewicza po raz pierwszy prozą. Ballady i romanse, Konrad Wallenrod, Dziady, Grażyna, Pan Tadeusz w adaptacjach atrakcyjnych i szczegółowych! Wszystkie świetne pomysły są tak naprawdę bardzo proste. Ot, przełożyć wersy Mickiewicza na współczesny język prozy. By dziś lepiej trafiał pod strzechy (pewnie już bardziej fotowoltaiczne niż słomiane). Dla mnie bomba! Kamil M. Śmiałkowski (Człowiek z popkultury) Łukasz Radecki staje się tłumaczem dzieł Adama Mickiewicza z polskiego (dawnego i coraz bardziej hermetycznego) na polski (współczesny i przyswajalny), aby przybliżyć twórczość wieszcza nowemu pokoleniu. Jerzy Rzymowski (Nowa Fantastyka) Łukasz Radecki to zrobił: przepisał Mickiewicza prozą i to w łatwy do zrozumienia sposób! Dla jednych będzie to wybawienie, dla innych herezja. Nie mam jednak wątpliwości, że dla uczniów to idealny wstęp do czytania twórczości Mickiewicza w oryginale. Dr Mikołaj Marcela, autor bestsellerów Selekcje, Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku
Joseph Smith Fletcher
W jednym z londyńskich lombardów Andrew Lauriston znajduje zwłoki właściciela przybytku, starego Daniela Multeniusa. Podejrzenia policji od razu kierują się w stronę Lauristona początkującego, wybitnie nieśmiałego literata. Tylko czy byłby on zdolny dokonać tak makabrycznej zbrodni? Na miejscu znaleziono również pozostawiony manuskrypt oraz platynową szpilkę z grawerunkiem. Do kogo należały? I czy ma to jakiś związek z morderstwem?
Brylantowa strzała. Opowieści niezwykłe
Antologia
Zbiór opowiadań zarówno nostalgicznych, opowiadających o świecie, którego już nie ma, ale także o nadchodzącym kresie każdego człowieka, jak również opowieści budzące dreszcz grozy, których lepiej nie czytać po zmroku. Zbór zawiera opowiadania mistrzów pióra, z których, choć niektórzy już są nieco zapomniani, to przecież wciąż zasługują na to, by delektować się ich utworami. W zbiorze znajdziemy takie oto opowiadania: Zygmunt Krasiński: Wygnaniec, Przelotna chmura, Teodoro, król borów; Władysław Łoziński: Zapatan; Włodzimierz Zagórski: Diable wiano; Wiktor Gomulicki: Brylantowa strzała, Filemon i Baucis; Antoni Pietkiewicz: Dzieciobójca. Zapraszamy do lektury!
Brylantowa strzała. Opowieści niezwykłe
Antologia
Zbiór opowiadań zarówno nostalgicznych, opowiadających o świecie, którego już nie ma, ale także o nadchodzącym kresie każdego człowieka, jak również opowieści budzące dreszcz grozy, których lepiej nie czytać po zmroku. Zbór zawiera opowiadania mistrzów pióra, z których, choć niektórzy już są nieco zapomniani, to przecież wciąż zasługują na to, by delektować się ich utworami. W zbiorze znajdziemy takie oto opowiadania: Zygmunt Krasiński: Wygnaniec, Przelotna chmura, Teodoro, król borów; Władysław Łoziński: Zapatan; Włodzimierz Zagórski: Diable wiano; Wiktor Gomulicki: Brylantowa strzała, Filemon i Baucis; Antoni Pietkiewicz: Dzieciobójca. Zapraszamy do lektury!