Literatura

Wojny domowe. Dwie i pół

Jarosław Bratkiewicz

Wojnę domową poprzedza rewolucja nowoczesności, zdetonowana przez zmiany społeczno-ekonomiczne i świadomościowe. Wtedy też wspólnota etniczna rozszczepia się na dwie antagonistyczne części, które poczuwają się do odmiennych systemów wartości, inaczej oceniają wspólną przeszłość i widzą rozdzielną przyszłość. W wojnie domowej zderzają się dwie wykluczające się kultury w obrębie tej samej jedni etnicznej. Uprzystępniają to przypadki wojen domowych - w Stanach Zjednoczonych między kapitalistyczną Północą a secesjonistycznymi stanami południowymi, feudalno-niewolniczymi w swym jestestwie, oraz w Rosji, gdzie starli się dziedzice Rosji petersburskiej, proeuropejskiej, z żywiołem ludowym, wymodelowanym przez schedę eurazjatycką, moskiewską. Wojna domowa w Polsce chromała dotąd w połowiczności. W czasach nowożytnych sprawa wybicia się na niepodległość przytłaczała kwestię unowocześnienia i retuszowała wynikające stąd antagonizmy. Konflikty między tradycjonalistami a modernizatorami nie przybierały drastycznych rozmiarów. Od 1980 roku w kraju toczy się rewolucja unowocześnienia, nad którą wciąż nawisa cień wojny domowej. Jarosław Bratkiewicz (ur. 1955) - w 1980 roku ukończył z wyróżnieniem Moskiewski Państwowy Instytut Spraw Międzynarodowych (MGIMO) w Moskwie. Od 1982 roku pracował w PAN, podejmując zarazem aktywność w podziemiu solidarnościowym. W 1991 roku został zatrudniony w BBN przy Kancelarii Prezydenta RP. Rok później podjął pracę w MSZ, w latach 1996-2001 był ambasadorem RP na Łotwie. Po powrocie kontynuował pracę w MSZ jako szef Grupy Zadaniowej ds. Iraku, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania, dyrektor Departamentu Wschodniego, a w latach 2010-2015 Dyrektor Polityczny MSZ. To zaś, co się działo po dojściu PiS-u do władzy, nie zasługuje na pamięć i wzmiankę - cacatum non est pictum.

Wojny domowe. Dwie i pół

Jarosław Bratkiewicz

Wojnę domową poprzedza rewolucja nowoczesności, zdetonowana przez zmiany społeczno-ekonomiczne i świadomościowe. Wtedy też wspólnota etniczna rozszczepia się na dwie antagonistyczne części, które poczuwają się do odmiennych systemów wartości, inaczej oceniają wspólną przeszłość i widzą rozdzielną przyszłość. W wojnie domowej zderzają się dwie wykluczające się kultury w obrębie tej samej jedni etnicznej. Uprzystępniają to przypadki wojen domowych - w Stanach Zjednoczonych między kapitalistyczną Północą a secesjonistycznymi stanami południowymi, feudalno-niewolniczymi w swym jestestwie, oraz w Rosji, gdzie starli się dziedzice Rosji petersburskiej, proeuropejskiej, z żywiołem ludowym, wymodelowanym przez schedę eurazjatycką, moskiewską. Wojna domowa w Polsce chromała dotąd w połowiczności. W czasach nowożytnych sprawa wybicia się na niepodległość przytłaczała kwestię unowocześnienia i retuszowała wynikające stąd antagonizmy. Konflikty między tradycjonalistami a modernizatorami nie przybierały drastycznych rozmiarów. Od 1980 roku w kraju toczy się rewolucja unowocześnienia, nad którą wciąż nawisa cień wojny domowej. Jarosław Bratkiewicz (ur. 1955) - w 1980 roku ukończył z wyróżnieniem Moskiewski Państwowy Instytut Spraw Międzynarodowych (MGIMO) w Moskwie. Od 1982 roku pracował w PAN, podejmując zarazem aktywność w podziemiu solidarnościowym. W 1991 roku został zatrudniony w BBN przy Kancelarii Prezydenta RP. Rok później podjął pracę w MSZ, w latach 1996-2001 był ambasadorem RP na Łotwie. Po powrocie kontynuował pracę w MSZ jako szef Grupy Zadaniowej ds. Iraku, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania, dyrektor Departamentu Wschodniego, a w latach 2010-2015 Dyrektor Polityczny MSZ. To zaś, co się działo po dojściu PiS-u do władzy, nie zasługuje na pamięć i wzmiankę - cacatum non est pictum.

Wojny nowoczesnych plemion. Spór o rzeczywistość w epoce populizmu

Michał Paweł Markowski

Opisując sytuację polityczną w Stanach Zjednoczonych i w Polsce, autor pokazuje źródła wojen kulturowych, których jesteśmy świadkami, oraz logikę, wedle której się one rozwijają. Zastanawia się nad tym, jaki jest status prawdy w życiu publicznym i dlaczego miejsce argumentów zajęły afekty i opinie. Co musiałoby się zmienić, żeby sfera publiczna mogła na powrót stać się wspólna, gdzie szukać modelu dla skutecznej polityki demokratycznej? Kluczem do wyjścia z impasu jest dla Markowskiego sztuka interpretacji, będąca jego zdaniem jedną z najważniejszych umiejętności potrzebnych do funkcjonowania w życiu społecznym. W porywającym eseju nie tylko dowodzi jej użyteczności, ale też pokazuje, jak w praktyce możemy zastosować ją w wielu, głównie politycznych, wymiarach naszego życia.

Wojny prywatne 1

Adam Hilkiewicz

Dziennikarz śledczy, podczas rozpracowywania pozornie rutynowej sprawy, trafia na zagadkę, której nie potrafi rozwiązać. Razem z byłym agentem kontrwywiadu stopniowo dochodzą do zaskakujących wniosków. W elitach polskich władz, niezależnie pod jakim występują szyldem politycznym, usadowieni są agenci wpływu międzynarodowej finansjery i prowadzą swoje gry. Agent kontrwywiadu zaznajamia dziennikarza z dobrze udokumentowanymi, także przez wywiady innych państw oraz niezależnych badaczy, interwencjami finansjery w przełomowe wydarzenia historyczne. Widać je od czasów rewolucji francuskiej, potem poprzez wojny napoleońskie, wiosnę ludów, wojnę secesyjną w Stanach Zjednoczonych, rewolucję bolszewicką, wielki kryzys aż po obie wojny światowe. Finansjera, oprócz wywoływania wojen, dzięki którym może umacniać swoją władzę, niezmiernie się bogacić i osiągać inne, bardziej szokujące nawet cele, posługuje się również wieloma innymi metodami, zarówno wobec państw i całych społeczeństw, jak i wobec jednostek. Na porządku dziennym było i jest mordowanie wybitnych ludzi, którzy bezpośrednio jej zagrażają. Finansjera zawsze jednak działa w ukryciu, pod nazwą innych, mniej lub bardziej tajnych organizacji lub też przeciwnie, ogólnie znanych, natomiast głoszących, że mają za swój cel działanie dla dobra ludzkości. Jedną z takich metod jest wykorzystywanie wybranych postaci lub partii politycznych do głoszenia ideologii, które mają zamaskować jej prawdziwe cele ― kiedyś takich ideologii jak socjalizm utopijny, kapitalizm, faszyzm czy komunizm, dzisiaj, jako że te odeszły do lamusa, takich jak demokracja, prawa człowieka, czy tolerancja. Te zaś są następnie rozpowszechniane na wszelkie możliwe sposoby poprzez należące do finansjery środki masowego przekazu nazywane od pewnego momentu mainstreamowymi, a także np. książki, filmy, rozmaite festiwale, zawody sportowe, reklamy itp. Para głównych postaci, razem z czynnym agentem kontrwywiadu, trafia na ślad zaszyfrowanego, starannie ukrytego, bardzo ważnego dokumentu, który ma zawierać między innymi spisane przez samą finansjerę dawne i obecne jej poczynania, jak też plany na przyszłość. Może on znajdować się w odosobnionej posiadłości pewnego człowieka w podwarszawskiej miejscowości. Szukają usilnie tego dokumentu, ale szybko okazuje się, że poszukiwania te grożą śmiercią.

Wojny prywatne 2

Adam Hilkiewicz

Po zniknięciu na parę miesięcy Tadeusza Ulbiniewicza, Florian decyduje się na przeszukanie opuszczonego zamku, żeby odnaleźć tajne dokumenty ukryte tam przez finansjerę. Nie wiedząc, w jakiej formie zostały one utworzone chce wykorzystać nowoczesną aparaturę do zbadania zamku centymetr po centymetrze. Od posła Tomasza Szulca, który chciałby się im odwdzięczyć za wyṥwiadczoną mu kiedyṥ przysługę, a który posiada informacje niedostępne dla zwykłych ludzi, dowiadują się, że Tadeusz Ulbiniewicz wrócił do kraju, ale nie do swojego zamku, lecz ukrył się gdzieṥ w Warszawie. Uważają, że wrócił do Polski właṥnie po te dokumenty, nadal znajdujące się w zamku, żeby wywieźć je ostatecznie zagranicę. Ukrywa się dlatego, że szukają go zarówno ci, którzy mu je przekazali jak i ci, którzy zamierzają mu je odebrać. Z podsłuchów założonych w jego kryjówce wynika, że często porozumiewa się z kimṥ z Warszawy, a o istnieniu tutaj jakiegokolwiek jego przyjaciela nie mieli do tej pory pojęcia. Jest on jego informatorem i zarazem spełnia jego polecenia. Przekonują się też w pewnym momencie, że Tadeusz Ulbiniewicz jest w dodatku poszukiwany przez CIA, co nasuwa przypuszczenie, że również jej agenci chcieliby dostać dokumenty finansjery w swoje ręce. Cały czas nurtuje ich pytanie, kto pierwszy wydał polecenie napaṥci na jego zamek, kiedy to w walce został zastrzelony jego sekretarz. Wiedzą tylko to, że ten ktoṥ również poszukuje tych samych dokumentów, a zatem od początku mieli konkurencję. Co jeszcze bardziej komplikuje sytuację, na Karola Wagnera ktoṥ wysłał młodego człowieka, który, oprócz wczeṥniej policji, miał przeszukać jeszcze raz jego dom, żeby odebrać mu fałszywy, jak się już przekonali, dysk CD. Nie mają jednak żadnej pewnoṥci, że stoi za tym jedna i ta sama osoba. Ich główny konkurent powinien wiedzieć, czego szukał w zamku, czyli nie fałszywego dysku CD. Być może dokumentami zainteresowany jest zatem jeszcze ktoṥ inny. Trochę dzięki zbiegowi okolicznoṥci poznają w końcu tożsamoṥć głównego konkurenta, tego, kto pierwszy dostał się do zamku. Jego życiorys, dotychczasowa działalnoṥć i jego motywacje są dla nich wielką niespodzianką. Kolejne wydarzenia zmierzają nieuchronnie do ostatecznej, dramatycznej konfrontacji wszystkich poszukujących tajnych dokumentów finansjery, w której biorą udział także agenci CIA.

Wojownicy (#10). Blask gwiazd

Erin Hunter

Nowy dom, nowe problemy Wojownicy wreszcie dotarli do nowego domu, ale w ich życiu nadal nie zapanował spokój. Koty muszą ustalić nowe granice terytorium, odnaleźć nowe miejsce komunikacji z przodkami, a co najważniejsze, poradzić sobie z kolejnym niebezpieczeństwem, które tym razem zrodziło się w ich własnych szeregach.

Wojownicy burzy

Bernard Cornwell

Jak Gra o tron, ale prawdziwa. /The Observer/ Bernard Cornwell tworzy najlepsze sceny batalistyczne spośród wszystkich pisarzy, których czytałem. /George R.R. Martin/ Dziewiąty tom bestsellerowej serii Bernarda Cornwella o losach bohaterskiego Uhtreda z Bebbanburga. Na jej podstawie BBC realizuje serial Upadek królestwa. Pod rządami króla Edwarda i jego siostry Aethelflaed w Wessexie, Mercji i Anglii Wschodniej zapanował pokój. Jednak nic nie trwa wiecznie. Sprzymierzeni Norwegowie, Duńczycy i Irlandczycy zajmują żyzne ziemie i łupią bogate kościoły. Przewodzi im Ragnall Ivarson, który pragnie zostać królem całej Brytanii. Nikt lepiej od niego nie żegluje, nikt nie walczy równie zaciekle jak on, nikt nie budzi tak wielkiego przerażenia. I to Uhtred ma go pokonać...

Wojownicy. Superedycja (Tom 2). Przepowiednia Błękitnej Gwiazdy

Erin Hunter

PRZEPOWIEDNIA, KTÓRA STAŁA SIĘ KLĄTWĄ Cztery klany kotów od pokoleń żyją w lesie we względnym spokoju. Jednak od pewnego czasu rosną międzyklanowe napięcia, a Klan Pioruna musi potwierdzić swoją siłę, by nie stracić terytorium na rzecz żądnych władzy sąsiadów. W tym pełnym niepokoju czasie rodzi się Błękitka. Przepowiednia mówi, że wyrośnie na silną kocicę, która przejdzie przez las niczym pożar. Z czasem Błękitka zostaje przywódczynią klanu i jako Błękitna Gwiazda zaciekle walczy, by go bronić. Jednak ciąży nad nią widmo sekretów, które mogą zniszczyć Klan Pioruna... i ją samą.

Wojowniczka. Joanna Jędrzejczyk. Jak stałam się niezwyciężona

Przemysław Osiak

Kim jest Joanna Jędrzejczyk? Jak doszło do tego, że zwykła dziewczyna z olsztyńskich Jarot została najlepiej rozpoznawalną, zaraz po Agnieszce Radwańskiej, polską sportsmenką? Niezawodną wojowniczką o niezłomnym charakterze, która podbiła najsłynniejsze hale podczas gal UFC w Las Vegas i Nowym Jorku? Najlepiej walcząca kobieta na świecie jest w pełni świadoma tego, które sytuacje i które cechy charakteru pozwoliły jej osiągnąć ogromny sukces po wielu latach trudnych doświadczeń, rozczarowań i rozterek. W sklepie rodziców miałam pod dostatkiem nie tylko napojów gazowanych, ale też słodyczy i chipsów. Nie było to zdrowe. Zrobiłam się pulchna, nosiłam luźniejsze ciuchy. Zaczęłam się wstydzić swojej tuszy Aga wciąż trzymała mnie za rękę. Jednak we mnie wstąpiło coś silniejszego. Gość obraził mnie tak, że bardziej już nie można. Stał bokiem, ale zaczął się odwracać, żeby zaśmiać się w moją stronę, tak szyderczo. Wyrwałam rękę z uścisku Agi, machnęłam prawym sierpowym. Pięść trafiła prosto w szczękę Hitem w Tajlandii są skutery. W weekend, gdy nie było treningów, jeździliśmy pozwiedzać inne plaże. Motorek wynajmowało się za małe pieniądze. Skuter rozwija prędkość do pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Chyba że... nie ma blokady. Mój nie miał W szatni odwiedził nas promotor imprezy. Nie sam, lecz w obstawie trzech karków z ochrony. Spoglądali na nas tak, jakby chcieli zasugerować, że jednak powinnam szykować się do wejścia na ring. Zrobiło się dziwnie. Uznałam, że lepiej nie narażać Orlando ani menedżera Heino na nieprzyjemności Van Damme zaproponował mi trening w Los Angeles. Dał mi swój numer telefonu. Jak taka gwiazda, legenda kina i sportów walki, może mi dać swój numer telefonu?